35278 resultaten.
fantoompijn
netgedicht
4.3 met 27 stemmen
732 wolken grauw
en regenstormen
krommen
schaduwen in mijn hand
zuivere klanken
in tweeheid gedeeld
waaien dovend
als was ik terug
het stille kind, gestraft
ergens buiten de wereld
want waar begint of
eindigt pijn als
lijfstraf van leven
van liefde
wanneer stilte
niet meer zingt
of neuriet
maar slechts kruipt
als zwakke echo…
Hymne voor Meiko
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
856 Een fluit speelt
over het morgenrood
een hymne voor Meiko
voorbij de hemel zweeft haar stem
een zwaai een dans een droom
haar echo groeit tussen de bergen
verzamelt klanken
uit de snaren van de wind
rozen dansen in de sneeuw
de bloesem in haar hart
wijst de weg naar huis
de bomen buigen
een nederige groet
de lotusbloem opent haar…
nachtstand
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
666 wanneer blad het oude uur filtert
dalen gedachten langzaam af
in droomgangen waar tijd
niet bestaat
en elk perspectief golft
op de zachte thermiek
van wisselende symbolen
de zon mediteert
op verdwijning en de stad
luistert naar echo's
van afkalvende dag
en het oog vindt sluimerend
het zenit
op een windstille plaats
losjes neemt…
Zowat Vincent
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
499 Rood op rood Theo
nagenoeg dronken wij ons bloed
uit broederliefde
zo wij dat deden van de Heer
dit is het allerlaatste avondmaal
bijkans een afscheidskus -na sterven
jouw echo
jouw gehele sterke rechtervoet
niet griefde
waarop alles steunde keer op keer
een verbintenis die ik je nu betaal
met mijn te vroeg ontzielde linker
het rijmt…
Avondgebeuren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
503 vlassend naar het verlossende bericht
als echo die in de lucht blijft hangen
tikken klokken langer door het licht
van verlengde dagen in verlangen
een zachte streling over de huid
voelt als voorbode van wat komen gaat
reeds gedempt in wegstervend geluid
is de winterdag die op ’t punt staat
zich te hullen in het avondgebeuren
met de zon…
Eenmansfanfare
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
708 Trommelaar,
door zijn fanfare
rechts ingehaald,
drukt zijn vers aangegroeide aambeien
op de koude stoeprand
terwijl hij,
begeleid door tromgeroffel zucht en steunt,
kreunt ook,
over een nodeloze leegte,
een tranentrekkende echo van eenzaamheid
die zijn trommel niet compenseren kan.
‘Een eenmansfanfare
is geen fanfare.…
Het lam
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
606 Lam gevleugeld
echo je hun taal,
je moeder pendelt met je
tussen de kruisen
van de kuurkalender,
deelt cellen in je
kikkervis met staart.
De kruisen overleefd,
onder de schittering
van vredesvleugels
lichten je ogen op,
er is een Lam
dat alles overleeft!…
Hoe lekker is dat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
792 laat me eens denken
mijn gedachten gaan diep
ze worden blootgesteld
aan kwaadwilligen…
dus laat ik ze rusten
mijn ziel afgesloten
als u probeert me te breken
u die leugen van waarheid
niet kan onderscheiden
denk dan nog eens na
u bent niet kundig, noch wijs
als een echo in mijn hoofd
gonzen gedachten
oordeel maar, veroordeel maar…
Verklaring
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
498 naar jou gezicht,
volkomend overweldigend
ogen te kort om je ten volle te zien
je charme achter de sluiers, bedwelmend door jou
zoet geurende adem, als de ochtendwind die
over mijn stille tuin neerdaalt
mijn ziel jubelt van extase, zintuigen slaan op hol
in de schaduw van de hartstocht smacht de liefde,
het laat me mezelf verliezen in de echo…
Zielsalleen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
459 ik heb
de muren
betast
maar kreeg
geen enkel
houvast
restanten
van dromen
op wanden
korrelden een
werkelijkheid
die eens was
ik schreeuwde
maar het geluid
gaf zelfs in
zijn echo
geen teken
van gebruik
ben ik ontheemd
of kan ik de
puzzel van vandaag
niet meer maken
met zaken die mijn
leven richting geven
omdat zintuigen…
Zoete vrucht
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
493 Hier door de mobiel
de echo van woorden spreken van virus
dood en vrijheidsberoving
vreten in lijf en leden
woekeren in het hoofd
rondom de ketens van vuur en verwoesting
het wilde bloed van roofdieren
dat tussen de scherven sijpelt
Tranen en pijn in het hartzeer van het leven
onder de rommel van puin
De uitgestoken hand
een…
Who you are
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
535 in de tederheid van je stem
hoor ik de echo van je hart
in de klanken van je muziek
adem ik dieper, its your part
een engel komt naar mij toe
met kleine stapjes, een voor een
het maakt me stil en zacht
had ik daarop gewacht,
was ik mezelf dan zo moe
woorden storen, denk ik even
bij de natuur, in jou geopenbaard
waar een schepper het…
Wedergeboorte
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
488 Er worden nieuwe dromen geboren
harnassen uitgetrokken, slaven ontketend
onder zwijgzame metaforen
tillen handen voorzichtig zand
van een in de zon gelegen strand
terwijl een vogel het licht nadert
en ik ga naar de frisse rivieren
achter je mooie blauwe ogen
Ik luister naar de ontroerende echo
in je hemelse oren klinkt een fluistertoon…
Waarom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 zonder geluid en met geluid
de echo van deze schreeuw
is al eeuwen oud
geen antwoord
nooit een antwoord
pas als alles verloren is
als er niets meer is
zal er een antwoord zijn
geboren uit het niets…
Haar eerste kwartier
netgedicht
3.5 met 37 stemmen
327 zacht zong het
geluid de stilte van
het universum
nog altijd op zoek
naar de echo's
van zijn bestaan
zij zijn zonder
afscheid te nemen
de wijde wereld
ingegaan en met
eigen snelheid en
zijn de maan in haar
momentum gepasseerd
niet in haar
aantrekkingskracht
gevangen en
blijven hangen
omdat die ene echo
net voldoende
snelheid…
tussen woorden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
240 In de echo van oude woorden
leeft nog altijd het beeld
dat vlinders
verbranden in de vlam van liefde,
dat meisjes van veertien
de volle maan zijn
in de hemel van mannen.
