279 resultaten.
Purmer
gedicht
1.5 met 28 stemmen
6.991 Ze zit in bus 106
de stad trekt bleek aan haar schouder
op de weilanden ligt groen
kinderen fietsen in de wind
huizen spartelen aan de grond
onder de rivieren
geen polders maar bossen
zomers de Sonse duinen
ze kan er niet genoeg van krijgen
het land zó uit de zee geschept!
---------------------------
uit: 'Glazen jas', 2007.…
Toegang tot de polder bij avond
gedicht
3.0 met 6 stemmen
4.742 Langs een wilg met dode toppen,
een geschoren hoge
in zijn blaren onverminkte haag,
een door waaiend hout beschaduwd
raamloos muurvlak, blinde boerderij,
buiten bomen, hellende, de holle wei,
lichten aan de einder,
vuurtorenlicht, een donker zwijgend paard dichtbij.
----------------------------------------------------
uit: verzamelde gedichten…
Het magnifieke vergezicht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
584 ik wist het vlakke land
zee en openheid
polders en het eindeloze strand
ontdekte heuvels
en rustieke dalen op mijn
levensloop in jaren
botste tegen rotsen
bergen die met scherpe kammen
wolken snijden aan de horizon
zag ravijnen die het kleine
van de mens vergrootten door
de angst van het begraven zijn
ken het magnifieke vergezicht…
IJkdijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
492 In Groningen is een proefdijk volgens plan doorgebroken.
----------------------------------------------
Een dijk is iets waarop je moet vertrouwen,
Bij dijkdoorbraak heb je geen schijn van kans.
Zodat men in de buurt van Nieuweschans
Een superslimme ijkdijk is gaan bouwen.
En daarom wordt de vlag nu uitgestoken:
“Hiep, hiep hoera, de dijken…
Meisje van de vlakte
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
595 Wie vindt nog poëzie
in de prozaïsch rechte lijnen
van poldervaart en polderweg?
Waar romantiek moet wijken
voor de wetten van 't verstand;
de kortste weg meandert niet.
Wie vindt nog schoonheid
in dit nuchter land,
getekend met een liniaal?
Ik!
rechtlijnig
in denken en doen,
rechtlijnig van figuur.
Het vleesgeworden
poldermodel…
Legoblokken zonder thuis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
482 treden kraakten nog
hun eigen melodie
toen ik naar boven liep
het was geen lopen
maar ik sloop
in pure nostalgie
voelde hoe
het spinrag van de tijd
aan mijn handen bleef hangen
in de verste hoeken
rommelde het avontuur
schatten van het eerste uur
nog stond de kist
onder de gebarsten ruit
maar het uitzicht was verdwenen
in de polder…
moeras
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 ik loop onder de zwaar bewolkte hemel
herken me niet in ‘t rechtopstaande riet
‘k ervaar voortdurende bescherming
van prikkeldraad, maar ook weer niet
ik voel water tegen mijn oever klotsen
mijn golven kabbelen steeds voort
plots geeft een vierkant blok
een wending in mijn lijn
vele ronde palen trekken mijn
prikkels naar de einder…
Jaarwisseling in een Zeeuwse polder
hartenkreet
2.2 met 13 stemmen
4.541 Overtrekkende ganzenvleugels
klappen duizendmaal
En dan slaapt de polder weer.…
Een oneindig blauw
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
577 ik weet
de polder
in je blik
kaarsrechte sloten
samenvloeiend aan
een verre horizon
zie wolkenluchten
vluchten in een
oneindig blauw
je trouw
aan mens en beest
op het ouderlijk land
geboren en getogen
op de boerderij wie heeft er
tegenwoordig nog zo’n blik als jij…
Gitaarheld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
609 Hendriks was een naam uit de polder
met vette laarzen in de klei
een graanbedrijf, een boerderij,
maar zijn ongebreidelde muziek
klonk nu bij mij op zolder
Hij maakte me zo high
hij raakte me fysiek
en in mijn jeugdig hoofd
ontstond de kick
van een ongrijpbaar bestaan
vanaf dat ogenblik
was het met mij gedaan…
Gemiste trein
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
525 Achter het station strekt zich de polder uit.
Er staat een boom op het punt al haar bladeren
te laten vallen.
