2304 resultaten.
het eind van dromen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.422 waar de dans van het licht
jou omringt met leven
het ongrijpbare verdwijnt
een hart zich sluit
en nachtelijk dwalen
verglijdt in dansen
duister en licht
versmelten als één
zullen handen gesloten
langzaam ontvouwen
ontvangt zij het leven
dit liefdesduet
en het eind van dromen
wordt zacht gefluisterd
tranen een lach
nooit meer duister…
"Verscherven"
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
513 Geplukte bloemen sterven
een tragische dood
zichtbare kansen versterven
voordat ze aan de kim verschenen,
worden erfenissen geschonden,
en geen lidtekens gesloten.
Wie heeft de onzin uitgevonden;
"dat tijd heelt alle wonden,"
waarvoor het juiste medicijn
nog niet is gevonden?…
Geleend leven
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.390 Geplukte rozen sterven
uiteindelijk een zekere dood,
kansen reeds overleden,voordat
ze aan de kim verschenen, aan
het geleende leven verbonden
worden geen lidtekens gesloten,
werd een onzin uitgevonden, dat
pijn en tijd heelt alle wonden,
waarvoor het juiste medicijn
nog niet is uitgevonden,wat je
niet hebt kun je niet verliezen,
om alleen…
Dichterskind
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
776 enkel schrijf ik gedwongen door mijn pen
het klamme passionele zweet drijft mij zover
hoe bewonder ik de dichters schrijfsels spinsels
doorzie het geworstel het lijden van geest
mijn beelden liggen verankerd gesloten beheerst
soms explodeert een bloesemknop in mij
en verlang ik naar het rijpen en de pluk…
Levenloos geboren
hartenkreet
4.5 met 39 stemmen
2.124 Het wiegje blijft altijd onbeslapen
en oogjes voor altijd gesloten
voor jullie geen uitgestrekte handjes
maar in stilte veel tranen vergoten.…
Dichters
hartenkreet
3.6 met 24 stemmen
2.026 '
riep menigeen in`t gesloten
dichtpaleis
toen pas de dichterij begon,
`t ging hen als Napoleon
die won ook altijd maar de strijd
doch éénmaal kwam een and're tijd
en ging ons Napje naar de maan
juist zo zal `t ook hen vergaan.…
Mijn laatste venster
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
583 Het weten sluist bewust
de dood de achterkamer binnen
waar de nacht is blijven steken
achter de half gesloten gordijnen
waar naakte schimmen vrijen
en de wereld ligt te vergeten
in het opdrogende zaad, wellicht
zijn engelen de nakomelingen van god
ik kan ze niets verbieden
want mijn brieven staan nog
ongeschreven in het spiegelschrift…
Het ga je goed
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
2.474 en steeds weer je naam te horen vallen
brengt in mij de wee die met pijn de
poorten heeft gesloten in
een amendement van
het heeft zo moeten zijn
doch wie de vrucht werpt
en zelf met beide handen vangt
is in mijn hart een avant-garde
waarmee ik poëzie bedrijf
in naakte edelkunst
jouw aderen gevuld met
zuiver kristallen bloed
is mijn…
Oeverloos
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
505 Met gesloten ogen
keer ik terug
naar een diepe slaap
maar de weg is treurig
en vuil, een halte
tussen de dag en
de nachtmerrie,
gedichten lezen zou mijn
oeverloze gedachten
tegenhouden, die
labyrinten overstijgen
en naast mij een kussen
een leeg omhulsel,
waarvan de veren in
onschuld lichter
worden, om deze te
vangen kost geduld,…
Spinsels
hartenkreet
4.5 met 21 stemmen
1.143 Alleen in de stilte
verborgen verdriet
Kwetsbaar alleen
en jij ziet het niet
Jouw ogen gesloten
voor mijn gevoel
Je hart zit op slot
je houding te koel
Alleen in de stilte
de nacht is te lang
Hoofd vol spinsels
mijn hart is zo bang
Je woorden beknopt
de liefde lijkt nihil
Zo anders dan toen
toen je echt voor me viel…
Sluit ik mijn ogen
hartenkreet
3.7 met 20 stemmen
