2904 resultaten.
Je artistieke vingers
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
504 jij hebt
iets teers en breekbaars
in verschijnen
toch sta je
als een rots
in woeste zee
je oogopslag
laat alle weerstand
met een lach verdwijnen
jij voert
de hoogste golven
uit de stroming mee
je artistieke vingers
spelen schubert
in een eindeloos duet
zij bezweren
ook het water tot een
kabbelend sereen gebed…
Vergankelijkheid-2
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
504 Koeien met halve poten
beroeren traag de nieuwe dag
bij het grazen in onzichtbaar gras
verdwijnen ook hun koppen
in een dunne grijze deken
die net boven de velden hangt
de dag lijkt nog even uitgesteld
maar reeds onder het kijken
verliest het beeld langzaam
steeds meer van haar mysterie
terwijl de zon alles oplost…
voor sieb
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
690 Ik ben hier
hij zwaait met zware armen
hij komt niet thuis
van de een naar de ander
en het onstilbare verlangen
om te verdwijnen in het licht
van zijn dromen
een bootje vaart voorbij
onder de schemerlamp leest
een mannetje een boek
stil verdwijnt hij
naar een mooiere plek…
ZON ZIT BINNEN ONZE VREUGD
poëzie
4.0 met 1 stemmen
968 De ganse wereld mag verdwijnen:
Zon is de kern van ons geluk.…
Hitte
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
517 Temperatuur daalt
als wolken met de zon spelen
en wind, een koude douche
of een duik in zee even verkoeling geeft
wat een verademing is voor velen
maar dan, als wolken verdwijnen
gaat de zon weer uitbundig schijnen
en slaat de hitte genadeloos toe
ik zeg dit niet om te klagen
maar hitte maakt loom en moe...…
Zelden is er blauw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
884 je blaast nog
altijd toekomstwind
tracht de wolken
om te vormen
die eeuwig aan
je horizon verschijnen
nooit verdwijnen omdat
jij ze aardig vindt
zelden is er blauw
in het strak van
heldere hemel wit je
soms wat tintjes grauw
in het zwarte van nacht
rond je zacht je dromen af
want morgen blaas je
weer de toekomstwind…
De tuinen van Monet
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
568 zijn ogen
liet dwalen
over water,langs lucht
waar bloemen
bedelen
om zijn aandacht
de watervogel
hem toelacht
en het ballet
van nimfen
op een zomeravond
waarop de zon
moeite had
schielijk
te verdwijnen
uit zijn zicht
op het papier
waarop de penselen
aarzelen in z'n oude hand.…
Ons einde
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
518 Denken
aan dat ene moment
dat ooit zal komen
een ieder bestemd
Pijn
het einde is daar
de laatste adem
het leven is klaar
Somber
zijn de gedachten
voor het moment
wat je kan verwachten
Donker
is de duisternis
pikdonker
als het doek gevallen is
Dan komt hét licht
dat gaat schijnen
aan de horizon
en alle problemen zullen verdwijnen…
Een standbeeld van woorden
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
701 Ik maak voor jou een standbeeld van woorden
zodat ik je letterlijk de hoogte in kan prijzen en
de zon er op kan schijnen zodat het fonkelt en schittert
en ik noem het "de liefde",
bekijk het, koester het, maar raak het niet aan
want ze snijdt en kerft in je ziel waar het littekens achterlaat
die zelfs na jaren niet verdwijnen,
maar…
Klaproos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
966 Tranen veraarden,
verdwijnen langs stenen,
stromend verdriet.
Water, glijdend als zilver,
bedding verschonend,
spattend, de regenboog
klonend, in nevels van kleur.
Vallend, dood drijvend
in zilver, traag landend,
mijn klaproos, jouw hart,
verloren aan zwart.…
Kastanjes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Dichters verdwijnen eens in het bos,
of vertrekken met de noorderzon.
Gedichten blijven eenzaam achter
en zullen eigen wegen moeten gaan.
Zoals kastanjes doodgaan of ontkiemen,
of door kinderen toevallig worden gevonden.…
kijken
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
461 in de tijd die ons rest
rest ons niets anders
meer dan te zijn
daar waar we waren
gebleven met de ziel
die er altijd is en nooit
zal verdwijnen
want de kracht van
leven is voor een ieder
van tijdelijke aard en
meestal niet zonder
gebreken
en dat anderen koeien
in de sloot zien staan
die er niet zijn is hun
probleem niet het…
Ouder worden
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
575 Vasthouden aan wat ooit was
kan stuk maken wat nog voor mij ligt,
dus leef ik opgewekt voort in het heden,
en als het eenmaal zover is, als ik verdwijn,
keer ik terug naar vanwaar ik vertrok,
het zal als een thuiskomen zijn.…
Evenredig
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
494 Verklaar u eens nader, dan scheer ik mij weg
En verdwijn in het niets, waar ik heg ken noch steg…
Nachtjargon
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
234 over geneugten
die ze nooit zullen beleven
ze dragen het klimaat
warme gezondheid toe
in toegankelijk nachtjargon
de jaloerse minnaars
die een eenzaam hart
naar de oceaan brengen
ze glijden af naar een verleden
waar hun droomvlucht voorbijgaat
aan liegende minnaressen
daar schrijven ze brieven
over falende ambtenarij
in verdwijnende…
De kant die verdween
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
295 één zin
het maakt niet uit
en iets ouds
laat los
niet alleen zij
maar alles wat
aan haar vastzat
neefjes
nichtjes
tantes
ooms
zonder afscheid
een hele kant
trok zich terug
alsof zij er
nooit was,
zij blijft bij
wat gebleven is
maar niets
blijft terug
verlies
is niet het gaan
maar het verdwijnen
terwijl je kijkt…
Vandaar
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.855 Dat hielden wij vast , elk
aan zijn kant en ieder zijn beeld van verdwijnen.
