2003 resultaten.
De hemel als troost
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
438 zorgeloos en onbevangen
met een warm welkom blij
totdat het vlekje kwam
het verkeerde plekje
dat snel groter werd
een tsunami van angst
overspoelde de wereld
onderdrukte het eigen gevoel
met de hemel als troost
leren mensen hun kroost
te leven in kuddes als volger
niemand is vlekkeloos
maar het eigen geloof leidt tot
een genadeloos schot…
Cirkel
gedicht
4.5 met 2 stemmen
2.371 Onnavolgbaar ogenblik
waarin sterren hem te binnen schoten
en de uitgesleten drempel vonkte onder
zijn allereerste stap: hij was alleen
en de ontsluiting vond plaats. De hand
van de uitgedreven geliefde cirkelde
boven het pasgeboren lijk. Hij was gesloten.
----------------------------
uit: 'Niemand wint', 1992.…
Op een zeker mutsenmaakstertje
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.592 Ik zag een meisje mutsjes maken:
Zij hield, op hare malse schoot,
Een mutsenbol, zo zwaar als lood,
Mismaakt van mond en neus en kaken,
Een kunsteloze beeldtenis,
Gelijk dat goedje doorgaans is.…
Memorabilia
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
544 houten
tol
kwamen de
bakker/verzekeringsagent
binnen met
een koordje
hangend door
een luikje
uit de
deur verhalen
bij koffie/thee
ontzettende lol
zij droeg
schorten om
kleding te
besparen wasmachine
was er
toen nog
niet
kinderen opvangend
uit school
beschuitje/kaas
luisterend oor
over vreugde/verdriet
bij pappa
op schoot…
Belast
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
645 Nog onbelast, zo komen wij op aarde,
vers uit een schoot de harde wereld in
met hoop daarin te winnen aan waarde,
rechtop te staan, te zijn met iets van zin,
omhoog te gaan vanuit een laag begin.
Soms zit het mee. Geboren voor ‘geluk’
zo lijkt het dan. De ladder gaat niet stuk.
Zo’n mens klimt op, geniet de gunst van macht.…
Lieve vos
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
589 Je buik en schoot zijn donzig zacht,
je lijfje is geurig en teer..
Geef deze krijger, vermoeid en bekaaid
voor één keer waar hij naar smacht.
Zodat hij niet langer in rondjes draait,
verlos hem van het kwade vannacht.
De port is oud en maakt me roekeloos
toe laat ons nu maar klinken.…
Imbolc
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
740 De voor is getrokken,
het zaad is gezaaid;
Bride,
laat het liefdevol ontkiemen
in de Aarde haar diepe schoot;
laat het uitlopen, groeien,
opdat het straks zal bloeien;
kleuren en geuren zal geven
aan de komende lente.
Bride,
uw sneeuwklokjes luiden
’s winters einde in.…
mijn moeder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
407 het zingt in mijn hart
het straalt in mijn ogen
dat jij mijn moeder bent
een uitzonderlijk lieve
zo geweldig en wijs ook
als ik slapen wil
dan droom ik mij jou
die vol vervoering
in de schoot omarmend
mij steeds nog koestert
als ik aan jou denk
jouw liefde die nooit sterft
dan straalt mijn dag
van de vroege morgen
tot in de late…
Zou het helpen ?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
679 Eens geborgen in hun malse schoot
dacht geen sterveling meer aan zijn nakende dood.
Jouw sombere buien zijn enkel te verklaren
door het eeuwige vallen van kleurige bla’ren.
Bij jou loeit september, al is het hoogzomer.
