Alle inzendingen over traag

2249 resultaten.

Sorteren op:

Zomerse zondag

netgedicht
2.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 3.937
In de tuinen werken traag mannen. Door de kantoren in de stad gaan hun doordeweekse schimmen wanstaltig nog om. Maar hier schenken hun vrouwen bier en kleppen hun kinderen helder verwarde vespers. Het gras geschoren; traag en op niets geschraagd tuimelt de aarde verder.…

Zonder jou

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 761
Dagen gaan traag voorbij Uren, minuten, seconden Traag tikkend in een monotoon ritme, zonder jou.... Mijn hart verkilt De handen koud Alle inspiratie kwijt, verdwenen met jou.... Een zoete droom van warm verlangen Denkend aan jouw geur, jouw naam op mijn lippen Zonder jou, in gedachten altijd samen!…
Tinkelbel20 februari 2013Lees meer >

Luiaard

gedicht
3.9 met 72 stemmen aantal keer bekeken 13.996
Ik ben zo traag dat ik onzichtbaar ben. Tenminste, zo moet het zijn.…

Vergeeld

netgedicht
4.4 met 17 stemmen aantal keer bekeken 969
Ik zal hier nooit meer zijn nu op deze plek ik kan niets vasthouden of vastleggen maar de verandering wordt in trage hanenpoten op het perkament van mijn huid geschreven.…

Afscheid

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 603
[Haiku] op een leeg perron strijken zwermen kraaien neer traag verdwijnt de stad…

Vergetelheid

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 618
Vergetelheid rest voor weten, Litteken in geweten, In gedachtegang gesleten, Tergend traag wordt vergeten.…
Dieho18 juni 2015Lees meer >

Omhelzing

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 498
Een rood kleurende boom in een traag levend land groene struiken aan de wortel een omhelzing…

tevergeefs

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 385
in tijdeloze tijd vertikt de klok tevergeefs onze eeuwen traag geleefde tederheid…
KarelMaria14 september 2025Lees meer >

Schemert traag licht

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 438
waar vaag contouren spannend maakte verloor focus woordloos zeggingskracht omdat zuivere waarheid die hem ontnomen had zacht schemert traag licht zijn spanningsboog oplossend in de lichte veelheid hoog aarde rakend vallen gaten in fundamenten waar controle al eeuwen het zicht heeft gemist op het vaag dat ook heden…
wil melker22 augustus 2019Lees meer >

Lange trage rollers

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 437
golven om hun kuiven vallen voor een heldere zon ooit hebben zij met vliedende vloed in een noordwesterstorm verwoestend toegeslagen toen joegen afvalhout en losgeraakte stukken puin langs het steeds verder afkalvend duin wie nauw luistert hoort berouw in het zacht gefluister over dit extreem geweld hun schoonheid in de lange trage…

een reiger wiekte traag

netgedicht
4.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 646
zacht gleed vlak de wereld mij voorbij rust en stilte brachten in de lichte lentewind het ultiem geluksgevoel steeds dichterbij een reiger wiekte traag en zelfs de meerkoeten hadden nu geen haast poetsten veren terwijl wat eenden hun kroost de mooiste plekjes leerden een bankje lonkte met een warm uitzicht op de plas…

kringelt traag herinnering

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 739
druppels aan het glas een sigaret ligt nog te smeulen ik peins en merk nu pas hoe stil het was, de rook ze kringelt traag herinnering vervliegt dan blauw in vluchtigheid naar morgen de stank is grijs vandaag in stugge stilte schreeuwt de tegenstand ruzies worden ongehoorde monologen er is geen open hand we dwalen in de tijd…
wil melker25 oktober 2005Lees meer >

TRAAG DOOR EEN ONEINDIG LAAGLAND

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 174
Voor de tocht der tochten: de dood waarvan je alleen weet wanneer ie begint bij toegekende euthanasie maar geenszins hoe deze loopt, verloopt laat staan waar deze zal eindigen doch de levenstochten, de wandeltochten van de Amsterdammer Rutger Burgers is het begin en het eind bekend en vooral de garantie van onverharde wegen 'TRAAG DOOR…

diepe trage vleugelslag

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 314
het is de zware vlucht van de zeegier die diepe trage vleugelslag hij weet dat de zee groot is groter dan het leven onverschrokken schreeuwt hij de wereld van lichtgeraakte goden toe zeegeraas smoort zijn zachte sissende geluid als in een meditatieve bespiegeling hangt hij soms stil in de lucht hij weet dat de zee groot is groter…

onder de mangoboom

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 444
daar met behoedzame trage wortels van verbondenheid…
J.Bakx13 september 2021Lees meer >

verbondenheid (2)

