Alle inzendingen over liefde

De dwaas, hij schreef wat over was aan liefde in een waas op glas. De zon ging prompt een poosje schijnen en loosde toen wat niemand las.…

Zoals je in mijn ogen ziet is de warmte nog aanwezig en als ik naar je kijk dan smelt er iets van binnen. Ik heb niets goed te maken maar wil je graag wat geven niet alleen cadeautjes maar ook de liefde voor je hart. Zoals je in mijn ogen ziet kan ik me niets beters wensen en deel ik nu mijn hart met jou zodat de zon weer kleur…

affectie liefde als u wilt is een smeersel voor transport van macht onbewijsbaar ontastbaar met als doel bevestiging van positie alsook voortbestaan van het genus aap mens koe kiest u maar hendrik…

hij schreef zijn scherven bracht ze als glas dacht de vorm van kristal te gaan erven in de toon klonk de barst hij polijstte de scheuren dacht mat transparant wichelroedde naar kleuren maar zag en vond geen oorzakelijk verband presenteerde zijn schrijven klinkend als klok maar uurwerk en wijzers waren kapot…

je zei helemaal niets maar sprak me wel aan sprakeloos was ik…

Mijn regenboog beschijnt je blanke huid, ik zie je nu als nooit tevoren er zullen nog veel inspanningen voor nodig zijn en broze angsten worden overwonnen, heus, ik zal het je allemaal vertellen mijn kind, maar alleen als het moment daar is. Dan zul je het horen, van het vals, en van het echt, van het goede en van het verkeerde been,…

Alle wegen die ik heb bewandeld Alle pijn die ik heb doorstaan Nooit van tevoren geweten Waar mijn padje heen zou gaan Vooral altijd gevoel gevolgd Gedaan wat ik het beste vond Nooit geweten waar het heen zou Tot jij daar plots voor mij stond Als een engel met gespreide vleugels Zo zag ik jou daar voor het eerst Ik probeerde vooral kalm…

die ook maar van vlees en bloed is die soms niet meer weet wat verkeerd of goed is en soms weet ie alles beter(?) ach, het is een zwakkeplekkenman een achilleshielman, maar eentje die ook wel een charmeuris, nee beslist geen sikkeneuris kortom een man die het ook niet helpen kan een bloed stroomt door de aderen man eigenwijs is,…

Voortgedreven door jouw kracht blijf ik eeuwig gesponnen in je web mijn intense gevoelens zijn niet langer verdoofd de liefde bloesemt in dit magisch moment alleen door jouw ultieme streven verdween mijn troosteloze blik als jouw hart een gevangenis was -had ik levenslang-…

Niets min noch meer Niet iets of wat Maar gulle regenbogen Zijn het prachtig ongelezen klad Van pas verliefde ogen…

Ik heb het koud wil bij je zijn je armen om me heen lichaam tegen me aan Ik wil je zoenen je lippen op de mijne je handen strelen mijn gezicht Voor altijd dat fijne gevoel niet vergeten, loslaten, kwijtraken maar vast blijven houden Voor altijd…

Omgekeerd in mijn lijf loop ik over mijn schaduw naar de zon benut nu mijn herinnering die mij in bescherming neemt tegen nalatigheid breng de waterval terug naar de bron was het stof weg gedachten zijn ingesluimerd om te ontkomen aan woekering verre vriendschappen geven de liefde die ik steeds koesterde…

Het is inderdaad erger geworden sinds gisteren en zeker erger dan eergisteren, veel erger nog Ik weet niet of het kwaad kan maar het gaat maar door en maar door, dat houden van jou Ik vind het in ieder geval niet erg, helemaal niet, ik vind het zelfs…

ze treden één voor één naar voren uit een naamloos lange rij gekoesterd door de meester hij dicht ze een gezicht erbij getekend met zijn voorkeurstrekken kuddegeest en vleierij anoniem in adoratie roemen zij kritiekloos de prestaties uit zijn eregalerij…

in vertrouwen laat ik je toe tot in het diepste van mijn zeeën waar jij mag duiken tot op de bodem om mijn diepere gronden boven water te krijgen…

als je me even niet ziet dan kan dat zeker kloppen het dauwt namelijk vlak boven de aarde ik teken daar in het zand met mijn vingertoppen een hart vol met kinderogen geloof me, ze zijn van onschatbare waarde zij spreken mij toe en ik ik raak weer opgetogen…

