482 resultaten.
Longo trop longue?
snelsonnet
2.2 met 8 stemmen
1.128 Nu Jeannie Longo wéér twee titels wint
Leidt dit, gezien haar leeftijd, vast tot laster
't Is een geval, dat menig criticaster
Toch op z'n minst naar doping riekend vindt
Maar ach, er kan geen doping sterker zijn
Dan Longo's diep gewortelde venijn…
Koninginnedag
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
732 Waar vreugde alom heerst
Wreekt de dood zijn grieven
Om dan uit het niets toe te slaan
Meedogenloos ongeremd vals
En wee hen die geliefd zijn
Daar richt zijn venijn zich op
Mokkend telt hij de slachtoffers
En bereidt zich voor op het volgende
Droefheid gehuld in grauwsluier
Verslagen buigen wij het hoofd…
VALSE PROFEET
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
741 De prediker
die met eigen oogmerken
schijnheilig het Woord verbreidt
is benijdenswaardig bespraakt
een glanzend opgevouwen kleed
waarin duizendpoten huizen
tussen stinkend oud roest
en verbrokkelde stenen
besmeurd met giftige drek
mogelijk schuilt in dit venijn
een enk'le reine edelsteen.…
Waar appels rozen zijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
608 kunnen wij
nog spelen
in een tuin waar
appels rozen zijn
als ik ze pluk
komt klein venijn
de oogst verstoren
verhaalt haar doornen
toch ga ik af
op bellefleuren
manden vol met
schitterende kleuren
de rozen in mijn hand
heb jij geschikt tot
oogstpalet en zo hun
warm aroma blootgelegd…
Op goedkoop toneel
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
968 ben geen tovenaar
stok niet met magie
en glinsters op
goedkoop toneel
zaag geen mensen door
illusie is mij al teveel
ben wel gevoelig
voor mysterie
het onoplosbaar zijn
ken de klappen van
venijn en ongeloof maar
weet ook de historie
zij brandstapelde
het vreemde
wiste zo realiteit
nog kringelt rook
uit al die eeuwen
door naar…
Hoe
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
585 Hoe bijzonder zou het zijn
Communiceren zonder pijn
Gewoon wat schrijven
Zonder dat venijn
M'n zoon doet weer eens gek
Een wilde
Gewoon een grote bek
Ik stres niet
Waarom zou je
Het ruist in het riet
Lieve mensen hier op aard
Laten we lief doen
Zoiets dat nooit verjaard t…
eigen volk eerst
snelsonnet
4.3 met 17 stemmen
820 Baudet en Wilders: breinen vol met haat
hun ras- en waangedachten vuil en drek
aan bloed-en-bodem-onzin geen gebrek
het monster ‘eigen volk’ verpakt in smaad
hun woorden vol venijn verdwijnen ooit
na felle kou komt beter weer; het dooit…
Op de grens
netgedicht
5.0 met 229 stemmen
457 jij was
op de grens van
altijd open
waar gesloten
stond was voor jou
verboden grond
geen basis om
te stralen of
energie te halen
er moest een
keuze zijn en
niet alleen venijn
als vrijheid
ingeperkt wordt is er
menselijkheid gestolen
een stukje
persoonlijkheid gejat
dat van onszelf was
zo worden wij
tekort gedaan in…
Kompel
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.352 af te dalen in het
krocht van jouw venijn
zou om onverteerde
eigen woede zijn
mijn zwarte goud
weet zich elders zoek
kleurloos fluitend asemnood
keert het rode doek
kompel ga alleen
dit licht blijft aan
hoewel van gelijk verbond
ik zal elders graven gaan…
Zo doorzichtig
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.500 Doorzichtig, sierlijk
gedragen door de golven
van de zilte zee
Ik droeg je
in mijn gouden medaillon
versiert met een randje
van puur saffraan
Daar lag je dan
gestrengeld
met een ander
Brak het medaillon
en de saffranen
dansten in het rond
Je tentakels prikkelde
venijnig, giftig
Jij onsierlijke o zo
doorzichtig kwal…
grafschrift
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
590 op het gezicht
hij springt, hij richt
zijn woede op de wereld
die hem nooit begrepen heeft
het geluid van de stilte
stuurt hem door het leven
de wijn en ander venijn
achter hem de rust
dagen worden maanden
jaren en decades
hij heeft alles gewist
doods tot in de kist
er staat te lezen
hier ligt het wezen
eindelijk geveld
door eigen…
Corona-poëzie
gedicht
2.7 met 45 stemmen
12.148 "Als die venijnige/
ijzerenheinige/
virusjes die je niet ziet/
als die rond-hoppende/
in de war schoppende/
piepkleine stukjes verdriet/
weg zullen kwijnen/
en daarna verdwijnen/
dat nergens nog eén overschiet/
dan zal ik je kussen/
maar ja, ondertussen/
doe ik dat maar niet."
