3181 resultaten.
dit is de dag
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
2.394 de nacht deelt zwarte lakens uit
het draagt liefde in witte rouw
dat langzaam gedragen word in
in de laatste uren van leven
het lichaam brak af in
de mond der leegte
dit is de dag die einde neemt
in de tederheid van leven
uw naam nu noem ik niet
uw dood moet een streling zijn
voor het oog…
MEESTERBREIN
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
1.603 Klein als een speldenprik
met het oog bijna niet te zien
maar 't kan een lichaam vellen
en het zal je niet ontzien
Van klein tot groot worden getroffen
een prik help soms misschien
maar, deze is wel heel hardnekkig
gevolgen niet te overzien
Ze zijn heel machtig en zo krachtig
ook al zijn ze nog zo klein
uiroeien is onmogelijk,
want virussen…
Schilferpijn
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
659 in het avonddwalen
wanneer de nacht
zich hees jankt door
het knarsen van de tijd
breekt mijn oog
meer dan ooit
door langzaam geweld
van woekervrees
onder het steenstof
van mijn laatste schaduw
schilfert het zwijgen
in elk stilstaand ogenblik
want meer dan toen
heb ik het doodgaan begrepen
nu de dag me ontglijdt
in ieder gebroken…
Ademloos
hartenkreet
3.4 met 17 stemmen
3.076 Wanneer ik ze dan open sla
en als eerste de jouwe zie
nog in een andere wereld
vergeet ik voor even de rest
Kijk alleen maar ademloos
naar wat deze wereld
als beste te bieden heeft
de tijd leunt even achteruit
Je voelt mijn ogenblik
opent langzaam een oog
en kijkt me lachend aan
terwijl ik je beminnestreel…
De molens van Tarifa
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
763 Soms kartels op de smaragden rug
van een sluimerende draak,
één oog geopend naar de
Afrikaanse kust.
Dan weer blij wiekwentelend:
windvaantjes op de fietsjes
van lachende kinderen.
De molens van Tarifa;
Don Quijote
zou er zijn handen vol aan hebben!…
Erf
gedicht
3.0 met 18 stemmen
7.297 Het oog over het rietland
en het ongewisse, te traag
voor iets anders dan stof.
Rimpeling van water
in de donkere, mosgroene
vonten van de avond.
------------------------------
uit : Tirade 1996, nr. 1.…
onaangemeld
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.898 je schrok
moest ik mij aanmelden
kloppen
of bellen
ik dacht
de tv staat aan
ik kwam
door de glazen deur
schadeloos
ik had iets moois
voor oog
je handen stak je hoog
ik lachte
onomwonden
je leek me
zo fideel
al vaak
had je lippen
van fluweel
ik kuste
je mond
onaangemeld
niet aangeklopt
ik had je niet gebeld…
Stoel
gedicht
2.5 met 142 stemmen
21.875 .
-----------------------------------
uit: 'Op het oog', 2004.…
Levend stof
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
522 Ach die liefde, opwindend
zo dichtbij en onbereikbaar,
als de sterren staan, vaak niet
met het blote oog te zien, maar
als levend stof van licht voorzien,
die ik dagelijks ademhaal, verkleef
met de schemer van de wintertijd,
in z'n kille armen wordt de zon
langzaam armer, als we zijn uitgevrijd.…
Fladderen door het leven als een vlinder
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.408 Heeft geen oog voor het verleden ,
bekommert zich enkel om het heden .
Hij fladdert verder , ongehaast
tot de wind hem verder blaast .
Zonder angsten ,zonder zorgen
onbekommerd om de dag van morgen .…
Zonnestraal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
541 een glimlach hotsebotselt
door straten en stegen
verandert door weerkaatsing
van mens, plant en dier
hij beroert de stervende
bij zijn laatste zuchten
een minnend paartje
heeft slechts oog voor elkaar
een boom ritselt even
in zijn zacht voorbijgaan
een kind pakt een krijtje
tekent een grote zon…
De onvoorstelbare dood
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.056 Verbijsterd
Langzaam
Tot mezelf gekomen
Dicht ik over
De onvoorstelbare dood
Hoe onwerkelijk is het
Om levend dood te zijn
Zo voelt mijn voortbestaan
In het oog van deze orkaan
Zware depressie - leven
Langzaam vervagend tot nevel
Nauw'lijks zichtbaar nog
Gordijn van de dood
Een mens levend dood gemaakt…
Bloesempracht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
919 Ze staat weer in bloei
de appelbloesem
wat is ze mooi
met haar prachtige bloementooi
uitbundiger en voller
dan het afgelopen jaar
raakt ze telkens weer
m'n hartensnaar
haar hangende trossen met
sneeuwwitte bloempjes
die als een waterval
zacht dansen in de wind
is ze een streling
voor het oog
en zo teer bemind…
gebroken wit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
642 en de stenen dragen
mijn stille stem
zij zijn handen
vertragen het licht
en leiden me naar iets
wat ik nog niet weet
ik ben mond
moeilijker dan de waarheid
mismaakt door gifpotten
in het nachtelijk huis
is er een aards paradijs
of een open oog
om oneindig lief
te hebben
de stenen
blijven, dat wil ik geloven
binnen bereik…
Plek van bezinning
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Hoofd op hol
Gedachten die
Zichzelf niet
Meer bij kunnen
Benen, de wereld
Die doordraait
Net als ik -
Ik vlucht naar
Die ene plek
Waar ik als
Kind al zo
Graag kwam -
Midden in de
Dennen van Emmen
Liggen ze, opgestapeld
Door op het oog
Onmenselijke oerkracht
Ik raak ze aan, een
Voor een, word
Langzaam weer rustig…
Spelen met rook
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
454 Ga vaak langs het randje -
Ik geef het toe,
Ben me bewust van wat ik doe,
Waarschuwen is niet nodig,
Elk goed advies dat je
Me wilt geven
Is totaal overbodig
Ik weet het, ik speel met vuur,
Vandaar het rookgordijn dat ik optrek,
En dat de waarheid die ik speel
Voor het oog van de buitenstaander
Aan het zicht onttrekt…
Bijna Blind Ervaring
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
615 het was mij niet verteld
hoe ik met een schok ervoer
wat het is om blind te zijn
de staarlens in mijn oog
werd onder fel licht verwijderd
daarna werd het donker
ik zag geen licht, ik zag geen kleur
minuten leken lang
vóor er weer licht terugkwam
zien is méer dan beelden
op mijn netvlies
ik kijk, vind bezieling…
Wat dat betreft
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
492 was het weer bar en boos
hing er gedonder in de lucht
grimassen liepen samen
met buien van mijn buurvrouw
die ineens weer opvrolijkt
neem nou voorbijdrijvende wolken
een lust voor het oog
van het ene moment op het ander
ineens weer lieflijk verbonden
en opgaan in een kus…
Een rit door het bos
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
452 Ineens valt mijn oog op een sprookjesboom
die stond daar naast andere, heel gewoon.
