687 resultaten.
Moe
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.161 Of ik mezelf niet voor de gek houdt,
Ik niet doe alsof
Geen idee hoe ik ermee om moet gaan
Het masker op en verder leven
En soms boos op alles en iedereen,
vooral op mij.
Uit onmacht dat ik het niet begrijp.
Ik ben zo moe
Moe van mijn gevoelens.
Moe van het leven…
Melkwitte wegen
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
2.376 Mijn vodden hullen mij slechts
in schijnvertoning, het masker
dat ik draag is doorzichtig als glas.
Meegenomen door het zwart
is het maar een kwestie van uren
…
of misschien dat ik zomaar
een bloemetjesjurk aantrek
en mijn balletschoenen om
dan de polka te dansen ja
misschien doe ik dat wel.…
Altijd op zoek
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.662 Het masker wordt
wel flexibeler in de tijd.
Verwijten als zou het aangeboren
zijn snijden geen hout. Of zou
het toch aangeleerd zijn door moeder.
Vindt hij zich daarom zo vaak
aangeschoten terug in een vreemde
hotelkamer. Op zoek naar haar.…
tranen achter mijn masker
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
2.253 te kijken naar de vrouw
achter die teveel aan kilo's
waarom ben ik niet sterker
verschuil ik me achter menige smoes
dat ik maandag ga beginnen
en mezelf weer de put uit praat
terwijl ik dat lichaam in die spiegel haat
vrijen in het donker
want dan zie je niet
wat het het daglicht zo genadeloos ziet
en ja mijn lach is soms een masker…
Keuzes
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.169 Moet ik de keuzes die in mijn gedachten dwalen
Naar buiten brengen en mijn masker laten zien of ze negeren?
Nu vertel ik anderen van mijn keuzes die ik wil maken,
Omdat mijn gevoel me daartoe dwingt.…
Waangelaat
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
431 Soms wuiven bomen nog in lentelach
ziet zij dromen achter de horizon
maar denkt zij weer, hoe ooit de dag
en de ellende van een jeugd begon
met stille trom gaat zij nu terug
intens treurig is haar waangelaat
en draagt zij krenten op haar rug
waar tijd nog steeds met weemoed gaat
drinkt zij als een volwassen poes
kleine slokjes…
je herkent me niet
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
854 in vensterglas
in barnsteen elke glimlach
de tondeldoos met vuurslag in mijn armen
ik zet een masker op
trek vreemde kleren aan
steek lange veren
en veeg alle kleuren van de regenboog
op mijn huid
je herkent me niet…
Levensweb?
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
535 de zwijnen werp,
behangen met de paarlen die
eerder werden voorgeschreven,
leer mij nog te wensen wat
ik nimmer nog, en tevens
toch altijd heb gedaan
laat mij dan van de herinneringen
eten zodat ik weet te balanceren
in een web van stilte om de levensweg
te herontdekken, zonder traan te slijten
op de weeffouten van de
maskers…
Zuurstofmaskers?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
481 en soms
heel even
vraag ik
mij af
hoe dat
hart en
longpatiënten
in deze
corona tijd
hun leven
verder
moeten
leven
met 't
gevoel
te hangen
aan de
galg in
een strop
met een
mondmasker op…
Uit het leven van -10
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
601 de levenslange maskerdragers
die nooit hun echte ik laten zien
zij alleen kennen hun ware
maar zelfs hun beste vrienden
komen niet voorbij
die andere ik…
Ze speelde toneel
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
579 ze gedroeg zich niet
zoals ze zich voelde
zei niet wat ze dacht
ze speelde toneel
ze lachte terwijl ze
vanbinnen huilde
deed alsof ze plezier had
ze speelde toneel
toen zette ze haar masker af
ze vertelde hoe ze zich voelde
zei waaraan en hoe ze dacht
en wat haar mening was
ze verloor daardoor vrienden
maar degenen die bleven…
carnaval
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
828 onder het mom van carnaval
tonen velen vandaag hun ware gelaat
omdat ze al het hele jaar
met een masker rondlopen…
Tanka 3
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
512 Het masker valt af
schaduwzijde staart je aan
gesloten ogen
ondoorgrondelijke pijn
ontsluierd in het zacht zijn.…
ten laatste
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.001 nu is mijn einde
als een gevallen engel
verlaat ik dit huis
het masker blijft er achter
en laat de verleden tijd…
voor jou zet ik mijn masker af
hartenkreet
4.0 met 26 stemmen
3.448 Voor jou zet ik mijn masker af
Met jou speel ik geen spel
Je mag me zien zoals ik ben
Maar bang maakt het me wel
En hoop dat jij dan ziet
Dat ik gewoon ben