1.928 Sluit ik mijn ogen
Dan hoor ik de vogels
Dan ruik ik de bloesem
En zie ik het licht
Sluit ik mijn ogen
Dan voel ik jouw warmte
En lees ik jouw woorden
In dit gedicht
Sluit ik mijn ogen
Dan hoor ik de stilte
Dan voel ik de kracht
Die ons samen verbond
Sluit ik mijn ogen
Dan zie ik de jouwe
Voor eeuwig gesloten
In 't licht dat je…
Het begin...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
574 Als het begin nooit is begonnen
Nooit ontdaan is van de druk
Nooit verlost is van de verwachting
Nooit is bekomen van de angst
Nooit is aangestoken met de euforie
Niet heeft geleefd om te mogen zijn
En is wat openheid niet uitsluit
De geslotenheid niet uitbuit
Maakt het als een onbeschreven blad
De geboorte van een kind
Dan heerst daar…
Het denkraam (naar: Marten Toonder)
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
774 Achter gesloten ogen
Ligt de nog ongedachte
Gedachte onbewogen
Te wachten
Op een grofstoffelijke trillingsvibratie
Ontvouwt zich een sidderende sensatie
Een kaleidoscopisch kleurenspectrum, een repeterende ringcollage
Niet te koop, onbetaalbaar
En geenszins geschikt als handelswaar
Stromen mijn gloednieuwe gedachten
Naar mijn gedachtenetalage…
Vele handen aan het bed
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
498 jij die altijd
alles in de hand hebt gehad
moet het nu overgeven
nog onafhankelijk
van geest maar je lichaam
leidt een ander leven
de ramen zijn gesloten
gordijnen filteren licht op
de afwezigheid in je gezicht
niet jij zal hier
de deur gaan sluiten
zoals je altijd hebt gezegd
toch zal je lach ook in het
nieuwe huis weer klinken…
dromen mag steeds weer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
530 laat me wezen
wat ik ben
gesloten in een pen
geborgen in de schoot
van nachtelijk gevoelen
laat de warmte in me wellen
de zon mijn jeugd vervellen
en alles zoveel mooier
minder zijn
simpel veelheid zijn
in alles wat ik ben
en ooit had willen zijn
de nacht verzacht de randen
raakt mijn dromen keer op keer
slapen doe je in het donker…
Terra Nova
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
534 In een wankele kamer
zonder plafond
gilt een vrouw het uit
urenlang
Haar winterreis
door diepe duisternis
ongekende kou in een
vergeten continent
In deze gesloten wereld
onthullen de beelden
op het scherm
haar ingekerfde angsten
Zelfportret in de spiegel
zoveel woorden
om niets te zeggen
alleen maar drijven
Woordeloos schuiven…
Onmacht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
679 nog vliegt het kille witte
als een doffe klap
ondanks de duif is stilgelegd
los en vast
van schreiend aangemeten
moederplicht
doch zij verheft uit
godverlaten zwakte
welke wereldmoeder
ook zo voelde
toen haar zoon verging
het gesloten ogenkind
zijn geliefde en hun kroost
het volk tast door de mist
hoe sterk de band…
gordijnen van graniet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
515 achter gordijnen van graniet
danst de godin door
grenzen van de geest
geheime gangen
geven zich niet prijs
haar bange hart regeert
in grijze golven
de gouden gloed van
goedheid verschuilt zich
achter het gekweld gemoed
de godin laat zich
niet zien
de gesel van de angst houdt
haar geborgen in haar grot
gesloten met gordijnen…
De sleuteldrager
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 De sleutel ook tot het openen van harten
die gesloten zijn.…
In serene rust
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
499 al eeuwen
gaan de jammerklachten
strak omhoog
langs pilaar en
kathedralenboog
tot in de donkere gewelven
om daar
bij het gesloten dak
het onderspit te delven
verlost van gif en kwaad
verlaat men in serene rust
de plaats waar het geweten is gesust
maar in den hoge gisten twisten
