26246 resultaten.
stom verschil
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
3.044 vroeg, voor mij te snel
ik geloofde nog: ik geloof het wel
maar toen kwam jij en jij zei 'wij'
Jij was een droom
maar ik, al wakker, kon het niet
ik koesterde vertrouwd verdriet
ons altaar stond, haar als icoon
jij was er plots
te lief, te kwetsbaar, veel te zacht
oh, stom verschil: mijn dag, jouw nacht
ik was zo'n veel te zachte rots…
Maar toen ik in een krant een foto zag
gedicht
3.3 met 23 stemmen
14.829 guerrillastrijder, achterover liggend
met halfgesloten ogen, vreemd ontspannen,
onder het opengesjorde hemd het gave
bovenlijf tot aan de navel naakt,
voelde ik iets in mij verschuiven
alsof een ander lichaam in het mijne
zich onverhoeds bewoog, de ogen
even opsloeg en weer langzaam sloot
--------------------------------------------
uit: 'De rots…
Mannen die ik heb gescoord
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
704 mijn bloemen bloeien
stenen harten
gebeeldhouwd
uit de kale rots
ze zijn decor
voor al mijn smarten
de mannen
die ik heb gescoord
hun beelden staan
wat afgelegen
ik hak nog wel
eens op ze in
ik kijk ze aan
en voel
wat mij is
aangedaan
scherpe randen
probeer ik
te polijsten
hun wreedheid
vijl ik bij
ruwheid kan ik…
moeder
hartenkreet
2.5 met 15 stemmen
2.337 horen bij elkaar
want als ze al naar mij kijkt
ze staat altijd naast me
tot het uiterste einde
want ik ben haar jongen
ik zie de toekomst van ons allebei
ik hoop dat je trots bent op je eigen vent
ik ben wel op jou trots
dat je later op straat loopt en mensen zeggen jij bent bekend
wij zijn niet uit elkaar te krijgen tussen geen enkelen rots…
Madeliefjesmade
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.129 Madeliefjesmade
Schoonheid verstopt onder misselijkmakend
Zo ook ik, de mensenmade
Diep gravend - rot, vies vlees tot in de kern
Etend, vretend, honger
Altijd meer en weer, etend dat zonder verweer
Mens en madelief
Begraven onder vies, verrot vlees
Vlinder en vlieg
Tandenjeugd, levende maag
Ik ben de mensenmade, de madeliefjesmade
Ook…
Passant aan een touw
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
528 ben beneden begonnen
heb haar beklommen
triomferend de top gehaald
maar arm en berooid
weer snel afgedaald
het waren illusies
in rots en ravijnen
kleine plateaus
waar het zicht in de
mist leek te verdwijnen
ik dacht
haar te hebben
maar op de top bleef
zij koel ongenaakbaar
ik luisde haar pels
zij heeft het hart
niet geopend
ik…
BIJBELSE GELIJKENIS
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
636 Bekend is het oude verhaal
van de dwaas die een woning op zand had
die spoedig een grote puinhoop was
maar het huis van de wijze man
stond op een betrouwbare rots
hield bij storm en onweer stand
mijn geloof staat echter op los zand
waar keien en kiezels in liggen
steeds vraag ik of die stenen
zich broederlijk mogen verenen
tot een onwrikbare…
En een vader die het allemaal niet aan kon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 Geluk zit in vaste gewoontes
Zegt de klinisch psycholoog -
Rot in het vak die waakt over
Menselijke kwetsbaarheid -
Hoe anders is het voor Marja
Die vaak niet weet hoe ze
Met onverwachte schuivers in
Het menselijk leven om moet gaan -
Als kind al kwetsbaar geworden
Door een grillige moeder die
Aan een verstoorde stemming leed
En…
De godvergeten bloem
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
474 ik zal voor jou
de godvergeten bloem
weer laten bloeien op een kale rots
verzamel de verhalen
die in fijnmazig splijten
uit het gesteente zullen wijken
teruggaand in de tijd
zullen zij in vorm en kleur
hun basis weer herkrijgen
waar eens uit scheppers handen