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 504
hij was altijd daar midden op het erf met trage behoedzame wortels van verbondenheid…
J.Bakx15 september 2021Lees meer >

Hart

hartenkreet
5.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.444
Het hart kijkt met een vraag, is men eerlijk en oprecht, soms is het begrip snel of traag, maar uiteindelijk meer dan...echt...…

Prettig gestoord (tanka)

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 816
Verliefdheid is als opstijgen van de aarde tot in de wolken; daarboven, koud en helder komen we traag bij zinnen…
Custor14 augustus 2008Lees meer >

Vandaag

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 501
Morgen moet gist'ren kon vandaag eenzaam moe doorleefd illusieloos tijd tikt traag vandaag…

Amsterdam – Enschede 21:30

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 465
Traag glijdend omringd door duister Berust ik zuchtend in het feit Dat de tijd zijn sporen nalaat Is dit dan vertraagzaamheid…

huis

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 451
bestaan verlangt hij niets meer dan hier te ademen hij heeft iets verschoven wat niet meer op zijn plaats kan komen een traag geworden gewoonte…
J.Bakx1 september 2015Lees meer >

ondergronds

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 400
zwaar en traag buigt de stilte door het taaie stroperige onvermogen neemt ons in de tang de tijd zuigt minuten uit verzengende uren zwermen muggen leggen strijdend hinderlagen klaar ze heeft ons beet de witte woestijnzon onze schrale harten wachten op een groene boom wellicht volgt de zangvogel die de zware trage stilte…
J.Bakx16 december 2017Lees meer >

stoelgang

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 615
als keien op de maag liggen mijn vragen daarbij ontlast ik ook nog traag dus komen de antwoorden na vele zware dagen…

al spelevarend..

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 499
in een fluisterboot verdwalen tussen lelies pijlkruid wijst de weg rietkragen markeren traag golvende waterkanten…

hoe het was

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 428
later toen mijn woorden rijpten en met trage wiekslag neerstreken binnen de krijtlijnen van de nacht voelde ik een geluk het was te groot voor mij…
J.Bakx13 januari 2022Lees meer >

waarom zo bang...

hartenkreet
3.9 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.917
weet de dag niet door te komen ik lijk te stikken in mijn verdriet is dit het resultaat van mijn vertrouwen of krijgt men steeds opnieuw krediet ik kan het nog steeds niet begrijpen waarom gaat er steeds wat mis ik word iedere keer weer teruggegooid in die klamme kille duisternis seconden, minuten worden uren de tijd kruipt traag…

Controverse

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 485
Zo traag gewraakt mijn diepst gevoel mijn liefde dat ik amper trouw kan blijven. Mijn denken door het nevelig brein bezwangerd van verlangen naar zacht morgenlicht. Mijn zicht vertroebeld in duistere nacht kan geen licht verdragen van zon aan heldere hemel.…

Fado

poëzie
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 3.388
Ben ik traag omdat ik droef ben, Alles vergeefs vind en veil Op aarde geen hogere behoefte ken Dan wat schaduw onder een zonnezeil?…

Visjesvreter.

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 565
Breed wiekend in een traag cadans volgevreten met vis, die al azend door zijn lange gerekte nek, de weg heeft gevonden naar verteer. Breed wiekend in een traag cadans is het water zijn podium waar de voorstelling begint, zonder publiek.…
lijda14 februari 2010Lees meer >

slaap

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 448
het lichaam is losgeraakt op trage ademhaling getild door een golf uit een diepte gedragen aan slaap overgelaten het is met zijn warmte onbewust ingekeerd gegrepen door een zware overmacht die waken op tijd inlost ademend als geschapen uit het traag ritme van aarde neemt de droom een wending ze zijn zichzelf niet meer bekend weten…