9407 resultaten.
Die Eeuwige genoemd wordt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
834 Eeuwige word je genoemd -
Jij die mij doorleeft
En met nauw'lijks
Hoorbare vleugelslag
Mijn gevoelsoppervlak
Doet rimpelen -
Jij die in mij het licht
Brengt dat het donker
Aanraakt en verdrijft…
Moedeloosheid
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.780 Als men vermoeid en levensmoede,
Voorbij een eenzaam kerkhof gaat,
Waar soms een zandig terpje oprijst,
En hier en daar een kruisje staat,
Dan haakt het hart in stom verlangen,
Na zoveel lijden doorgestreefd,
Om ook te rusten onder de aarde,
Bij hen, die men vergeten heeft.
Als men mij daar heeft heengedragen,
En u het…
In mijn eenzaam uur
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
965 In eigen stilte en eenzaamheid
nam ik me voor
hield ik het bord
goed voor me uit, waarop dan wel stond:
"de diepgang der dingen".
Ik moest hier enig graafwerk
voor verrichten.
Het zou me van mijn strijd verlichten.
Voor velen nam dit proces
het zonlicht tijdelijk weg.
Aan mij presenteerde het, het krachtig sterkste
en zéér schoonste bevrijdingslicht…
Van de wind zul je altijd verliezen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
534 Veel had ik me van mijn
Toekomst voorgesteld
Toekomst die nooit
Is aangebroken
Voor niets gebuffeld
En meer dan een ander
Mijn best gedaan -
Maar gaandeweg
Was daar de wind, die
Me alle dagen parten
Speelde, een kant op dwong
Die ik nooit gewild heb
Dwang die levenslust
Overnam en mij beseffen
Deed dat de wind
Blaast waarheen…
De laatste strohalm
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
585 Als niets er meer toe doet
als niets meer uitmaakt
of zin heeft,
als alles pijn doet
van het alleen zijn
dan kun je altijd nog
teder zijn;
dat zorgt voor een nieuwe,
positieve vloed.…
Arrogant en dominant
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
937 Zij presenteerden zich behoorlijk
arrogant en dominant: gefrustreerde heren
zonder land.
Zij trachtten de scepter te zwaaien over
producten van mijn hand.
Ik regeer echter zelf met de pen
die over het papier vliegt en haar sporen
achterlaat!
De aristocraat verloor zijn magie
bij de geboorte van mijn fantasie.
In mijn geest staan vrouwen…
De moraal ( N. H. )
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
663 Wij stonden en blijven sterk staan.
We zijn intens met elkaar begaan:
zonder vragen.
Het gezicht, mijn gezicht is een geheel
eigen gezicht.
Van klein tot kleiner staat ze open
voor een geheel nieuwe wereld.
Een complete openbaring die zal voortbestaan.
Ons verhaal in verbale als non-verbale taal
gaat verder dan welk dialect ook.
De moraal…
Teruggang
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
525 Je bent dus teruggegaan
daar voelde jij je thuis
al waren er verzwarende
omstandigheden, maar
je was er aan gewend
het alleen zijn met die ander
zo mag jij alleen jezelf
daar ben je mee bekend…
WOLKEN EN LUCHT!!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
550 Hangen wolken
nu aan de lucht?
liggen wolken
op de lucht?
of
zijn wolken lucht?
en die donkere
is dat
gebakken lucht?
want als
die uit elkaar spatten
dan hebben we tijdelijk
geen wolken
maar wel
een opgeklaarde lucht!…
vlinder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 zo mooi
teer
schoonheid
onder de
vlinders
reis met ons
mee
mooie witte
vlinder
misschien
dat wij
ontdekken
waar uw
schoonheid
vandaan komt
en iedereen zo
ontroert…
HEROPSTANDING
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
678 Maanden was alles dood
Erg veel verdriet en pijn, erg groot.
