24365 resultaten.
Verzuurd?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
585 Vergeten tijd ligt
achter ons, in angst
baren we het leven,
tussen geboorte en
de eindigheid, we zijn
schipbreukelingen van
de hemel en de diepten
van de zee, we zijn het
ontgonnen land, borelingen
uit de eierstokken van de
zon en maan, de horizon lijkt
verder, zeilen bollen minder,
blouses minder wit, hét
ontbrekende in de volheid…
We zijn overal mijn vriend.
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.269 Toekomt en verleden schuiven nader zonder
gevaar en berouw, het maakt niet uit waar
en wanneer het verval zich dient, want we
zijn nu bij elkaar en overal mijn vriend.…
Het vloeit door ons heen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
541 de ander vlecht de loten
met lemen wortels in het gras,
nectar vloeit uit kristalen wijsheid
te ademen uit zelfstandigheid
zijn we vrienden in een lot?
zijn we van een gelijk ras?
krom gebogen in z’n denken
waarin hij het meest gedijt?…
Als ik dit huis verlaat
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
753 Wanneer ik je morgen
moet verlaten
ontkleedt me van mijn
angsten als stoffelijk
wezen en leg mij in het
glazen ledikant, waarin ook
jij geboren werd, vertel me
je verhalen als ik ooit
weer naast je wakker word,
zodat ik over je kan waken
in het moment van stille dood
die tijdelijk wordt opgeschort,
laat me meevaren in
jouw…
Het taaiste ijs?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
464 hemel wordt weerspiegelt
en uiteindelijk uit glas blijkt te bestaan
het tart geluk in elk dierbaar moment
waarvoor een naam is gekozen, magisch
licht om de schalen van de wereld te
breken, kroont zichzelf met tederheid
waaruit een nieuw embryo zich met
lauwerkransen presenteert,het taaiste
ijs als dunne vliezen breken zal, zijn
we…
alles wat we deden
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
1.257 hoe voelt het
om weg te zijn, om nooit meer
gezien te worden
om te weten dat tijd alles zal wissen
en dat je aan de dood om een uitzondering vraagt
is het niet zo
dat door te tellen tot oneindig
alles elkaar aanraakt
zacht of stormachtig
traag en dan weer razendsnel
is er een herinnering
of nog iets van het onbewuste
van wat wij…
We bestaan
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
494 Ieder afzonderlijk individu. Een individuele
regenparaplu voor de grilligheden van het
levensklimaat. Een opmaat van de stuntelaar
die weldra voor zijn mensdom staat.
Een vrouwtje of een mannetje onderweg
tijdens zijn bestaan. Somtijds regen na
de zonneschijn, maar zo nu en dan een
duikelaar na een verwoestende orkaan.
Een vrouwtje of…
de ander zijn
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
401 de waarheid is
een lekkende sloep
die in de geulen
van zeeën verdwijnt
wijs naar het wolkendek
val neer in het stof
roep goden aan
beschuldig anderen
huiver omdat de
oorlog altijd weer
begint omdat we
de ander verliezen
laten we verhalen delen
en samen reizen
zonder huiver zullen we
weten dat we de ander zijn…
Wij zijn geen vreemden,
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 zijn gemaakt en droogt het
ziltste zout van ervaring op het gelaat,
Kijk om je heen, zoals je bent verstaan,
we zijn geen vreemdeling in dit bestaan.…
We zijn zand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 We zijn even.
We noemen het leven.
Het schuurt langszij.
Scheurt het wezen
tot het besef voorbij.
.
We bestaan
tot we vergaan.
Elk verband verkruimelt
tot het laatste restje verstand
naar beneden tuimelt.
We hopen dat er iets is
dat de loper om zal keren.
Maar er is geen meesterhand.
We zijn zand.
.
“Druppels”…
Zijn we op zicht?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
530 Wij komen van ver,
om weinig te begrijpen,
blijven we op zicht?…
Zoals we zijn?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
420 Uit het ziende oog
van de orkaan
wie hem raken zal
in afzienbare tijd
even een niet
waarneembare
kalmte in een
oorverdovende
stilte van
ingehouden
adem, achter
de on-aardse
schreeuw, verloren
energie komt
in vervoering
barst open, daar
openbaart zich
de onneembare
zwaartekracht uit
de diepzee geboren,
zoals we…
We zijn op zicht?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
391 Of komen we van ver,
om weinig te begrijpen,
we blijven op zicht.
Blijft het oog van het
heelal op ons gericht?…
onvoltooid verleden tijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
455 we zouden
uit deze nacht springen
alles terugbrengen wat we namen
naast het verdriet wandelen
we zouden
oefenen in hoop
volhardend vol leven zijn
uit de wrakstukken herrijzen
we zouden
naar het licht reiken
een naam geven aan het verdriet
een boot vol liefde zijn
we zouden
een koor van stemmen zijn
leren van onze schimmen
onszelf…
We zijn liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 We zijn
Allemaal liefde
Ga terug
Naar je zijn
Als je de liefde mist…
Kijk niet naar wat je niet hebt...
