1080 resultaten.
zeldzaam
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
938 haar blik is wazig als zij
wakker wordt
haar hoofd draait zich
naar het lege kussen
haar hand strijkt over een
onbeslapen landschap
ze maakt het bed op
voor twee
roostert het brood
voor twee
zij kent de taal
van het zwijgen
ze schrijft het grote
met kleine woorden
een zeldzaam wonder…
op deze middag
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
735 hemel
het licht van de ijskoude zon
voorbij de uiteengedreven wolken
onder de opgeschrikte hemel heft
een moeder haar handen naar de lucht
de storm in haar borst
het samentrekken van het hart
het trage huilen met open mond
het uitdoven van het schreeuwen
in vergeefse echo's van de naam
waarmee zij haar kind noemt
een laken van rouw…
Nieuw zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
376 In die donkere tijden,
Nadat jij mij onverwachts verliet,
Ik achterbleef in mijn verdriet,
Niet kon wennen aan m’n lijden,
Zo wilde ik het leven niet,
Ik wist niet hoe ik dat kon mijden.
Er begon voor mij ’n nieuw bestaan,
Een zijn van verdriet en pijn,
Een zijn ik niet wist waarheen te gaan,
Een zijn jij niet meer zou zijn,
Ik mijn…
Tot de laatste zucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
445 Ik hou oneindig veel van jou,
Alleen, jij bent niet meer,
Alleen nog in m’n hart,
Je stierf te vroeg in smart.
In mijn hart leef je voort,
Ben je nog altijd dicht bij mij,
Is ’t alsof je nog altijd,
Door mij wordt gehoord.
Daarom praat ik nog steeds met jou,
Maar jij antwoordt nooit,
Jouw stem is voor altijd stil,
Wordt door niemand meer…
Alsof er niemand
netgedicht
2.6 met 16 stemmen
351 In brokstukken alleen
huil denk schrijf ik
vergeefs over de liefde
en de dood.
Alsof een haas over
sloten springt
ontwijkend en ontembaar
haakse bochten neemt.
Jij daalde af in de
diepte van de nacht
waar ben je geliefde
onkenbare sterrenman?
Langs eindeloze draden
weef je me
in verlorenheid vast
ik kan niet bij je komen…
rots
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
460 op de donkere oever
onder de elzen waar
de stroom vertraagt
buigt een vrouw zich voorover
krassende raven zwerven
boven haar voorbij
onder de waterlijn schuilt
een onzichtbare rots die
verlangens van zich afstoot
ze onhoorbaar verpulvert…
verborgen tranen
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
249 er zijn van die momenten
dan splijt een oud gevoel
zich van mijn nieuwe lente
als oude zuigende wortels
schraal, zo gevoelloos koel
een onbegrepen negatief
verbeeld in grijs en zwartwit
hoe de ziel werd verscheurd
nimmer zal die herinnering
alsnog in zorgende liefde
worden ontwikkeld
laat staan in een zomers
bouquet worden gekleurd…
Schrijflijnen
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
298 Toen de narcissen net weer bloeiden
wilde hij zich draaien nog eenmaal
zich draaien naar het licht
Met dodelijke blik en haastige
armen wierp de nacht
een verstikkend net om hem heen.
Doof nu maar het tedere lentelicht
gelast de sterrenregens af laat puinwolken
de aarde in het donker begraven.
Zij floreerden in de schaduw
toen zij…
nu ik je nooit meer
netgedicht
2.8 met 23 stemmen
360 nu ik ie nooit meer aanraken kan
je werd bedolven onder lagen zand
rouw ik als een wilde olifant
waak ik bij je graf
dek ik je met bloemen toe
schreeuw ik het luidkeels uit
nu ik je nooit meer strelen kan
noch zoete woordjes fluister
je handen niet meer voelen zal
rouw ik als een radeloos dier
mijn handen grijpen diep
en droevig in…
waar je bent
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
207 dat je tussen de bomen naar haar zwaait
gebaart dat je bijna thuis bent
dat je op een bankje naar haar wuift
een klopje met je hand op de lege plek
dat zij in broze ogenblikken
niet weet waar zij is…
eindelijk stil
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
201 haar hart reist als verstekeling
met hem mee
vrouw zonder schaduw
op een kraterrand
het epitome van alles een beetje
van eigenlijk niks
zij plengt tranen haar offerande
voor zijn behouden reis
de maan maakt plaats
voor een zachtroze zon
het wordt eindelijk stil…
monologue intérieur
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
216 mijn ziel maakt antivries
waarom wil zij overleven
als een plant in poolgebied
ik schik bloemenkransen
op je graf terwijl ik wacht
op een ver bericht van jou
misschien ben je alleen
maar even verdwaald
zwerf je een beetje
zou het kunnen dat je
aan een ketting van veren
uit de hemel zakt
mijn hoofd met zachte
handen vastpakt…
ontvleugeld
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
203 elke keer
nu voor altijd
dat je niet
naast me ligt
sterf ik
een beetje
onze vleugels
in donkerte
verwijderd
onbeschreven
onvoltooid
requiem
elke keer
nu voor altijd
dat je nooit
meer naast
mij ligt…
Geen verlies
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
93 Relaties die inhoudsloos raken,
Behoeven geen rouw.…
OPSCHONEN VAN LICHAAM EN GEEST, EEN HARTE-SMARTEKREET VAN DE JORDAANDICHTER ________________________________________
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 in de kas van rouwen en vieren; vier jij, je puurste ik!!!…
De essentie van de natuur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
777 Verdriet is soms een kraai,
iets wat arriveert met dat verenkleed,
rondfladdert, je denken ongehoord
verstoort en je hart hard laat bonken.
