Alle inzendingen over en

9407 resultaten.

Sorteren op:

Die Eeuwige genoemd wordt

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 834
Eeuwige word je genoemd - Jij die mij doorleeft En met nauw'lijks Hoorbare vleugelslag Mijn gevoelsoppervlak Doet rimpelen - Jij die in mij het licht Brengt dat het donker Aanraakt en verdrijft…

Moedeloosheid

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.780
Als men vermoeid en levensmoede, Voorbij een eenzaam kerkhof gaat, Waar soms een zandig terpje oprijst, En hier en daar een kruisje staat, Dan haakt het hart in stom verlangen, Na zoveel lijden doorgestreefd, Om ook te rusten onder de aarde, Bij hen, die men vergeten heeft. Als men mij daar heeft heengedragen, En u het…

In mijn eenzaam uur

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 965
In eigen stilte en eenzaamheid nam ik me voor hield ik het bord goed voor me uit, waarop dan wel stond: "de diepgang der dingen". Ik moest hier enig graafwerk voor verrichten. Het zou me van mijn strijd verlichten. Voor velen nam dit proces het zonlicht tijdelijk weg. Aan mij presenteerde het, het krachtig sterkste en zéér schoonste bevrijdingslicht…

Van de wind zul je altijd verliezen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 534
Veel had ik me van mijn Toekomst voorgesteld Toekomst die nooit Is aangebroken Voor niets gebuffeld En meer dan een ander Mijn best gedaan - Maar gaandeweg Was daar de wind, die Me alle dagen parten Speelde, een kant op dwong Die ik nooit gewild heb Dwang die levenslust Overnam en mij beseffen Deed dat de wind Blaast waarheen…

De laatste strohalm

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 585
Als niets er meer toe doet als niets meer uitmaakt of zin heeft, als alles pijn doet van het alleen zijn dan kun je altijd nog teder zijn; dat zorgt voor een nieuwe, positieve vloed.…

Arrogant en dominant

hartenkreet
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 937
Zij presenteerden zich behoorlijk arrogant en dominant: gefrustreerde heren zonder land. Zij trachtten de scepter te zwaaien over producten van mijn hand. Ik regeer echter zelf met de pen die over het papier vliegt en haar sporen achterlaat! De aristocraat verloor zijn magie bij de geboorte van mijn fantasie. In mijn geest staan vrouwen…

De moraal ( N. H. )

hartenkreet
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 663
Wij stonden en blijven sterk staan. We zijn intens met elkaar begaan: zonder vragen. Het gezicht, mijn gezicht is een geheel eigen gezicht. Van klein tot kleiner staat ze open voor een geheel nieuwe wereld. Een complete openbaring die zal voortbestaan. Ons verhaal in verbale als non-verbale taal gaat verder dan welk dialect ook. De moraal…

Teruggang

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 525
Je bent dus teruggegaan daar voelde jij je thuis al waren er verzwarende omstandigheden, maar je was er aan gewend het alleen zijn met die ander zo mag jij alleen jezelf daar ben je mee bekend…

WOLKEN EN LUCHT!!

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 550
Hangen wolken nu aan de lucht? liggen wolken op de lucht? of zijn wolken lucht? en die donkere is dat gebakken lucht? want als die uit elkaar spatten dan hebben we tijdelijk geen wolken maar wel een opgeklaarde lucht!…
Jean Fermate10 september 2013Lees meer >

vlinder

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 612
zo mooi teer schoonheid onder de vlinders reis met ons mee mooie witte vlinder misschien dat wij ontdekken waar uw schoonheid vandaan komt en iedereen zo ontroert…
fairouz18 oktober 2013Lees meer >

HEROPSTANDING

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 678
Maanden was alles dood Erg veel verdriet en pijn, erg groot. Nooit vermoed dat één mens mij kon verminken Er was geen traan om nog te verpinken. Liefde is heden voor mij een onbestaand woord De kerel van mijn leven pestte mij geestelijk dood. Heden toch weer even hartelijk gelachen Leven borrelde op, heus ik breng het weer tot glimlachen…
sweetje7 november 2013Lees meer >

SPUGEN EN DNA!

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 788
Wie spuugt laat z'n dna achter letterlijk en figuurlijk: De Niet Aangepaste!…

Cirkel

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 676
De toenadering houdt ook het afscheid in het einde vervolledigt de cirkel en legt aan tot het begin.…
Petra Hermans17 december 2013Lees meer >

glans

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 488
nu dat dit kindje dan geboren is bellen losgebarsten zijn in - wat men noemt – de stille nacht sta ik mij het wachten toe een straffe wind slechts in de rug maar niet als steun of zacht de dreun komt achteraf- zeggen ze nou ja – wellicht - richt alles op zo’n laatste dag zich tot de weerschijn van het vuur dat werkt in mijn gezicht…
switi lobi31 december 2013Lees meer >

Waarlijk mededogen ( J. )

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 677
Je moet het kunnen leren van een leermeester te houden voor een héél leven, een heel leven, ja God als ik iets mag en wilde in mijn leven is het waarlijk mededogen te voelen bij iedere verschijning van je, zonder ooit, enige verdwijning!…

De zucht naar 't eindeloze

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.251
Als 't maantje in mijn venster schijnt, Dan kan ik niet meer slapen; Dan komt de vraag: Waar is die God, Die alles heeft geschapen? De stille nacht, het eenzaam uur, Het suizlen door de linden; Dan denk ik aan de dood en 't graf En aan verloren vrinden. Dan wordt de geest zo onrustvol, En haakt naar 't onbekende, Als ik in 's hemels sterrenveld…