Voor mij zult kiezen en me overal mee naar toe neemt mij naast je wilt en bij me zal blijven alles op mij zult zetten en ik op je eerste plaats mag staan merkt dat het wederzijds is en blij zult zijn met mij.…

ze staan me glashelder voor ogen de fluwelen nachten vorst, hagel, sneeuw of storm ze kunnen ons niet deren we vinden bij elkaar meer bescherming dan in ons huis van beton onze jeugd ligt al achter ons maar ons bloed verhit nog steeds 's nachts komen dromen op raspaarden binnen laten schatten achter op ons bed die we innig minnekozen…

Elk lieflijk woord van haar brengt zoete klanken in mijn hoofd Een lang bericht, een kattebel zet haar beelden om in helder licht Een klein gebed: S'il vous plaît, Oh mon dieu! laat het waar zijn! Woorden, klanken, laat alles wat mijn hart binnenkomt van haar zijn Laat voortaan alle letters, alstublieft in zuiver paars zijn.…

ze braken tegelijk de valse cirkels van bestaan weg was zekerheid spiraalde in een neerwaarts gaan geluk met nog een slokje toe erkenning bleek een groot taboe weg met die fatale dromen ik heb de moed genomen en de kracht gekregen om het bestaan in echte cirkels te gaan leven…

geroerd haar ziel doordrongen van gevoelens malen gedachten een woord oneindig herhaald verwachtingen vermoord haar hart zo onbereikbaar het diepst van haar ziel ontroerd…

Rozengeur Verleid mij tot zinderende maneschijn Laat mij jouw liefde kolken In woestgeurende intensiteit Laten wij elkaars gedachten omarmen En bezegelen met weeldekussen Laten we ons laten meevoeren In sluimerende begeerte Van onze besuikerde harten…

Heerlijke maanden beleefden wij en fijne dagen, die mooie tijd met jou is, achteraf gezien, misschien wel erg snel gegaan. Maar al wat voor eeuwig en altijd in mijn geheugen gegrift is blijft, en dat is zeker, in ons herinneringenkastje staan Smakend naar meer, nog veel meer dient zich hier voor ons, we hebben hem zomaar voor het…

luchtige vlokken roze lentesneeuw hartenaas en rozenziel vonkenregen van verlangen condens op vensterglas grijpgrage vingers vol van wildheid zijn de eerste voorjaarsvlagen hij zou wel willen dat zijn handen steeds rijmden op mijn billen…

valentijn romantisch figuur houdt van verrassingen denkt aan zijn geliefde vurig…

Van kop tot teen ons liefdespel gaven toe aan onze lusten dreven weg op onze zinnen smolten ineen, als jij me kuste. De kus, een aai 't wordt routine vergeten de passie, er is geen tijd het spel ervoor, het spel erna het is verleden tijd. Dan plots, de kus weer gemeend het liefdespel vertrouwd de heftigheid wat minder er is weer tijd.…

daar ik je niet ken droom ik je levend bemin je, adoreer je verwen je met gedichten vanwaaruit mijn liefde jou omarmt en je meeneemt op verre reizen hoog over roze wolken die ons voeden met passie schrijven we elkander liefdesbrieven waarin je mij liefhebt als nooit te voren het liefdeblijk doet ons versmelten en we dansen tot…

het mes werd zwaard en triomfeerde in arena’s de duim omhoog als bloed uit tegenstanders spoot voer voor de hyena’s jouw zinnen trekken witter weg als mijn pen zich scherpt als mes en ik jou uit de zelfgekozen catacomben trek van je ivoren toren ons tweegevecht op wit papier kent geen genade er gaan koppen rollen op a-vier…

richt schijnsel van de maan en zet je in het volle licht buig stralen van de zon tot warm hart en kleur je rood pluk goud uit de sterrenhemel en kroon je tot mijn heelal…

van nature ben je stil, stiller dan ik dagelijks het onmogelijke van je vraag de waarheid ligt voor het grijpen - het moet wel fout gaan - maar m'n handen knoop ik veilig op m'n rug de uiteinden van een pijn totdat ik heel lijk schouders en heupen verzetten zich schokkend en draaiend, er zijn dagen dat ik m'n lippen geloof…