8021 resultaten.
Bewakers van geluk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 In onze binnenwereld heerst rust.
Dezelfde rust die onrustig heerst
in het oog van orkanen.
En wie zijn wij?
Wij zijn de meerderheid die zwijgt.
Wij zijn waarnemers en getuigen.
Wij zijn de ware poortwachters,
die ook ware deelnemers zijn.
Wij zijn wachters die waken
over onze innerlijke rust.…
Een droomreis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 Het wordt tijd om lekker uit te rusten,
fluistert ons extra lange bed.
Ik droom ons aller droom.
Een droomreis.…
Beleving van hoop
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 Hier, waar het onwerkelijk stil is.
Stilte, waarin een mens leert zwijgen.
Waar stille geluiden helder klinken.
Tonen die we zelden zuiver horen.
Hier, in onze eigen achtertuin,
dromen onverwachte dromen.
Vandaag heerst hier de vrede.
Nestelt zich een duivenpaar.
Leeft de werkelijkheid van hoop.…
Zo klein. Zo kosmisch groot.
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
424 Moeder aarde draait om haar as.
De maan draait om onze aarde.
in een onmeetbaar groot heelal.
Mensen draaien dol.
Onze klok draait onbekommerd door.
Totdat een zelfgemaakt projectiel,
ter grootte van een virus,
in onze zelfgegraven vijver viel.
Ons aller leven werd tijdloos stilgezet,
voor een paar weken maar.
Tijdloos staat gelijk aan…
Doordenkers
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 Voorbij het denken vinden ze
RUST.…
Evenwichtig
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
474 je bekijkt het maar
zei het lijf
tegen het hoofd
je doet maar
geeft onophoudelijk orders
je hebt de hele voorraad leeg geroofd
stel je niet aan
zei het hoofd
tegen het lijf
dat heb je nooit gedaan
het leven is kort hoor
geef maar gewoon gehoor
nu is er dus strijd
en raakte ze in de tussentijd
de balans kwijt
het komt wel goed…
Landweg
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 Brengt rust en vrede op deze plek.
Hulp ‘loos blad aan naakte takken
hangt nog even, vol angst te vallen.
Dan, een zuchtje herfstwind neemt het mee,
dwarrelt, draait en keert en vleit zich neer
op het tapijt dat vergane zomer toe zal dekken.…
Zondagnacht
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
640 Doe maar langzaamaan
zei de maan tegen de maandag
Ze willen liever blijven, drijven met
gesloten ogen op de stilte van vandaag…
Hedendaagse meditaties
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
410 Je hoeft geen monnik te worden,
om Zen te kunnen waarderen.
Zen is met aandacht leren.
Is het leven proeven.
Is mediteren.
Laat elk terras uw Zendo zijn.
Elke brasserie. Elk koffiehuis.
Elk goed en beter restaurant.
Elke winter- en zomertuin.
Voel u er van harte thuis.
Geniet van Panamese koffies,
die barista's componeren.
Van mooi…
RRR
snelsonnet
3.7 met 9 stemmen
794 De R’s van Reinheid, Rust en Regelmaat
Met paplepel zijn die me ingegeven
Ze stimuleren tot verstandig leven
Ook hier en nu heeft dat advies best baat
Maar wel met mateloze R erbij:
Volop bonbons, Reonidas voor mij…
Koffietijd
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
480 Tijdens het genieten van koffie,
vertraagt de dolgedraaide tijd.
Tijdens het proeven van geluk,
staan gedachten rustig stil.
Verandert mijn koffietijd,
in wat ik aandachtig wil.…
Zoek De Balans
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 balans – vrede en rust in alle rede
in dat van een ander
via het tv programma RTL Boulevard…
[ De nachten zijn stil ]
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
549 De nachten zijn stil,
de veerboten buiten dienst --
iedereen in bed.…
Op weg
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
362 stille tranen
getuigen van
verborgen verdriet
huilende gedachten
daar waar
niemand het ziet
verlangen druppelt
naar binnen
vermengd met heimwee
ooit is er het weten
ooit is er rust
ooit ga je op weg…
Doet Het Er Toe
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 eeuwigheid is
en doet het er toe
of ik me hierin
al of niet vergis
of ben voorgelogen
en heimelijk bedrogen
maakt het wat uit
als iets te mooi lijkt
om waar te zijn
dan is het meestal
zegt men vaak maar schijn
bovendien lijkt de mensheid
me hiertoe ook veel te moe
zijn we hierover vaak daarom
zo angstig van de weeromstuit
eeuwige rust…
Sporen van de herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 De frisse herfstwind
laat herinnering leven
regen spoelt ze weg
De zwarte takken
rouwen na verlies van hun
dierbare blaadjes
Door het te zingen
heelt en geneest de merel
zijn gebroken hart
De stilte daalt neer
in de oranje herfstzon
de natuur in rust…
[ Stil kijkt ze mij aan ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
395 Stil kijkt ze mij aan --
een kam door mijn gedachten,
wuivend in haar wind.…
Stil verlangen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
566 Haar grijze haar,
rust op het kussen.
