1774 resultaten.
Niet uniek : Het is als een paspoort met een valse identiteit
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
526 Ginds zag ik
de blinkende kopieermachine
radeloos kopieën van foto’s maken
Ik ben jij
en jij bent mij
Digitaal communiceren
ze met elkaar
de beul gaat als een herder voor
de weg der waanzin tot aan het graf
Men moet kunnen blijven
staan in de storm als een boom die
eenzaam
is waarvan de wortel
in de vruchtbare aarde is…
VANUIT EEN RECHERCHEUR
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.005 je missen als het mocht
Jane Doe, dat moet je echt geloven
Waarom moest juist jouw kaarsje doven
Wie heeft je magerte gekocht
Waarom zag niemand hoe je vocht
Met moeite kom ik dit te boven
Ik zou je missen als het mocht
Jane Doe, dat moet je echt geloven
Voor jou nog lang geen stille tocht
De schouwarts, rustig aangeschoven
Gunt je een graf…
Pasen
netgedicht
4.8 met 48 stemmen
510 zij waren
ieder apart
naar het graf
gekomen om
zijn gezicht en
lichaam te
verschonen met
witte doeken
de tombe en
rotsruimte van
de hof van Eeden
voelde al zijn
aanwezigheid in
zijn geschonden huid
de vrouwen wisten dat
hij er tijdelijk zou zijn
de heroiek van lijden
en dood en de
voorspelling van het
feest der verrijzenis…
Wachtlijst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
641 't Liep echter met een sisser af;
hij kwam te liggen in z'n graf.
Tekort aan cellen in 't gevang
maakt soms de wachttijd levenslang.…
Vreemden in de nacht
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
9.676 In het donker weggedoken,
-zwijgend als het graf-,
wacht ik alleen op de dag.
Dat ik weer leven mag,
met om wie ik zoveel gaf.
Een liefde onbesproken.
Eigenlijk is dit gedicht,
zo juist nog geschreven,
niet wat ik had verwacht.
Dus zing ik 'Vreemden in de nacht',
van een legende .. al bij zijn leven.…
Helden van de zee (D-day)
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
1.834 Gezichten in het zand
Handen verkrampen
De kou is tastbaar
als smeltend ijs
Bloed stroomt op het strand
De wonden prikken
door het zoute water
maar er is alleen de pijn
Niet bewust van eigen
kreten of van snikken
Langzaam glijden ze mee
met de woeste golven
die met lichamen dollen
en verdwijnen in de diepte
voor een eeuwig graf…
ik mis je
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
3.029 meer vreugde
Wat minder haat
Een beetje meer liefde
Wat minder snel kwaad
In plaats van ik
Een beetje meer jij
In plaats van angst
Een beetje meer moed
Sterkte om te handelen
Doet ons beiden goed
In plaats van afkeer
Meer vreugde en licht
In plaats van afstand
Een vrolijk gezicht
Een bosje bloemen waar je ook gaat
Maar niet op je graf…
doods
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.005 ik ben vandaag
opnieuw gestorven
droeg mijzelf
naar het graf
de dood had mij
weer ingehaald
de verlatenheid
tikte met
haar koude staf
turend overzag ik
het bekruiste veld
van eer
bezaaid met
versteende tranen
ik stond hier al vaker
ja, meer dan één keer
de gegraven kuil
weerspiegelt
de schaduw in mijn ziel
als onbegrepen…
Papa / In de auto
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
3.487 Ik hoor niet meer de stemmen
Van hen, voor mij druk pratend
Ik reis alleen, graaf dieper
De bodem achterlatend.
Dan een vraag, aan mij gericht
Ik antwoord snel en stug
Wanneer men zegt: "Vertel dan meer!"
