140 resultaten.
Voel dan, als je durft
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
310 Ik voel dat mijn einde weer in zicht is
als ik bijna weer van iemand houd
Want liefde is slechts tijdelijk
En die tijd vind ik niet meer vertrouwd
Want als ik hier dan stil en rozig zit
en ik merk ik verlang plots naar haar
Dan gaat mijn linker hoofd redeneren
het wil niet weer in scheur vergaan
“Doemdenken”, pleit dan de rechterkant…
Minne
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
259 Tussen ochtendstond
en avond laat
Morgen vanmiddag
of vandaag
Het heden
of het verleden
De glinstering
stil in jouw vraag
Dat wat fluistert tegen mijn vingertoppen
Door licht
en door stralen
De zachtheid
of de stilheid
ik zie
en ik adem
Dat wat naast me ligt
of wat voor mij zit
Hoe ik spreek, en
wie ik soms ben
Als ik…
Poeoeoeoeslief
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
303 Zeg,
waarom kunnen we niet gewoon
zonder verplichtingen
van elkaar houden
.. zoals we eigenlijk al stiekem doen?
Gewoon een beetje wat we nu hebben:
jij die met je pootjes-
over de schutting heen mijn tuin in waggelt
Om de échte ik een kopje te geven,
maar dan nu eens zonder dat gekrab.
Miauw - HSSST- ssht - haha
Oké, meestal is het…
Een ongeluk zit ook in een érg klein hoekje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
228 We zijn vrienden, niks meer dan dat
ja vrienden, en dat vind ik meer dan zat.
En met ‘vrienden’ bedoel ik: 'k ben gewoon, écht je vriend
en in het publiek kussen we
dus simpelweg ook niet
of nou ja, meestal dan,
tot er per-ongeluk-niemand kijken kan…
De beheerder van de zee
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
230 En jij kuste mij
daar,
zo lief
zo teder
Zo warmhartig,
als dat geen zoen
ooit had gedurfd
Je fluisterde met mijn lippen
en gaf iets in overvloed
Tot ik plots de Bewaarder trof,
maar zei
“..Het is goed”
Zodat ik nu zo diep gesneden,
met twee snaren
langs mijn mond
Naast jou bij mijn kade,
stilletjes
kan wenen…
De ochtend na de dagen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
4 Daar lig je dan,
op de vloer naast jezelf
ogen dicht en open
je grijpt, je duwt
het werkt niet meer
wees nou maar geen held
En ze rennen eraan,
de ridders van tijd
in hun ritmisch drukkend spel
alleen het hoeft niet meer
‘t is allang voorbij,
maar stiekem hoop je van wel
Zo zwevend erboven kijk jij nu neer
op een gezicht
door…
Obsessie voor Van Gogh
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
678 In heldere eidetische dromen waar
ik gebeurtenissen oproep waarvan
het beleven voelt als werkelijkheid -
verzeil ik in dimensies waarin tijd
en afstand door verbeelding geslecht
mij inleef in Vincent zijn strijd -
arriveer in Arles waar ik hem de
hand reik maar zoals elke keer in
een gevaarlijke tremor steken blijf -
mij…
Vincent van Gogh
poëzie
4.5 met 15 stemmen
5.565 IV
De stem van Vincent
Laat ons de blaren
van alle leed vergaren.
De aarde, ook vermoeid,
heeft nooit dode
blaren gedragen.