Leg je hoofd nu maar neer, mijn herfstige dromer.…
Kraakten noten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
395 in een gewone
stoel op het
toneel te praten
tot zij haar
hand had
uitgestoken en
wij hem hadden
gepakt om met
haar mee te
gaan naar
ver onbekend
zeker als het
om van binnen
uit gaat dat
liet zij zien
in blik en
lichaamstaal zij
regisseerde ogen
hand en stem
wij spoorden
dezelfde richting
rangeerden scheef
en schots…
vaderdag
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
522 nu nog vallen ze soms
als rijpe vruchten
in mijn schoot
dan proef ik:
mijn vader is ooit wel gestorven
maar voor mij is hij
lang nog niet dood.
mijn vader
had niet alleen wijze woorden
maar maakte die ook waar met de daad.
daarop mag ik nu veilig verder bouwen
ook als dit voor mij ,
soms toch,
aartsmoeilijk
nog gaat.…
Ineengestrengeld
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
572 Bewegingloos lang gestrekt,
en in balans zonder te weten hoe,
gutst er leven in haar schoot:
rechttoe naar een altijd begonnen verleden,
op naar een toekomst die nooit komt.
Ineengestrengeld, rechtop, ongekleed,
in wit marmer uitgehakt, gekooid,
verblijven beide lijven zolang in rust
tot evenwicht en eenheid zijn voltooid.…
Oog om oog tand om tand
hartenkreet
3.3 met 22 stemmen
3.411 Als leider opererend in een motorbende
zweef ik langzaam door de bergen
schoonheid op schoot langs vulkanen glijdend
de nacht te gemoet
een kampong vol ellende
Geschreeuw angstkreten en gillen
doen ons motoren heimelijk stillen
twee politieauto's zien wij staan
het is weer zo ver
om toe te slaan
Onder schot door een medeagent
verkrachten…
proeft bloed van heldendaden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
821 leest die
alles weten van
leven en begraven
hoe generaties hier de
jaren hielden binnenshuis
een thuis voor mannen
die vielen en verloren
gingen in de ruis van eeuwen
tijden staan niet stil
in een gebied waar
woorden schreeuwen
van de man die wil
die al eonen heerst
maar vrouwen
toch de macht weten
te brouwen want in
hun schoot…
Dat alles voor jou
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.067 Droom weg in vlagerige zonstrepen
onder de appelboom van vorig jaar
in de geborgenheid van mijn schoot
Hul je in zomergekleurde tuinkleden
tussen coulissen van lavendel en lavas
op het toneel van je wonderlijke leven
Hoor het hart van moeder natuur
kloppen van lichtblauw naar donkerbruin
meerstemmig doorjubelend in je wezen
Voel je vrij…
in hun lach klinkt nooit je naam
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.478 ik zag hoe je
je krullen blonder streek
het pad van ogen liep
en week als je een
vinger wenken zag
je plukte woorden
van hun lippen, kuste ze
en wierp ze als zoenen
in een zelfgemaakt boeket
van bloemen in hun schoot
je geeft je bloot
als zachte streling voor
hun handen, met jou
wordt achteloos gespeeld
totdat het iedereen verveelt…
Juffrouw verkeerd
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
1.219 Ik schoot rood aan, ging hyperventileren.
En dan dat rokje dat ze droeg.
Ik hoorde slechts de helft van al haar zinnen.
Geen erg, ze was het bissen waard.
Wat zou ik zonder juffrouw Els beginnen?
Terwijl ze vaak onwetend naar me staart.
Platonisch, ja zo kan je het wel noemen.
Maar ook zo puur en passioneel.…
je handen strelen velen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.109 het beest heeft zich geroerd
de kop weer opgestoken
nu vreet het van mijn angst
ik heb muren afgebroken
me kwetsbaar opgesteld
nu telt onrust traag de uren
ik kan geen woord
meer lezen, ze geven
niet wat ik beleven wil
je handen strelen velen
de warmte van je hart
lijkt niet meer zo apart
mag ik op je schoot
kom, geef je even…
waarmee het bloot weer roze kleurt
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.219 groeien de contouren
een blik die horizonnen
breekt in vage tinten die de
dag vervloeien op het doek
van een palet met schaduwen
doopt duister zich in licht
en kleurt een vale schemering
met donker wordt
het wit van grijs naar
zwarter dan de nacht gebracht
een handpalet met rood
waarmee het bloot weer roze
kleurt van warmte uit de schoot…
aards goed
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
1.634 Jouw ogen liggen in mijn schoot,
zo nabij, een gaaf gezicht.
Voor meningen is geen plaats,
onze monden zijn fijn gesnoerd.
Een zwangere zee van stilte
baart rijk omrande dromen.
