Hartenkreten over filosofie

De kleine bezigheden die elke dag weer komen gaan schuil in het wolkengrauw van de alledaagse hemel maar schijnen als verborgen sterren wier onzichtbare stralen de grootste zegeningen voor het leven zijn.…

niets heb ik nog te winnen de lakens zijn al uitgedeeld de wonden zullen blijven bloeden hun pijn wordt zelden nog geheeld. tegen bruut geweld zijn nog altijd geen helende kruiden gewassen.…

Ons verlangen wil grensloze tijd en ruimte geheel begrijpen. Maar er zijn grenzen aan ons begripsvermogen, dus blijft het geheim. De onbegrensdheid is hoogstens voor te stellen als zonder grenzen. Als groot nirwana, weten van het niet weten, pure verlichting.…

zelfverwaande kikkers kwaken door hun opschepperij overal onrust, die alleen maar zorgt voor een plons in het water zonder reddingsboei!…

wie overal spijkers op laag water zoekt, timmert schijnbaar aan de weg!…

Een jaar. Een jaar vol spanning, een jaar met verdriet. Een jaar veel gelachen, maar wie ervaart dat niet. Een jaar veel drukte een jaar met pijn. Een jaar vol veranderingen, maar ook wel weer fijn. Een jaar vol met beleving, een jaar met zorgen. Een jaar met een afscheid, maar ook een jaar met een morgen….…

De dag dat ik mezelf iets blijf afvragen. De dag van onzekerheid. De dag van trouw. De dag van ziekte. De dag van oneindige tijd. De dag van genegenheid. De dag van levenslust. De dag van oorlog. De dag van soevereiniteit. De dag van onrust. De dag van liefde. De dag der dagen.…

Lang was het westers denken Grieks. Nu denkt de wereld WikiLeaks.…

Met dagdromen ontvlucht je de werkelijkheid... je kunt de mooiste beelden op je af laten komen. Je vergeet de wereld om je heen en bent dan het liefst alleen... Dat niemand je uit die sfeer zal halen en terug brengt naar het werkelijke bestaan. Laat me nog even gaan...…

Ze drinkt, klinkt, verdrinkt in te mooie mane-"schijn", toch doet dit haar pijn want 's ochtends zal het er niet meer zijn. Zonneschijn zal het waanbeeld verbleken 't wordt van een heel andere kant bekeken.…

WIE KAN SPAREN, SPAART ZICHZELF…

De ernstigheid het kille het koude het serieuze het staren naar iets of niets de naive onbevangenheid de ogenschijnlijk dodelijke vermoeidheid straalt van de gezichten van de mannen en vrouwen van het publiek af waarvan de ogenschijnlijk fysieke schoonheid ver te zoeken is of het moet de gerijpte rijp zonder schittering op hun gezichtsgelaten…

Als je het niet wist, als je het niet zocht, als je het niet zag, riep, voelde: laat het zingen aan de wind, laat het deinen aan de golven, maar zachtjes, om de stilte heen. Om de stilte willen woorden, zoeken mensen, is men eenzaam. Laat de pen de hand proberen. stilte om de schrijver heen. In stilte stilte dichten. Het schrift…

Met altijd 1 voet aan de grond ligt zij te dromen, tot aan de morgenstond. Ontwaakt zij met goud in haar mond. Gouden woorden sprenkelt zij uit over ieder die het horen wil. Zij haalt haar wijsheid uit de nacht, zo stil, zij haalt haar woorden uit het leven die haar zoveel leerstof geven. Vervolgens, het denken weer moe wandelt zij naar haar…

"En God zag dat het goed was" maar nergens staat dat het niet beter kan laat staan best!!…

Mensen willen genieten van hun leven heerlijk is het om meer moois te mogen beleven en ondernemen MAAR de grootste zegen blijft steeds wat gewoon schijnbaar vanzelf gaat elke dag opnieuw…

Schrijf mij vrij, schrijf mij blij ken en herken mijzelf een versleten ontevredenheid geketende geest in alledaags lichaam innerlijke eruptie´s leiden tot inzicht verkeerd begrepen overdracht het lijden door het leiden van onbegrip naar begrip het leren door belering met de handen om te straffen te zegenen en lief te hebben het opgeheven…