De aarde wondt
om, in de driedagestond,
te laten herrijzen
onder de loodzware kus van de liefde.…
Vincent van Gogh
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
852 Aardappels in Nuenen, in Arles zonnebloemen
en in Auvers het korenveld met zwarte kraaien
een man in knetterende zon aan ’t zaaien
wat laat ik graag mijn ogen langzaam zoomen
tot bij de klodders, vlekken, vegen, ze doemen
op en dichterbij en terug, de kleuren draaien
perzik- en amandelbloesems, hemels laaien
in mijn hoofd en buik, handen grijpen…
Zoveel Vincent te veel te veel
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
537 er uitgehangen had,
halve gare fanatiek zo goedgeluimd mij ten
deel gevallen was en valt mijn werk niets te
verwijten
was het waardeloos geweest dan had ik
het uit raam doen smijten zonder oor voor
krijsen want wat moest ik nog met mijn
gehoor het rood doorbloede mijne, stuur
mijzelf wel naar de duivels gele hel, zoveel
teveel te veel Vincent…
1888 Terrasse du café le soir Arles
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
574 Vanuit mijn slaap
droom ik traag
het zachte gele licht
van de lantaarn
die het prille groen
omsluiert tegen donkerblauwe
transparante lucht
over de kasseien
Terrasse du café le soir
Arles
zucht intens geluk
en ademt zwevend
als ook nog bloemen
gaan ontluiken…
Het kind in mij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
463 Zes was ik, kind met hart en ziel
Dat genoot van alles om mij heen -
Kalveren, kippen en ons paard
Dat mij zonder met zijn ogen te knipperen
Begreep, zoals ik woordeloos hem begreep
Die voelde dat ik van hem hield;
Toen ik groter werd, en langzaam aan
Volwassen, gingen andere dingen tellen:
Cijfers, rapport, examenlijst,
Een titel en…
Oefenen in verdwijnen
netgedicht
2.7 met 21 stemmen
948 In een mengeling van
blues en folk de hemel vóórdat
de deur gesloten wordt
pogen te bereiken.
In roerloze middagen langs
het lange diepe water gaan
een prevelend lamenteren dat
altijd alles dat je nooit meer
In het verschiet van verre wolken
de tranen van de moeder zien
wolken die nooit nooit meer
terugkomen nooit als in een litanie…
Nesten van Vincent
gedicht
3.3 met 18 stemmen
10.478 De vogelnesten die hij gretig binnenhaalde,
dertig op voorraad in een hoek van het atelier,
uit hun natuur heeft hij ze omgeschapen tot
stilleven en tegen zwarte achtergrond lichtend
vertoond, zoals ook aardappel, pompoen of peer.
Studies in gebruik van kleur, schreef hij z'n broer:
begin met slaafs natuur te volgen, eindig dan
met uit palet…
Voor Vincent Bijlo
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.088 ogen met uitzicht op een blinde vlek
en daar toch over kunnen verhalen
dat is knap...
gelijk een blinde die zijn fantasie
de vrije loop laat
dankzij 't maanzaadbolletje
zo heeft hij die leest
met tien vingers in het duister
altijd een streepje voor…
Van Vincent voor Mama
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
1.402 Wat je niet hebt geweten,
mijn straten waren leeg,
geen bloemen op het graf,
de dauw die vroor, oor
aan een zijde, en olieverf
mijn geweten wiste
met vele bloemen
zo scheen de zon, in
het woud mijner dommen
op linnen doek mijn streken,
nooit geweten, dat je het wist…
Vincent van Gogh
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.578 Galgroen, de lucht, de bomen, groen als slangen
Een stormgefolterd graanveld, waar, rouwzwart,
Neerstrijken raven uit een hemel, hard
En dreigend blauw — als vlammen van verlangen,
Vreemdpaarse bomen, in hun vaart verstard,
Zelfs bloesemtuinen lijken droefheidzangen
De kamer grijnst, of lag daar angst gevangen.
Felgeel een bloemtuil gilt een…
De stem van Vincent
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.573 Laat ons de blaren
van alle leed vergaren.
De aarde, ook vermoeid,
heeft nooit dode
blaren gedragen.
De aarde wondt
om, in de driedagestond,
te laten herrijzen
onder de loodzware kus van de liefde.
