1988 resultaten.
De ongeschreven wet van liefde....
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.199 Letters dansen rondom
mijn blauw-schrijvende pen
die niets anders wil
dan liefde voor je beschrijven
Ik volg met ganzenveren
de tekens waar niemand
ooit verhalen in zag
tot ik jouw glimlach erin
zag verschijnen
Ik dans met letters
in 't rond langs
de ongeschreven wet
van liefde waar ik
ons weer terug zal vinden…
Palet
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
793 ik probeer
de beelden in mijn hoofd
met woorden slechts
te schetsen
dikke diepe strepen
dagen van de nacht
mijn hart is donker
de wereld zwart
lichte smalle lijnen
springen uit mijn ziel
ze kronkelen en draaien
door zomerlicht versierd
dan zijn de zwart-wit tekeningen
de dagen door de week
uitgevlakte grijze meren
eenvoudig uitgebeeld…
Residu
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
683 Totdat de ziel van onze woorden wederkeert
werp ik een baken in de zee van tijd
dat uit de tal van tekens uit oneindigheid
slechts jouw bewegen registreert.
Wat komen moest en wat verloren ging,
elk spreken kent zijn vastgesteld traject:
het woord bepaalt de vorm van ieder ding -
slechts dat, wat na het spreken overblijft, is echt.…
Zwarter dan gedrukt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
738 schreeuw maar papier
ik kus je woorden
zwarter dan gedrukt
in witte regels leid jij
toch je eigen leven hier
ik onthoofd je letters
zet geen punten neer
kan je tekens niet meer lezen
weet niet waar de zinnen
en de komma's zijn gebleven
ik stapel je in tijd
maar heb geen nijd
want jij ligt bovenaan
en zal daar blijven na jou…
Verzilverde regen
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
888 je beloofde me regen
in onverwachte buien
druppelende neerslag
tot ik zou verwateren
schrijnende striemen
tekenen mijn wangen
doorweekte draden
omsluiten mijn huid
maar mijn ogen zien
slechts het zilver van
de talrijke mooie parels
die zich aaneensluiten
tot een schitterende plas
en mijn zongerijpte lach
tekent daar een regenboog…
klop, klop
hartenkreet
2.6 met 24 stemmen
5.065 150 slagen per minuut
’t is de hartslag van een kind
van nieuw leven,
razendsnelle tekens die er worden doorgegeven
door een kloppend hartje
dat al wordt bemind
Met zijn ouders en hun dromen
en met tederheid en liefde
voor ‘t nog ongeboren kind
wachten allen op de dag
dat zijn nieuwe wereld er zal komen
en het kind ons bij zijn wiegje…
de memoires van mijn moeder
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
729 Mijn herinneringen
tekenen tekst
op een blanco blad
de ongeschreven
letters van mijn moeder.
Blij met een hof vol bloemen
schreef ze woorden in
ongedwongen ogentaal,
met lettergrepen
in een welbegrepen
vertrouwd verhaal.
De woorden op mijn
voorhoofd geschreven:
Gods zegen en beware,
die beelden zijn
mij bijgebleven.…
straat de steeg
hartenkreet
2.4 met 22 stemmen
3.599 de straat zingt een droevig lied
voetstappen vol van verdriet
lopen door de straat van verleden tijd
elke voetstap zit vol met lood
spijt
maar we moeten door
wachten op de tekens
o geef toch èèns gehoor
het is zo donker in de straat
zo stil
de straat is oneindig
de straat is leeg
de straat
de steeg…
Het is koud, maar toch?