Keer ik hen al de rug.…
Lichtblauw ver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 naar de
horizon zonder obstakels
de rechtlijnigheid
van het land verankert
zijn karakter wortelend
in normen en waarden
die geen tolerantie
aarden omdat toegeven
wennen is aan zonde een
ongekende boze binnenlaat
toch breekt er iets
als zijn schip strandt
door getijden verwrakt
lijden maakt mensen zwak
of zou het nog
te delven graf…
De verrijzenis
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
2.866 het lijkt alsof je graf wat
open gaat jij duidelijk weer
op mijn netvlies staat
niet het moment waarop ik
jouw door ziekte weggevreten
lijf de botten zwaar het
lichaam stijf omarmde zei
ik ga een stukje met je mee
op reis
-------------nee-----------
wat ik vandaag onzichtbaar zie
is die blik waarmee je daags
daarvoor een poging ondernam…
Opgestaan uit de dood
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
536 zij hadden hem
geschoond en met
witte doeken omwikkeld
zacht in het graf gelegd
in stilte baden
handen met ongezegde
woorden van liefde en trouw
harten vol verlies en rouw
toen zij in de vroegte
weer verschenen bleek
de grafsteen verdwenen
de tombe was leeg
in schrik en verwarring
zijn zij teruggelopen
de mare was hen vooruitgesneld…
Genot
hartenkreet
3.9 met 19 stemmen
3.868 Kijkend naar het glinsteren van je zilte zweet
Vlij ik mij naast je
Streel ik jouw ronde billen en vochtige spleet
Jouw hand zoekt onvermoede
Om te versmelten in rondingen,
Zo prikkel jij mijn uitgestoken roede
Mijn tong schrijdt over bekende paden
Zoekend naar geurige nectar liefdevol,
Het gekreun heeft haar bron verraden
Zo ik graaf…
Santiago de Compostela
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.451 Een Kempense zwerfkei
achterlaten bij het Cruz de Ferro
-een rotsblok wegrollen van mijn hart-,
lichter verder wandelen
in het zonlicht
van de Camino Frances,
tot voor de barokke kathedraal,
tot bij het graf van Jakobus.…
Het kerend tij
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
862 Ik herken de klank
van de klokken die voor
mij luiden niet meer
maar wel de nagalm
van de bruinrode dood
die de folklore is van herfst
herken ik weer
De nissen gevuld met geuren
die het laatste graf van het leven
weer zwart doet kleuren
spelen mee met de dans
die voltrokken wordt
door een kind van de wind
Oktober herleeft het bonte…
nadenken...
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
835 Je bepaalt zelf je leven, vanaf je geboorte tot je graf.…
De Staat
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
835 De Staat
In staat van verwarring;
Staat, een brede naam,
altijd en overal regels;
voortdurende controles,
van de wieg in het graf,
geen simpele benadering;
intens, zonder opsmuk:
we zijn verdwaald,
stuurloos, zonder samenhang
drijven wij rond, een en al
onzekerheid; we gaan allemaal
het pad dat naar het water leidt.…
afgestoten
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
608 naam zilveren bloem
gewond lag haar koude huid
op de te warme stenen, zelfs de zon
spaarde zijn stralen, schoonheid lag
te sterven, een sculptuur vormend
waar was haar bloeiakker gebleven
dat massief met de witte weiden, de
uitzichten over gebroken landerijen
schip met steven en grote diepgang
donkeren bergen omhelzen het einde
haar graf…
Begrafenis
gedicht
2.6 met 23 stemmen
12.003 Graaf daar een kuil en ga liggen.
Je zult zien dat tijd niets betekent.
Soms regent het op je, dat is alles.
----------------------
uit: 'Waaigat', 1993.…
De morgen
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.052 De morgen die mij bij zal blijven tot in mijn graf...
Ik blijf bij mijn besluit ...
Het was de rotste dag uit mijn leven...
Wat jij deed is niet te vergeten...
Die dag ging je weg...
Alles wat ik weet van jou is dat je niet dichtbij woont...
