Alle inzendingen over woestijnen

655 resultaten.

Sorteren op:

19/02/1985

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 482
De woestijn, wat haatte ik dat strand immens groot zonder toeristen op vakantie zonder zee van verwachtingen. Ooit wenste ik een vloed van troost doch vond hier enkel een oase. Druppelsgewijs doordringend mij ...…

Dorst

gedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 865
ik wil met iemand spreken een zin die regen zegt maar tussen woorden met woestijn en dorst als tegenteken ofwel een ander vreemder al weet ik dat het woord dat tussen u en mij zal zijn de ademweg zal breken ik wil met iemand spreken…

ontwaken

netgedicht
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 16.502
Ontsluierd dagdromen, in een vergeten poel, van een zonovergoten woestijn. Een idylle waar je voor moet vechten.…

diep vanbinnen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 840
vergrendeld droge woestijn terwijl buiten regendruppels huilend neervallen alsof ze zeggen willen laat ons jouw droogte besprenkelen ... diep vanbinnen…

Dreigende Droogte

hartenkreet
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.159
Het wordt pas eng wanneer de beek opdroogt zoals een korte regenbui in een woestijn van verderf.…

Opgeruimd

hartenkreet
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 725
Odai en Koesai zijn in een vuurgevecht -de oudste zonen van Saddam Hoessein verkrachters, moordenaars uit de woestijn- door Amerikaanse troepen omgelegd. Nu de vader nog, maar déze wrede blagen kunnen het Iraakse volk niet meer belagen.…

Opgedroogde ziel

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.185
Een glinsterend meer zij heeft stralend gehoopt op een oase in de woestijn dichtbij en teer haar toeverlaat blijkt enkel een fata morgana te zijn wijkt naar ver zwarte tranen huilt haar diep zuchtende ziel.…
Jasmien21 augustus 2007Lees meer >

Om Lili Marlene

gedicht
2.5 met 56 stemmen aantal keer bekeken 16.776
Hij draait nog weleens haar stem haalt een verdwaalde schouder op drijft een lach de woestijn in slaat de traan dood die meezong. --------------------------------------------------- uit: 'Zal ik je wijzen waar ik woon', 1967.…

Bevroren hitte

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 924
In de verwaterde sponde waarbuiten zij haar schoot ontsloot, is zij gegijzeld door het hart van de vorst Schraal beweegt de wind in twijfelende vlagen het koude vlees rilt, terwijl een hete woestijn zich uitstrekt in haar…

Aan God

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 875
Verhiervandaan midden in de woestijn een uitgemergelde moeder aan haar borst een kind huilend van honger en pijn Een jonge soldaat zwaar verminkt amper man eigenlijk nog kind God waarom moet dit zo zijn…
Rosa Baten11 januari 2009Lees meer >

Verkleuren

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 458
Echtheid verkleurd rituelen verscherpen afstand langzaam groter meer vergeetmenietjes roepend in woestijn monologen in cirkels groeit liefde intenser onzichtbare rouw kleurt de wereld kleiner…
LadyLove19 januari 2013Lees meer >

stranden

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 560
tot gisteren was hij in de wereld monddood voer hij over oceanen blind doolde hij door woestijnen doof worstelde hij zich door regenwouden met brokstukken in zijn handen aan de rand van de wereld hoorde hij het laatste lied hij wachtte niet op het eind.…
J.bakx4 februari 2013Lees meer >

Abiy Ahmed Ali

snelsonnet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 616
Bij Ethiopië denk je al gauw aan langeafstandslopers in een lijn Aan honger, droogte, stammentwist, woestijn Aan loze arbeid in de akkerbouw Nobelprijs voor de Vrede…goed doordacht en beter nog dat Greta even wacht……
Aar Noordam13 oktober 2019Lees meer >

Keep Dreamin'

snelsonnet
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 459
Ik droomde dat het sneeuwde in de zomer, Een slak bewoog nog sneller dan het licht, In de woestijn was een bassin gesticht, De machtelozen werden autonomer. En ik zag Trump die gloeide als de zon, En de Nobelprijs voor de Vrede won.…

Kan het hen nog bommen?

