12800 resultaten.
In de wind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 In de wind
sporen van
afwezigheid,
vlagen van
verbijstering
en een huiver.
Onkenbaar
wordt bewogen
wat bestaat
en verwaaid
steekt achter
een strohalm
en verrekt.…
MonumenTAAL
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
469 Ik bestempel het oude postkantoor,
als het meest geliefde pand dat ik ken,
omdat ik nostalgisch ingesteld ben,
en tot de oude stempel behoor.
Vaak stond ik voor het loket te dromen,
en liet er liefdesbrieven afwegen,
waar velen rode oortjes van kregen,
zodat ik goed uit de bus zou komen.
PS Toendertijd stonden er velen voor mij,…
Vitamine-gewicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Het vlakke strand
voorland
van het vlakke land
met daartussen
de duinen
tientallen meters hoog
ze houden ons droog
doen onze dorst lessen,
onze honger naar natuur met
‘t weer: onbewolkt, zon of
bewolkt, koud en guur
die elementen zijn als
vitamines voor ons leven
ik schrijf dit zittend op ’t strand
wacht tot de zon
daalt ver achter…
Verborgen verleden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
631 Waarom zo graven in het verleden
Komen er dan nog lijken uit de kast?
Ik bedoel kist
En als er gecremeerd is
Zal dat dan nog veel stof doen opwaaien?…
Gemis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 Ik voel jouw huid onder mijn handen
en volg met mijn vinger
op de foto, de vorm van jouw gezicht.
Ik mis je zo!
Nee, het valt niet licht.
Ik ken toch jouw gedachten.
Ja, lach me nu maar uit,
‘k Weet nog de woorden die je zei.
Hoor nog jouw stemgeluid:
“Ik kan niet altijd bij je blijven,
begrijp dat toch een keer.”
Ja, jij moest werken…
ZIJN OP DE IJBURGSE ARCHIPEL
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.711 In de monding van het IJ
zijn eieren gelegd
en wel op grote schaal
de kip Nederland
vond 't mooi plekkie
en heeft ze uitgekakeld
dag voor dag
stap voor stap
schep voor schep
'LAND DOOR ZAND'
en ze worden gekookt
op een eigen warmtenet
en ze smaken opperbest
een goed begin van iedere dag
op Amsterdam-IJburg
om te leven, te genieten…
loslaten voor houvast
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 onvoorwaardelijk de liefde
die hen eens samenbracht
scheen door zonovergoten
in hun zo gelukkige jaren
naast ook ruzie en venijn
die weer verdieping bracht
waar eens het samenzijn
onvoorstelbaar genot was
kroop langzaam kruipend
als het einde van de dag
bij een zonsondergang
schim en schaduw binnen
het fundament knagend
met duistere…
De meisjes van Albert Heijn aan de Elandsgracht in de Jordaan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
398 De meisjes van Albert Heijn
ze zijn me allemaal even lief
maar 1 is er het knapste
en wie dat is, dat zeg ik niet
"Toe, toe JordaanDichter,
zeg het me alsjeblieft"
"Neen, die blijft in mijn gedachte
die mooie, mooie griet"
"Nou goed dan, dat ben jij!,
voor mij!!"…
Vrij!
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
535 Het is maar weer eens uitgebreid bewezen
Dat het zes regelig geschreven woord
Tot over alle grenzen wordt gehoord
Men luistert naar zo'n rijm in angst en vreze
Gedwongen door 1 snelsonnet van mij
Liet Poetin vandaag Pussy Riot vrij.…
Wat is leeftijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.046 Plotseling en onwetend bijna, ben ik 60 geworden.
Dat cijfer oké, daar was ik mij ergens wel bewust van.
Wiskundig zeker.
Als een optelsom die netjes aantikt.
Nog zeventien goede jaren erbij en ik val
(hoe schandalig en voorbarig is dat?)
uit die leeftijdsgroep,
waarin je nog spelletjes mag spelen.
