Alle inzendingen over rots in de branding

26246 resultaten.

Sorteren op:

stom verschil

hartenkreet
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.044
vroeg, voor mij te snel ik geloofde nog: ik geloof het wel maar toen kwam jij en jij zei 'wij' Jij was een droom maar ik, al wakker, kon het niet ik koesterde vertrouwd verdriet ons altaar stond, haar als icoon jij was er plots te lief, te kwetsbaar, veel te zacht oh, stom verschil: mijn dag, jouw nacht ik was zo'n veel te zachte rots…
peter paul31 januari 2007Lees meer >

Maar toen ik in een krant een foto zag

gedicht
3.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 14.829
guerrillastrijder, achterover liggend met halfgesloten ogen, vreemd ontspannen, onder het opengesjorde hemd het gave bovenlijf tot aan de navel naakt, voelde ik iets in mij verschuiven alsof een ander lichaam in het mijne zich onverhoeds bewoog, de ogen even opsloeg en weer langzaam sloot -------------------------------------------- uit: 'De rots…

Mannen die ik heb gescoord

netgedicht
2.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 704
mijn bloemen bloeien stenen harten gebeeldhouwd uit de kale rots ze zijn decor voor al mijn smarten de mannen die ik heb gescoord hun beelden staan wat afgelegen ik hak nog wel eens op ze in ik kijk ze aan en voel wat mij is aangedaan scherpe randen probeer ik te polijsten hun wreedheid vijl ik bij ruwheid kan ik…

moeder

hartenkreet
2.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.337
horen bij elkaar want als ze al naar mij kijkt ze staat altijd naast me tot het uiterste einde want ik ben haar jongen ik zie de toekomst van ons allebei ik hoop dat je trots bent op je eigen vent ik ben wel op jou trots dat je later op straat loopt en mensen zeggen jij bent bekend wij zijn niet uit elkaar te krijgen tussen geen enkelen rots…
jan7 januari 2009Lees meer >

Madeliefjesmade

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.129
Madeliefjesmade Schoonheid verstopt onder misselijkmakend Zo ook ik, de mensenmade Diep gravend - rot, vies vlees tot in de kern Etend, vretend, honger Altijd meer en weer, etend dat zonder verweer Mens en madelief Begraven onder vies, verrot vlees Vlinder en vlieg Tandenjeugd, levende maag Ik ben de mensenmade, de madeliefjesmade Ook…

Passant aan een touw

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 528
ben beneden begonnen heb haar beklommen triomferend de top gehaald maar arm en berooid weer snel afgedaald het waren illusies in rots en ravijnen kleine plateaus waar het zicht in de mist leek te verdwijnen ik dacht haar te hebben maar op de top bleef zij koel ongenaakbaar ik luisde haar pels zij heeft het hart niet geopend ik…
wil melker24 februari 2010Lees meer >

BIJBELSE GELIJKENIS

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 636
Bekend is het oude verhaal van de dwaas die een woning op zand had die spoedig een grote puinhoop was maar het huis van de wijze man stond op een betrouwbare rots hield bij storm en onweer stand mijn geloof staat echter op los zand waar keien en kiezels in liggen steeds vraag ik of die stenen zich broederlijk mogen verenen tot een onwrikbare…
Han Messie27 oktober 2010Lees meer >

En een vader die het allemaal niet aan kon

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 647
Geluk zit in vaste gewoontes Zegt de klinisch psycholoog - Rot in het vak die waakt over Menselijke kwetsbaarheid - Hoe anders is het voor Marja Die vaak niet weet hoe ze Met onverwachte schuivers in Het menselijk leven om moet gaan - Als kind al kwetsbaar geworden Door een grillige moeder die Aan een verstoorde stemming leed En…

De godvergeten bloem

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 474
ik zal voor jou de godvergeten bloem weer laten bloeien op een kale rots verzamel de verhalen die in fijnmazig splijten uit het gesteente zullen wijken teruggaand in de tijd zullen zij in vorm en kleur hun basis weer herkrijgen waar eens uit scheppers handen bloemen het paradijs konden beroemen zo zal jouw knop uit gods vergetelheid…
wil melker25 januari 2014Lees meer >