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 857
Woestijnen worden polen, polen worden water. Stof wordt ijs. Als er genoeg stof heeft gewaaid, zal hun hart dan ook eindelijk smelten?…

ritueel

netgedicht
2.9 met 44 stemmen aantal keer bekeken 6.152
je wast mijn haar bij de dorpspomp giet je bekers water over mijn hoofd 's avonds loop ik de woestijn in alleen onder de groeiende maan tot de stemmen achterblijven eeuwig wil ik hier zijn…

Hoe ver moeten wij gaan

gedicht
1.8 met 31 stemmen aantal keer bekeken 7.667
Hoe ver moeten wij gaan: tot aan het punt waar alle harde angsten samenvallen in nog heter zand? Waar is dan rust; waar kruipt de slang niet meer naar de dichtstbijzijnde, de weerloze; waar ligt zij stil, zonder haar venijn? Voorbij het boze oog. Voorbij de zwarte vrouwen van de evenaar huilt de hyena nog. ---------------------------…

Wachtend op een schreeuw

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 739
Woestijnen reiken horizonnen ver tot waar de prooi gestorven ligt als zand tot stof gemangeld ogenschijnlijk lijkt de aarde dood maar in de diepzee kiemt nieuw leven in het licht dat moeder aarde straalt het toeval neemt zijn kansen waar stort bui na bui op elke rotspartij tot kolkende stromen over kale akkers mossen kleuren al wat…

Liefdesbrieven

poëzie
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 5.518
Maar als het kon wou 'k door woestijn en water Wel eeuwig naar oase' en havens tijgen, Als 't zeker was in elk een brief te krijgen.…

Vakantiewaan

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.134
Een bonte stoet van praalzieken worstelt zich over smalle wegen naar het onbereikbare azuur op weg naar droomfabrieken waarin grote ketels de regen wordt gehard met glanzend glazuur Op de top slaapt tegen het okergeel het silhouet van het begeerde oord van valse rust en verboden lusten een overvloed van voedsel en veel rumoer dat de lichte…
kees keizer15 augustus 2005Lees meer >

Na hun godvergeten zijn

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 853
het is de regen die me parten speelt ze drupt in regelmaat al mijn gedachten stuk haar monotone vallen schept toch een paradijs voel woestijnen weer bevallen na hun godvergeten zijn juich de bloemen toe in een voortvarend bloeien droom de rijke oogst voordat de droogte hen zal snoeien hier miezert het in somberheid en nostalgie ja…
wil melker6 september 2007Lees meer >

Schrijven

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.327
schrijven is niet moeilijk maar vaak pijnlijk woestijnen droge stilte in het willen begrijpen zit gedrevenheid altijd weer rijzen vragen die als nomaden door het denken zwerven net als je denkt te weten ijlt de waanzin voorbij spaties van leegte die het hart niet konden vullen…
Nadine18 november 2005Lees meer >

Geen fata morgana

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 803
in niemandsland pak ik je hand in ogen op verloren stappen in het zand van de woestijn markeren slechts je laatste sporen mag ik in groen weer de oase zijn nee geen fata morgana wel je paradijsje na alle pijn…

De wilde bloemen

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 708
ik woestijnde jij droeg water aan de wilde bloemen zijn we samen langsgegaan het zand was door ons vingers en de hand gegleden maar hitte opende verleden toch zal alles op jouw water groeien jij ontluikt en in onze ogen zal mijn woestijn weer bloeien…

Ontmoeting

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.052
Binnen het afgebakende zwijgen verraadt elk geluid, hoe miniem een daad van verstoring het struikelt binnen vraagt welke dag het is maar in de woestijn hebben dagen geen namen we spreken in gebarentaal over de doorwaakte nachten het vergeten doen we in de ban het hunkert naar de contouren van het verlaten landschap naar de verdwenen delen…
Kees Keizer9 februari 2007Lees meer >

Bodemde met ragfijn zand

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 661
jij bent mijn zon ik naast koelte uit de bron die we samen dolven jij lierde stenen die diepte schampten verwondde zo mijn schenen ik groef uit vergaarde buit van wateraders die lang waren verdwenen bodemde met ragfijn zand gefilterd op een naamloos strand we putten zee en zon draaien zo met hemels water het woestijnen nogmaals…

morgen

netgedicht
2.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.756
amos de woestijn zal morgen bloeien als een roos ga naar buiten raap de rijm op voor de zon die smelten doet en koel je tong zodat die noemen kan de duizend soorten mos en ieder trillend haartje en de verborgen knop die op de lente wacht ----------------------------------------------- 24 december 2001 zonneleen 24…

Woestijnmorgen

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 731
Verzengende zon Een slang stelt zich kwetsbaar op Na een koude nacht…

Tropennnacht

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 551
Achterhaalde woestijnen doemen op Dorst en waanideeen zijn hier genoeg Zweet verdwijnt hier als bier in de kroeg Een echte oase of rest mij de strop? Gelukkig zijn dromen vaak nog bedrog En lijkt alles te verdwijnen in mijn kielzog…

Ik weet, ik word naar ’s afgronds rand

poëzie
2.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.875
Zo staart in Libië’s woestijn De kranke pelgim, uitgestoten, Verlaten door zijn tochtgenoten, Naar hen, die reeds zo verre zijn. Hij ziet geen Karavaan, hij ziet Van verre slechts een stofwolk wemelen, Hoort van de drijver van de kemelen Nog ’t slepend en wegstervend lied.…