‘Van zeven tot zevenenzeventig jaar’
staat…
OG3NE scoort, vooral licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 Zaterdag de dag van de meiden
eindigen bij de eerste vijf
Zondag de dag van moeder
begin en einde van drie dochters
'Lights and shadows'
maar stralen doen ze alle vier
Nederland mag trots zijn
op hun licht van vertrouwen vanaf
Maandag en alle uren, dagen
maanden en jaren daarna!…
Beste Andre van Duin
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
624 Je luchtkus naar je overleden man Martin
Deed me pijn en doen breken
tranen biggelde over m’n wangen
Ik droogde m’n tranen van (je) verdriet
Omdat jouw toespraak zoveel hoop biedt
Ondanks de toen zo opkomende donkere wolken
Wolken die ook het pijnlijke verlies loslieten
In wat zoveel mensen mee maakten en maken
In ons Nederland van de zo…
Krediet in Rutte is op, operderpop op
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
549 Vandaag zit Rutte in de Tweede Kamer
Maar hij voelt het krediet is op
Hij moet met de billen bloot
Maar dat is hij niet gewend
Trekt hij aan z’n stutte, hij Rutte
Of wacht hij die motie af
Die motie van wantrouwen
Hij kijkt naar Kaag
Hij kijkt naar Hoekstra
Zij kijken weg, hem weg
Hij voelt zich zo alleen
Hij voel zich zo eenzaam
Hij heeft…
Bewustzijn.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 Kort en hevig, los en tevens
standvastig zijn het mijn gedachten,
gevoelens die verstillen in de schaduw
van mijn wezen.
En alles is niets meer dan
een vluchtig moment dat tijdloos is
in ruimte waar ik even mezelf ben...
Als een druppel regen, als mijn naam
en een woord geschreven in het zand.
Waar dan een golf van de zee
de betekenis…
Stilte van de dageraad
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
633 Nu alles helder en stil is
je dit huis bijna hebt verlaten
voel ik de kracht
je lachrimpels
de maan vrees je niet.
Al nadert je gewisse dood
en trekken de wolken dicht
van wit naar grijs tot zwart
het waait al sterren
je laat mij mijmeren.
Jij weet je plaats al en ik
ik uit met vlinderende gevoelens
ons bloed is vermengd
zo leef je…
Ouderloos
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
513 Ouderloos
Vele dagen waren als verse boeken
minuten lang soms jonge wezen
met nachtelijke beelden om te vrezen
wat mochten wij kinderen onderzoeken.
Dit kalenderjaar zal mij lang heugen
niet gelukkig uitgevallen zonder pijn
voelde het eerder als broos porselein
handgeschilderd mocht het toch deugen.
Had het firmament luiken echt dichtgedaan…
een dauwdruppel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
597 Ik houd wel van de mist
mistroostige momenten
even hoeft de natuur
niets groots te doen en rust.
Beschildert webben
legt parels neer
ze wacht uren lang geduldig
op de sympathieke draden.
Ik word er door aangetrokken.
Gecharmeerd en gefascineerd
van alle grijze nuances
houd ik van zon en mist.
Zelfs de zee fluisterde me altijd
al vanaf…
Thea Moear
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
12 Thea Moear
Oprichter van de Klaas Bruinsma groep
Je vormde samen met Geurt Roos en Ettiene Urka het Firma Hart
Maar Klaas Bruinsma volgde zijn eigen pad
De Opkomst en ondergang
Thea Moear
Er werd in die tijd veel gelachen en getreurd
Als Klaas Bruinsma bij jou was gebleven
Dan was dat met die lange nooit gebeurd
Thea Moear
De Godmother…
WILHELMINA 1880-1962
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
539 Wilhelmina
krachtige vrouw
krachtige koningin
maar vooral heden ten dagen
krachtige pepermunt!…
Al, dat ik gaf
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.163 Ik heb nog nooit
zoveel weggegeven.
Ik had nooit zoveel leven
in mij, wat iedereen in de wereld
zal ontroeren, beroeren in geheel het beleven.
Ik was nog nooit zó
mezelf, om te staan
met wat resteert.
Ik ben zij, die Al het leven
waardeert en eert.