Joke van Leeuwen
in DICHTER, tijdschrift met poëzie voor…
Luchtkasteel
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.383 Als een adder in het gras, spuit venijn door
onbreekbaar glas, de telefoonlijn is geduldig.
Wanneer een vlieg op het behang, een dodelijke
spin blijkt tja dan, zijn de poppen in het
luchtkasteel als marionetten aan het dansen!…
beneden n.a.p.
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
682 Polderland kolderland
land van venijn
altijd wind tegen
en bol van chagrijn
Polderland kolderland
de handen en voeten
steeds in de weer
van het heilige moeten
Polderland kolderland
met tinten van grijs
weerspiegelt in sloten
en soms op het ijs
Polderland kolderland
met de geur van azijn
en doe maar gewoon
in de geest van Calvijn…
Lieve misdaad
netgedicht
3.5 met 28 stemmen
861 te lief kan ook een dader zijn
venijn geeft veel meer pressie
het eens zijn maakt niet zoveel uit
het gaat om de progressie
een vloek die zuchtend arriveert
kan net dat kleine duwtje zijn
waardoor je met vasthoudendheid
op een ander niveau presteert
de uitgelatenheid van samen talen
bevestigt een bundel expressiviteit
die bijgelicht door…
Sperzuur
netgedicht
4.5 met 25 stemmen
1.385 er gaat zwaar geschut
over onbeslagen tongen
onverteerde afkeerbrokken
bokken in venijnig zuur
van jaren slikken en indikkend zwijgen
onder hoge druk bereid
rijst rasgeprikkeld rauw verweer
bewasemd borrelt bitterheid
misbarend op uit onderbuiken
afschrikwekkend is verbetenheid
van verre af te ruiken…
Scheve bomen en zoute wind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
580 Haar vasthouden in sepia, in tweevoud
zelfs en dan met jou delen, wat opkomt
bij jouw woorden, eens gezegd blijft
Het licht ontsnapt aan haar sluier
werkelijkheid is het schuim van giftig
wier op het zand van het strand
Dubbelzinnig in drievoud kijkt zij mij aan
geeft antwoord op mijn vragen, herinnert
mij aan dagen van venijn en zeurende…
Woordloos gesprek
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
508 ik ben bang
voor de stilte
die toekijkt bij ons
woordloos gesprek
oordeelt over
mimiek en gebaar
argumenten weegt
in licht of te zwaar
ooit was er de
hand die reikte en
een verlossende blik
op beider gezicht
maar er is
enkel ruis en
venijnig gesis op de
golflengte van stemmen
die geen enkele
overeenkomst kan
brengen over…
Een klare lucht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
542 ik wil de tijd
niet breken
wel graag de zegen
voor dagen van bestaan
geen pijn
of onderhuids venijn
een lach die lente brengt
en warmte schenkt
je handen strelen
in eindeloze uren
lijnen volgen van namen
die na ons kwamen
een klare lucht
waarin de wolken verglijden
een kus voor eeuwigheid
als ook de tijd is afgelopen…
Zwarte schapen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
695 in anonimiteit
tiert welig het venijn
bedompte geesten kunnen
straffeloos hun lust beleven
ongenadig hekelen zij
de schone kunsten
een eigen proeve van bekwaamheid
komt er af als klunzen
wie uit het maaiveld steekt
wordt redeloos kort geschoren
zwarte schapen zeggen recensenten
moeten zeker bij de kudde horen…
Zomer
gedicht
4.5 met 4 stemmen
14.027 De witte schorpioen zonder venijn.
Een zomer van verbrand papier.