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
918 Ik mijmer langs
de straten
waar koude nog
primeert
hier en daar
wat bladeren
tot humus
gereduceerd
maar toch
zijn er al tekenen
lente weer in zicht
bomen vertonen
minuscule knopen
de onzichtbare
dingen die de natuur
het eerste verricht
loof van eerste
bloemen breken
het zand
laat de sappen
vloeien
geloof het of niet
er…
Dag droom
netgedicht
4.0 met 34 stemmen
3.629 Restjes droom, opdrogend in de ochtend
licht dat door gedachten schijnt
wakker blauw en tekens van gevoelige vingers
in een verschaalde roes de pen betreden
een eeuwigheid ontdekken en verspelen
door de tijd op te tellen en weer af te trekken
de laatste minuut laat zich omroepen
door een wit konijn, een koekoek
en een kamer vol toverbloemen…
Wit weer ongelezen blijft
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
598 eenzaamheid
vertrouwt het
wit papier
als chaos vlekt
in tekeningen
die geen letter
zullen lezen
zij bouwt
op lijnen
tussen regels wit
fel uitgelicht
doorziet gebrek
aan zinnen
en gevoel
diep van binnen
is het stil
als wanhoop
tegen muren krijst
alleen-zijn geen
respons meer krijgt
wit weer ongelezen blijft…
de blik van het huis
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
656 spreek met mij
in deze defecte dimensie, ik ben nog niet
heengegaan
geef me poëzie
die dromen bouwt, volle manen, vredig
in slaap
veilig
wanneer de torenklok
zijn wijzers terugdraagt naar het kind
in het ongelijke lijfje, abrupt wakker
met vingertoppen
die de ruwe huid herhalen, als tekens van toen
en hetzelfde gebed
geloof…
Te huur
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
440 Ooit woonde zij in haar gedicht
waar op de eerste etage
letters licht bedrukt muren
sierden en de donkere zolder
moeders taal en tekens verborg
had zij een heerlijke stek
het is haar ingehouden adem
die het alfabet een zetje geeft
en in het donker trekt zij moederloos
de laatste sierlijke letters uit
en zet haar prachtige taal te huur…
Kon ik het gevoel vangen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
609 het kleurige van de zomer
de boterzachte bloemen
een nesteling in het groen
het onverwachtse
gekwinkeleer in het riet
van een karekiet
ons schommelbootje
jouw armen, de delende rust
hoe je mij kust
de saprijpe belofte
van opgezwollen bramen
langs een weiderand
de tekening van de regenboog
na het verkwikkende buitje
haar aanraking…
Vincent, help ze uit de droom
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
471 Er wordt nog steeds beweerd
alleen 'De rode wijngaard'
in mijn leven heb gesleten
kort uit de bocht…
wat weet men van mijn tekeningen
meer dan twintig zijn ervan verkocht?
wat weet men van verzoeken?…
eerste schrift
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
464 het eerste schrift
heette spijkerschrift
het waren geen
afbeeldingen van farao's
het lijken
eerder vogelsporen
ingebeiteld om
te onthouden
van wie je nog
geld kreeg of
wie je moest betalen
weer eens te laat
nogal praktisch
zoals de vogelsporen
merk je later dat je
ook iets kunt bewonderen
met diezelfde tekens…
Krijtjes (poppetje)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
562 Ik ben een kind
dat zich soms vergeet
een poppetje op papier tekent
en zich afvraagt wat is hier
De wereld ken ik wel
het is de zaak van pa
boordevol krijtjes
waarmee je een bord bekladt
Ik lever in
nu de jaren verstrijken
er een grijze mantel
om het lijf zit
Tekenen kon ik
een boom een vliegtuig
en nog veel meer
Alleen ben ik…
op de rand van
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
703 ik blijf in de schaduw
van het huis
het maakt zich klaar
om het gemis te verzamelen
deuren openen en sluiten
lopen mij omver
terwijl ik op elke tekening
stilte plak
onder een verdonkerende hemel maak ik
het bed op voor nachten
waarin wijzers verfrommeld worden
tot korsten van tijd
ik wil nog even gaan zitten
de dagen vastnemen…
Keerzijde
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
477 Aan de blauwe zomerhemel
tekenen zich grauwgrijze wolken af
binnenkort worden zij zwart
en valt de regen weer hard
op de verdroogde grond
en verkwikt de bloemen weer
regen is soms gezond
alles heeft een keerzijde
de zon, de regen
somber, vrolijk
en zo verkeert alles en iedereen wel eens
in een droevige staat
totdat het in blijdschap…
Los van papier
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
537 ik had even
een goede tijd
maakte een tekening
die nergens op leek
tot de strepen
begonnen te dansen
los van papier
lichtten zij op in plezier
ik riep nog
kom kijken maar
niemand liet iets
van interesse blijken
ik heb hem
op de muur geplakt
het stilleven van strepen
is verder rustig gebleven
en toch als
ik passeer dan
dansen…
medicijnen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
751 Vele kwalen tekenen tegen hen een bestand.
Hart-medicatie, anti-depressiva ze zijn
niet te stuiten. Ze werken op de geest en
het lichaam direct uit de hand.