Nooit vermoed dat één mens mij kon verminken
Er was geen traan om nog te verpinken.
Liefde is heden voor mij een onbestaand woord
De kerel van mijn leven pestte mij geestelijk dood.
Heden toch weer even hartelijk gelachen
Leven borrelde op, heus ik breng het weer tot glimlachen…
SPUGEN EN DNA!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
788 Wie spuugt
laat z'n dna achter
letterlijk
en
figuurlijk:
De Niet Aangepaste!…
Cirkel
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
676 De toenadering
houdt ook het afscheid in
het einde vervolledigt
de cirkel en legt aan
tot het begin.…
glans
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
488 nu dat dit kindje dan geboren is
bellen losgebarsten zijn
in - wat men noemt – de stille nacht
sta ik mij het wachten toe
een straffe wind slechts in de rug
maar niet als steun
of zacht
de dreun komt achteraf- zeggen ze
nou ja – wellicht -
richt alles op zo’n laatste dag
zich tot de weerschijn van het vuur
dat werkt
in mijn gezicht…
Waarlijk mededogen ( J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 Je moet het kunnen
leren
van een leermeester
te houden
voor een héél leven,
een heel leven, ja God
als ik iets mag en wilde
in mijn leven
is het waarlijk mededogen
te voelen
bij iedere verschijning van je,
zonder ooit, enige verdwijning!…
De zucht naar 't eindeloze
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.251 Als 't maantje in mijn venster schijnt,
Dan kan ik niet meer slapen;
Dan komt de vraag: Waar is die God,
Die alles heeft geschapen?
De stille nacht, het eenzaam uur,
Het suizlen door de linden;
Dan denk ik aan de dood en 't graf
En aan verloren vrinden.
Dan wordt de geest zo onrustvol,
En haakt naar 't onbekende,
Als ik in 's hemels sterrenveld…
Klein meisje nog steeds
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
604 En zo ligt die kleine meid, van amper twaalf jaar,
nog steeds geveld, te vechten voor haar leven.
Botten gebroken, bewaking aangesloten,
in diepe slaap gehouden, zit mamma bij haar bed,
wrijft haar voeten en kijk het is net,
alsof ze beweegt!
Dan loopt een traan over je wang,
zou je weten wat er gebeurd, ben je soms bang?
Kun je voelen…
Wat nooit meer overgaat
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
515 Maandenlang onzeker weten,
Hunkeren naar jou die
Misschien nog ergens bestaat,
Tegen beter weten in,
Onkreukbare liefde gevat
In een gevoel van eeuwigheid,
Jij die immers deel van ons
Bent, eigen bloed, ondeelbare
Gedachten die trouw houden
Tot in eeuwigheid -
En nu het zeker weten
Dat jij nooit meer terugkomt
Dat we je voor…
Dat er mee ophield
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Van de geboorte af aan
Het huis waarin ik woon,
Vlees en bloed van God gekregen
Waar ik zelf niets aan hoefde te doen,
Dat mij een dikke vijftig jaar
Gehuisvest heeft, en er dan
Plotseling mee ophoudt -
Omhulsel dat er nog wel is,
Maar disfunctioneert, ontilbare
Zwaarte, alleen stramme bewegingen nog,
Urinebuis die ontstoken raakt…
Lichaam te zijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
551 Denksels dwalen oeverloos
Door het brein, bezetten
Eiwitkabels die kronk´lend
Door mijn schedel gaan -
Gedachten gaan vruchteloos te keer,
Zonder ooit de uitgang te vinden
Waarnaar zij zo driftig op zoek zijn,
Waarbij zij het lichaam vergeten;
Eerst maar eens het vel voelen
Waarmee mijn geest moet samenvallen
Voor ik verder opga…
Mijn kanalisatie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
549 Het begon zonder einde.
Het is helder, helderder dan de aarde
mij kan bieden...
Het vraagt een toewijding die zuiver is
en blijft tot de dood volgt.