Ik wist en weet nu pas, wat ik altijd
had geweten en wat niemand ooit zal vergeten.…
[ Is het een geheim ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
565 Is het een geheim,
dat ik er misschien een heb –
en het dus niet weet?…
A chantar m’er
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
772 De Liefde de Kerk de Kruistocht
niets van dit alles wilde lukken
Hij Hertog Willem IX van Aquitanië
dacht: na mij de zondvloed
A chantar m’er! In het Occitaans
mijn streektaal zal ik zingen
Over onbereikbare liefde
paren tussen de korenaren
Ik de troubadour zing pikant over
mijn broek die verslijt van het heen en weer
Een ‘lied…
Piekeren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
596 Wanneer de dromen niet willen komen,
het donker van de nacht steeds donkerder wordt,
Wordt de laatste hoop bij mij weggenomen.
te achterhalen waar het nu aan schort.
Dat de vlinders, na jou, in dit leven
wel willen dartelen rond en in mijn hoofd.
Maar het blijkbaar niet is gegeven,
dat dit met een nieuwe liefde wordt bekroond.
Waarom…
Femke Broeders-Bol
snelsonnet
4.6 met 8 stemmen
170 Haar lieve korte naam kon haast niet korter
Haar nieuwe naam klinkt toch een beetje raar
Want Femke Bol werd Broeders-Bol dit jaar
Ze trouwde met Ben Broeders, ook een sporter
Gelukkig maar dat zij niet achteloos
Voor Ben Berliner of Ben Olie koos…
Verlangen
poëzie
3.4 met 39 stemmen
7.906 Meenge mooie meid heeft door de domme, lange nacht,
naar het naakte bijzijn van de minnaar smartelik getracht,
zij heeft in de grote leegte van haar wit bed, de peluw gekust,
als wilde ze zijn matte hoofd in rust gesust.
Haar hoofd was ongerust te midden van de wilde harengeur,
haar armen grepen, bang begeren, om 't onzekere genot
dat zich…
Nieuwe liefde
poëzie
3.5 met 54 stemmen
7.356 Daar gaat mijn nieuwe liefde waar noordwaarts der stad
de straten saamlopen op dokken, stroom, kanalen en stapelhuizen
en zich weer in eindeloze dokken splitsen en verbreden, 't land in.
Alles is nieuw nu, door deze zomer; de onbekende straten
dragen namen van rivieren en van landen, ook van steden;
alles is zó tastbaar wezenlik, spijts het…
Meisje
poëzie
3.5 met 34 stemmen
6.050 Wanneer zal dan die heimelike pijn,
die niemand weet of weten zal, ten einde zijn?
Wanneer zal ik me moeten verbergen, zeer timied,
en schuchter doen, omdat een man mijn naaktheid ziet?
En wanneer zullen beter sterkre handen
m'n schouders omvatten en mijn lijf strelen,
als ik, 's avonds, van verlangen moe,
alvorens slapen gaan, wel doe.
(Dan…
VERS
poëzie
4.3 met 11 stemmen
3.316 aan P.B. Bayens
Heel licht is het geluk: niet saam te dringen. Een woord
is nooit zo licht als 't wel behoort;
vleugels die wijd opengespreid zijn, trillen in de lucht,
maar afstandsloos van de huizen,
waaieren open, in breder vlucht
en verdwijnen zonder spoor. Maar het geluk blijft daar
aanwezig, al is geen spoor ook merkbaar.
Geluk…
Natte plekken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
47 de inkt lijkt zwarter met de dag
de letters nauwelijks te onderscheiden
waar ik eerder ook het wit nog zag
vormen steeds meer schaduwzijden
wolken die het nieuws bedekken
als een warme isolatiedeken
wreedheden aan het oog onttrekken
die steeds eerdere doen verbleken
natte plekken op papier
die gedrukte tekst doen vlekken…
KOFFIEHUIS
poëzie
4.5 met 13 stemmen
5.603 Razend. Gedwarrel van stemmen, tot éen geraas vergroeid.
Hoge klarinetklanken. Saxofoon-geluiden en wat rest
daar tussen: geweldig koperen orkest.
De buffetjuffrouw dromend. Heimwee of verlangen?
Alles is hier een open raadsel. De oplossing echter vindt geen.
Zacht autoritair de waard. Symbool van toekomst en verleen.
En…