In de vroege novemberzon toont zij nog eenmaal
haar volle pracht.
Hij denkt aan treinen die hij wel gehaald heeft.
Wordt dan de boom.
Blij als een schoolkind met een geschonken uur.…
van 2005 naar 2006
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
803 de brandende zon
wordt verzwolgen door de zee
op de zandbank -
het is altijd lente
in de hal van het station
bij het koffietentje
de zorgvuldige
achter de nieuwste computer
wacht op zijn beurt
de van der made weg
maalt de polder tot waste land
eenzaam spelend kind
investeringen
van een wandelende tak
zondag in de file…
Winterweken
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
626 nu eerst witte ijsbloemen
op transparante ramen
een uitgestrekt sneeuwdeken
over kale velden
witte wilde zwanenparen
in laaggelegen polders
vele witte sneeuwklokjes
in de bladerloze bossen
en langs bevroren beken
het is niet donker
het wordt niet grijs
stralend is de winter
met sneeuw, hagel
en al het ijs…
De mist pakt de polder in
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
491 voor Jocha
De mist pakt de polder in,
hult elk gehucht in een gewaad
en ook de slee- en meidoornhaag,
sloten, kreken, bruggen, putten, hutten,
een school, de danszaal en een kerk,
de mist is als een verlegen regen,
ze leekt weemoedig op je neer
tot traag de voorhang opengaat
en de zon doorbreekt.…
Rust
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
586 Een oranje
welhaast roze gloed
glijdt langzaam over polderland.
Een nevel kleedt de natte aarde in mysterie.
Ganzen klinken in de verte.
Ik laat me meeslepen in de echo van de leegte.
Van stad naar stad
getrokken,
maar nu hier, tussen dijk en grasland,
neergestreken in het niets.
Bij een kolkende maas
mijn rust gevonden.…
Daar bij die molen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
601 Een molen in rust
een met het polderlandschap
een bewaarde schat
Wanneer tijd is gekomen dat het
prachtige blauw van hemel vermeerdert waar
zon gezelschap krijgt van steeds minder donkere en grauwe
wolken gelijktijdig zorgt een opkomende wind voor aandacht en verstrooiing.
Nog even heerlijk genieten van de
heersende rust en verstilling…
Kleistof
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.144 kapotgereden klei
stuift in de wind
legt een grauwsluier
verstikt het beeld
van een hete zomerdag
vol naakten
bruinend in de zon
als vele meters huid
waarop zoutparels verkleien
want in de adem drijft stof
kleistof uit de polder
kapotgereden in de wind
oostenwind
tikkeltje zuid…
weemoed
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
3.293 misschien is dít het wel,
heimelijk nog hechten
aan wat ooit verloren ging
aan vage schaduwen in de
schemering, een zacht geruis
een verre roep, een geur
een oude afdruk in het zand
iets van droeve leegte voelen
in een stille polder
terwijl er een zwalkende
dierbare vogel vluchtig
in het niets verdwijnt…
de zee en ik
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.110 De duinen nog onvervuild
voelen de wind waaien
naar de landelijke polder
weg van de glooiende golven.