Ik kan je dit nooit vergeven want jij was mijn vader!…
j'accuse l'église
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
531 waarom heb je nou niet gezegd
dat je van plan was dood te gaan
ik had je zo graag nog even geknuffeld
nu lig je daar in dat koude graf
en ik mag er enkel voor staan
met zoveel mensen om ons heen
die niets weten van mijn straf
niets weten van mijn pijn
van de warmte die eens was
en eigenlijk niet mocht zijn
toen we
tot de vrees voor paus en…
biografie van het tegenlicht
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
615 dit is mijn stem, zei je
ik zwijg
en graaf me in jou
omdat niets ontbreekt aan onze stilte
ook al sijpelt water uit de achterflap;
uit noodzaak
omdat tijd zich verontschuldigt
bij het stervend licht en ik me lokken liet
door de verste grenzen
zoals koude bladeren
langs een winters strand die in de horizon
verdrinken
dit is mijn…
TRANEN IN DE KROEG
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.336 biggelen liet
Tranen boven zijn bierglas
die hij uit eenzaamheid liet
Zijn stem met versleten bas
was gedrenkt in ’t verdriet
Ruwe huid en kalende kop
toonden het rauwe bestaan
Handen als een kolenschop
wreven timide door ’t traan
Vanwaar het was gekomen
bleek mij evenwel achteraf
Zijn lief was hem ontnomen
ze rustte thans in haar graf…
De eerde doomt
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.433 Grauw is 't over nacht gevrozen ;
over dag, van 's morgens vroeg,
viert en vonkt het zonneblozen
fel, maar nog niet fel genoeg,
om het koele graf te ontsluiten,
waarin 't zaad geborgen ligt,
wachtende, om opnieuw te spruiten,
Lente, naar uw zonnelicht.
---------------------------
doom: damp, mist, nevel…
Stil verlangen Vincent
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 begrijp jij misschien:
mijn toekomstige bewonderaar
bruid of bruidegom van mijn werk
hoe triest ik nu alweer ben
jouw sympathie niet zal kunnen beleven
en vooral niet mag voelen
als jij knielt bij mijn graf?…
De zucht naar 't eindeloze
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.251 De stille nacht, het eenzaam uur,
Het suizlen door de linden;
Dan denk ik aan de dood en 't graf
En aan verloren vrinden.
Dan wordt de geest zo onrustvol,
En haakt naar 't onbekende,
Als ik in 's hemels sterrenveld
De wakende ogen wende.
Dan schijnt de wereld mij zo klein :
Mij lokt die hemelverte.
0 kon ik vliegen!…
Lood om oud ijzer
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
510 Als Jezus Christus toen al had geweten,
wat in zijn naam op aard’ wordt uitgevreten
dan zou Hij, ja daar kun je van op aan,
beslist niet uit het graf zijn opgestaan.
Hoewel, veel beter was het hier dan niet:
Dan waren wij waarschijnlijk Islamiet
met steniging en hoofd afhakkerij.
Nee zo’n vooruitzicht maakt je ook niet blij.…
Golf
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
576 dekzandheuveltop
met zicht op het smaragdgroen
van 't eemmeer
de bijvanck tafelberg en stichtse strand
de dode hond, kwadrant en muiderzand
staat hij met puttersclub opzij te staren
die gooi- en smijtwerk eemlander
uit baarn
zijn blik gevangen in de laatste
stop
voor 'n hole in one op 't gras
van 't kale laken
het groene graf…
Gij, die zonder zonde is:
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
565 Gij die zonder zonde is,
blijf vooral werpen
met alles wat je tegenkomt,
gooi de woede van je af,
gooi de verwerpelijkheid
in het graf.…
Bodem
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
597 Als ik dan toch de bodem moet bereiken
van die eindeloze put in armoe en ellende
dan is het omdat ik in jouw hart woon
met alle vage woordenwisselingen
die mijn humeur hebben beïnvloed
er zal ook geen brief komen
die zal getuigen van mijn verdriet
want jij kan niet meer lezen
in het zwijgen van jouw graf
misschien een gedicht
een poging…