1819 resultaten.
Schoonheid zonder leven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
483 mijn schreeuw
deed het glas breken
duizenden scherven
konden hun vorm vergeten
waaierden rond
vielen als druppels regen
kleuren verspattend
op de marmeren grond
ik zag je ontwaken
bevallig het kristal loslaten
waarmee ik jou had omgeven
in schoonheid zonder leven
heb angst onderdrukt
virtuele bloemen geplukt
om jou te groeten
je…
Regennacht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
535 Het is bijna alsof je de zomerse zon
achter de horizon hoorde dalen
nu je met de blauwe verf
van jouw stille liefde
jouw geweten kleurt
om te overleven
onder het maanlicht
van de nacht
ben jij de mens
die jij voor ogen ziet
en ook de druppels
van de nachtelijke regen
blijven dalen in jouw gehoor
door het vertrouwde
van de regennacht…
Daar hangen de emoties
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
618 Aan het vervallen huis
hangen nog
de verveloze luiken
en haveloze voordeur
in verschoten donkergroen
aan het gebint
wapperen spinnenwebben in de wind
de tuin ligt er chaotisch bij
emoties hangen
als druppels aan de struiken
hoe vredig was het leven toen
de notenboom draagt
nog steeds haar vrucht
door de takken kijk ik
naar de blauwe…
De diamenten dauw
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
445 uit schrale handen
spuiten geen fonteinen
zij koesteren het
vloeibaar goud voor
zinderende woestijnen
irrigeren in het
stille ochtenduur
de diamanten dauw
die door kou tot koele
druppels condenseert
zij zijn watergeesten
die nog wat nevelen
in de vruchtbaarste
seconden van iedere
eindeloze zonnedag
witte flarden zweven
al oplossend…
stille wijsheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
418 als er soms een druppel valt
laat het dan zijn uitweg vinden
een beetje zout en nat
zelfs al valt er maar één
elke heeft zo
zijn reden gehad
als er soms geen woorden zijn
laat de stilte dan maar even
zij weten nog niet waar te beginnen
maar als de regen valt
en woorden overstromen
in onsamenhangende zinnen
laat het dan maar even…
ER IS ZOVEEL MEER
netgedicht
4.9 met 72 stemmen
672 onder de loep is het strand een heelal
van spiegeltjes en kralen
is bij het morgenlicht je haar
een kanten spiraal van goud
is bij avond je gelaat verlicht
als de bijbellezer van Rembrandt,
krioelt een druppel van leven
in het koekoeksei van je DNA
en onder het plaveisel: het vermoeden van strand
onder de tijd: het vermoeden van het grote…
Op blonde hoogte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 je danste
met de eerste
regensluiers
in je haar
nog was
het droog op
blonde hoogte
maar druppels
holden achter
elkaar aan en
slierten in het
snel naar
beneden gaan
water in je nek
je lachte
schudde miezer
in het rond op
de draaiende
beweging als hond
de warme bui gaf
je een tweede huid
die als gegoten zat
waarin jouw…
alles wat was
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
204 op een voorbijvarend schip
zag ik het vertrek van alles
wat verdwijnen zou
in de modderige rivierbedding
helde een schuin verankerde herberg
die zinken zou
zilveren taal tinkelde
even helder als alles wat ik zag
mythe en landschap vloeiden samen
‘s nachts luisterde ik of het regende
later hoorde ik het geroffel van druppels
op het…
De Beemster
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
884 Schaapachtige wolken
verliezen hun onschuld
pakken samen
in een loodgrijze lucht
dikke druppels water
vallen in het rechte polderland
na wat uren lijkt te duren
verschijnt een mathematische regenboog
een vlijm scherpe scheidslijn
tussen verdriet en verraad
tussen mogelijkheden die even onmogelijk lijken
geen ruimte latend voor nuances…
zwoelte
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
729 Druppels zweet likken
zich een weg in de rimpels
van mijn voorhoofd,
om dan langs mijn gezicht,
naar beneden aan mijn kin
te kietelen.
