1655 resultaten.
Chronisch dichtend brein
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
575 Want net als ik graag wil gaan slapen
begint mijn brein weer woorden bij elkaar te rapen
Ik wens dan toch wel eens wat rust daar bovenin
Maar dat brein dat doet gewoon zijn eigen zin
En niet één, maar wel duizend zinnen laat het rollen
Die ik ook niet zomaar weg kan scrollen
Die op papier moeten komen te staan
Dichten is toch best een drukke baan…
Waar ben ik nou
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
459 gekleed in
lange banen
wit en blauw
zweven zij
de zalen in
en uit met een
warme blik
voor ieder
de hand
een opbeurend
woord en een
verfrissende drank
vleugje liefde en
betrokkenheid
het is geen
verplegen meer
maar samen weer
op weg gaan
door genezen
in actief herstel
en liefst vandaag
we zijn te lang
stil blijven staan…
Dichterschap
poëzie
5.0 met 3 stemmen
4.052 En hierom zijn der op een doel gerichten
bevredigende dagen mij ontgaan;
Hierom blijft mij slechts zelf en lot betichten
in ‘t zicht van ‘t eind der onherkeerbre baan.…
Fatbike Ratbike
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
463 ================
zie ze gaan,
ruim baan,
suizend door rotondes
tegen de wind.
chicky achterop,
bruingebrande kop,
alles is voor nop —
geef het maar op.
accu vol,
accu leeg.
generatie X, generatie niks.…
Weimar 2
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
683 overheid daalt
Problemen worden doorgeschoven
Oplossingen tot het bot afgekloven
Inflatie heeft gaten geslagen
in de spaarpotten der braven
Illegalen overal vandaan
leiden hier een spookbestaan
De uitstoot van Tata en Chemours
interesseert de politiek geen moer
Internationaal Gerechtshof en VN
- hypocriet, tandeloos, overbodig -
verschaffen banen…
Tram op de heuvel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
253 De tram op de heuvel zingt
geluidsgolven langs zijn baan
in de verte zacht weerkaatst
door de bomen, ik tuur en
luister naar hun respons
De wind voert het lied
de hemel in, ik zweef mee
in het volle licht waarin de uilen
zich stilhouden, nergens
klinkt hun grauwe roep
Vesting, Noord- en Zuidhuis
Monnikendorp, Uil, Westveld
Een zoemtoon…
verloren-gewonnen
netgedicht
3.6 met 28 stemmen
3.355 De natie zit kapot
De achterhoede werd versterkt
De deur ging op het slot
De laatste man werd bijgestaan
Het aanvallen beperkt
En toch valt dan die onbegrijpelijke goal
Die nooit had mogen komen
Het einde van een baan
Kapot zijn alle dromen
De coach kan gaan
De spelers storten zich ter aarde
Na ’t horen van het laatste fluitsignaal
Wat…
Herinnering aan mijn jeugd
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.306 diep zwart gat
Waarin ik toen
verdween
Niet meer wist
waarheen
Hoe donker ook
de dagen
Hoe groter ook
de angst
Welke weg
ik moest gaan
Welke duurde
het langst
De richting
die ik heb gekozen
Was kiezen
voor mij zelf
De keus
van mijn partner
en kinderen van hem
De keus
om te werken
en studeren
Voor een betere baan…
De getrooste dood
gedicht
2.6 met 190 stemmen
66.665 Zo wordt zijn baan naar kinderen berekend:
Zachte oasen tussen zand en klippen
Der menselijke onverschilligheid.…
ORIENTATIE
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.141 ik de gebaande wegen
het spoor van hen die me zijn voorgegaan
en toen kwam ik bij deze afgrond aan
ik deinsde terug en trok verschrikt mijn degen
over het dal had ooit een brug gelegen
ik wachtte tot de sterren en de maan
me richting gaven, maar ik moest voortaan
langs zelfgeknoopte touwen voortbewegen
ik hakte takken af, maakte ruim baan…
de burggraaf