Verlangend naar de slaap.
Ze houdt in haar armen het kind,
dat haar wil ontvluchten.
Het rukt aan haar oude hart.
onwillig en met duizend zuchten.
Het kind wil niet gaan slapen
het wil naar buiten,
naar de hei, waar rust is en geluk.…
Energietekort
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
508 Bijzetten moet hij alle zeilen
Om in het doodgewone leven -
- Dat is na tegenslag het streven -
Een lange tijd nog te verwijlen
Bij theetje drinken, schuitje varen
Geen cruises meer naar tropenoorden
Enkel wat dobberen op woorden.
Naar eigen binnenzeeën staren
Waar witte meeuwen weg van zilte zichzelf vermakend in de stilte
Zich achter…
Smiley uit Brussel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Ik raap planten van de straat en vertraag
Zorgzaam met aarde, schaar en watten
Ik vertraag en kook, voor hem, en met hem
vertraagt al het andere. Ik doe niet veel
Eerst moedwillig, dagelijkse oefeningen
en meditatie, mijn lichaam vroeg erom
Aandacht
Esther bestreek mijn huid, hij streelt
die, hij vangt mijn navelpluis
Gek doen, flauwe grappen…
[ Jij ligt te slapen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
355 Jij ligt te slapen,
en ik besef, er is niets --
niets belangrijkers.…
Onderweg
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
462 Een pittoresk dorp
omgeven door groen en rust
trekker komt voorbij…
VRIJE NADAGEN
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
536 Verblijd door zang binnen kloostermuren
peutert een vrome, ingetogen heer
aan stevig ijzerwerk en broze veer,
zit op schijfjes en schroeven te turen.
Tijdens de stille, werkzame uren
denkt hij aan zijn taak en reizen van weleer;
vanuit het paleis riep de verte steeds weer,
vroeg rechtspraak en daadkrachtig besturen.
Het rustige klokken…
Schilderspapier
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
632 voor de verdwaalde kwast
naast een onbemind bed
het schilderspapier wacht geduldig
op een nieuwe natte verfstreek
en groene bossen vol natuur
onder een strak gestreken lucht
beamen in dat stille verdriet
tranen die de verf verdunnen
voor oude mensen die bewegen
op de kalmte van het schilderspapier
de nieuwe kunstenaar vindt haar rust…
Ont-moeten
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
551 Harde regen op 't zoute glas,
de warme sprei ligt glad en strak,
de nacht zwijgt zonder zware last,
tondelvuur dat zachtjes sprak.
Blauwe kuisheid sluimert stil,
gebodsbord noch verbodsbord wacht,
slapen lijkt een verre wil —
het hart verlangt een zachte nacht.…
[ Rustig als een kind ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 Rustig als een kind
op de arm van zijn moeder --
zo stil is mijn ziel.…
Mijmering
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
600 Een pad
Besloten in
Groene hoge hagen
Een stap, een steen, stilleven langs
De sloot
Sta stil
Geruisloos daalt
Het zachte hemelsblauw
Traag in avondschaduw als een
Vlinder…
Ontmoetingsplek
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
395 Licht in jonge blad
een merel zingt zonder haast
bankje in de zon
Stap binnen in dit stukje stad, waar
bomen zachtjes blijven fluisteren, en bankjes verhalen
bewaren van wie even bleef of verder droomde. Waar kinderen rennen
in kringen van licht en gras, en de tijd traag beweegt, als een glimlach zonder haast.
Een plek zonder groot gebaar…
De kunst van eenvoud
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
554 Er zit een waarheid in het kleine,
die niemand opjaagt, een echtheid in het kijken
naar iets dat eenvoudigweg bestaat, zonder oordeel — zoals een
vogel op een tak, die niets hoeft te bewijzen, en mij toont hoe rust vanzelfsprekend kan zijn.…
Waar het stil wordt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
569 De koude tegels spreken geen troost,
de afzuiging zoemt als een gedachte die niet wil zwijgen.
Een grijze wasmand staat als een stille wachter.
Dit is geen thuis.
Tot het water stijgt.
Tot ik me laat zakken,
in schuim dat mijn lippen raakt.
Een zucht.
Lang, diep,
alsof mijn rug het eerst ademhaalt.
Mijn ogen sluiten zich
voor alles…