289 resultaten.
[ Kijk maar naar een held ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
615 Kijk maar naar een held
van vroeger, zijn standbeeld, ach --
wat een misverstand!…
Weten wie we zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Ik passeerde mijn ouders
van veel jonger tot anderhalf
keer ouder dan zij, serieuzer
werd ik, grootmoeder werd ik
Ervaring, mijn leven
herkennen in vrienden
en het terugzien
in de kinderen en kleinkinderen
Samen optrekken
onze lichamen vertrouwd
met mankementen, pijn
en rommelige herinneringen
En nu wil ik naar buiten
weg uit het…
[ Bijzonder willen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
405 Bijzonder willen
zijn is heel normaal, denk jij --
zo gewoon te zijn?…
[ Er zit veel zon in ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Er zit veel zon in
het zout op mijn huid, ja proef --
waar ik vandaan kom.…
LAIS CCCXXVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
503 is het LAIS die het ziet, haar blanke
vuur van huid verhoogd met manestralen?
zijn het in die wilde baren daar haar ranke
hals, haar ogen die het licht doen dralen
voor het in de nacht verdwijnt? bepalen
achtergrond en kleed 't goddelijke lijf,
en maakt het huis als code haar verblijf?
maakt herkenning voor haar staat wel iets uit…
[ Mijn advocaat komt ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
390 Mijn advocaat komt
binnen met een dikke map --
en ik lig daarin.…
[ Niet onze woorden ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 Niet onze woorden
zijn persoonlijk, maar alles --
wat ons overkomt.…
Wie ik ben
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 Wie ik ben kijk ik af
van mijn klasgenoten
en ik probeer het op hen uit
want ze kennen me nog niet
Niet zo goed als mama
die al weet wie ik ben
en daar commentaar op geeft
wat me vaak tegenhoudt
om mezelf te zijn, mijn eigen zin
te doen, zegt mama dan
neem liever een voorbeeld
aan je broer of aan ons
Ik vind het best een gedoe
om…
[ Ben ik soms van glas ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
390 Ben ik soms van glas?
Is mijn innerlijk te zien --
en onbereikbaar?…
Verdwaald
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
998 Bedolven in de grote zee, geen identiteit, onzichtbaar
Blinde aanname, het doel missen
Geen eigen benen om op te steunen
De paden zo smal, bestemming in de mist
Jaren verstrijken, stoffig de boeken
Levenslang, de sleutel verloren
Datjy(2009)…
Als Bomen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 mensen zouden als bomen
moeten zijn elke boom is
een individu toch vormen ze
samen een bos en onder de grond
omarmen de wortels elkaar
hieraan zouden mensen
een voorbeeld kunnen nemen
alle volkeren zijn verschillend
hebben hun eigen identiteit
toch moeten we elkaar de hand reiken
tot elkaar komen want samen
vormen we de mensheid…
een minnend paar
gedicht
3.8 met 92 stemmen
27.888 een minnend paar man en meisje
identiteit onbekend
op een grijsgeregende morgen in een van de plattelandssteden
komen vreemd aan hun eind nl. zij vloeien
als twee vlakken natte waterverf in elkaar
liefde of toeval niemand weet het
stoffig en schraal als puin vindt men
de bewijsstukken (hun silhouetten) later
veel later
op een onverhuurde…
Van kozijnen en families
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
477 Aan haar te ontworstelen
Die begin en oorsprong was
Van dit leven, de paraplu
Boven mijn hoofd waaronder
Ik altijd schuilen kon -
Langzaam valt zij nu uiteen
Als een rottend kozijn
Dat zo veel jaren door
Onderlinge verbanden in
Het lood werd gehouden -
Desintegratie die als bevrijding
Voelt, maar die ook mijn eigen
Identiteit…
Samira zegt sorry
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
469 Vertelt u eens, Samira,
hebben wij het hedentendage
in uw ogen te vaak
over identiteit, naar uw smaak?
Samira zegt "pardon, mais non!
Zie mij aan, me voici, c'est moi, weet u niet
waar hij stond, mijn wieg, en bij wie?…
Zijn wij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
460 Eigenbouwer is een tijdschrift,
voor mensen met fijne smaak.
Met de kennis die ze vergaren,
bouwen ze hun omgeving op,
in een huis dat stevig staat.
De zelfbouwer als centrum.
Zelfverzekerd.
Vertwijfeld.
Middenin.
Een zelfbouwer is een mens,
die zichzelf heeft afgebroken.
