2934 resultaten.
het geschenk (voor Pauline)
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
3.814 geslepen ligt het te wachten
al weken, op een bedje
van plastic bubbels
eerst moeten de ruiten schoon
dan schroef ik ergens een oog in
vis blauw garen uit een kistje
en hang het voor het middelste raam
stil hangt het daar
de wolken te versplinteren
de huizen aan de overkant
vanochtend: onvoorspeld zonlicht
breekt op mijn tapijt
in…
toekomst
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.114 er hangt toekomst
in de lucht
gesponnen in een zucht
een web verleidelijkheid
en schone schijn
die vlieger gaat weer op
duikelt soms of struikelt
ik spin met zoete woorden
lange koorden tot cocon
trek met draden
dood uit leven
smul heel even
spin de gaten dicht
hang weer vlug
toekomst in de lucht…
een web verleidelijkheid
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
787 er hangt toekomst
in de lucht
gesponnen door vandaag
een web verleidelijkheid
en schone schijn
die vlieger gaat weer op
duikelt soms of struikelt
ik spin met zoete woorden
lange koorden tot cocon
trek met draden
dood uit leven
smul heel even
spin de gaten dicht
en hang weer vlug
toekomst in de lucht…
Vriendschap
hartenkreet
3.8 met 34 stemmen
6.959 Bloesems vervuld van pracht en schoon,
Het leven dat zo mooi kan zijn,
Maar dat alles is niks waard,
Als je geen vriend kan zijn.
Vier seizoenen op een rij,
Elk zijn zachte kant,
Maar niets is te vergelijken
Met een hechte vriendschapsband.…
Met pijn in het hart
hartenkreet
2.2 met 13 stemmen
1.929 een vuil gezicht
besmeurd met bloed
geen enkel iets
dat nog fascineert
de tranen schonen
delen van je wang
maar het maakt niet uit
je blijft toch wel bang
het zwart kleurt je ogen
weg is elk beeld
de realiteit vergaat
waar haat ontstaat
pijnlijk scheurt je hart
waar rood druppelt
je huid droog, plakt
en de pijn verdubbelt…
blazen lieten zuchten los
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
938 ik ben tot
het metaal gegaan
blazen lieten zuchten los
bladders krulden zonder moeite op
valse lagen zijn verdwenen
geverfd met haat en nijd
ik politoer weer langzaam kleur
op wat de kern moet zijn
staal de schone schijn
weersta de zandstraal
van kritieken nu en
eindelijk zonder pijn
ik geef niet meer
om het publiekelijk juichen…
Hout
gedicht
2.8 met 17 stemmen
8.465 alle kruinen met mijn oren
alle takken met mijn ogen
alle bomen met mijn voorhoofd
alle stammen met mijn namen
alle bladeren met mijn adem
alle wortels met mijn haren
alle bijlen in mijn handen
alle scherp geslepen messen
alle schoon-gezaagde planken
alle zware houten kisten
------------------------------------------------
uit: '…
Mieren op oorlogspad
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
924 Haar handschrift
Was hard en kil
Frustratie sprak
Uit elke letter
De liefste woorden
Waren zelfs vervuld
Van een wijzende vinger
Op alle onrecht van de maatschappij
Woorden teder en schoon
Vervuld van passie
Bereikten vol overgave
Het diepste van mijn ziel
Ik las haar brief
Vol zwarte vlekjes
Het deed mij denken
Aan mieren vertrokken…
Vallende sterrren
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
814 als een hemels schone schijn
laatste krachten samenbalt
toont het met groots spektakel aan
er is weer een bestaan verknald
brokken komen flitsend voorbij
verslaan in een zonnelichtkrant
hoe de lang verloren strijd
eindigt als gebluste komeet
gelukszoekers lopen te hoop
voor dit nieuws uit eerste hand
trachten snel nog wat te vangen…
Jouw voetspoor
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
1.310 Vogelzacht gesnater
van ganzen die de Nijl en Zijl verwarren,
maar die vergissing trots en prachtig dragen,
omlijst verrukking over zoveel schoons.