Het brengt het inzicht, vanuit...
het Hoger Licht dat ik mag aanschouwen,
waarvan ik meer ben gaan houden
dan wat dan ook, gedurende dit leven.
Het zorgt voor vertrouwen en voortdurende
bescherming…
Eeuwig staan zondags de wagens
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
581 eeuwig staan zondags de wagens
uit de voorbij nacht gestold en stil
staan ze in de stille knoop van stille straten
en zwijgend gaan de straten
daar, waar evenmin nog woorden wordt gewisseld
en gaan langs de vele wagens heen
en kijk
in de spiegelgladde portieren
liggen oude gevels gekerkerd
maar niemand vraagt waarom
niemand waagt het dat te…
DE LIEFDE
poëzie
4.3 met 3 stemmen
2.021 De teerste hartstocht, die 't genoegen
Der stervelingen 't meest vergroot,
Staat immer voor het nijpend wroegen
Der redeloze kwelling bloot.
Vrees, moeite en achterdocht bespringen,
Met felle woede, 't minnend hart.
Al vaak zijn kleine beuzelingen
De bronnen van de grootste smart.
Soms zwijgt de sprekendste bewustheid,
Wanneer…
GOD IS.....
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
579 God is liefde
maar op aarde
vooral oorlog!…
for war with love
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
669 toen kwam de minister van
oorlog kijken
en sprak :
zo nu en dan een lijk en
wat bommen op je dak
moet je afstandelijk bekijken
dan ga je
heel wat vlugger
over lijken…
Hoe guur
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
604 Ach hoe guur is het toch buiten,
hoe hard waait toch de wind,
de temperatuur doet weten,
dat het zich rond het vriespunt bevindt.
Echter eenmaal buiten
is het kouder dan koud,
echt gemeen,
het dringt je door al je lagen kleding heen,
Niet al te lang stilstaan,
niet talmen onderweg,
snel de brievenbus, voor je het weet,
ben ik…
Hij die een ieder altijd hielp
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
600 Voor een ieder stond je klaar, altijd
Voor een ieder was je daar, altijd
Voor de dag, voor de nacht, altijd
En nu, nu ben je zelf, de weg een beetje kwijt
Niet voor altijd,
Je ziet grauw, je ziet moe
Zo zag je er niet immer uit
Blakend van gezondheid
Die ben je nu een beetje kwijt
Ik hoop intens dat je opknapt liefst snel
In je hoofd kijken…
DE GROOTVADER.
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.681 Gij spreekt wel soms van al zijn lijden,
Die oude man met sneeuwwit haar;
Maar meest zit hij in zich verzonken,
En stil en zwijgend nevens haar.
Zij wordt wel groot, maar is zo tenger;
Hij legt de hand soms op haar hoofd :
Zo ze eenmaal in mijne oude dagen
Door vroege dood mij werd ontroofd!
Dan lacht ze op hem met stille weemoed,
Terwijl…
Ik voel het leven in een vloed van zangen
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.011 Ik voel het leven in een vloed van zangen
met wanhoopswieken om mij henenslaan,
'k voel 't wilde leven mij het harte prangen
en rozedromen in dat hart vergaan.
Arm kinderhart! bang-turend in 't verlangen,
smart-glinstrend ziet het levenslicht u aan;
laat mij in eenzaamheid uw schoon erlangen
opdat ik moge in bloesems openslaan.…
Maart. – Dondermaand
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.098 Blaast het maartse hels gewaai
Van de bomen ’t nest der kraai,
Nimmer laat de kraai de moed,
Maar herbouwt het nest met spoed.
Wakkert de gespelen aan,
Die elkander goed verstaan.
Moedig zijn is liefde en troost.
’t Haasje schuw verkeert in nood:
Overal, ai, loert de dood.
Jager, strop en snuffelhond
Drijven het zo aaklig rond...
Doch het…