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.892 in aboulie verstrikt
verstikt de burggraaf
zijn distaal gericht zinneleven
in een neuralgisch lijden
een paraklaas verzet zijn geest
een tantefeer bezet voorgoed
zijn continuere strijden
de man raakt bevend van de baan
hij wordt een arme koksiaan
met hang naar raskolniken
in zijn jaszak huist een hongerige chinchilla
in zijn hand een glaasje…
Gaan
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
6.702 Toch rijst de zon over de weiden,
verbreedt ze de horizonten over landweg en dreven,
over bruggen en snelweg,
over de banen waar we gaan,
waar wij gestadig blijven gaan
al plooit de morgen nog zo moeilijk open.…
HOOIKOORTS
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
2.331 eerbetoon aan inheems gewas
ik heb het nooit bij bloeiend vlas
fluitenkruid rode klaver wilgenroos
maar nu des te erger bij primula’s
lelies en ook dat gedroogde gras
mijn neus ziet er niet uit de wanden
rood en schilferig de ogen tranen
heb aangezichtspijn (ben slecht bij kas
maar dat terzijde) de wasmanden
puilen uit verfijnde drilboren banen…
Zekerheid en troost.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
627 En Zijn Zoon, onze God en Heiland
daalde zomaar tussen ons neer
om voor ons de weg te banen,
ons te brengen in Zijn huis.
Want de straf die wíj verdienden
droeg Híj voor ons aan het houten kruis.
Wat zijn wíj, Christenen, dan bevoorrecht
dat wij dit zó mogen zien.…
De waanzinnige werkelijkheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 Van de ene waan in banen geleid,
tot een nieuw Fata Morgana.
Van geesten in hokjes, titels, cijfers,
vervreemden wij van elk waarheidsgevoel!
We trekken anderen maar, in de waan,
die wij hebben gecreëerd,
dat het dan moet worden.. .…
In het heelal
gedicht
2.2 met 6 stemmen
6.461 Sterren, planeten razen door elkaar
en moeten in banen worden geleid.
Melkwegstelsels in kaart gebracht
en onderhouden, clusters uiteen
gerafeld. Altijd druk, altijd druk.
En dan die reizigers,
altijd hun geliefdes kwijt, altijd weer.
Kosmische stormen trotserend
zweven zij die grote ruimte in
en vereenzamen.…
mist
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
2.216 De rand van de baan merk je niet
alleen je handen op het stuur.
Waar is die omgeving van voordien,
zij was zo helder en puur?
Nu heb je schrik om je dagelijks
traject te verliezen,
maar je kunt niet kiezen.
Rode ogen voor jou,
in die wolken van kou,
laten je hart minder angstig kloppen.
Die rode ogen doen je
wel op tijd stoppen.…
EINDEJAARSRING: DEVIATIE
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
754 niets kwam terecht van wat de straat beloofde
we liepen onverschillig en in wild-
verband, de klinkers hebben ons verstild
met elke nieuwe stap die ze verdoofden
wie had het recht om over onze hoofden
een weg te banen die ons ongewild
de kant op wees waarin wij niet geloofden?…
Maansverduistering
hartenkreet
4.4 met 28 stemmen
1.139 Luna volgt ingewijd wijs haar baan
in nachtelijk geheimzinnig bestaan
witte wolven met ogen omhoog gericht
haar kinderen, ons maan heeft gebiecht
huilen ijzig, roepen moeder natuur.…
Stadsmus kiest het hazenpad
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.127 ik heb als mus beslist een drukke baan
ben elke dag op het centraal station
waar ik kleurloos ronddwaal als spion
je weet vast wel hoe die dingen gaan
niets maar dan ook niets zal mij ontgaan
soms wacht ik urenlang op het perron
op goed geluk pik ik een straaltje zon
al wordt dat eigenlijk niet toegestaan
ik woon en werk al jaren in de stad…
de laatste reis?