‘k Ben te lui, om iets uit te spoken,
ik blijf liever ondergedoken,
in het donker, zonder licht,
met koelte aan mijn gezicht.
Mijn adem tergt me,
Ik doe niets en ik snak naar lucht.…
Waarom luister je niet?
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.318 Al zou je een keertje vallen
toe probeer het maar
zonder handen
alles beter dan dit
zo pijnlijk
deze eindeloze fluistering
Denk toch niet dat ik je niet hoorde
ik schreeuwde tegen elke druppel
van je verdriet
ik schopte tegen de muur
die je optrok rondom je hart
hoor je me? ik kom je halen
reik mij je hand
Open hem…
Ogenblik
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.392 Je huid fluweelt als abrikozen
door druppels parelend gestreeld
terwijl je ogen argelozen
ik zie je met een frêle gebaar
de regen van je wangen vegen
waar koude vlagen rozig fleuren
mijn adem stokt terwijl ik staar
naar het blozen van de rozen
die zich gelijk je lippen kleuren
ik glimlach als ik je passeer
omdat jouw zon me raken kon…
membra disjecta
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
1.681 a. belandt sjouwend
met drank in de goot
de geest sijpelt uit de fles
hij leert zijn les en zweert
huiswaarts waggelend:
nooit een druppel meer!…
Water en vuur......
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
901 Al lijkt je gift een druppel
op een gloeiende plaat,
de mensen uit Azië
zijn er wel bij gebaat.
Geef op giro 555…
weerbericht
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.639 om jouw gezicht het regenlicht
van duizend druppels op de ruit
terwijl jij rustig schrijft, schiet mijn
geboeid verlangen uit naar zachte
huid onder mijn handen,
verken ik met mijn tong
je warme rondingen en randen,
gaan golven van gedroomd genot
omlaag vanuit mijn lichte hoofd
het weerbericht belooft, zeg jij,
vandaag niet veel voor…
Gisteren
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
1.453 Gisteren zweeft in flarden
rond mijn hoofd, gedachten
dalen als druppels neer in
de beker van mijn zijn en
diep in mij vormt zich een
meer van welhaast vergeten
verlangen naar dat, wat ooit
was en schier ongemerkt
tussen mijn vingers gleed.…
Uit het dagboek van een dwaas
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
755 Een alles omarmende stem
-omfloerste druppels zoete melk-,
bereiken oren, longen, tenen.
Ik antwoord gretig alsof
mijn mok schaamteloos
ophoudend totdat alle verlangen
omhoog is geroepen
en het diepste verloren is.…
De Bus
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.324 Zachtjes tikken de druppels tegen het raam
Geleid door de wind vinden zij hun bestemming
Een klein spoor achterlatend,
Zijn ze snel weer vergeten
Zachtjes tik ik tegen het raam
Geleid door de bus vind ik mijn bestemming
Geen spoor achterlatend,
Ben ik snel weer vergeten
Zachtjes tik jij tegen het raam
Geleid door problemen, op zoek naar…
Licht gedragen
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.292 Zwerven
Langs de helderheid
Van zacht gestreelde ogen,
Druppels zon in het licht ontstoken
Zwerven
Langs de geur
Van een pas beminde huid,
Blaadjes roze in passie ontloken
Zwerven
Langs de glans
Van een blozende, speelse mond,
Vleugels vlinder in de wind geopend
Zwerven
Langs de rust
Van het gevoel van eeuwigheid,
Tintelende tranen…
'k Mis je
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
2.376 Wanneer de diepe geur van
de nacht mijn heimwee omhelst
met een warme dans
in kleine druppels,
dan roep ik jouw naam.