Gevoelsmensen bestaan, ik ben er zo ééntje Rijkelijk voelt het om fijn besnaard te zijn, 't heeft een nadeeltje! Geluk ervaar ik echt als euforisch, mét hart en ziel Teleurstellingen echter, dat wordt dan een verniel. 'k Ben wel blij over een beetje gezond verstand te beschikken Ervaring leerde me dat op regen zonneschijn volgt, dus hierop…

Komt het niet weten wat ik wil doordat ik zo goed in het nu kan zijn?…

Als kluizenaar gezeten in zijn grot peinzende gedachten in zijn ogen gehurkt en zijn rug licht gebogen immer begaan met bevolkings lot kon hij uren van betere tijden dromen tijd die door wetenschap en onderricht zware arbeid voor zijn volk verlicht waardoor het land tot bloei zal komen. Ach, waarom is geen mens gelijk en vallen in lagere…

De meeuwen zijn nu eindelijk vrij ze zweven in het rond gevangen vissen vliegen van bek naar bek het krijsen houdt niet op wat eens een geestrijk ideaal weergaf verging in scherven vensterglas die in de zee verdwenen maar door de blauwe golven heen bleef schittering bestaan de toverkracht van het zonnelicht brengt iedere dag een jubelend…

In deze wereld is er niets voor eeuwig, maar alles is hier voor altijd. Scheepjes varen voorbij, ze zullen elkaar nooit meer zien. Maar ze herinneren zich ook niets, daarom is geen pijn. Voorgoed is kenmerkend voor dit leven. Maar als een doorbrak plaatsvindt… Dan is alles weer voor eeuwig, geen afscheid meer, altijd: tot ziens……

Dit leven is een vorig zijn waarin gestalte krijgt herhaling van het reeds beleefde een uitgediepte vorm van zijn bezigheid met dieptepeiling bezinning, regelmaat in woorden uitgebalanceerd een antwoord geven ervaring van het eeuwig leven een aangeboren ideaal een onbegrepen deel zal blijven waarvan de schokken zwakker, lichter zullen…

De helderheid zal de zwarte nacht verjagen Een zonnekind kan erg veel verdragen. Een klein gebaartje, een knipoogje volstaat dikwijls om een gebroken hart op te fleuren met wat vrolijks. Kwaaltjes, verdrietjes, we hebben ze allen Dat mag deze dag zeker niet vergallen! Ik kijk naar wat ik allemaal ' wel ' bezit, erg véél bergen vriendschap…

Ik ben zo moe als een krekel die verdoofd is door een volle shot heroïne. Al het weten glijdt weg in een groot zwart gat in de kosmos. Ik heb besloten zelf een wandelend gedicht te zijn en het wijzelijk daarbij te laten. Ik leg mijn gerimpelde hand op een scherf van de oude klok. Ik heb geen verstand van klokken, moet hem helaas aan zijn lot…

Niet de lengte bepaalt de grootte.…

Vele klachten licht en zwaar zoeken oorzaken naar reden of gevolgen van daden die ver van ons huis zijn veel oorzaken en reden vinden hun verklaringen in gevolgen en daden die wij in huis hebben gehaald.…

Als het ware Toch is het rare Dat, ” als het ware” Niet aan “het ware “ appelleert Maar dat enkel suggereert Als het aanvaardbare. Dat is het rare aan het ware Dat zich moeilijk laat verklaren.…

denk na doe wat met liefde alles met liefde voor jezelf voor een ander normaal zijn hoeft niet normaal kunnen zijn wel probeer oplossingen met vrede en verbreed je bronnen denk als een ander denk als je zelf maar pleaase, denk, denk gewoon…

Over het licht en de duisternis Als het licht de duisternis verlicht Verschijnt alles voor ons aangezicht En heel misschien Gaat u dan zien Wat de schepper heeft verricht. De schepping die op ons is gericht, Hoort daarom in het volle licht.…