Boven het bruisende
bruine schuimende sop
schuift scheerlings een meeuw
naar haar zeeluchten kajuit.…
hoe hoeks is de Hoek
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
3.716 mijn werkbezoek
aan Hoek van Holland
bracht onverwacht
verrassend resultaat
mijn werkhypothese
er was al hoek
voordat er sprake
was van De Hoek
nee dus
er was alleen
des graven zande
en wat klei in polder
de Burgemeester
van Rotterdam
is thans op de hoogte
van de antwoorden
op mijn vragen
tot zijn genoegen
ontving hij bericht…
Tussen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
707 tussen strand en duin
en vlakke polders
staat mijn huis
tussen regen en wind
man, kinderen en dieren
heerst familiale sfeer
tussen willen en weten
en nog niet kunnen aanvaarden
regeert pijn
tussen dag en nacht
en lichamelijke aftakkeling
triomfeert een creatieve geest…
Gewoon bereikbaar
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.153 Er staan files
ten zuiden van mijn stad
langzaam rijdend verkeer
opstoppingen rond het dorp
winkels onbereikbaar
vertragingen op het spoor
vluchten geannuleerd
stapvoets door de polder
boten uit de vaart
veerpont gestremd
omleidingen
en uitkomen op een doodlopende weg
maar mijn hart is
gewoon bereikbaar…
Uit Dromenland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
594 Berlijn ziet onze polder,
duin en riet
Per heden als hoogrisicogebied
Een vaccinatie-/test-/ herstelbewijs
Geldt als een vrijgeleide
voor een reis
bewuste passagier uit Gelderland
En omstreken, tenzij een Alpenland
Z'n einddoel is of Dolomietenland
Vanaf zes jaar - tenzij uit Dromenland…
Het zwart van besef
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.627 Veel van mijn schaduwen
blijven achter in het zwart van het besef
eigentijds en voorbij de polder
is eenvoud de vrijbrief van mijn bestaan
niets verontrustends moeder
laat mijn hand nu maar los
want jij kent de dood
zoals geen ander
geleefd heb jij zeker
al was je afscheid voor mij een feest
maar nu weet ik wel beter
zonder jou was ik…
koude voeten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
802 (eerst dan trok ik mijn kousen uit)
een dubbele buurt met alle ramen open
samenlopend langs de weg
waar ooit het water van een polder liep
torent steengroei bovenuit: een wirwar onder daken
maar daar onder schuilt nog, wat
mijn hart wil raken
zachte bloei
en tenen in het gras
een eindeloze zwaluw en het witte
van de was…
Wens en voel het gerust
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Voor de vrouwen die in deze polder wonen
in een tuin wachten op wat gaat komen,
de deuropening en drempel soms bewonen
niet wensen te verwezen
maar nog steeds iets vrezen, laat los.
Voor de vrouwen die in deze polder wonen
laat die angst los, dagelijks komt de zon.…
Wetend van afscheid
gedicht
3.1 met 76 stemmen
75.318 Wetend van afscheid
fiets ik met mijn oude lief
door de polder.
Ik heb hem geleerd dat
het Hollandse landschap
mooi is.
Ik laat hem dus niet
met lege handen achter.…
Ochtendkrieken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
941 ik kus mijn lieve en vertrek al vroeg naar de polder,
nog gehuld in de nevel loop ik in dit schijnbaar
desolate landschap. ik zie mezelf in de onmetelijkheid
van dit doek dat nog geen penseelstreken en kleur
bevat. ik hoor mijn voetstappen in de grijze asfaltlaag
dempen. ik ruik de muffigheid van dit verstild beeld.…
Een ronde dood
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
429 ik heb de cirkel
duizend maal gerond
nooit vond ik begin en eind
speelde strelend
met het oppervlak
op zoek naar de hoek
keek er langs
maar begreep niet
dat rond eindeloos was
tot ik de lijnen van
de weidse polder zag
rechte sloten en het gras
maar aan de horizon
die nauw de aard omsloot
kromde recht een ronde dood…
Die dijken bouwde
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
610 waar sluizen
dwars het water keren
groeit trots het lage land
de hand die dijken bouwde
op wind vertrouwde
de molens schiep in dit gebied
kruiste kaarsrecht sloten
weefde polders tot patronen groen
waar boeren het goed doen
dit lage land geordend
door de hand van ruilverkaveling
heeft weer de trots van toen…