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.186 ik moet nu gaan
de treurnis valt ook haar ten deel
terwijl ik traag haar lokken streel
omhelst ze mij, geheel ontdaan
de hond –niet bij me weg te slaan-
reikt mij een poot, emotioneel
een triest en schokkend tafereel
een laatste aai, vaarwel kompaan
ik zie hem bij de halte staan
gebiedend, ijzig, punctueel
ik geef mijn tranen nu ruim baan…
Daar is het gat van de deur
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.905 Jouw woorden die ik ooit zó koesterde
staan op een bladzij die ik om ga slaan
Daar is het gat van de deur
Je bent van de baan!…
De manager
hartenkreet
2.2 met 33 stemmen
6.313 Wat ik al die tijd al wist
door anderen
wordt over mij beslist
niet als persoon
of fijne baan
Maar teruggebracht
tot fte’s en meters
ontmenselijkt en
van gevoel ontdaan
Eén ding is echter zeker:
niet voor de vloer
maar voor de manager
wordt alles stukken beter
Modern en efficiënt
zijn toverwoorden uit zijn boek
Hij weet het mooi…
Zolang jij er bent
hartenkreet
4.1 met 36 stemmen
2.602 Zolang jij maar naast me staat
kan ik de hele wereld aan
dan zal ik bergen kunnen verzetten
lijken alle problemen van de baan
Zolang jij mijn maatje wilt zijn
en mij door de diepste dalen leidt
dan heb ik geen reden om te huilen
want met jou is alles een heerlijkheid
Zolang jij het bent die me troost
in het diepste verdriet en mijn pijn…
Volgend jaar
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
3.662 Alles wordt dan fijner, de zon zal schijnen
Mijn tuin staat vol met bloemen
Hij is bij mij en ik ben de zijne
De kinderen blij, de bijen zoemen
Zus zal gaan trouwen met haar lief in Ooij
En ik heb een hele superleuke baan
De kleintjes spelen buiten, alles is mooi
Mag ik dus nu alvast gaan?…
Tijdens het debat
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
571 geen vrouwenhater
Maar Halsema en Kant met hun gesnater
Daarvan word ik alleen maar obstinater
Ik heb het in die brief gezet, het stáát er
Oh, was ik maar coureur of missiepater
Of inspecient in een amfitheater
Of colporteur van drop en vlekkenwater
Of begeleider van een schoolverlater
Daar zit Maxime Verhagen mijn confrater
Die wil mijn baan…
2012.
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.051 wachtend op een nieuwe tijd
stralend vanuit ons gouden hart
wetend in de kosmische cyclus
lijdend door de pijn verward
hopend op een nieuw leven
strijdend door de duisternis
wakend over liefde en leven
biddend voor de Apocalyps
stervend in de ban der tijden
vechtend in het hemelvuur
hopend op een goede afloop
terugkerend naar de natuur…
oeverloze mens
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.000 wij zijn dwergen
die aan het grootse appeleren
wij banen ons een weg
vanuit een stoel
waar we onze dromen projecteren
wij hinkelen achter
op onze hoogtechnologische benen
wijzend naar de buitenmenselijke einder
vol epossen van vuurstenen tot androïden
ooit bemannen wij de regenmakerlasers
van op onze droomeilanden
ons ozonrijk boven de…
Vrolijk (Brrrr) Pasen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
718 Helder grauw is de hemel
wijds het ruime zicht
geprikkeld worden organen
en de deuren blijven dicht
straks gaan we zwierend over vaarten
genieten van het mooie weer
soepel glijdend over gladde baan
voorwaarts naar het Pasen
want ‘t is lente in ons bestaan
koek en zopie uit het kraampje
ergens midden op het ijs
tussen velden met witte…
Je maakt mijn hemel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
493 ik wil dwalen in jouw bos
bomen zien in stammen
bladeren die losjes hangen
verloren in de top
lichte banen zon
raken schaduwen op aarde
spelen met het tere groen
uit duizend lentejaren
ik ga met jou
het voorjaar kleuren in je blik
de bosrand langs het land
voor jou weer wijd geschikt
je bent verlost van alles
een vinger van mijn…