2935 resultaten.
Seizoenen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
721 Elkaar beminde
Die avond in de winter
Jij verleidde mij
De herfst wandeling
Een november traditie
Je eerste bericht
Die zomeravond
Een drink voor je verjaardag
Ondeugende blik
Voor het eerst je naam
De lente is in mijn hart
Zei mijn beste vriend…
Tijd van leven
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
200 In de herfst van het leven,
Lijkt het leven trager dan voorheen,
Wijl in de lente van het leven,
Het vliegensvlug verwijderde van ’t begin!
Alleen in de zomer was er evenwicht
Van tijdsbesef en tijdsgewricht,
Doch in de winter van dit leven blijkt
Dat de tijd tot stilstand komt.…
Herfstachtige vertoning
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
974 Er had niets maar dan
ook niets gebaat het donker
daalde neer in overvloed
“Ze waren met teveel” en ik
had losgelaten wat ik vliegerde
sans color en het hart nog
altijd op de juiste plaats enz.
enz.
een grijze bedoening sla de
waterkant dan oeverloos kleine
jongen haal je vader maar hij
vliegert wel als jij dat wilt
als dat is wat jij…
Dus vredig de avond
gedicht
3.2 met 20 stemmen
18.849 Terwijl het laatste gedicht het tijdstip verteert
staat de maker geledigd op van zijn tafel
hij reinigt zijn vleesmes en kijkt uit het raam
op de sierbestrating zieltogen de bladeren
verlost van hun zomer, de windengel hurkt
in het eeuwige onkruid en wacht tot er tijd is
dus vredig de avond vol afscheid en oorlog
wereld waarheid en liefde…
spinnenweb
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
984 zilveren draadjes
glinsterend in de herfstzon
spin maakt zijn kunstwerk…
Erf
gedicht
2.4 met 32 stemmen
10.033 Pokdalig erf. De pomp,
de dissel en de molm.
Om de vlier de muggentros,
van energie het nabeeld
in de roestende coulissen.
Oud is de zomer.
Het oog over het rietland
en het ongewisse, te traag
voor iets anders dan stof.
Rimpeling van water
in de donkere, mosgroene
vonten van de avond.
-----------------------
Uit: Tirade 362, 1996…
KIL
gedicht
3.2 met 36 stemmen
18.719 De herfst wordt nu kil.
De meeste bomen houden hun groen vol,
maar de berken, van vorm en tint toch al ijl,
slinken tot geesten.…
Zondagavond
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
1.316 Ik zie gordijnen zuchten
onder het genot van
een kopje warmte blazend
van genoegen spint de kat
zijn dromen in een hoekje
van de kamer geurt koffie
schaduwt de lamp vrede
over een heerlijk luie stoel
waarin ik…
herfstimpressie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
914 het lood van wolken
ligt peilloos opgetast
in noeste kolen kou
de winden wakkeren
de waterwoede aan
van blauwe hemelzeeën
woekerregen daalt
in zaaischermen neer
op het lijdzame land
als bronchiën van longen
twijgen tere takken
in ijle hoogtes lucht
boomstammen beademen
als pijpen de slijmklei
van de vetgelaagde grond
schaamteloos…
Peer
gedicht
3.6 met 34 stemmen
20.495 De rozen zijn uitgebloeid, het is geen zomer meer
Ik ben alleen en heb een peer
De avond valt ook steeds vroeger, wat ik ook probeer
Ik schil de peer en snij de peer
In weemoedige, herfstige sfeer
Peuzel ik mijn stukje peer
De koude sluipt nader en de regen druizelt neer
Ik ben alleen en zonder peer
----------------------------------…
Inversie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.153 Een bruine massa dood overspoelt
de aarde zinkend van zwaartekracht,
verdrinkend van ellende en leed,
zonder hoop op adem stikkend
in de vloed van bladerpulp.
Alle liefde is ernstig bekoeld,
vuren roken een uitgedoofde macht.
De bomen naakt en zonder kleed
happend naar zon, loos bikkend
de steenhouwers van uitgeputte hulp.
Ik weet niet…
Winter valt in
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
941 Het donker is zichtbaar is rond me overal
De kilte trekt in me, de kilte word kou
Geen woorden een kraai die krast
Steeds weer gedachten
Wat moet ik toch doen
Te vroeg nog voor sneeuw
Te laat voor wat zon
Het was al herfst in mij
Voor deze begon
En nu in deze eenzaamheid
Moet ik naar huis, maar heb geen zin
Ben ik van de herfst bevrijd…
Herfstblues
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.085 De herfst kruipt in me,
de duistere luchten, de koude wind.
Ik weet het niet meer, wie ik ben.
Alles loopt door elkaar,
door elkaar gewaaid, bevroren.
Waar was ik gebleven.
Soms ontdooi ik weer
en ontdek ik een karakter,
dat soms grappig is en lief.
Maar waarom nu zo kil, koud en alleen.…
Denken
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
995 Grijs
denken
aan het water
en wilgen treuren
geel
De verre wind
vangt
hoge toppen
Voeten
pletten
eikenfruit
Het lage licht
grijpt
met tentakels
spinnemaaksels
vast
Het dorre
notenbomenblad
kwispelt
en overstemt
steeds meer
de mijmeringen
in m’n hoofd
van zomeravond-
zijn
De herfst
zit in de lucht
en loutert
zwoel…
Ik ben van mijn verlangen ziek...
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
1.816 Ik ben van mijn verlangen ziek
Ben ik geboren, overleden?
Alsof het een boek is of muziek
waar jij van niets weet…
Met de regen
valt klank en kleur op mijn gelaat,
herfsttekens, maar
ik kijk ze stil aan.
Herinneren is een pijnlijke daad –
Ik wil het niet, heb er
genoeg van.
