5125 resultaten.
Waar liefde droomt
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.172 Peinzend laat ik mijn ogen dwalen
Treurnis strijdt, waar liefde droomt
Weet niet meer wat me door d'aderen stroomt
Ik zie
en kan geen adem halen
Het woord dat steeds mijn krachten toont
schreeuwt nu
dat slechts te zwijgen loont…
Bemoedigende koeien
netgedicht
3.6 met 23 stemmen
1.258 twee paar handen aan mijn mond
lig ik daar en onderga
de koeien tegen het plafond
kijken me aan
en lijken te lachen
daar lig je dan
met de zenuwen bloot
rustig ademen maar
je gaat er niet van dood
gelukkig hoor ik slechts een boor
geen boegeroep in koeienkoor…
doorschijnend
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
705 in bekoring zou ik de
voile willen zijn
voor de ogen van jou
bijna rakend, luchtig zwevend
in een schamel weefsel
kussend dicht
doorschijnend gefilterd licht
is het de mantel die jou kleedt
de nevel van de vroege ochtend
de adem van mij,die haar zo begeert…
stilletjes roze
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
862 koraal verdicht
zich, regenboogvisjes
boven je, adem je
filter filter gefilterd licht
alles heet
zoals zij,
voorbij het water
de kust, de aarde
de lucht
beweeg het water
de rode zee
zucht
en zo doen de visjes
heel zachtjes…
Noem het god
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
950 Nog streep ik letters
en adem nodeloos de tijd
die me komt helen – doch
vele woorden ben ik kwijt
het zachte in mij
het zachte strelen
doorweekt en beschreven
met zinnen en of god
mij haat
het zal best kunnen
neen ik noem het geen verraad
maar ondermaatse lessen…
Iets
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
446 Er is nu niets
maar het is er wel
ik weet het zeker
maar het komt niet
zoals vorige week
gisteren
vandaag misschien
nu is het er ineens
als een bliksemschicht
ik pak een pen
een blocnote
en schrijf
een verhaal
een gedicht
opgelucht
haal ik adem
er verschijnt
een glimlach
op mijn gezicht.…
zilverlicht
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
917 De maan spreekt weer in de diepe nacht
de adem van het licht op volle kracht
maan straal door ruimtereis gegaan
om neer te dalen op ons allemaal
het water is van zilver
door het zilverlicht van dat stukje
rots
in de ruimte
staat zij trots.…
Luister
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
565 Hoor je de stilte
van een hart
wat niet meer leeft
bereken jij de afstand
van jou naar mij
naar de dood
leg mijn verdriet
maar naast jouw adem
ik ga wel met de wind
verdwijn zo in het niets
hoor jouw stem
uit diepe ziel geboren.…
het stille na de storm
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
859 de stormachtige wind
doet buigen
maar niet breken
ze snelt voort
haar voetstappen klinken hol
in de stille straat
buiten adem
komt ze aan
op haar bestemming
waar het noodlot
haar ontmoet
ontlopen kan ze niet
haar kreet gesmoord
in het huilen
van de wind…
De ouderdomseweg
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
535 Een heer
zo oud als pulverhout
Zo teer en broos
dat hij bezwijkt
(of dat het lijkt)
Zijn adem wee, verzwakt en voos
maar ondanks dat
Een sterke wil
Een scherpe blik die alles zag
Ook wat God en mens vermag
De zaligheid der ouderdom
Helaas, ook deze man komt om...…
november in Erica
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
743 zoals een visser wacht
voorziet de vaart de winter
berust een zachte verenvacht
en trekt een vluchtig spoor
bij het stoplicht in de verte
houdt in het nevelig licht
verkeer de adem in
van winterkou bewust
peddelt een vastberaden fietser…
L-iefde
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
812 Ik adem de liefde die ik krijg
omarm deze met twee armen
laat los om weer vast te pakken
waar verleden weer heden wordt.
Nee, ik kus niet je lippen
maar knuffel je warm
omdat je lichaam mij meer geeft
dan dat je mond kan zeggen.…
Ode aan de kus
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
550 Twee lippen stuiten
sluitend op elkaar,
de adem stokt,
één continuüm,
snakkend
naar iets van hem en iets van haar.
Zelfs wanneer wrok hun op wrange wijze deze herinnering ontneemt,
wordt dat moment niet minder waar,
deze kus,
een ode,
aan iets wat een ieder zoekt.…
Strandjutter
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
562 Kromgewaaid hout
verkracht strandgebeuren
vissen snakken naar adem
met dichtgeknepen strottenhoofd
langzaam deinende
borsten van je lief
in kuise bewaring geven
verzekerd als tijdloos krediet
toomloos verlangen
een dankjewel
per flessenpost.…
Bij Geboorte 1
gedicht
2.9 met 24 stemmen
14.930 De bezoekers koeren;
een hogere vorm van ademen.