En is die kus weerom licht leed,
leed, dat alles is, - Ik ben Die is, -
o, laat deze zoen niet verloren gaan
want elke zoen is gloên van goed…
[ Volmaakte beelden ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Volmaakte beelden,
vastgelegd, heel even maar --
Meteen weer voorbij.…
Hibiscus Syriacus
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
606 Ceratostigma is een halfheester
Een soort centaur, half mens en half paard
Helderblauw gebloemd en in de herfst
Het blad roodkoper minstens tot half maart
De caryopteris kameleon
Komt voor in blauwtinten die variëren
En Vincent soms deed hyperventileren
De clandonensis is darkviolet
En de incana is violetblauw
Maar in praktijk zie je…
Het oor van Van Gogh
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
710 Het oor van Van Gogh
Daar valt niets over te vertellen
Tenzij:
Er was veel wind die dag,
en de schilder werd er woest van
Er was ook veel waanzin die dag
en een mes in handbereik
en het schilderen lukte niet zo aardig,
de verf klonterde
en
er vloog een haar van zijn baard
in die prachtige wolkenpartij
Tja, dat was voorgoed naar de kloten…
Driedimensionaal
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
537 Vincent had het prachtig gevonden,
zijn 'De aardappeleters' als in het echt,
in brons gegoten door Peter Nagelkerke,
maar er zijn ineens giftige monden,
die krijsen 'blasfemie en slecht!'.…
Een trap naar de hemel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
551 De maan schijnt
Haar licht loopt
Over het water
Naar me toe
En biedt me een trap
Om naar de hemel
Te klimmen…
Postbode Joseph Roulin
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
557 Eind 19de eeuw schilderde Vincent Joseph
Joseph Roulin, postbode
In Arles
Een postimpressionistisch portret
Uit, om precies te zijn, het
Jaar 1888
Joseph zittend op stoel, arm op tafel
Zonder dus epauletten
Wel met baard
In Arles bezorgde hij veel brieven
Bij zowel Arlésiens als
Arlésiennes
Baard als gezichtsbescherming tegen zon…
Veluwe-view
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
521 Ik zag een veld vol stevige zonnebloemen,
verbaasd dat zoiets hier mogelijk was en
daarboven zwarte kraaien, je kent het wel,
deze keer als levend schilderij van mijn
beroemde zielsgenoot Van Gogh, Vincent ja,
een depressieve aap zonder prozac helaas,
de trein raasde voort, maar dat gele beeld
raakte mij als nooit tevoren, boezemde mij
angst…
de zonnebloem
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
730 je slanke silhouet
werd ooit geschilderd op doek
door een heel bekende kunstenaar toch,
die luistert naar de naam:
Vincent Van Gogh!…
Herstelwerk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
440 Zo vaak mis ik het joch dat
Met zijn ogen voelde,
Met zijn handen de wereld
Kon verstaan, woordeloos kon
Begrijpen wat er voorbij was gegaan,
In seconden het besef had
Dat alles invoelbaar moest zijn
Om iets te betekenen te hebben -
Waar is het kind in mij gebleven?
Inmiddels ben ik druk met herstelwerk
Om het kind weer te voorschijn…
ontwricht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
451 zeventien was hij
toen het oorlog werd
een stoomtreintje bracht
hem hoog in de Alpen
in die nazomer
poseert hij in uniform
zijn sabel losjes
over de schouder
ik mis jou ik mis ons
dorp en de graanakkers
schrijft hij in brieven
aan zijn moeder
temidden van het
oorlogsgeweld volgt
hij zijn weg door een
verminkte wereld…
Kleine perenboom
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
547 Toen onverwacht het pad zich boog
stond ik oog in oog met een
- uitgebroken naar het licht -
kleine bloeiende perenboom.
Zijn knoestige stam en takken
- een ademtocht in de lente -
openden wijd het weerloze hart
dat zich vulde met lichte tinteling.
Mijn ogen streelden de bloesem
raakten het donkere stamhout aan.
In het laatste licht van…
Elkaar aantrekken
netgedicht
4.8 met 11 stemmen
700 Bevreemdend is voor mij dat als ik denk
Die Cees belt ook nooit meer en in een wenk
Gaat dan de telefoon met Cees hoe gaat ie
Ik heb dat ook met Joop en Jan en Henkie
En soms worden mijn gedachten geleid
Naar Cees, Jan, Henk Vincent en Joop
Ik grijp de telefoon en bel geheid
Nooit heb ik ook maar enige ijdle hoop
Want altijd is er dan communicatie…