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
603 We missen dat:
wat we niet bezitten
Net als de zon
We missen dat:
wat we nooit krijgen
Simpel
We missen dat:
wat onbereikbaar is
Net als de sterren.…
Uitgesproken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
395 Gestaag waren
De woorden die
We met elkaar
Spraken verdampt,
Warmte onttrekkend
Aan de lucht waarin
Ze waren uitgesproken,
En lag alleen
De stilte nog
Tussen ons in…
dicht
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.346 het is mooi gweest
neem alles niet
te serieus
soms te klein
soms op de schouder
van een reus
mag het pad
bepalen
dat wij soms
elkaar weerzien
lach dan om wat
oude verhalen
en proost
dan nemen we er
een er stuk tien…
Hartelijke hartenkreet voor 70 jarige vriend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
783 “ALLES GOED”
Is een gevleugelde uitspraak van hem
Zo hoor ik hem al jaren antwoorden
Nu hij de 70 jaren aantikt
Wens ik dat ‘het goede’ vooral vleugels mag blijven houden
Maar “alles”, dat is om de Goden te verzoeken
Dus als niet “alles goed” gaat
Weet dan mijn aardse te vinden
VAN HARTE GEFELICITEERD
Van je geaarde gevleugelde…
ze stond op
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
640 ze stond op uit oude woorden
en sprak naakt en werd gewassen
zoals zij leerde van haar moeder
voor niets krijgen we dag en nacht
maar zelf moeten we water halen
om ons te wassen,
opdat de dood mooi
in het leven kan groeien…
Nog altijd klinken de namen (102.000)
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
469 laten wij ze voor altijd blijven noemen
de namen van hen
wiens levens abrupt, werden afgekapt
het lezen van
gaat met horten en stoten
men schiet vol, even maar
soms voegt iemand iets toe:
‘mijn moeder’ of ‘broer’
zij dragen nog altijd
de littekens
van deze geschiedenis
mee in hun hart…
Bondgenoten in taal
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 Tongval verschillend
Klankbord van zacht naar hard
Ongeacht accenten
verenigd in spraak
Nederland en Vlaanderen
letterlijk verbonden
want we zijn
bondgenoten in taal…
NAAR GENE ZIJDE
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.170 nu, rijs op en sterf waardig
klonk het, wijl we gezellig zaten
De dood vatte mij bij mijn hand
sprak, eigenlijk zijn we al laat en
Ik breng jou naar de andere kant
om je in ‘t eindloos neer te laten…
VLINDERS
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.968 Ik zag vlinders vliegen
hoog in de lucht
een van die vlinders
is stiekem gevlucht
Hij heeft zich genesteld
diep in mijn buik
en heeft daar mijn lichaam
stil in gebruik
Soms dan kan ik hem voelen
ik voel 'm dan fladderen
mijn buik door krioelen
Het vreemde is
het beestje ontwaakt
alleen als JIJ
mij stiekem aanraakt…
Frisse Wind
snelsonnet
3.0 met 41 stemmen
3.312 Het waaide heel erg hard in Nederland,
We voelden alles in zijn voegen kraken,
We moesten het normale leven staken,
En spraken van ‘veel kracht’ en ‘imposant’.
Al zijn vaak de gevolgen wel enorm,
Je weet het zeker: altijd luwt de storm.…
Niet meer wachten
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
1.662 Al die maanden en jaren
dat we er naar uit keken.
Hoe we er dan samen over spraken,
wanneer het kwam en hoe dat zou zijn.
Maar nooit kwam het, nooit, en
telkens stierven we dan een beetje.
Toen na al die jaren
toen kon ik het niet meer,
niet meer wachten.
Ik had genoeg gewacht.
Het was gestorven, voorbij,
het was dood.…
Ondanks dat ze er niet meer zijn?
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
603 We verliezen heel wat " geliefden" om ons heen,
ik vraag me wel eens af
Waarheen?
Doodstil, liggend in een kist, een laatste blik,
'k wou da'k wist, hoe de dood tegen te houden.
Maar dat lukt dus niet, en zo heb je bij verlies
door doodgaan, emmers vol alleen maar verdriet.…
Incommunicatie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
555 we aanboorden…
nog dichterbij
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
586 wellicht is sprake van misverstand
is alles breekbaar maar binnen bereik
lezen we slechts datgene
waarvoor woorden bestaan
toch loopt deze dag regenachtig voor zich uit
gaandeweg het middaguur
wellicht is sprake van korte duur
stel de aankomst uit, halverwege de huid
gooi niets weg, ongearchiveerd
maar bewaar alles achter glas
schenk…
afscheid
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
3.314 blij dat u niet ligt opgebaard
maar zonder goed vooruitzicht
een werkend kompas voor onderweg
en degelijk wandelmateriaal
kan deze etappe niet worden afgelegd
meneer niets mee te maken
sprak de overheidsdienaar
het is vijf voor twaalf we sluiten
hij maakte een excuserend gebaar…