Stukjes eeuwigheid

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 494
ik heb keien gezien op de paden die mijn leven kruisten imposante brokken rots van basalt of graniet in hun schaduw was je er niet zocht onopvallende stenen met een handzaam gewicht bij toeval rakend belicht kleur en vorm bepaalden of ik ze zou rapen om mijn bestaan completer te maken zij spraken de talen van plaats en tijd door…
wil melker22 november 2014Lees meer >

Credo

gedicht
1.2 met 46 stemmen aantal keer bekeken 9.134
ik geloof in een rivier die stroomt van zee naar de bergen ik vraag van poëzie niet meer dan die rivier in kaart te brengen ik wil geen water uit de rotsen slaan maar ik wil water naar de rotsen dragen droge zwarte rots wordt blauwe waterrots maar de kranten willen het anders willen droog en zwart van koppen staan werpen dammen op en dwingen…

Ik woon in mijn hart

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 671
Ik ben zoals ik ben doe alles op mijn gevoel want ik woon in mijn hart Ik hou zielsveel van mijn maatje er voor elkaar zijn want ik woon in mijn hart Ik hou van mijn (klein)kinderen onvoorwaardelijk levenslang want ik woon in mijn hart Ik ben wie ik ben met die rot ziekte erbij want ik woon in mijn hart Ik zal gaan als het mijn…
Leidy19 december 2016Lees meer >

Credo

gedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 8.686
ik geloof in een rivier die stroomt van zee naar de bergen ik vraag van poëzie niet meer dan die rivier in kaart te brengen ik wil geen water uit de rotsen slaan maar ik wil water naar de rotsen dragen droge zwarte rots wordt blauwe waterrots maar de kranten willen het anders willen droog en zwart van koppen staan werpen dammen op en dwingen…
Remco Campert23 februari 2023Lees meer >

Kat aanlijnen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 560
In de EU lachen ze zich rot Omdat in Nederland weer zo'n zot Zijn tijd vult met wat stom gepraat: Een kat mag niet meer los op straat.. Want katten richten schade aan in de natuur En zo blijft er geen soort meer over op den duur..…
H.M.S.28 november 2019Lees meer >

LAIS CXCV

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 428
’t Zal hen uit de buiken rotten, al het zaad, het zal uit hen bloeden, de ontzetting, zolang de angst in hen het voelen haat.…
Dirk Vekemans26 december 2020Lees meer >

Arrogant aardse droom

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 491
ook lawines worden steeds groter naarmate erosie meer vat krijgt op het gesteente de oppermachtige rots heet graag massief maar als de verbondenheid verdwijnt kiezelt alles bergafwaarts kwadratisch neemt de snelheid van dit proces toe met vocht en vorst als actieve daders in vriezende nachten met slang en appel legitimeert…

De vurige hoop van alle tijden

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 461
Fatum duldt geen uitstel zelfs niet voor de onsterfelijken onder ons Zeus ketent de held aan een rots de adelaar koning onder de vogels Kijkt hoog in de bergen uit naar de avond hij vliegt elke nacht Naar zijn hulpeloze prooi Prometheus’ geschonden lijf wat nu als Zeus Uit zijn ivoren toren was gekomen Prometheus op de schouders…
J.Bakx24 december 2023Lees meer >

Anderwereld

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 658
Aan de westkust, rots en strand — zwaard van licht in de hand in hun land van overvloed. De koning neemt het land en spreekt de steen in zijn zilverhand. *** In het land van overvloed stenen heuvels in het groen, trekt de mist op naar zee. Naar het westen drijft het: voorbij de horizon, komt het in een ander land.…

Alleen...

hartenkreet
3.7 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.778
Ik voel me zo rot, Ze doen allemaal zo bot... Ik heb zoveel pijn, Het voelt niet fijn! Ik word nooit bemind, Waarom? Ik ben toch ook maar een kind? Ik kan nooit eens uitpraten, Waarom kunnen ze het pesten niet laten? Ik word nooit bemind, Waarom? Ik ben toch ook maar een kind?…
Aniesa5 maart 2008Lees meer >