Ik moest er een kiekje van maken niet synchroon
van die overjarige, door de tijd aangetaste pracht-boom.…
De paasdagen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
667 Paasfeest, hopelijk met
oog voor een
ander,
die liefde en gezelligheid
nodig heeft.…
Van start tot finish
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
629 En verliest nooit uit het oog
de ambitie te existeren.
Want van de volharder kan men
leren, dat men aan de finish al
de palmares kan oogsten met
het juiste gevoel.…
Valavond in Bodrum
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
529 Na schepen keren ook de golven
terug naar de beschonken haven
onder het alziend oog
van de zinkende zon.
De golven blijven komen
en tegendraadse vogels houden
hen niet tegen. Traag slokt
de nacht alles op. Met rode kaken.
Enkel het werk van lichten
behoudt de band.
De overgave ruist ……
sans courage
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
491 zoals de honkvaste
grijze haas heb ik
niet de moed om de kust
uit het oog te verliezen
de duizend smaken van
de zee door te slikken
om het zand zacht uit
de ogen te wrijven
de aanblik van de
doden te verdragen
nu het smeltwater
het sneeuwveld verlaat
niet de moed om de
de slinger tussen
aanvaarding en verzet
stil te zetten…
Geloof in feiten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 Het feit dat ik besta
kan ik met één oog zien.
Het feit dat ik aanwezig ben
kan ik elk moment ervaren.
Het feit dat ik er was
kan ik me goed herinneren.
De toekomst staat nu al
levendig voor de geest.
Het gaat zoals het gaat.
Het feit dat ik eens niet ben
geloof ik niet vandaag.
Een menselijk dier ben ik.…
Lente (haiku's # 2)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
562 Knopsgewijs opent
de natuur haar pracht
een lust voor het oog.
Het dak lekt
tranen van god
op mijn bordje.
Stilte, ik luister
de zee zingt
een bruisend lied.
Het is lente, de natuur
voedt de aarde
het werk is nooit af.…
evenbeeld
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
481 vanavond staat het evenbeeld aan de hemel,
helder maar verzwegen
het drijft met wolkenvelden mee op een marmeren
maanmeer en onderkoelt het oog met ijskristallen
even is er herkenning maar het moment lijkt
met zachte bries mee te zweven
niemand weet dat in dit maagdelijk schoon
de maan van haar zielekind is bevallen…
toen jij er was
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
517 alle stemmen zijn
uit haar verdwenen
achter de binnenste muren
waken ze ze wassen haar
ze schreeuwen snikken
huilen en roepen
leggen haar in het stenen veld
van geesten en goden
waar niemand zo licht
zo stil kan leven
in het oog van zon en maan
een vaalwitte valk bidt in de lucht…
subcutaan
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
495 met de reikwijdte van schemer
verdwijnen leed en trots
uit het zicht
naar een timide wolkenveld
grenzeloos amorf vooral
zonder held, verliezer of polemiek
onder toeziend oog
van dit huideigen patina
zich laten meevoeren op de lange golf
zonder loden ligplaats
voor twijfel is nog tijd genoeg
zo is de algehele tendens…
Het verhaal
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
356 nog staan
ze op papier
maar dadelijk
dansen de
woorden in
hun eigen
snelheid
en kleur
vertragen of
versnellen zij
afhankelijk van
de emoties
die zij dragen
en of zij nog
in dezelfde sfeer
kunnen aanhaken
zonder de rode
draad van het
gebeuren uit
het oog te verliezen
of te verdwalen in
een bos waar
alle bomen op
elkaar lijken…
verademing - voor L.R.
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.168 was het de stilte in de tuin
die de beeldenstorm bedaart
het treincoupé waarin de donkerte
naar het licht verschuift
de moed van de grijze haas
om de kust uit het oog te verliezen
de spanning van vlechten
van een fietswiel zonder woorden
het zand dat je zacht uit je ogen wrijft
om de aanblik van de doden te verdragen
is het de verademing…