Alle inzendingen over vincent

140 resultaten.

Sorteren op:

Voel dan, als je durft

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 310
Ik voel dat mijn einde weer in zicht is als ik bijna weer van iemand houd Want liefde is slechts tijdelijk En die tijd vind ik niet meer vertrouwd Want als ik hier dan stil en rozig zit en ik merk ik verlang plots naar haar Dan gaat mijn linker hoofd redeneren het wil niet weer in scheur vergaan “Doemdenken”, pleit dan de rechterkant…

Minne

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 259
Tussen ochtendstond en avond laat Morgen vanmiddag of vandaag Het heden of het verleden De glinstering stil in jouw vraag Dat wat fluistert tegen mijn vingertoppen Door licht en door stralen De zachtheid of de stilheid ik zie en ik adem Dat wat naast me ligt of wat voor mij zit Hoe ik spreek, en wie ik soms ben Als ik…

Poeoeoeoeslief

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 303
Zeg, waarom kunnen we niet gewoon zonder verplichtingen van elkaar houden .. zoals we eigenlijk al stiekem doen? Gewoon een beetje wat we nu hebben: jij die met je pootjes- over de schutting heen mijn tuin in waggelt Om de échte ik een kopje te geven, maar dan nu eens zonder dat gekrab. Miauw - HSSST- ssht - haha Oké, meestal is het…

Een ongeluk zit ook in een érg klein hoekje

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 228
We zijn vrienden, niks meer dan dat ja vrienden, en dat vind ik meer dan zat. En met ‘vrienden’ bedoel ik: 'k ben gewoon, écht je vriend en in het publiek kussen we dus simpelweg ook niet of nou ja, meestal dan, tot er per-ongeluk-niemand kijken kan…

De beheerder van de zee

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 230
En jij kuste mij daar, zo lief zo teder Zo warmhartig, als dat geen zoen ooit had gedurfd Je fluisterde met mijn lippen en gaf iets in overvloed Tot ik plots de Bewaarder trof, maar zei “..Het is goed” Zodat ik nu zo diep gesneden, met twee snaren langs mijn mond Naast jou bij mijn kade, stilletjes kan wenen…

De ochtend na de dagen

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4
Daar lig je dan, op de vloer naast jezelf ogen dicht en open je grijpt, je duwt het werkt niet meer wees nou maar geen held En ze rennen eraan, de ridders van tijd in hun ritmisch drukkend spel alleen het hoeft niet meer ‘t is allang voorbij, maar stiekem hoop je van wel Zo zwevend erboven kijk jij nu neer op een gezicht door…

Obsessie voor Van Gogh

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 678
In heldere eidetische dromen waar ik gebeurtenissen oproep waarvan het beleven voelt als werkelijkheid - verzeil ik in dimensies waarin tijd en afstand door verbeelding geslecht mij inleef in Vincent zijn strijd - arriveer in Arles waar ik hem de hand reik maar zoals elke keer in een gevaarlijke tremor steken blijf - mij…
Custor19 december 2010Lees meer >

Vincent van Gogh

poëzie
4.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 5.565
IV De stem van Vincent Laat ons de blaren van alle leed vergaren. De aarde, ook vermoeid, heeft nooit dode blaren gedragen. De aarde wondt om, in de driedagestond, te laten herrijzen onder de loodzware kus van de liefde.…

Vincent van Gogh

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 852
Aardappels in Nuenen, in Arles zonnebloemen en in Auvers het korenveld met zwarte kraaien een man in knetterende zon aan ’t zaaien wat laat ik graag mijn ogen langzaam zoomen tot bij de klodders, vlekken, vegen, ze doemen op en dichterbij en terug, de kleuren draaien perzik- en amandelbloesems, hemels laaien in mijn hoofd en buik, handen grijpen…
Aar Noordam23 augustus 2010Lees meer >