de oplossing zit binnenin
met het maken van een nieuw…
Zonder eigenaardigheden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
508 Een mens onder mensen is hij
Door de massa niet eens gezien,
Niet bewust waargenomen -
Maar innerlijk heeft hij rust,
Want de vrede die hij met
Zichzelf gesloten heeft
Is voorgoed in hem komen wonen…
Honingvlinders
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
641 De talmende rivier
heeft vriendschap gesloten
met onze familie op de oever
hier in het bommelland
honingvlinders fladderen
vlijtig boven het boomgaard gras
wolken werpen schaduw
op de wuivende kruinen
van de ooftbomen
we eten uit eenvoudige handen
want het is zomer in de boomgaard
en bijen zoemen rond blije kinderen
die buiten spelen…
Alle scepsis
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
511 ik heb de ramen
stevig gesloten
wil alleen nog
het geluid van boven in
mijn ontvankelijke geest
alle scepsis
over religieuze zaken
heb ik overboord gezet
het negatief stramien
was al vroeg aangelegd
hebben is voor mij
geen optie meer
wij komen zonder iets
het levenslange vergaren
eindigt zonder het gespaarde
besef eindelijk…
opgelost
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 los me op in de wind
laat me vluchtig verdampen
als de geur van het munt
in het vochtige veld
opgelost laat ik me zachtjes vervoeren
tijdloos, ontastbaar
opengesteld
Omarmd door de rust
vergeven van zonlicht
verblijf ik in stilte
onzichtbaar verspreid
tot jij meer ziet
met ogen gesloten dan open
vanzelfsprekend gelijk bent
volledig…
gedichte gedachten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
422 Ik denk gedachten
met alle krachten
die ik, zodra ik
uitgedacht ben,
sluit, zodat het
gesloten gedachten zijn.
Ik denk met alle kracht,
geef vorm aan wat ik dacht
in woorden en zinnen
waarmee ik kan beginnen
de taal om harde zaken
werkelijk te maken.
Uit woorden wordt een wereld.
Wensen worden waarheid.…
opklaring?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 halverwege valt de ochtend in
het slot van de middag, gloeit
het kind nog na in volwassen tooi
voelen handen een koude keel
dooit het aan een gesloten hemel
waar alleen druppels zwaar genoeg zijn
schaduw zonder zon, lang genoeg
om te overleven, alles gezegd hebbende
blijft de geest tegenwoordig
totdat tegendeel gemeengoed is…
onderduik
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
489 Verscholen achter luiken
huist het kleine ongeziene leven
in de holte van de kindertijd
Zeven vreemde huizen je zou er
verdwalen verzwegen namen
woelen diep in de kinderborst
In de schaduw achter het
fluisteren van de groten
gaan bange geheimen schuil
Het daglicht botst
tegen gesloten luiken
de kat kijkt naar je wollen bal…
Kleine geluksmomenten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
587 Ik dans in cirkels met mijn ogen gesloten.
Armen zweven op het ritme van het leven.
Het hoofd hou ik lichtjes gebogen.
Om elk geluid aan het lichaam door te geven.
Rook om me heen moet alle pijn verbergen.
Ik voel intens de kosmos, ik voel intens het streven.
Om voor eeuwig zo door te willen gaan.…
Raam
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
716 De winter woekert en raast
en hij kijkt toe
Op zijn gesloten raam,
dat door de kou beslaat,
schrijft hij jouw naam
Een wandelaar daarnet
op straat had jouw silhouet
De wereld verworden
tot glazig beeld,
terwijl de werkelijkheid
achter hem staat
Je hoopt dat hij zich omdraait
en ziet dat de deur,
ook midden in de winter,
gewoon open gaat…
Vergeten verleden
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
387 Ze verlieten hun heden,
Zonder d'een ’t van d'ander ervoer;
Hun toekomst gesloten,
Terug in hun vergeten verleden.…