De zon maakt lente in mijn hart en dag:
je bent nabij,
ik zie wat jij ook zag...…
dag pa
netgedicht
2.3 met 115 stemmen
6.705 wolkjes adem achterna
in de vrieskou
auto’s met veel tinten wit
het is ochtendmist
flarden levenslied
uit een café
over een moeder
hoog in de hemel
kijk toch even omhoog
onderweg naar vak D707
twijgjes treurwilg plukken
vlecht een bezempje ermee
veeg de geboortedatum schoon
van vijftien jaar
denkbeeldige resten vuil
negentig…
in witte ongereptheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
612 ik zag je
bij de kersenboom
een fiere meid
met in je hart
een bloesemdroom
het roze is zo schoon
in witte ongereptheid
het prille groen heeft er
een half leven over moeten
doen om eindelijk te ontluiken
nu straalt de zon
in je ogen en komt
het geluk uit de bron
met warmte naar boven in
de vruchten die je zal dragen
we…
borsten bruinen tepels donker
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
680 springen over golven
hete voeten van het strand
spetters koelen de verbranding
schonen ook het plakkend zand
borsten bruinen tepels donker
lokkend naar de zon gericht
warmte zindert langs de duinen
zeewind koestert het verhit gezicht
mensen staan te juichen
de branding is het zomerfeest
zij zijn winnaars in het schuim
voor even weer…
Tranendans
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
896 jou slechts
en enkel bij deze dans
of door de wijn die nu eenmaal
je hart weer wat losweekt
en rust in mijn vrouw-zijn
als in vruchtbare grond
maar als jij nu voor mij
die sluis toch weer opdraait
en de doortocht een feit is
voor ons veilig schip
dan is er misschien
wel een einddoel voor samen
schijnt door die tranen
een helder-schoon…
ontmoeting in spiegel
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
818 onvoorwaardelijke
allesomvattende
onuitputtelijke
lieve liefde
hoe onvermoeibaar
heb ik je gezocht
noord en zuid
oost en west
in diepste diepten
en in verste verte
hemel en aarde heb ik bewogen
water en vuur
uitgeput en moedeloos
op mijn schreden
teruggekeerd
en thuis gekomen
poets ik mijn spiegel schoon
na zoveel lange…
Geestverwanten
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
684 De avond verzwijgt het dansen
verlangend naar troost
en zotte echo van jouw lach
daar in het land van de brief
waaruit je iedere avond voorleest
schilder je maanlicht en nachtgeboomte
onder het plafond van het hemelbalkon
hark je de onrust als slappe gladiolen
tot over de rand van een afgrond, zo schoon
en je betaalt soms tol aan geestverwanten…
Een web verleidelijkheid
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
657 er hangt toekomst
in de lucht
gesponnen door vandaag
een web verleidelijkheid
en schone schijn
die vlieger gaat weer op
duikelt soms of struikelt
ik spin met zoete woorden
lange koorden tot cocon
trek met draden
dood uit leven
smul heel even
spin de gaten dicht
en hang weer vlug
toekomst in de lucht…
Vuil
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
518 De stad raakt straks de afvalbergen kwijt
Een nieuwe CAO is afgesloten
De boel wordt morgen keurig schoon gespoten
En dat werd zoetjesaan de hoogste tijd
Want bij Rouvoet en bij Pechtold moet u weten
Hebben er ratten in de vuilniszak gezeten.
------
Voor een artikel in het nieuwe tijdschrift Binnenhof werden de vuilniszakkenvan…
Te rusten lig ik stil
poëzie
2.8 met 6 stemmen
2.280 Mijn schone droomgedachte faalt
door 't tikke-takken,
de slinger steigert op en daalt,
gaat rijzen, zakken.
Dat klokgetik in stille nacht
doet ijzen, ijzen -
want slaaploos door gedachten-jacht
volg ik die wijze.
