2054 resultaten.
De ramen zemen
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
699 ik woon in het park
der geestelijke onnozelheid
mij ontgaat niets en alles
maar ik word gestuurd
of wellicht om de tuin geleid
het stroomt over
voor mijn ogen
en lijk kunstig door de
werkelijkheid bedrogen
ik vul dus geen
zakken met zand
en schuif gewoon op
met de ademende vloed;
ik laat me de eb ontnemen
daar sluit ik de…
Mijn huis, mijn thuis
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
1.867 Hoe fijn is het hier te wonen
op het mooie platte land
waar de echo nog naklinkt
hier heb ik een speciale band
Waar luchten nog blauw zijn
de mensen elkaar nog groeten
uit belangstelling een praatje maken
niet omdat ze het zo nodig moeten
Dit hier is mijn mooiste plekje
een eenheid met allerlei mensen
hier maak ik nieuwe herinneringen…
Beste vriend
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
2.341 Wordt gelukkig m’n vriend
Door in je ziel te wonen
Speel niet alsmaar 'n rol
Om in de smaak te vallen
Dat hou je niet erg lang vol
Je weet wie je vrienden zijn
Die blijven en de afvallers
Zijn juist de oorzaak dat
Je niet gelukkig jezelf was
Stel jezelf steeds de vraag:
Doe ik iets omdat het fijn is
Of omdat anderen het willen
En bij…
Het volk van het Noorden.
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
606 Samen moeten we er uit
zien te komen, ik vertrouw er gewoon op
Ondertussen kunnen
oude kwalen langzaam genezen
Nu nog woon ik
bij het volk van het noorden
en kan ik Uw terrein zien liggen,
Het is niet half zo lang als mijn verlangen
Zonder vrees zullen we
bruggen over moeten gaan
Ik zal me wel eerst moeten onthaasten
en U zeggen wat…
Paternoster
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
984 onze vader die in de hemelen zijt
prijs uzelf gelukkig
daar te wonen
verlost van werken om den brode
uw botten krakend tot de dood
zie toch onze nood in ’t heden
te moeten buigen voor de zweep
in handen van de slinkse tollenaars
die de akte van berouw versneden
met het zwarte zaad van bedelaars
geschreven en verleden
op zand en loze beloften…
Weemoed
poëzie
3.5 met 19 stemmen
6.057 Wat is 't dat 'k weet - en wat of wie
Dat ik verloor of dat ik won -
Ik weet het niet, en zit en zie - -
En in mijn handen ligt de zon.