bloemen het paradijs konden beroemen
zo zal jouw knop uit gods vergetelheid…
Stukjes eeuwigheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
494 ik heb keien gezien
op de paden die
mijn leven kruisten
imposante brokken rots
van basalt of graniet
in hun schaduw was je er niet
zocht onopvallende stenen
met een handzaam gewicht
bij toeval rakend belicht
kleur en vorm bepaalden
of ik ze zou rapen om mijn
bestaan completer te maken
zij spraken de talen van plaats en tijd
door…
Credo
gedicht
1.2 met 46 stemmen
9.134 ik geloof in een rivier
die stroomt van zee naar de bergen
ik vraag van poëzie niet meer
dan die rivier in kaart te brengen
ik wil geen water uit de rotsen slaan
maar ik wil water naar de rotsen dragen
droge zwarte rots
wordt blauwe waterrots
maar de kranten willen het anders
willen droog en zwart van koppen staan
werpen dammen op en dwingen…
Ik woon in mijn hart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
671 Ik ben zoals ik ben
doe alles op mijn gevoel
want ik woon in mijn hart
Ik hou zielsveel van mijn maatje
er voor elkaar zijn
want ik woon in mijn hart
Ik hou van mijn (klein)kinderen
onvoorwaardelijk levenslang
want ik woon in mijn hart
Ik ben wie ik ben
met die rot ziekte erbij
want ik woon in mijn hart
Ik zal gaan
als het mijn…
Credo
gedicht
3.3 met 10 stemmen
8.686 ik geloof in een rivier
die stroomt van zee naar de bergen
ik vraag van poëzie niet meer
dan die rivier in kaart te brengen
ik wil geen water uit de rotsen slaan
maar ik wil water naar de rotsen dragen
droge zwarte rots
wordt blauwe waterrots
maar de kranten willen het anders
willen droog en zwart van koppen staan
werpen dammen op en dwingen…
Kat aanlijnen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 In de EU lachen ze zich rot
Omdat in Nederland weer zo'n zot
Zijn tijd vult met wat stom gepraat:
Een kat mag niet meer los op straat..
Want katten richten schade aan in de natuur
En zo blijft er geen soort meer over op den duur..…
LAIS CXCV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
428 ’t Zal hen uit de buiken rotten, al het zaad,
het zal uit hen bloeden, de ontzetting,
zolang de angst in hen het voelen haat.…
Arrogant aardse droom
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
491 ook lawines
worden steeds
groter naarmate
erosie meer
vat krijgt op
het gesteente
de oppermachtige
rots heet graag
massief maar als
de verbondenheid
verdwijnt kiezelt
alles bergafwaarts
kwadratisch neemt
de snelheid van
dit proces toe met
vocht en vorst
als actieve daders in
vriezende nachten
met slang en
appel legitimeert…
De vurige hoop van alle tijden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
461 Fatum duldt geen
uitstel zelfs niet voor
de onsterfelijken onder ons
Zeus ketent de held
aan een rots
de adelaar koning onder de vogels
Kijkt hoog in de bergen uit
naar de avond
hij vliegt elke nacht
Naar zijn hulpeloze prooi
Prometheus’ geschonden lijf
wat nu als Zeus
Uit zijn ivoren toren was gekomen
Prometheus op de schouders…
Anderwereld
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
658 Aan de westkust, rots en strand
— zwaard van licht in de hand
in hun land van overvloed.
De koning neemt het land
en spreekt de steen
in zijn zilverhand.
***
In het land van overvloed
stenen heuvels in het groen,
trekt de mist op naar zee.
Naar het westen drijft het:
voorbij de horizon,
komt het in een ander land.…
Alleen...
hartenkreet
3.7 met 24 stemmen
1.778 Ik voel me zo rot,
Ze doen allemaal zo bot...
Ik heb zoveel pijn,
Het voelt niet fijn!
Ik word nooit bemind,
Waarom?
Ik ben toch ook maar een kind?
Ik kan nooit eens uitpraten,
Waarom kunnen ze het pesten niet laten?
Ik word nooit bemind,
Waarom?