Wanneer de slapende sterren
mij fluisterend dragen
met magisch licht
in mijn zacht huilende ogen,
dan ben jij het antwoord
in mijn verhaal……
Eenzaam
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
2.133 Ik kijk naar buiten
alles is somber
de wereld lijkt te huilen
mensen lopen over straat
iedereen lijkt eenzaam
eenzaam zoals ik
ik voel de tranen komen
het lijkt net of ik stik
ik voel een brok in mijn keel
nee, ik wil niet meer
ik wil niet meer leven
het lijkt of de druppels me begrijpen
ze blijven maar vechten en strijden
alsof ze strijden…
waterval
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
841 in de tropen gromt de dondergod
in een woelige sluimer
druppels versmelten tot een straal die opbolt
doorheen de grillige darmen van een grot
naar de rand van het hoge rotsvlak
de trechter die zwelt en overhelt
de stroom is een glinsterende tong
die gruis en slijk loswoelt
haar bedding slijpt tot kruimels
ze tuimelen in de kloof
door…
Bloedbaan
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
503 Aanschouw het geluid van stilte
en de geur van zwaartekracht, als
druppel leven uiteenspat op een
espenblad als ragfijne nerven mist,
de scherven worden opgedragen
als bloedbaan in een bladerdak,
waarlangs geen water is vermorst,
in toegewezen grond, waar de
moederkorst hem wacht, brak in
tot de natuurlijke schoot, de
toegang tot de…
Nog aanwezig ?
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
789 Mijn adem wappert na, als
spinrag in de kamerhoeken,
het web waarin de glinstering
van tranen zich edelstenen
waanden, alhoewel ik in het
heden al voorgoed vertrokken
ben, in dat bed hoeft de tijd mij
niet te zoeken, op de spiegels
van het verleden hangen nog de
druppels wasem van mijn stem,
één goede schoonmaakbeurt en
de ruimte…
Parelmoer.
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
612 Steeds als je mij met je ogen raakt
wordt ik als kristal en doorzichtig,
transparant, waarin regens licht
door alle bloedbanen stromen, om
uit te uitmonden in de delta van mijn
amazone en in de druppels van haar
regenwoud, overleeft ze voorzichtig
in de parelmoeren palm van mijn hand.…
In eeuwige slaap
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
540 Door doornen getergd
in onwetend bestaan
vloeide 'n druppel bloed
achter donkerraam
een hof 'lijke slaap
van eeuwige nacht
sluipt
in brocanten gewaad
onverwacht
lippen rozenrood
ogen als smaragd
onsterf'lijke dood
wachtend vol smacht
honderd jaar geduld
nevel drijft voorbij
in zilv'ren gedachten gehuld
kust hij haar vrij…
MEISJESVERDRIET
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
771 Kon ik mijn verdriet maar dragen
deed mijn hart maar niet zo’n pijn
Kon ik maar iemands hulp vragen
kon ik maar minder eenzaam zijn
Kon ik ‘t anders zijn maar torsen
ging de smart enkel maar voorbij
Waarom zo veel druppels morsen
en dat alleen in het leven van mij
Kon ik ‘t eenzaam maar hebben
was nu de nacht maar minder stil
Kon het eenzaam…
Een eerste juni
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
497 Pioenen in haar rieten mand
Een vrouw fietst over polderwegen
Ze voelt de druppels milde zegen
Het riet wuift aan de waterkant
Ze heeft een godsgeschenk gekregen
Ze nam een ganzenveer ter hand
Pioenen in haar rieten mand
Een vrouw fietst over polderwegen
Ze koestert haar gemoedstoestand
Verliet voor altijd Donkerland
Ze voelt zich licht, haar…
Zomerschoenen
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
415 somber lekken
grauwe trekken
eindeloos hun
koude sporen
in miezerig venijn
ogen door
de kou maar
half geloken
willen er nu
even niet zijn
toch lachen
de plassen
spetteren
dikke druppels uit
de plenzende bui
halfzolen
zomerschoenen aan
einde van seizoen
soppen smerig
straatvuil binnen
zelfs de paraplu
met tig geknakte…
Wadden
gedicht
3.0 met 1 stemmen
4.018 Je weigerde de gifbeker
tot de laatste druppel.
In dat hotel met poëzie op de
deuren ontmoette ik je weer
viel ik weer voor je en we
vrijden en schreiden tot
die vriend op de deur
klopte of alles oké was.
---------------------------------
uit: Memento (Liverse, 2019)…