----------------------------------------
uit: Uit stilte en strijd (1909)…
Verse rozen
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
789 Wat doe ik hier, dicht bij gevoel
dat mij totaal vervreemd verlamt
willoos laat ik de boel de boel
door droge tranen ingedamd
blind voor waar wij ooit voor kozen
moet de oude bloem verdrogen
rozen wil ik, verse rozen
op de stelen van mijn ogen
toon mij tuinen om te wonen
waar ik mezelf nooit meer beperk
vrij om zwakte te bekronen
alleen…
Parlevinken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
471 In het winkelcentrum wonen
heel veel witte vogels
divers gekleurd dat zie je zo
de zitting is niet in de boom
waar zij het hooglied zingen
over leven dat achter hen ligt
hun bomen is het land van ooit
op iedere hoek van de straat
stukjes brood die ze missen
er staan nu banken die kreunen
dat het allemaal zo moeilijk gaat
voordat steun…
De lege plaats
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
1.566 De tafel is gedekt voor twee personen
De maaltijd is gereed
Voor die twee die hier wonen
Alleen de stoelen zijn nog leeg
Ik zit aan tafel en ik wacht
Nog hoop ik dat je terug zult komen
Al is het in de nacht
Ik wil het blijven dromen
Het wachten duurt en duurt
Het eten wordt al koud
Ik wacht nog of je binnengluurt
Ik wil het blijven dromen…
Albasten schemering
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
559 Beuzelen en talmen
met verstilde blikken
in half vergaan schemerlicht
ze vertoeven hangend in mijn tijd
in opgeloste tijden en halve tijden
de dis duimendik onder vleugelslag
een albasten schemering
als enige dimensie
rafelig en wazig de kaders
waarbinnen alleen fantasieën wonen
hullen zich in zweverige sluiers
wikkelen mij in weemoed…
Wanneer je in slaap valt
gedicht
1.0 met 4 stemmen
5.681 Jan Lauwereyns won gisteravond de VSB poëzieprijs voor zijn bundel 'Hemelsblauw'.
-------------------------------------
uit: 'Vloeistof en Welvaart', 2008.…
Op 't kerkhof
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.072 De zoele lentewinden,
ze koestren, onder feestgezuis,
de zanger in zijn groene woon,
het kindje, sluimrend onder 't kruis.
Zo brengt ze, de milde natuur,
vreugde nevens bittere nood ;
het schaterend nest bij 't zwijgend graf,
opbloeiend leven naast de dood.…
AANKOMST IN DRACHTEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 Minzaam, toch ingetogen
ziet de Burgemeester Wuiteweg me aan
waar verspreide meidoorn wenkend bloeit
- zachtrood versnipperd roomijs -
en
lover van jonge bomen
statige oude beuken
tot mijn gemoed spreken
samen met
gevels van bezadigd wonen
of strevend ondernemen
een eeuwige boodschap brengen
vol aangename weemoed
die vredig gewekt wordt…
KLEINE DIEREN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
478 Hoe lang mogen die diertjes
hier rustig blijven wonen?
In het lentegras
ligt een oude verrotte
kastanjebolster,
waar het lieveheersbeestje
zijn leven op begint.…
OUDDORP
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
824 De bloemenvelden voor het duin
bloeien als een fleurige bloementuin
de kleurenpracht is zo machtig mooi
een bruid in lentetooi
De klim naar het duin is licht
dan een prachtig vergezicht
het witte strand met golvenrand
de bloemen aan de overkant
Een oog dat mij wil tonen
in een geweldig land te wonen
een briesje door mijn haren
ik wil…
verleden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
731 ik verborg mijn gelaat
hoorde geen nieuws over je, zo vergingen
dagen en nachten en je zit nog in mijn
gedachten, in mijn geest
de roos verwelkte en ik riep naar de maan
tooide me toen in mijn mooiste kleed en was
voor een nieuw seizoen gereed
en al woon je ergens - diep verstopt - nu in
mijn geest…
ik deed alsof je er nooit was geweest…
HART, MET HEEL MIJN HART...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.503 Ik noem ze niet bij name
ik draag ze in mijn hart
Waar ik ga, sta, werk, winkel
uitrust, uit ga, woon
of gewoon naar uitkijk
Waar ik maar ben, waar ik maar leef
wat ik ook beleef, wat me maar lief is
Ze zijn er altijd in mijn hart:
mjn man, mijn kinderen, mijn gezin,
mijn moeder, mijn familie
Ik draag ze in mijn hart
en in mijn…
Droogstaande sloot
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
552 Die in de winter
Drager is van
' t Dikste ijs dat
Maar te bedenken is,
In voor- en najaar
Vol water staat
En leven geeft aan
Zo veel nieuw leven
En nu droog staat,
Geen druppel vocht
Meer te bekennen,
Alleen spinnen nog
En mieren wonen er
En vormen samen
De plek waar de
Chauffeur een
Zachte landing
Maakt nadat hij…
OP 'T KERKHOF.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.118 De zoele lentewinden,
ze koestren, onder feestgeruis,
de zanger in zijn groene woon,
het kindje, sluimrend onder 't kruis.