Die lacht om haar verdriet
Ik heb geen muren meer
Omdat jij net zo kwetsbaar bent
Leg ik mijn wapens neer
Voor jou zet ik mijn masker af
Aan jou geef ik mij bloot
Ik werp…
Droge tranen van de dag
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.006 Droge tranen leverden de meeste pijn
wenen was het voor een gesloten deur
Onder het masker verdwijnt de schijn
achter haar masker..bekende zij kleur
Achter ‘t vrolijke masker van de lach
woonden grauwe wolken, zonder zon
Van het leven betaalde ze er het gelag
haar ingevroren vreugde, in het beton
Onder ‘t enkel lachen voor de schijn
lagen…
mens
netgedicht
3.3 met 76 stemmen
12.369 Achter het masker
Zonder fouten
Altijd mooi
Pijnloos
Afstandelijk
En vol begrip
Schuilt een mens
Geef maar toe…
Grimasker
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
177 Nu de mist is opgetrokken
voor alweer een nieuwe dag
nooit dezelfde
non semper eadem
laten wij onszelf weer uit
en nemen voor de buitenwacht
ons masker der
beleefdheidsgrimas mee
voor zij mij goedemorgen wenst
en ik haar lippen heb gekust
vallen schellen van de ogen
en zijn wij dichter bij de lust
dan wij ooit zijn geweest
in '…
Buurvrouw
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
158 semantische vragen
verdraaien mijn hersenspinsels
ze brengen mijn denken in twijfel
terwijl ik de buurvrouw
een tas koffie breng
nog voor ik iets zeg
komt de smalltalk op gang
ik blijf proberen om te begrijpen
wat haar woorden betekenen
we praten tien minuten
zonder iets te zeggen
taal is misschien
toch niet het probleem…
Wissels
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
299 Zo speel ik meerdere personen
in één lichaam,
geen van hen
voelt als een volledig bestaan.
De rustige.
De zachte.
De afstandelijke.
Degene die blijft praten
zodat niemand mij opmerkt
Geen van hen voldoet.
Elke versie laat iets achter
dat niet mee kon functioneren.
Ik wissel van gezicht
naargelang de kamer,
de stilte,
een noodzaak…
De Waarheid
snelsonnet
4.0 met 3 stemmen
711 Hierna is je bestemming het parket,
Waar alle maskers worden afgezet.…
metamorfose
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
950 bij de eerste
warmte
ontdoen mensen
zich van hun
winterhuid
en winnen aan
kwetsbaarheid
tenzij er een
harnas onder
hun kleren
schuilt
of een masker
voor het gezicht…
La Comédie humaine
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
716 zelden zag ik zo
een masker vallen
in een klucht,
ongeschreven,
waarin de
sterfelijke mens,
verblind,
voor zijn eigen
bevalling vlucht…
- Maskermonoloog -
netgedicht
4.2 met 59 stemmen
1.431 Beschimpt meer als een groot artiest
die vrolijk met zijn masker speelde.
Maskers en hedendaagse dwang,
de toekomst is iets waar ik soms
niet meer in geloof, ik ben bang.
Toch geef ik nog niet op mijn wagen
mijn hedendaagse kunst, mijn wens.
Identiteit centraal raakt voorbij haar
tentoonstelling van mijn gevoeligheid.…
Carnavalskraker
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
3.524 zoekend
om heet de maskers af te doen…
Maar achter maskers
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
537 verguld zijn zij
met vaandels en trompetten
maar achter maskers
schuilt de lust in binnenvetten
losgaan met gods zegen
dag en nacht ten ondergaan
aan drank genot en waan
zonder rekenschap te geven
doorhalen tot
dolle dinsdag ‘s-nachts
met vriend en buur als
om twaalf uur het masker valt
genoeg gelald
afstand krijgt de overhand
spijt…
verbrand gezicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
829 vormeloze drift
blind graaiend op de geur
je verbrand gezicht
al deels in as
verhult slecht
het besef
dat dit je laatste masker was…
dagboek van een geisha
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.030 achter een minzaam
masker en verfijnde
gebaren
smeken droeve ogen
om ware liefde
in gerijpte woorden
aan het daglicht
toevertrouwd…
VIJFTIG TINTEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
702 Met masker, halsband, handboeien plus zweep
en sekspaal, tepelklemmen, zwarte tape.
Ook wil hij dat ik me in latex hijs
maar dat wordt me nou werkelijk te grijs!…
Mijn onzichtbare verdriet.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
488 Het leven moe, getroffen door een schaduw
Wat zet mij hiertoe
Mijn gedachten van angst, pijn, verdriet
Achter een masker die ik, steeds weer opzet
Op het masker staat een lach, een lach die niet aansluit bij wat ik voel
Het verbergt mijn ware ik, dat is dan ook mijn missie, mijn enige doel
Van binnen is het koud, ijs en ijs koud
Perspectief…