Ik ben toch ook maar een kind?…
In kribbig stro
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.733 de ezel boog
boog dieper door
krabde met de
hoeven aan de rots
zette zijn vier
poten trots in rust
zij stalden daar hun
kind in kribbig stro
dieren ademden hun
warme wind een ster
verschoot in lucht
die naar geboorte rook
het winterde in
warme schapenvachten
herders zongen komst
in lang verwachten
Hij is gekomen als verlosser…
ik Belg
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
832 anders een wet
die slechts zal bestaan
in het vreemde gevolg
dat haar gegeven moet
deze vaststelling is gewoon
een vaste stelling, ingegeven
overgegeven ook
in de liefde van een ouderpaar
dat ik steeds weer groeten zal
met heel mijn hart
daar ik niet anders kan
gelieve mij te groeten
voor het land waar soms
ook ik voor sta
klaar mijn roots…
Rotmop
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
689 Ook lachte ik me rot
en werd meteen zeiknat:
ik piste naast de pot!
Ik stond er mooi te kijk
en was de grap goed zat:
die pisbak gaf gezeik.…
eiland van echt
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
867 Hoop heet mijn eiland
geen twijfel aan het bestaan
het kwaad kan er niet komen
want het is te ver hier vandaan
maar de zee ruist er verlangen
naar een toekomst die nog is
al het moois dat ik kan bedenken
geen gedachten over gemis
de rots raakt het vertrouwen
in de woorden die hij mij zegt
betere tijden zullen komen
de doem werkt hij weg…
Rode maan en mijn fluistering
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.199 vertelt
over een zigeunermeisje
uit de Oekraïne
haar en mijn overgrootmoeder
Antonina
ze wist me zoveel te vertellen
dat ik opeens begreep
de hunker in mijn bloed
naar dansen
naar vrijheid
de ongebondenheid
de muziek, het ritme, het onstuimige
alles viel op zijn plaats
mocht het nieuwsgierigheid opwekken
over hoe en wat van je eigen roots…
De minuten tellend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
487 Het brengt wat wanhoop
Als je weg bent
Voel wat leegte
Zonder jou
Ook al weet ik
Dat het kort is
Het maakt onzeker
Geeft wat kou
Het is niet de afstand
Die het rot maakt
Het is ook geen afgunst
Die ik voel
Ik wil oprecht
Dat je het fijn hebt
Ik gun je alles
Een heleboel
Het is gezond
Om je te missen
De minuten tellend
Van de dag…
mijn liefste jij bent ...
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.324 hoe kan ik nu blijven dichten
wanneer jouw hart bevroren
mijn stem ontneemt van woorden,
woorden die jou liefhebben
liefste ik spreek niet in het verleden want
onze liefde knarst door tijd en onraad, jij
mijn deelgenoot mijn rots die nu wankel
in zwijgen is gehuld
hoe kan het toch dat de tijdsspanne doordraaft
nu ik als een verdwaalde…
Dood hout zorgt voor nieuw leven
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
512 ooit was hij oersterk
reeën schuurden vaak hun vacht
aan de bast van deze pracht
een kanjer van een zilverberk
maar hij moest het zwaar bekopen
stond voor velen in de weg
de kettingzaag werd in zijn stam gezet
zo triestig kan het bomenleven lopen
zo, het dode hout is wat er rest
enkele zwammen proberen te overleven
tevens wat gekraak, rotte…
onbenoemd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
452 hoeveel vuur is een vulkaan
met hoeveel woorden zwijgen we
hoeveel dorst gaat in een glas
anders dan droogte of afstand
waar begon een naam, een oud bos,
een rots, de groenheid van gras
kennen we de kanalen en straten
van het hart, nemen we ooit afscheid
noemen we kustenloos land in de diepte
een eiland?…
Ongeschreven boek
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
477 Bezielde hersenen nemen
de hand van de kunstenaar
in zijn eenzame universum
en tekenen een eenvoudig huis
je bent in een andere wereld
woeste rivieren kronkelen
rond jouw verstilde adem
dood onder de gestorvenen
ligt het vlees van jouw leven
te rotten in het kille graf
De kunstenaar is
in dit geval een man
kaal zoals de kale boom…
ik had je zee beloofd
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.453 ik schreef
met zand mijn naam
je rug witte de letters
daar zou ik die zomer staan
ik had je zee beloofd
en zon om licht te bruinen
we verliefden ons die dag aan
de voet van de eerste duinen
we zuchtten zoete woorden
in het waaien van de wind
sprongen door de branding
ondeugend als een kind
we wiegden water en
de golven gaven mee…