Zo brengt ze, de milde nature,
vreugde nevens bittre nood ;
het schaatrend nest bij 't zwijgend graf,
opbloeiend leven naast de dood.…
Erg gesloten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 mag ik in jouw kringetje
ja we raken omdat
de kinderen contactjes maken
heb jij
mijn cirkel al gezien
huisje en wat extra’s misschien
wij zijn erg gesloten
er is geen tijd voor open
alles kost nu eenmaal een vermogen
jaja de buren ronden
niet meer met elkaar
zij en de kinderen wonen daar
fijn dat we samen praten
onze cirkels even…
Luchtstroom, adem, wind
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
450 Anima, Spiritus -
Ziel en geest die
Ten diepste in dit
Lichaam wonen en mij
Maken tot de mens
Die ik ben -
Worden geprikkeld door
Wind en lucht,
Gedachten ruimen met
De wind die waait uit
Het verkoelende oosten,
Bewegen mee met het ritme
Van mijn adem aangeblazen
Door de deining van de
Oneindige zee in het westen -
Windstilte…
Nico Tromp
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
642 woonde een grote held
Nico Tromp stond voor zijn patiënten pal
met passie en zijn hart bovenal
Tientallen jaren werden door het OM afgedaan
als crimineel moest hij in de nacht meegaan
met een lintje en standbeeld zullen wij hem eren
een gele kaart voor de Haagse dames en heren
De geschiedenisboeken zullen gaan vermelden
in Tuitjenhorn wonen…
GEERT
gedicht
3.0 met 1 stemmen
5.922 Ik was de knaap die tussen u zou wonen,
Maar die een eigen wereld kleuren mocht,
En die hier vond wat gij niet zocht,
De knaap die kleurde met zijn dromen.
Ik schrijf geluk. Ik werd nu vrijgegeven,
Om Droom te worden, Wezen, God.
Zeg daarom niet: het was zijn lot,
Het is mijn lot waarachtiger te leven.…
Toekomstige Romeo en Julia
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
560 Onze toekomstplannen zouden wij omarmen
we hebben een ticket voor leven in ons paradijs
waar we hartstochtelijk in rust kunnen wonen
we zullen accepteren dat het gaat om één enkele reis.…
Streamen vanuit de hemel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Ontelbare gestorven mensen,
die nu in de hemel wonen,
waarschuwen ons voor de hel.
De aarde draait maar rond,
de levenden draaien ook,
langzaam maar zeker, dol.
Stop it! Stop, schreeuwen wij!
Zijn jullie doof geworden?
Jullie klinken zo leeg en hol!
Jullie levens zijn opgeborgen,
in de cloud.
Wij streamen vanuit de hemel.
Jammer.…
Camiel Eurlings vertrek of blijf!
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
511 In Nederland blijven
Ik doe een
Christen Democratisch Appel
op Camiel Eurlings
op zichzelf te gaan wonen
en te zijn wie hij is
zijn intrinsieke ik te vertegenwoordigen
met als doel: geluk(t)
Camiel Eurlings ik wens je geluk en vooral beterschap!…
Het huis en ik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
537 we trokken een grijs kleed aan
en lieten jaren liggen in de tijd
we vergaten hoe te wonen
in onszelf
misschien stonden we lijdzaam toe
dat stormwind alle deuren sloot
waardoor zelfs stof verstilde
maar toen het ijzervenster brak
hebben we snel een boom geplant
die ons straks zal ondersteunen
gelaten rusten we een ogenblik
vertrouwend…
LAIS CCXC
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 In Onterecht woon ik, en Nergens ga
ik ’s zondags heen: die ene dag van licht
telt de weken duisternis en week na
week vergroot in mij ’t gruwelijk inzicht
dat ik ontbonden word en zonder zicht
op toekomst, bij ontstentenis van hoop
vernauwt aldus mijn nare levensloop.…
NOORWEGEN WENKT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 De ruime baai vol
heuvelige eilandjes
blaast zijn wijde adem
de nauwe Fjord in
wiens peilloze diepte
zich vrijuit meet met
hoge rotsen aan weerskanten
waar geiten onbezorgd wonen
op steile grashellingen.…
Watermolenpad
netgedicht
4.9 met 16 stemmen
705 Oosterschelde
dichtbij verstreken getijden
toont haar oude aanblik kracht
om wind en stoom af te blazen,
de droge Scheldemond
zij behield een dorstig gevoel,
eerder rijk gevuld met water
rond het verdwenen getijdenrad
na drooglegging ontbrak vloed
aan de nood om nog te stromen,
effende voor menigeen het pad
om heden daar veilig te wonen…