Zoveel Vincent te veel te veel

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 537
er uitgehangen had, halve gare fanatiek zo goedgeluimd mij ten deel gevallen was en valt mijn werk niets te verwijten was het waardeloos geweest dan had ik het uit raam doen smijten zonder oor voor krijsen want wat moest ik nog met mijn gehoor het rood doorbloede mijne, stuur mijzelf wel naar de duivels gele hel, zoveel teveel te veel Vincent…

1888 Terrasse du café le soir Arles

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 574
Vanuit mijn slaap droom ik traag het zachte gele licht van de lantaarn die het prille groen omsluiert tegen donkerblauwe transparante lucht over de kasseien Terrasse du café le soir Arles zucht intens geluk en ademt zwevend als ook nog bloemen gaan ontluiken…

Het kind in mij

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 463
Zes was ik, kind met hart en ziel Dat genoot van alles om mij heen - Kalveren, kippen en ons paard Dat mij zonder met zijn ogen te knipperen Begreep, zoals ik woordeloos hem begreep Die voelde dat ik van hem hield; Toen ik groter werd, en langzaam aan Volwassen, gingen andere dingen tellen: Cijfers, rapport, examenlijst, Een titel en…

Oefenen in verdwijnen

netgedicht
2.7 met 21 stemmen aantal keer bekeken 948
In een mengeling van blues en folk de hemel vóórdat de deur gesloten wordt pogen te bereiken. In roerloze middagen langs het lange diepe water gaan een prevelend lamenteren dat altijd alles dat je nooit meer In het verschiet van verre wolken de tranen van de moeder zien wolken die nooit nooit meer terugkomen nooit als in een litanie…
J.Bakx25 oktober 2025Lees meer >

Nesten van Vincent

gedicht
3.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 10.478
De vogelnesten die hij gretig binnenhaalde, dertig op voorraad in een hoek van het atelier, uit hun natuur heeft hij ze omgeschapen tot stilleven en tegen zwarte achtergrond lichtend vertoond, zoals ook aardappel, pompoen of peer. Studies in gebruik van kleur, schreef hij z'n broer: begin met slaafs natuur te volgen, eindig dan met uit palet…

Voor Vincent Bijlo

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.088
ogen met uitzicht op een blinde vlek en daar toch over kunnen verhalen dat is knap... gelijk een blinde die zijn fantasie de vrije loop laat dankzij 't maanzaadbolletje zo heeft hij die leest met tien vingers in het duister altijd een streepje voor…

Van Vincent voor Mama

hartenkreet
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.402
Wat je niet hebt geweten, mijn straten waren leeg, geen bloemen op het graf, de dauw die vroor, oor aan een zijde, en olieverf mijn geweten wiste met vele bloemen zo scheen de zon, in het woud mijner dommen op linnen doek mijn streken, nooit geweten, dat je het wist…

Vincent van Gogh

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.578
Galgroen, de lucht, de bomen, groen als slangen Een stormgefolterd graanveld, waar, rouwzwart, Neerstrijken raven uit een hemel, hard En dreigend blauw — als vlammen van verlangen, Vreemdpaarse bomen, in hun vaart verstard, Zelfs bloesemtuinen lijken droefheidzangen De kamer grijnst, of lag daar angst gevangen. Felgeel een bloemtuil gilt een…
Helene Swarth26 november 2022Lees meer >

De stem van Vincent

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.573
Laat ons de blaren van alle leed vergaren. De aarde, ook vermoeid, heeft nooit dode blaren gedragen. De aarde wondt om, in de driedagestond, te laten herrijzen onder de loodzware kus van de liefde. En is die kus weerom licht leed, leed, dat alles is, - Ik ben Die is, - o, laat deze zoen niet verloren gaan want elke zoen is gloên van goed…

[ Volmaakte beelden ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 448
Volmaakte beelden, vastgelegd, heel even maar -- Meteen weer voorbij.…
Zywa13 juni 2024Lees meer >