Die als een zelfgeworden ui,
de wijsgeleerde rokken,
zelf heeft…
[ Kom binnen, bekijk ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
418 Kom binnen, bekijk
mij, mijn binnenwereld, mijn --
innerlijk behang.…
[ Het bezoek helpt haar ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
418 Het bezoek helpt haar
graag met zoeken, maar wie vindt --
haar zoals ze was?…
Mijn andere vader
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
403 Mijn andere vader
leer ik kennen
door op pad te gaan
met jou en overal
waar we zijn weet jij iets
over hem te vertellen
en zo zie ik
naast de herinneringen
mijzelf in andere spiegels
Er valt licht op trekken
die ik ken maar die nu
andere schaduwen lijken
te werpen in deze grot
van mijn gedachten, verlangend
naar de warmte van de…
Mijn fantasie van mezelf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
229 Ik heb het geprobeerd:
spiegels zijn onbruikbaar
Ze geven een spiegelbeeld
niet mijn gezicht
zoals iedereen het ziet
Alleen op fotos, dichtbij
en terloops genomen
kan ik zien wie ik ben
maar het meest herken ik
mijzelf in slechte kiekjes
halfscherp in gelig licht
als een waarheidsfilter
dat uit momentopnamen
een bestendig portret…
Zie mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
362 In de mensa luisterde ik
naar de gesprekken aan tafel
Een van de studenten stelde me vragen
en hij vroeg me mee
Ik ging mee, ik wilde
een beslissing, een relatie
voor de rest van mijn leven
Als voorschot wende ik
aan zijn gezelschap
Af en toe lichtte ik een slip
van mijn gedachten op
en nog steeds probeer ik hem
duidelijk te maken…
Lijnen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
266 Als een kleurplaat,
die wacht op haar maker
De lijnen, ze volgen elkaar
Nog niet wetende waar en wanneer ze zullen eindigen
Zwarte inkt, wit papier
Onschuldig, zonder vlekken
Verlangend om tot leven gebracht te worden
Als contouren van iets
dat nog ontstaan moet
Ze hebben een begin en een eind
Maar alles binnen de lijnen is nog schoon…
De Kersenpit
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
22 Rood aan de steel in de nazomerzon
de glans van een tijd die niet blijven kon
voor haar de herinnering, diep en vertrouwd
voor hem de belofte van winst en behoud
Zij draagt in haar blik de vergane pracht
de geur van een zomer, een jeugd die verzacht
hij ziet in de oogst wat zijn handen vermag
een recht dat hij koestert, een langverwachte dag…
stil spel
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.176 Ware identiteit verscholen,
achter glanzende kostuums.
Genoeg te repeteren.
Doch, geen woorden te vergeten,
Want alles lijkt reeds gezegd.
In dit verfoeide spel,
Heeft stilte de regie.…
Pertinente indruk
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
712 Zijn identiteit vernieuwt zich
in het overboord gooien
van dissonante resonanties.
Zijn keelgat wurgt
en galmt nog wat
wanklanken
en geeft zijn kater
nog een stamp na.…
hoe ik heet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
509 alles is wit
het laken wordt rood
noem me niet
noem me niet bij naam
wie ik was ben ik kwijt
ik weet alleen wat ik ben
een glimp van een
schaduw in vijandig gebied
later ooit de reis terug
over onpeilbare rivieren
de lange weg naar
verdronken woorden
een woord dat weet
hoe ik heet
alles is wit
het laken wordt rood…
De bevroren nachtegaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
184 Haar woorden, een stromende nachtegaal,
die drijft in een kudde vol duistere mist.
Versleten in hun knappende vachten.
Gevangen door het ijs dat haar herinneringen wist.…
het bestaan als draak
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
2.322 de marges
van de cyber zijn
van het wel
is altijd niet
geposte gevoelens
gedachten
niet gebonden aan
laat staan
geposteerd
als werkelijkheid
alles illusoir
adres identiteit
controleerbaar
van waarheid
van zachtheid van rekkelijkheid
ontdaan
‘t is de kreet
van zintuiglijk
beroofd berooid
het klotend krijten
van de gevoelsproleet…
Mystieke dromen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
537 zij opende
geen deuren
bij het binnengaan
haar lach
was drempelloos
ze ging ook
niet voorbij
maar bleef
warmte delend
steeds aan je zij
het nader komen
overschreed
de lijn van
sprookjes en
mystieke dromen
ik was deel
gaf in delen
zonder zelf
op te lossen als
een der velen
juist deze
identiteit
leek glans
te geven aan…
Vrijheid
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
1.262 Als een deur van de bus zacht sissend opengaat
midden in de nacht op de grens tussen
Irak en Iran ergens, identiteit gevangen
op de grens van huid en ondergoed vastgespeld
Een denkbeeldige lijn
tussen moederland en vaderland
de vrieskou van de woestijn
IJspegels en sterrenlicht
maken de morgen mogelijk
Terug en weg naar Nederland…
DE VETERAAN
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.096 om hem heen
geen onderscheid
vriend of vijand
geplet, vernederd
uiteengerukt
verminkt, vermist
details verwateren
eindeloos gebons
verwrongen gedachten
eenzame nachten
herstel onmogelijk
een wrak zonder toekomst
idealen verspocht
overblijfsel drek
het waarom is gebleven
hij heeft nog even tijd
een man op zoek
naar zijn identiteit…