We kunnen het zonder hen niet stellen.
Ze zijn een vriend in ons dagelijks bestaan.
Dus laten we over hen geen voorbarig oordeel
vellen.…
eenvoudig als gras
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
566 ik wilde woorden schrijven
tekens van de taal
eenvoudig als gras
lichte woorden hebben
hun eigen leven
zijn uit de ziel ontsnapt
sober en sereen
ingetogen kleuren
op het schrijverspalet
lagen strijken fragiel
penselen op wit papier
schitterend transparant
jij pakte het schildersmes
zei dat eenvoudig als gras
onhaalbaar maar…
100 jarige oorlog
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
772 Haar kind en haar man
Geroepen om hun land te verdedigen.
Tranen vloeiden, maar het moest.
Ze waren onwetend wat komen zou
Eens aan het front viel hun mond open.
Bloederige wonden
Afgebonden stompen
Schreeuwend van pijn
Dat zou misschien hun lot kunnen zijn.
Ze voelden de kogels fluiten langs hun oren
Tot één zich door de schedel van de…
De smaak van haat
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
2.754 ik schilder jouw naakte lichaam
als een voorbij stormende komeet
jouw vluchtigheid speelt mij parten
ik geraak niet meer bij
jij schreeuwt de sterren naar benéé
en toch ben je verwonderd
wanneer de maan niet meer naar je lacht
en het donker van de nacht jou omsluit
in razernij ontstoken, treft mijn
liefde jou geen blaam, enkel door
wat…
met het koppig bloed
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.299 ik vouw schaduwen
tot zwarte vogels
die ik oplaat
zonder hoop
ze zweven mijn cel
hun snavels pikken
gaten in mijn aderen
transformeren me tot hel
de horse gaat steigeren
en de sneeuw verbrandt
ik huiver van genot
zo maakt de hemel me kapot
ik schilder muren
met het koppig bloed
dat schimmen plet
tegen de stenen
ze ogen…
Herfstkleuren afscheid
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
2.178 In een allerlaatste poging
Om jou toch te laten blijven
Heeft een groot deel van de bomen
Zijn groenkleur afgedaan
Die bladeren, gemengd gekleurd
In tinten van het stoplicht
Schilderen met zonneverf
Mijn kaaklijn glanzend goud
Wij staan daar in die duinpan
De ansichtkaart voorbij
De eik weet te vertellen
Dat dit nimmer heeft gefaald…
kunst loutert
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
954 weer zo'n verdomde zonsopgang
de rozevingerige dageraad
de oude visser telt heel langzaam
de pasgesneden inktvismoten
snij met een scheermes in het ros
de huid van Aurora gaat bloeden
haar lippen in de huid gekerfd
schilder ze voor eeuwig en langer vast
het beeld wil niet blijven, dwingt mij
keer op keer te snijden in haar vel
haar lippen…
dagdroom in purper
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
990 ik ken de schilder en de plek
de warmte van de zon
en het gevoel van gelukzaligheid
deze droom vereeuwigd
als herinnering voor later…
De Nacht wacht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.122 wapenloop kuist
het wachtwoord klinkt vals en onjuist
zodat de wacht zijn hellebaard kruist
de rabauw rekent zich bij de gilde
waar ook een wetraadslid heen wilde
maar wiens machtswellust zich snel stilde
zodra men een buskruitvat tilde
de snedige sabel ter hand
en stoelen en banken aan kant
ontstak men de toorts aan de wand
in pose voor schilder…
Einderloos
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
737 ik schilder de dagen langer dan ze zijn
kleur het zonlicht net iets feller
maak de schaduwen wat kleiner
en meng wat roze door de lucht
aquarelverf verbind ik met olie
zodat zachtheid langzaam uithardt
tevredenheid lak ik af met hoogglans
waarna ik me spiegel in het beeld
geen lijst beperkt mijn levenswerk
het blijft eeuwig open ter aanvulling…