De natuur blijft snateren
terwijl ik rot.
Toen kwam jij
en sindsdien kom ik
handen en ogen tekort
met mijn mond vol tanden.
---------------------------------
uit: 'Ik schrijf je neer', 2002.…
mistig land
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
514 Een miljoen zal me gestolen zijn
vuilnis, tonnen gestort
op een open wond vol venijn
bijeengeraapt geïllustreerde verdoofde beren
alleen het levensverhaal proberen te begrijpen
het hoogste haalbare is iedereen respecteren
cliché
ratrace
ratrace
Kompas is mistig
opgeven om opgegeven te
verkomen en richting in listig
land…
loslaten voor houvast
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 onvoorwaardelijk de liefde
die hen eens samenbracht
scheen door zonovergoten
in hun zo gelukkige jaren
naast ook ruzie en venijn
die weer verdieping bracht
waar eens het samenzijn
onvoorstelbaar genot was
kroop langzaam kruipend
als het einde van de dag
bij een zonsondergang
schim en schaduw binnen
het fundament knagend
met duistere…
Kruidkunde
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.925 Opgeschoten plantenpracht,
soms stekelig venijn,
groen waar je kleur verwacht,
de zon, hun hele zijn.
Verwarrend, denk je dan,
dat zoiets toch bestaat,
ik nochtans geen tuinman,
heb hierbij geen baat.…
Tijd zonder wijzers
netgedicht
3.6 met 23 stemmen
1.707 dieper dan ze dacht te kunnen voelen
dan ze dacht te kunnen zijn
treft de mokerslag van het venijn
onverwachts verborgen doelen
plots is niets meer zeker
staan de uren even stil
is belofte een bacil en tijd
de belangrijkste spreker
waar een lach onschuldig klonk
huist nu enkel nog wat glim
alle kracht is voor de klim
en een sprankje van…
De herberg
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.032 Het mens-zijn is een herberg
elke ochtend nieuw bezoek,
vreugde afgewisseld met depressie
en ook de flits van inzicht
komt als een onverwachte gast
De duistere gedachte, schaamte en venijn
begroet ze met een brede lach
ze komen slechts de boel ontruimen
om voor jou weer plaats te maken
[vrij naar Rumi, een bekende soefidichter]…
tussen rozen en zoete geur
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
764 een koude wind waait langs mijn hart
dat onbeschermd, wat hulpeloos
zich openstelt
een vlaag van venijn splijt de warmte
die liefde heet, rukt de onschuld
uit haar voegen
tussen rozen en zoete geur
kleurt als belofte, zacht een woord
van waarheid
de blauwe lucht belooft warmte
verlicht mijn hart en heelt…
achteloos punt je de roos
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
2.390 messen blinken
staal kaatst woorden
die raken zonder
zichtbaar te vermoorden
werpen met venijn
een blik vol haat
haar krijg je wel klein
want je kent geen maat
achteloos punt je
de roos, naast het
trillende lemmet bidt
zij wanhopig haar gebed
je hebt het mes
er in gezet, het zal
snijden, zonder bloed
is er geen scheiden…
Hartverscheurend
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
402 nog heeft
de kou
haar hart
niet bereikt
in een lijf
vol verzet
waar gebed
heeft gefaald
afgeschaald
voorbij het
minimum
met uitzicht
op ooit maar
ondertussen
komen reserves
de bodem tegen
nog kijken ogen
hun heldere blik
zeg jij gaat niet
gebeuren maar
kou is het venijn
dicht bij je ziel
is jouw verdriet
hartverscheurend…
School
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
4.523 School is samen
stapel schriften, boeken
angstdroom van een kind
is pen, papier en
zonder spijt
gedroomde brand
veel vrije dagen
drama echter
waarin krijt
venijnig krassen
school is
ik moet plassen
ruim voor tijd wat spel
is één kwartiertje
tot de bel
in brons gegoten pijn
de bel van dr. Hein…