---------------------------------
uit: Johanneskind (1907)…
flirten met onmacht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
488 bij nacht kan ik niet flirten
met mijn verdekte onmacht
die overkomt me juist in dromen
als ik voor het spel van flinke vrouw
steeds lijk te laat te komen
dan breekt de opgebouwde grip
nog vóór mijn handen af
loopt alles in het honderd
bij dag kan ik nog koketteren
scharrel wat rond met schone schijn
pronk met verschoten veren
maar…
bewogen verbeelding
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
610 buiten
zie ik de winter
langzaam sterven
oren tuiten van de stilte
mijn gedachten zwerven
familiefeestjes, polonaises,
monden die bewegen
klanken dringen sterker door
'schön ist die Jugendzeit'
later handen losjes
op de schouders
'smoke gets in your eyes'
allen die vertrokken zijn
schuifelen voorbij
'sie kommt nicht…
Beursgevoelig en seksbelust
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
468 Minvermogendheid zit 'm niet tegen:
het is voor de rijkaard een zegen,
dat hij deze schone vanwege
z'n knip tot een wip kan bewegen.…
Uit weerbarstig steen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
615 niet alles wat
uit vingers vloeit
is schone kunst
jouw lijn en vorm
met bloed gehouwen
uit weerbarstig steen
krijgt van de criticus
de grauw en snauw
waar moet dat heen
je dicht een tekst
hebt ziel en zaligheid
er in gelegd
maar slaat niet aan
gaat naar de maan
als vlieger zonder touw
strijk maar de veren
van de heren recensenten…
draaideur
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
774 onder de zeespiegel liegen wij vol op
door om te horen wat dit geruis met ons doet
de driehoek is symboliek voor de top
alles is bittergarnituur maar dan zoet
de zee spoelt je oren schoon tot op bot
geen merk in brand
het gaat maar om toeval en lot
waar is niemandsland
is het te lang maak het kort
wordt het te klein maak het groot
was…
Ongehoord
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
548 De visser vist geheimen uit de zee
toch is de spoeling dun want
alleen de mooiste neemt hij mee
De bakker ziet zijn kans schoon
om zijn vleugels op te leuken
want hij zegt altijd: gewoon is maar gewoon
De koster schildert wolken van weleer
zijdelings hangend aan de kerktoren
smaken zij alleen maar naar meer
De barmeid borduurt in de lucht…
Gouden gedichten
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
600 Ik sta daar
in het midden van de samenleving
tussen en met ieder
voor God en met Gabriël,
zoals ik altijd zal geloven
Ja, ik zal daar staan
boven ieders verwachtingspatroon,
ik zo schoon
schoongewassen, bevochten
door mijn pad.
Het is de taak ... als ik
zal zegggen: dat is al,
alles wat er in zat!…
PARELS
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
762 Het door heel de wereld
bewonderde ronde steentje
uit de oesterschelp
wordt telkens genoemd
om allerlei pracht te roemen
de smetteloze kleur wit
velden vol zonnige dauw
schone lieftallige vrouwen
meesterlijke kunstwerken
mogen zich verblijden
met die lovende naam
wie wenst dit woord van grote eer
te schenken aan de bescheiden
reine…
Eindeloos
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
490 Eindeloos ver
staar ik over vlakte
van een rustig schoon
bijzonder landschap
Stil reikende takken
sloten verzonken in groen
Vogels zweven er boven
alsof ze het bezitten
Een verdrinkende zon
zakt nog dieper weg
beschijnt nog even
de eindeloze weidsheid
Eindeloos ver
staar ik over vlakte
en ervaar de diepte
van een rust zo eindeloos…
Een enigma is zij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
423 haar kin gleed zij over richels
met haar neus kietelde ze de bomen
en elk oog volgde, voor zover mogelijk
beek en stroom naar hun oorsprong terug
Glimmend liet haar voorhoofd bijwijlen
de bergen in tweevoud aanwezig schijnen
en waar haar zwetend aangezicht
wat al te morsig was geweest
liet zij haar nekhaar als droogdoek
het landschap schonen…
Gedicht
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.973 Zo ook gaat de geliefde
Mitri Karamasoff
dood
Ons op de schouders
valt nu laat en schuin de schaduw
des Iwan
Om het lijden dankbaar worden
en schijnbaar blijde
het scherpe vechten van spin en bij
verbeiden
Soms reeds is schoon mijn hand gesloten
alsof er geen verlangen
over mijn vingers
lag
Het is een verre weg
naar…