Hibiscus Syriacus

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 606
Ceratostigma is een halfheester Een soort centaur, half mens en half paard Helderblauw gebloemd en in de herfst Het blad roodkoper minstens tot half maart De caryopteris kameleon Komt voor in blauwtinten die variëren En Vincent soms deed hyperventileren De clandonensis is darkviolet En de incana is violetblauw Maar in praktijk zie je…

Het oor van Van Gogh

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 710
Het oor van Van Gogh Daar valt niets over te vertellen Tenzij: Er was veel wind die dag, en de schilder werd er woest van Er was ook veel waanzin die dag en een mes in handbereik en het schilderen lukte niet zo aardig, de verf klonterde en  er vloog een haar van zijn baard  in die prachtige wolkenpartij Tja, dat was voorgoed naar de kloten…

Driedimensionaal

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 537
Vincent had het prachtig gevonden, zijn 'De aardappeleters' als in het echt, in brons gegoten door Peter Nagelkerke, maar er zijn ineens giftige monden, die krijsen 'blasfemie en slecht!'.…

Een trap naar de hemel

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 551
De maan schijnt Haar licht loopt Over het water Naar me toe En biedt me een trap Om naar de hemel Te klimmen…

Postbode Joseph Roulin

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 557
Eind 19de eeuw schilderde Vincent Joseph Joseph Roulin, postbode In Arles Een postimpressionistisch portret Uit, om precies te zijn, het Jaar 1888 Joseph zittend op stoel, arm op tafel Zonder dus epauletten Wel met baard In Arles bezorgde hij veel brieven Bij zowel Arlésiens als Arlésiennes Baard als gezichtsbescherming tegen zon…

Veluwe-view

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 521
Ik zag een veld vol stevige zonnebloemen, verbaasd dat zoiets hier mogelijk was en daarboven zwarte kraaien, je kent het wel, deze keer als levend schilderij van mijn beroemde zielsgenoot Van Gogh, Vincent ja, een depressieve aap zonder prozac helaas, de trein raasde voort, maar dat gele beeld raakte mij als nooit tevoren, boezemde mij angst…

de zonnebloem

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 730
je slanke silhouet werd ooit geschilderd op doek door een heel bekende kunstenaar toch, die luistert naar de naam: Vincent Van Gogh!…
jonhy donovan19 september 2016Lees meer >

Herstelwerk

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 440
Zo vaak mis ik het joch dat Met zijn ogen voelde, Met zijn handen de wereld Kon verstaan, woordeloos kon Begrijpen wat er voorbij was gegaan, In seconden het besef had Dat alles invoelbaar moest zijn Om iets te betekenen te hebben - Waar is het kind in mij gebleven? Inmiddels ben ik druk met herstelwerk Om het kind weer te voorschijn…

ontwricht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 451
zeventien was hij toen het oorlog werd een stoomtreintje bracht hem hoog in de Alpen in die nazomer poseert hij in uniform zijn sabel losjes over de schouder ik mis jou ik mis ons dorp en de graanakkers schrijft hij in brieven aan zijn moeder temidden van het oorlogsgeweld volgt hij zijn weg door een verminkte wereld…
J.Bakx5 maart 2019Lees meer >

Kleine perenboom

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 547
Toen onverwacht het pad zich boog stond ik oog in oog met een - uitgebroken naar het licht - kleine bloeiende perenboom. Zijn knoestige stam en takken - een ademtocht in de lente - openden wijd het weerloze hart dat zich vulde met lichte tinteling. Mijn ogen streelden de bloesem raakten het donkere stamhout aan. In het laatste licht van…
J.Bakx13 maart 2023Lees meer >

Elkaar aantrekken

netgedicht
4.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 700
Bevreemdend is voor mij dat als ik denk Die Cees belt ook nooit meer en in een wenk Gaat dan de telefoon met Cees hoe gaat ie Ik heb dat ook met Joop en Jan en Henkie En soms worden mijn gedachten geleid Naar Cees, Jan, Henk Vincent en Joop Ik grijp de telefoon en bel geheid Nooit heb ik ook maar enige ijdle hoop Want altijd is er dan communicatie…