Wij bewegen licht geroerd.
Mijn hand rust op je golvende dij,
jij raakt mijn verheven tepel.
Aarden in het hemelse bestaan
geeft ons vurige zonnegloed.…
een spetterende dood
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
3.134 beleven me pas als ik
het echt ga proberen
toekomst delen in het
zwarte geplet door
zwaarte en kracht waarvan
ik vooralsnog niet kon winnen
zo dacht ik in de arrogantie
van mijn zelfmoordlach
wachtend op jouw beminnen
zweven is begin en zal
einde zijn in een flits van pijn
voordat je mij ontvangt en ik
weer terug ben in je schoot…
geduld
netgedicht
2.6 met 45 stemmen
8.062 een aalscholver schoot
door stuivend schuim
de jongen schrok en trok
een cirkel om zich heen
tegen het donker zag hij
drie meter breed een vogel
neerkomen en broeden
op de wateren kwaadaardig
het wachten beu keerde hij
huiswaarts met een dooie vis
die hij te ruste legde
op de zinken winkelluifel
na vele dagen zag hij
leven wemelen…
croissant
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.093 in lauw water
deeg rust en rijst op de schaal
door een klam doek bedekt
ik kneed de gladde bal
die nog stijven moet
jouw duim drukt een klonter boter in zijn hart
nu ligt hij uitgespreid
met meel bestoven
kromgebogen maar gaaf
schuift hij in de oven
ingesmeerd met eigeel
hij dampt nog wat na
van rooster naar bord
Naar jouw schoot…
klaproos
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.417 melksap dat bewelmt
een scharlaken kelk
getuigt nog van oud bloed
tronend op de harige stengel
die onze enkels kietelt
de meeldraad waakt
draagt een paarse helm
aan de voet van het kroonblad
een smetvlek, gestolde inkt
door gekartelde lippen omkranst
ik strooi zijn zaad op brood
het kraakt tussen tanden
je morst kruimels in de schoot…
het middenstuk
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
772 stoïcijns als een volleerde
dicht er een mens zijn jeugd
onverstoorbaar naar gisteren
hij moest volwassen, eindelijk
vaarwel aan de eindeloze streken
van een jonge-man
er heerst stilte aan het front
geen schoten, geen inslagen
noch invallen, de tijd is
bewaakt de grenzen, het fatsoen
is nog niet helemaal gestorven
leven na de dood en liefde…
gokje wagen
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.282 Ik pak mijn telefoon
De woorden vormen rare zinnen
Alles schots en scheef
Hoe moet ik toch dit smsje beginnen?…
Julius Sjeekspier
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.206 lijnen
wegrollen kunnen ze niet
dan wel morgen in
enige hoop verwijlen
ik zie de zon schijnen
maar het leven niet herrijzen
de groene bladeren gloren
maar blijken onmachtig
mijn ziel te bekoren
traag valt het doek op het toneel
ik ging op in mijn tragische rol
applaus is beheerst, wat onderkoeld
niet alleen ik maar ook mijn gehoor
schoot…
Voorjaar?
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
653 De wind krijgt vat
op zichzelf, ik beluister
de stammen, ik hoor nieuwe
stemmen uit hout
gekraak, rijk getooid,
gerooid van oude bast
op helder licht verlaat
in beregend struikgewas
schrijdend in zacht gewaad
twijgen in bleek contrast
schieten straks vuur en vlam
met bloesems op hun schoot
ander leven klemt zich vast
loom hangend aan…
Liefde
poëzie
3.8 met 12 stemmen
3.584 Wanneer zal op mijn morgensprei
het bloeien wit en rood,
en schud ik, springende in de rei,
De rozen uit mijn schoot?…
als je alleen bent
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
1.262 een collega van dezelfde afdeling
een stuk en grappiger bovendien
maar het geeft niet, zoiets kan gebeuren
hij was geen eigendom of een bezit
er zal een andere tijd komen
al duurt het verdomme lang hoe het tegenzit
als je alleen bent en alleen zijn duurt lang
is eenzaamheid een trouwe tafelgenoot
dan zit je s’avonds met een bord op schoot…