Ik was een vlinder.
En toen ik vloog,
wierp ik mij
tussen nieuwe woorden,
in het diepe,
om te ontsnappen
aan het vuur.…
Terug op Ithaka
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
72 Argos, die zijn stem hoorde
begon te kwispelen met zijn staart
his master's voice van lang geleden
klonk hem als echo in de oren...…
het strand
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
1.592 Ik staarde naar de golvende zee
en dacht: hij neemt alles zomaar mee.
Ik ging genieten op het strand
van de zee en het heerlijke zand.
En heel langzaam ging mijn hand
heerlijk genietend door het zand.
Ik keek weemoedig naar de mooie zee
en dacht: dit fijne gevoel geef ik niet mee...…
De zee was die dag
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.478 De zee zong uit blauwe monde
Heel die dag vreugdekonde:
Het was alles zo licht en blijde,
Wat de zee zeide.
Wij zaten aan de zanddrempel
Van de lichte hemeltempel;
Wat verre schepen soms voeren
Langs de zeevloeren.…
Zeemoedig
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
502 ze heeft de zee gekust
wijl haar ogen dronken
van verlangen
over de deinende golven
naar de branding staarden
ze heeft de zee gekust
met schelpjes in
haar beide handen
zand tussen haar tenen
de wind fluisterend
in haar oren, wapperend haar haren
ze heeft de zee gekust
denkend aan hem
die ze zojuist een groet bracht
haar vriend
nooit…
de zee roept
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
442 mijn anker ligt in zee
waar anders?
die onuitputtelijke bron
voedde mij vanaf mijn eerste ademtocht
menig schip is daar vergaan
een verraderlijke plek
zo verloren in de oceaan,
het magnetische middelpunt
die zee voedt mij
die zee leeft mij
de zee ben ik
en jij…
Wondermooi
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
407 Even vergeet je te
ademen, omdat de
bewondering voor de
zee zo adembenemend
is.
De zee geeft je zuurstof
en kracht om weer
verder te gaan.
Respecteer de zee in
voor en tegenspoed.…
Eindeloos grote zee
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
595 Om te overleven
Hier in de eindeloos grote zee.…
ZONDAG
gedicht
1.0 met 1 stemmen
2.660 met fluwelen achtergrond
varen de boten af
op een zee van melk
de vissershaven ligt gesloopt
onder de netten
tussen twee vangsten in
de zee heeft het strand
schoongemaakt met schelpen
versierd met zeewier
soms wandelt er een mens
kort de zee in
en wil er drinken als een vis
-------------------…
Ruige zee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
391 Ruig is de zee en de Stena Line mag
zich manoeuvreren naar Engeland.
De storm, de zee, brengt
vaak capriolen met zich mee
als er zware storm heerst.
Van land naar land, je geeft je
over aan het schip en de kapitein.
Natuurlijk heb je vertrouwen
dat het helemaal goed komt.
Ruige zee
Foto Dick Voogd…
BERCEUSE PRESQUE NEGRE
poëzie
4.0 met 24 stemmen
4.724 De chimpansee doet niet mee
Waarom doet de chimpansee niet mee
De chimpansee
is
ziek van de zee
Er gaat zoveel water in de zee
meent de chimpansee…
Rijkdom aan zee
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
492 Ik ben
aan zee
op een afgelegen plekje
Ik leg mijn kleedje
neer en ga liggen
Ik sluit mijn ogen
en laat me meevoeren
met de geluiden
van de wind
en de zee
Wat een rijkdom
hier te zijn…
Overspel
gedicht
3.8 met 330 stemmen
59.687 Aalscholvers hoog op de rotsen
vieren het feest van de bruid van de zee.…
Voorbij de vloed
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
455 ik voelde
in je warme
hand dromen
zachtjes ontwaken
uit het slapen
hoorde je lach
zag de rode
hartjes die je
in de branding
had gestrooid
om ons pad
aan te geven
we sprongen
over kleine
krullende golfjes
probeerden het wit
van de authentieke
kuifjes niet te raken
we zijn als goden
herrezen uit
het schepping bad
voorbij de…
Lopen naar de zee
hartenkreet
3.4 met 17 stemmen
1.403 wil je met mij lopen
over land en over zee
me niet ontlopen
ik neem je mee
en zie hier
lucht asgrauw
mijn plezier
hier in de kou
wil je met mij lopen
naar hier ver vandaan
en toch blijf ik hopen
eventjes te blijven staan…