Waarom zie ik me steeds weer gaan
langs de…
waterkou
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
897 wat doet een mens
met het verdriet van bomen?
ze raapt het op en
droogt het in een boek
ruikt natte rozenbottels
wrijft ze langs haar broek
weemoedig weet ze niet
waar dit gevoel vandaan komt
het jaargetij verspert het pad
met weefsels ze rilt en trekt
haar rits iets verder op…
Maïsoogst
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
1.344 Op de laatste dag van september
begonnen de machines te ratelen.
Zij vraten gangen in het maïsveld
en legden huizenstroken bloot.
Als reuzeninsecten gleden zij
onstuitbaar over de akker.
Een vreemde angst
zocht langzaam zijn weg in mij:
zou na het verdwijnen
van de geelgroene stengels
de wereld aan mijn achterdeur
nog herkenbaar zijn?
Het…
Winterslaap
gedicht
4.2 met 89 stemmen
15.543 Oktober sombert aan mijn deur
met windstille mistige dagen
herinnert me met heftige vlagen
dat alles van nu af verandert van kleur.
Steeds troostelozer biedt de dag -
terwijl ik mij met knusheid wapen
maar me toch langzaam in voel slapen -
een uitweg naar het zelfbeklag.
Hoe loopt dit af, denk ik nog net,
voordat de winterslaap me velt…
HERFST (duogedicht met Gonny)
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.420 Ik voel de ruwe bast tegen mijn rug
en weet deze herfst komt nooit meer terug
"k laat nog even mijn handen met bladeren spelen
dit gevoel van genieten wilden wij even delen.…
herfst in de bomen van mijn straat
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
701 lindebomen -
steken hun zwarte takken
uit gele mouwen…
Kou
netgedicht
2.6 met 97 stemmen
9.549 Als de regen langs mijn haren druipt
En de wind mij in mijn jas verjaagt
Als mij langzaam het gevoel bekruipt
Dat de kou mij persoonlijk heeft uitgedaagd
Als mijn haren druipen in mijn nek
En ik huiverend mijn jas ophang
Bedenk ik tevreden, en dat is gek
Dat ik steeds vaker naar dit weer verlang…
herfstgevoel
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.045 in ‘t grijzige van dit jaargetij
word ik door treurnis stil bevangen
het voelt als zachte zwarte zij
die mij omhult als tweede huid
en zich, als was ‘t onzichtbaar
voorzichtig om mij legt
ik voel het nauwelijks dat ik lijd
maar wil ik vrolijk zijn, grenst zij mij in
beroert mij bijna teder fijn
slechts als een zweem te merken
ik tast…
vergeelde beelden
netgedicht
2.1 met 13 stemmen
826 zag ons deze dagen weer
gedreven door de bossen
dwalen op zoek naar een
lekker maaltje cantharellen
hoe mijn vader zich telkens
bukte, met een glimlach
het zakje vulde
en wij die avond met de pan
op tafel onze honger gretig
stilden…
Paardenkastanjes
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.035 Als in de herfst
de kastanjelaars
langs de laan
naar school
hun vruchten losten
stekelige bolsters
glanzend gladde
paardenkastanjes,
vulde je je zakken.
Op de speelplaats
gooien en stampen
tot de surveillant
op je afstevende
en je streng berispte
je hele voorraad
afhandig maakte.…
herfsttij
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
715 hoe ik met de jaren langer
aan dit seizoen blijf hechten
het voorbije weemoediger
betast ruik hoor en zie
hoe ik bij ‘t dwarrelend blad
m’n eigen vergankelijkheid
wat vaker overpeins
wat stilaan ruisloos wordt
nog raakbaar aanschouw
en geniet
hoe ‘t kind in mij zich nog
altijd roert
het verwaaide pad naar wat
nooit vervloog…
Herfstgloed in sonnet
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
908 bomen
hun groene bladerdek vastgehouden
alsof ze zelf een beetje sterven zouden
wanneer hun dekmantel werd afgenomen
zonnestralen verkleuren zonder schromen
de blaad’ren naar een zachte geelgouden
gloed die nog even kan worden behouden
tot rijp de randen langzaam zal omzomen
maar slechts na twee nachten vorst aan de grond
ontsteekt de herfst…
De verlaten akker
netgedicht
3.6 met 41 stemmen
1.483 als de dag
buigt naar de zon
en de aarde
de hemel kust
zoekt de schaduw
traag haar weg
over reeds
gerooid veld
dat verlangt
naar stilte,
een geborgen rust
en vormt de herfstige kilte
in de groeiende duisternis,
langzaam spreidend,
een deken van droefenis…
Kijken
netgedicht
3.7 met 36 stemmen
887 Herfstdag voel me kijken
jouw donkere sneldrijvende wolken
ritselende dorre bladeren
gedreven in een hoek
het oude brood
-rest eten
geworpen in het vogel voederhuis
een brutale zwartgrijze kauw
komt vreten
en
de kleine roodborst bang
jouw zwiepende regen
wind en herfstnevel
vertroebeld mijn kijken.…
Komt straks de herfst...
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
950 Komt straks de herfst met bonte kleuren,
met dagen die wat korter zijn
en naar het afscheid geuren...,
toch wil mijn hart niet treuren
maar hoopvol blijven tot het licht weer daagt.…
de verwachting
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
884 mijn raam
verschuilt zich achter
zachte groene tinten
van bossen en bomen
ik voel al
wat gaat komen
van najaarskleuren
droom ik
van nevelgeuren die
allengs verkondigen
dat de zomer
verouderd raakt
ik pluk de laatste vruchten
eer de natuur
het zichtbaar groeien staakt
zo drijven mijn gedachten
naar het veld van verwachten…