In kribbig stro

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.733
de ezel boog boog dieper door krabde met de hoeven aan de rots zette zijn vier poten trots in rust zij stalden daar hun kind in kribbig stro dieren ademden hun warme wind een ster verschoot in lucht die naar geboorte rook het winterde in warme schapenvachten herders zongen komst in lang verwachten Hij is gekomen als verlosser…
wil melker21 december 2006Lees meer >

ik Belg

netgedicht
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 832
anders een wet die slechts zal bestaan in het vreemde gevolg dat haar gegeven moet deze vaststelling is gewoon een vaste stelling, ingegeven overgegeven ook in de liefde van een ouderpaar dat ik steeds weer groeten zal met heel mijn hart daar ik niet anders kan gelieve mij te groeten voor het land waar soms ook ik voor sta klaar mijn roots…

Rotmop

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 689
Ook lachte ik me rot en werd meteen zeiknat: ik piste naast de pot! Ik stond er mooi te kijk en was de grap goed zat: die pisbak gaf gezeik.…
Aubrey10 maart 2009Lees meer >

eiland van echt

netgedicht
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 867
Hoop heet mijn eiland geen twijfel aan het bestaan het kwaad kan er niet komen want het is te ver hier vandaan maar de zee ruist er verlangen naar een toekomst die nog is al het moois dat ik kan bedenken geen gedachten over gemis de rots raakt het vertrouwen in de woorden die hij mij zegt betere tijden zullen komen de doem werkt hij weg…
annabel6 december 2009Lees meer >

Rode maan en mijn fluistering

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.199
vertelt over een zigeunermeisje uit de Oekraïne haar en mijn overgrootmoeder Antonina ze wist me zoveel te vertellen dat ik opeens begreep de hunker in mijn bloed naar dansen naar vrijheid de ongebondenheid de muziek, het ritme, het onstuimige alles viel op zijn plaats mocht het nieuwsgierigheid opwekken over hoe en wat van je eigen roots…
windwhisper17 september 2010Lees meer >

De minuten tellend

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 487
Het brengt wat wanhoop Als je weg bent Voel wat leegte Zonder jou Ook al weet ik Dat het kort is Het maakt onzeker Geeft wat kou Het is niet de afstand Die het rot maakt Het is ook geen afgunst Die ik voel Ik wil oprecht Dat je het fijn hebt Ik gun je alles Een heleboel Het is gezond Om je te missen De minuten tellend Van de dag…

mijn liefste jij bent ...

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.324
hoe kan ik nu blijven dichten wanneer jouw hart bevroren mijn stem ontneemt van woorden, woorden die jou liefhebben liefste ik spreek niet in het verleden want onze liefde knarst door tijd en onraad, jij mijn deelgenoot mijn rots die nu wankel in zwijgen is gehuld hoe kan het toch dat de tijdsspanne doordraaft nu ik als een verdwaalde…
elze6 juni 2014Lees meer >

Dood hout zorgt voor nieuw leven

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 512
ooit was hij oersterk reeën schuurden vaak hun vacht aan de bast van deze pracht een kanjer van een zilverberk maar hij moest het zwaar bekopen stond voor velen in de weg de kettingzaag werd in zijn stam gezet zo triestig kan het bomenleven lopen zo, het dode hout is wat er rest enkele zwammen proberen te overleven tevens wat gekraak, rotte…

onbenoemd

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 452
hoeveel vuur is een vulkaan met hoeveel woorden zwijgen we hoeveel dorst gaat in een glas anders dan droogte of afstand waar begon een naam, een oud bos, een rots, de groenheid van gras kennen we de kanalen en straten van het hart, nemen we ooit afscheid noemen we kustenloos land in de diepte een eiland?…
Iniduo17 maart 2018Lees meer >

Ongeschreven boek

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 477
Bezielde hersenen nemen de hand van de kunstenaar in zijn eenzame universum en tekenen een eenvoudig huis je bent in een andere wereld woeste rivieren kronkelen rond jouw verstilde adem dood onder de gestorvenen ligt het vlees van jouw leven te rotten in het kille graf De kunstenaar is in dit geval een man kaal zoals de kale boom…
mobar22 maart 2025Lees meer >

ik had je zee beloofd

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.453
ik schreef met zand mijn naam je rug witte de letters daar zou ik die zomer staan ik had je zee beloofd en zon om licht te bruinen we verliefden ons die dag aan de voet van de eerste duinen we zuchtten zoete woorden in het waaien van de wind sprongen door de branding ondeugend als een kind we wiegden water en de golven gaven mee…