------------------------
uit: 'Wasdom', 2011.…
In de doolhof
gedicht
2.0 met 105 stemmen
17.622 In de doolhof der dialecten
ben jij in je stem door mij herkend -
als dan de adem op gekoelde ramen
de semantiek van onze namen
tot één teken ketent en tezamen
voegt wat eens gescheiden was,
geneest wat genezen moest alras.
---------------------------------
uit: 'Van het wolkje af', 1980.…
Zen - zijn
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
532 even tijdelijk
Zen - zijn
met jezelf
tevens
met niets
dus
dan
alleen
stilte
leeg hoofd
gedachten
laten komen
en
laten gaan
niet
analyseren
niet
bij stil staan
luister
naar
je
hartritme
en
adem
laat alles
los...als een korrel
zeezand
zijn…
verstikken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
655 in mijn tijd
was daar een narcis
verwilderd verward
door de weerbeeltenis
geschrokken brakend
van eigen stank
de woorden,
die zwakhartigen
deden mee lijden
in mijn sfeer
deze vergalling
handig en tandig
zal ik mij verzetten
adem klaren
zicht lichten
er is zo veel moois…
Wisseling van de wacht
snelsonnet
3.2 met 10 stemmen
968 En daar komt Komrij met een lieve reutel
bij d’ingang van de gouden Hemelpoort
Zijn adem stokt…daar staat… ’t is ongehoord
Waarachtig Harry Mulisch met de sleutel
'Ik neem het over Harry,' kraakt hij bedaard
'Men hunkert naar Jouw Wederkomst op Aard'…
Ouderdom.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.615 Zijn adem zwaarder, grauwer zijn gelaat.
Zwijgzamer dan weleer, de tijd prangt en
hij die eenzaam sterven zal op een dag
dat hij er naar verlangt.…
Vierde dag van stille week
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
459 De dag wacht af
houdt adem in
geen palmen wuiven nog
boven de loper
naar de poort
door drukke straten
wordt geen hosanna
meer gehoord.
En stil en verlaten
ergens buiten de stad
huilt de koning
om de toekomst
van hen die Hij
altijd heeft liefgehad.…
aan de dood
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.104 Onze woorden zijn het zwijgen opgelegd
De mond snoert de adem
die van het missen alles heeft gezegd
Fragiele beelden resoneren
wegstervende noten
die ons verleden componeren
Ik neem je mee en laat je gaan
In tijdloze liefde
heb ik je aan de dood afgestaan…
Verlaten
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
617 Heb je vandaag niet aangeraakt
weer je adem niet langs mijn lippen
weer je stem niet in mijn oor.
Moest dingen doen op kantoor.
Mailen en bellen en zo en je
zeggen dat het later werd.
De herfst buiten.
Jij klein in ons bed.
Als verlaten nog geen woord zou zijn
had ik het nu voor je gemaakt.…
Eén blijvend moment
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
635 Adembenemende romantiek
wat hij zal blijven ademen.
Gevoel dat voelt als ongekend.…
woorden
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
594 Regelmatig
mag ik het beleven
door warrelende woorden
te worden omgeven
diep adem ik ze in
en laat ze
dan weer zweven
Ze fladderen
door mijn denken
als vogels op de vlucht
tot ze zich verzamelen
in zinnen zo bloemrijk
dat ze mijn geest
verruimen en ik
plots de wereld
als nieuw bekijk…
Levensblues
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
598 Jij zat daar
met alleen het grauwe wolkendek
als een sjaal om je heen
jij zocht het nooit zo in de sterrenhemel
zoals die nu zonneklaar was
blijkbaar was je klaar voor je laatste keer
je laatste adem
legde de sjaal neer
je glimlachte weer.…
Je houdt mijn hand
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
508 Aan je adem te horen
was je vast al heel
diep in slaap,
af en toe een tevreden
smekje, of een
dromerige zucht.
Zonder een geluid
te maken,
doodstil dus,
stak ik voorzichtig
mijn rechterhand
in de jouwe,
je antwoordde.
Zelfs in je slaap
bleef je van mij houden.…
Vrije val
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
426 ze hekelt de zorgen
van morgen
ze zou ze maar
wat graag van haar
af willen spoelen
en laat tranen
de vrije val
om weer
te kunnen
ademen
haar hart
lucht te geven
zodat ze deze
dag als een
nieuwe jas
aan kan trekken
het zonnetje speelt
al met haar haren…
Het einde van de zomer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
619 Vallende bladeren
Verkleurde bomen
De zon blijft langer weg
En de regen blijft maar komen
De zomer zwaait vaarwel
Er komen talloze bladeren voor terug
En met een adem, een zucht
Verwelkom ik de donkere, grauwe lucht…
Schrijverij-erfenis
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
582 Als ik dood ben
zal men mij
meer willen, vooral kunnen begrijpen
Dan komt al mijn schrijverij tot wasdom
gerijpt en met mijn laatste adem geijkt
Als ik leef
zal men mij
best willen begrijpen maar kunnen?
Al dat 'geschrijverij', gezwets, zo stom
"Jean Fermate, is ie niet 'n beetje dom!"…