Klein meisje nog steeds

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 604
En zo ligt die kleine meid, van amper twaalf jaar, nog steeds geveld, te vechten voor haar leven. Botten gebroken, bewaking aangesloten, in diepe slaap gehouden, zit mamma bij haar bed, wrijft haar voeten en kijk het is net, alsof ze beweegt! Dan loopt een traan over je wang, zou je weten wat er gebeurd, ben je soms bang? Kun je voelen…

Wat nooit meer overgaat

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
Maandenlang onzeker weten, Hunkeren naar jou die Misschien nog ergens bestaat, Tegen beter weten in, Onkreukbare liefde gevat In een gevoel van eeuwigheid, Jij die immers deel van ons Bent, eigen bloed, ondeelbare Gedachten die trouw houden Tot in eeuwigheid - En nu het zeker weten Dat jij nooit meer terugkomt Dat we je voor…

Dat er mee ophield

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 454
Van de geboorte af aan Het huis waarin ik woon, Vlees en bloed van God gekregen Waar ik zelf niets aan hoefde te doen, Dat mij een dikke vijftig jaar Gehuisvest heeft, en er dan Plotseling mee ophoudt - Omhulsel dat er nog wel is, Maar disfunctioneert, ontilbare Zwaarte, alleen stramme bewegingen nog, Urinebuis die ontstoken raakt…

Lichaam te zijn

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
Denksels dwalen oeverloos Door het brein, bezetten Eiwitkabels die kronk´lend Door mijn schedel gaan - Gedachten gaan vruchteloos te keer, Zonder ooit de uitgang te vinden Waarnaar zij zo driftig op zoek zijn, Waarbij zij het lichaam vergeten; Eerst maar eens het vel voelen Waarmee mijn geest moet samenvallen Voor ik verder opga…

Mijn kanalisatie

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 549
Het begon zonder einde. Het is helder, helderder dan de aarde mij kan bieden... Het vraagt een toewijding die zuiver is en blijft tot de dood volgt. Het brengt het inzicht, vanuit... het Hoger Licht dat ik mag aanschouwen, waarvan ik meer ben gaan houden dan wat dan ook, gedurende dit leven. Het zorgt voor vertrouwen en voortdurende bescherming…
Petra Hermans6 september 2014Lees meer >

Eeuwig staan zondags de wagens

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 581
eeuwig staan zondags de wagens uit de voorbij nacht gestold en stil staan ze in de stille knoop van stille straten en zwijgend gaan de straten daar, waar evenmin nog woorden wordt gewisseld en gaan langs de vele wagens heen en kijk in de spiegelgladde portieren liggen oude gevels gekerkerd maar niemand vraagt waarom niemand waagt het dat te…
Robert Goer24 oktober 2014Lees meer >

DE LIEFDE

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.021
De teerste hartstocht, die 't genoegen Der stervelingen 't meest vergroot, Staat immer voor het nijpend wroegen Der redeloze kwelling bloot. Vrees, moeite en achterdocht bespringen, Met felle woede, 't minnend hart. Al vaak zijn kleine beuzelingen De bronnen van de grootste smart. Soms zwijgt de sprekendste bewustheid, Wanneer…

for war with love

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 669
toen kwam de minister van oorlog kijken en sprak : zo nu en dan een lijk en wat bommen op je dak moet je afstandelijk bekijken dan ga je heel wat vlugger over lijken…
addee18 november 2014Lees meer >

Hoe guur

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 604
Ach hoe guur is het toch buiten, hoe hard waait toch de wind, de temperatuur doet weten, dat het zich rond het vriespunt bevindt. Echter eenmaal buiten is het kouder dan koud, echt gemeen, het dringt je door al je lagen kleding heen, Niet al te lang stilstaan, niet talmen onderweg, snel de brievenbus, voor je het weet, ben ik…
An Terlouw3 december 2014Lees meer >

Hij die een ieder altijd hielp

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 600
Voor een ieder stond je klaar, altijd Voor een ieder was je daar, altijd Voor de dag, voor de nacht, altijd En nu, nu ben je zelf, de weg een beetje kwijt Niet voor altijd, Je ziet grauw, je ziet moe Zo zag je er niet immer uit Blakend van gezondheid Die ben je nu een beetje kwijt Ik hoop intens dat je opknapt liefst snel In je hoofd kijken…
Johanna9 februari 2015Lees meer >

DE GROOTVADER.

poëzie
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.681
Gij spreekt wel soms van al zijn lijden, Die oude man met sneeuwwit haar; Maar meest zit hij in zich verzonken, En stil en zwijgend nevens haar. Zij wordt wel groot, maar is zo tenger; Hij legt de hand soms op haar hoofd : Zo ze eenmaal in mijne oude dagen Door vroege dood mij werd ontroofd! Dan lacht ze op hem met stille weemoed, Terwijl…

Ik voel het leven in een vloed van zangen

poëzie
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.011
Ik voel het leven in een vloed van zangen met wanhoopswieken om mij henenslaan, 'k voel 't wilde leven mij het harte prangen en rozedromen in dat hart vergaan. Arm kinderhart! bang-turend in 't verlangen, smart-glinstrend ziet het levenslicht u aan; laat mij in eenzaamheid uw schoon erlangen opdat ik moge in bloesems openslaan.…

Maart. – Dondermaand

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.098
Blaast het maartse hels gewaai Van de bomen ’t nest der kraai, Nimmer laat de kraai de moed, Maar herbouwt het nest met spoed. Wakkert de gespelen aan, Die elkander goed verstaan. Moedig zijn is liefde en troost. ’t Haasje schuw verkeert in nood: Overal, ai, loert de dood. Jager, strop en snuffelhond Drijven het zo aaklig rond... Doch het…