-------------------------------------------------
uit: 'Zwijghout', 2000.…
Samen op weg
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
687 Respect, waarden
verdwijnen zomaar in het
niets.
We worden bang van elkaar,
dit kan en mag toch niet
gebeuren.
Het is toch niet zo dat de
zon en het licht zomaar
verdwijnen.
In deze moeilijke, onzekere
tijden, dat kan toch niet.
Alles heeft zijn tijd en komt
tot een oplossing, zeggen
ze heel vaak.…
Natuur-Geweld
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
675 Zonder scrupules
geen enkel pardon
steeds meer bomen
verdwijnen uit de zon.
De schaduwzijde
nodig zoals men zegt
terwijl aan de zonzijde
natuur het loodje legt.
Bedreigde dieren
straks is het te laat
beelden die sieren
enkel nog de gevoelige plaat.…
Waterspiegel
hartenkreet
4.4 met 16 stemmen
1.131 Terwijl ik het water beroer
En de kringen verschijnen
Mijn gedachten in oproer
Om in lucht te verdwijnen
Zie ik jou helder als kristal
Met je lieve,zachte gezicht
In een rimpelige lichtval
Door de waterspiegel belicht
Even heel even weer samen
Wat een onverwacht cadeau
Ik kus het water vol overgave
En fluister,het is goed zo…
Teruggeroepen
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
973 hersens kraken in
machteloos gevecht
beslissingen dringen op
en verdwijnen
met een zucht
het hoofd stroomt vol
gedachten zweven eenzaam
verloren
zonder lichaam
negerend het gevoel
dat klopt van ongeduld
het hart roept
luister
en
in de stilte die valt
glijd een traan begrijpend
waar een serene rust
tot leven…
als een zeehond
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.169 gestroomlijnd
drijven
op dragend water
de kust bereiken
en aanspoelen
op het strand
het luie lijf
koesteren
in het zachte zand
tijdloos wachten
op vloed
op wassend water
in warme stromen
steeds dieper
verdwijnen
in voedend water
ademloos
overleven
stilte
in een wereld
onder water
verborgen
bodem
van bestaan…
eindeloos verhaal
hartenkreet
4.0 met 14 stemmen
1.760 het verhaal van mooie dromen
wordt geschreven in jouw hart
elke dag opnieuw gelezen
laat het mij in liefde leven
waar stille angsten verdwijnen
in de gloed van zachte ogen
en ik samen met jou
de wereld laat ontwaken
zal ons hartverlangen
ontstaan in liefdesdromen
elke dag worden herschreven
in een eindeloos verhaal…
betoverend
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
2.018 als betovering breekt
in tranende ogen
magie verdwijnt
door stil verdriet
de dag vervaagt
gevangen in grijs
verlangen naar morgen
kleur overstijgt
zal passie ontwaken
in duizend tinten
jouw traan gelaten
verdwijnen in het niets
en harten geraakt
liefde omhelzen
waar betovering breekt
in magische ogen…
Sterven
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
2.224 Kleuren van een schoonheid
ongekend en fel
glijden langs ons geestesoog
verdwijnen in de verte
Waar een wazige horizon
hun inhoud doet vervagen
achter waaiers van licht
die het diffuse laten stralen
Zo gaan wij op weg
als we de stof verlaten
verdreven uit de dichtheid
zwevend langs heldere paden…
Bleke oevers
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.297 mijn hemel kust
bewogen wolkjes
wanneer ik droevig
naar de regen staar
mijn hemel verzacht
de dwaze wind
wanneer ik kwijnend
in de stormen rondwaar
mijn hemel verbergt
donkere schimmen
wanneer ik stervend
door de schaduwen glijd
mijn hemel weerkaatst
het rustige blauw
wanneer ik bleek
langs de oevers verdwijn…
Timbre van begeerte
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
877 We willen meedeinen
met de lakens in de wind
om te verdwijnen als het stof
dat schittert in het licht.
We willen de verbeelding bezingen
en ontwaken op de tonen van
de regen geurend onder bomen
liggen tot de aarde naar de hemel reikt.…
Het filigrein van lijnen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 zag mijn eerste ijsbloem groeien
de onderkant hard transparant
bloeiend in een teer kristallen bovenkant
de ochtendzon gaf kleurig licht
dat speelde door het filigrein van lijnen
in het langzaamaan verdwijnen van het glas
waar buiten nog berijpte webben
witte druppels toonden in de kou
smolt mijn ijsbloem tegen het opkomend blauw…
Resoneert in oneindig
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
585 ik heb tussen
noten gelopen
partituurde de tijd
kende hun hoogte
wist de melodie
altijd vooruit
in alerte blik
speelde zonder geluid
de klanken
waaierden uit
ontmoetten gelijken
zonder te strijken
vormden fortissimo
in akkoorden
piano aan om een
vitaal accent te horen
die muziek is niet
vluchtig verdwijnend
maar vult de lucht…
Verlangen naar een nieuwe morgen
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.191 De lavendel bloeit niet meer
en overal
liggen rozeblaadjes verdwaald
door de wind
die met mijn haren speelt
mijn huid streelt
als duizend zachte vingers
in herinnering
aan de zomer die laat verscheen
in gekleurde vensters
wensen in vervulling nam
van de donkerzwarte nacht
waarin ik wacht
tot de monsters verdwijnen
rozen weer verschijnen…