Die dagen van onmacht niet verkwikken.
Het is iets van andere voornemens
kunnen ook die wetten van de natuur
het sterven gaan helaas niet opheffen.
Al dat wat eerst rauw allesoverheersend
is, slijt…
"Rouwen Om Wat Wàs"
hartenkreet
3.8 met 28 stemmen
2.106 Maar tóch rouw ik,
om jou,
om wie jij was
in mijn ogen
en in mijn hart...
Ik rouw.
Jij leeft je nieuwe leven.
In "mijn" oude thuis,
met onze kids.
Daarom huilt m'n ziel,
om mij,
om wie ik was
in jouw ogen
en in jouw hart...…
Stormen veranderen niets
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
604 Hoe hard het waait
maakt niets uit,
hoe loeit de wind
giert om het huis,
Parijs in rouw.
Hoe storm ons
land teistert,
geeft niks.
Parijs in rouw.
Zwiepende bomen
bij weer een
windvlaag
Parijs legt bloemen.…
ALLEEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.039 Als de rouw zo vaak heeft aangeklopt
is 't moeilijk de deur gesloten te houden
soms staat mijn deur gewoon op een kier
in de hoop dat de rouw voorbij gaat of
zonder kloppen even zijn werk doet
Want verdriet, pijn, angst, verslagenheid
ze doen bij leven en bij dood hun werk
en soms zo vaak, maar ook dat went
zoals het hele leven wennen…
Alles is zo grauw, mama
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 Alles
is hier gewoon
zo grauw
mama
was jij het dan
die
alles
kleur gaf
en
de wereld
warm maakte?
je Cindy
13-12-1999…
Vergane dromen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Het lijkt in rouw.
De bomen, immer goedschiks,
tonen medelijden met het huis.
Zij nestelen er zich als meubels in,
schenken comfort en warmte.
Vergeefs, het huis blijft in de rouw.
Bomen, vergane dromen ...…
Honderd vlaggen op het strand van Schiermonnikoog
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
229 tegen kabels ondergronds
zij waaien zwart als de nacht zwart van de rouw
Honderd vlaggen op het strand van Schiermonnikoog…
Omnia mea mecum porto
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
517 De zwijgende lippen
van je
dompelen mijn zuchten
in rouw....
november,22.…
het rijpen van rouw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
617 rouw is het rijpen
van de appel aan de boom
in weer, wind en zon
genoegzaam gegroeid geraakt
laat hij vanzelf los…
Zwarte doos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
432 Hoe rouw er van binnen
Uitziet, vraag je me,
Alsof je geen idee hebt -
Een onzinnige vraag
Op het eerste gezicht,
Want over hoe het er uitziet
Kan alleen ik uitsluitsel geven,
Want jij hebt het
Niet zelf meegemaakt -
Als je het dan toch
Per se weten wil,
Luister dan goed naar
Wat ik je te zeggen heb:
Rouw gaat hooguit aan…
Oorlogszomer
poëzie
4.0 met 15 stemmen
2.415 Een brandend leed zal deze zomer zijn,
in 't hart der mensheid een verholen pijn,
een alsemdronk zijn vroege-morgendauw
en al zijn lommer als een floers van rouw.
En als een floers van rouw, dat wijder spreidt,
zijn wolkenschaduw over verre tijd,
tranen zijn regen en zijn avondrood:
dovende fakkel van de jonge dood.…
"MAAR DE GROOTSTE IS DE LIEFDE"
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
802 ----------------------------------------------------
Deze recensiehartenkreet draag ik op aan Herman Rouw,
dirigent, Kamerkoor Musica Amsterdam, Waalse Kerk, 24 juni 2012:
Muziek over liefdesverdriet, dood en herdenken,
liefde en huwelijk en levensvreugde!…
Liefde en rouw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
655 Als dan de dood 't lijkt te einden,
Blijkt de rouw,
De liefde niet te ondermijnen,
Rouw en liefde nauw verbonden,
Laten elkaar niet los,
Verzachten de diepste wonden.…
Zinnig woordeloos
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
656 Mettertijd in scherven
resterend gesloopt,
hoopjes in
rouw, nostalgie en doodschrik.…
Claus-rouw
hartenkreet
3.7 met 39 stemmen
2.810 Rouw
Het land bezong de prins in koor
als heilige, die goud gekooid was
Maar wat een schrik in ‘t crematoor
toen bleek dat Claus, die koud ontdooid was
tijdens zijn leven al verstrooid was
Postuum
Dat wij ons daarin zo vergisten!…