3520 resultaten.
Mist van oktober
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.153 Eksters voeren oorlog
met ratelende bekken
in een boom bedekt
met een witte deken
een kat kijkt verstoord
door het takketak lawaai
glijdt vervolgens soepel
in zijn eigen gang
de kijker schenkt
zichzelf een beker thee
plooit zijn handen erom
heen, vormt een kom
hij oefent opnieuw
aandacht gericht
op het oog van de storm
om…
herfstgedachte
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.267 hoe vergankelijk
het leven zich openbaart
in dwarrelend blad
hoe gedreven mijn bestaan
zich nestelt in zon en wind
(tanka)…
Zomer afscheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
892 avond sluit fluisterend zacht
de zomertijd
met winst voor maanden
lucht dunt grijs
van regen lange dagen
een depressie begroet
de opkomende maan
met slechts een bleke glimlach
en neemt het uur met weemoed aan…
Bloemendaal aan zee
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.108 Regen striemt
wind waait mij
langs de vloedlijn
loodzware wolken drijven
aangespoelde schelpen
verhalen hun reis
vogels duiken hun vlucht
zweven op de thermiek
van de zoute lucht
golven slaan mijn hart aan stukken
snijdende pijn ebt weg
in de ruis van de golven…
Echoot in het water
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
511 ongrijpbaar was
de lach waarin ik het
eerste sprankje lente zag
een glinstering in oogcontact
de groet die kaatst
in spiegels van de ruiten
die buiten door het
eerste prille groen van
bomen raast de takken af
en dan op straat
licht echoot in het water
van de wallekant waar
ook de zon zich
glinsterend laat zien in de
nog wat…
Oktobergoud
hartenkreet
3.5 met 16 stemmen
2.018 De warmte van de zon nog voelbaar
noten, bessen, nieuwe appeloogst
peertjes in kaneel en wijn
zoete geuren van vochtig hout
oogstrelende kleuren...
oktobergoud…
Langzaam
poëzie
3.3 met 42 stemmen
23.152 winter, jij bent een slechtaard
in de huizen verstop je je
als een kind zie ik je alle scholen
binnen hollen met je lichaam
in een tas o winter jij bent
een slechte meester
een klein beetje vuurwerk daarmee
ben ik tevreden o winter geef mij
wat vrolijkheid knip een stuk
van deze middag af gooi een sprookje
in het water van de nacht
o slechte…
koeien los
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
906 de koeien zijn weer los
dartelend als veulens
grasduinen ze in de wei
en loeien luidkeels in rijm...
een lust voor oog en oor
je zou er bijna een versje aan wijden…
GEZICHT OP GRONINGEN
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.193 De grauwe najaarsdag verging in regen
en werd, gedreven naar de avond, mat.
In 't struikgewas langs het bespoelde pad
vielen de droppen bij het nauw bewegen
der lucht met zacht geruis van blad op blad.
Dan plotseling breekt uit de wolkenvegen
een verre lichtval naar omlaag en tegen
een gouden kim staat tintelend de stad.
Verbijsterd zie ik…
In stil bewegen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
561 vandaag ontbrak
de warmte die
altijd verbinding bracht
in optrekkende kou
was blauw het licht dat
alles overheersend was
kilheid spiegelde
nog net geen vorst op
zwaar beslagen ramen
muts en das
ontnamen mensen wat
toch zo herkenbaar was
rode wangen en een
fris gezicht dat guurte kent
uit noordooster tegenwind
diep weggedoken…
Hitte
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
586 De zomer op zijn hoogtepunt
de warmte eveneens
de hitte bijna niet te harden
maar ineens:
is daar een verkoelende bui!…
Zomaar Samen Dromen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
996 Zomaar, in Ardenner land
voorbij de dag van gisteren
ergens in een voorjaars wei
Samen, door de zon geborgen
morgen is nog zo ver weg
met de Ourthe, heel dichtbij
Dromen, aan de waterkant
vandaag voorgoed gekoesterd
heerlijk, 't is weer mei…
IN MEMORIAM
poëzie
3.0 met 3 stemmen
3.136 Vanavond sluit de zomertijd
Met winst vóór maanden ingeboet:
Een vol uur nachtrust komt tegoed
Aan wie zich braaf te slapen leit,
En zonder erg de morgen beidt.
Maar slaaploos blijven wel wij twee:
Ik zelf door zoveel leed bezocht
Dat ik de kracht niet winnen mocht
U uit te leiden tot de steê
Waar men in de aarde u onderbrocht. .…
MEIREGEN
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.014 de meiregen valt met bakken
uit de lucht de prunusbloesem
wordt losgeweekt treurt om
snel vergane glorie laat kopjes
hangen ziet op de begane grond
vloed aan regenwater dringen
bij rioolput de merel dempt zijn
gezang minder uitbundig soleert
hij bezwerend naar betere tijden
wisselvalligheid grijpt mijn lurven
neemt me stevig in de houdgreep…
Zinderende zomer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
894 Een lamlendige zomerhitte
Vertraagde zin van alledag
Verschroeiende zonnesteken
Een natuurlijk rouwbeklag
Verdorde fletse einders
Trillende zompige lucht
Een bodemloze droogte
De lome leegte zucht
Meedogenloze stralen
Zinderen de hete grond
Barsten in moeder aarde
Een uitgedroogde wond
De oorverdovende stilte
Een verstikkende atmosfeer…
Hallo herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
587 Hallo herfst,
Ben je daar weer.
Weet je nog
De vorige keer...
Je blaadjes vielen
Neder zoals mijn hoop.
Steeds kaler werd de wereld
Steeds kouder werd mijn hart.
Gelijk met de natuur
Viel ook mijn eigen winter in.
Maar toen de lente kwam
En de aarde warmer werd
Bleef mijn wereld sterven,
Als een slapende die geen ontwaken kent.
En…
herfststreken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
626 Wanneer in`t bronsgroen eikenhout
de bladeren gaan vallen,
word ik steeds weer herinnerd
aan onze jaargetallen.
Bij bomen komen blaren weer,
zodra het voorjaar wordt,
maar ik zit met een kale kop,
kom haren steeds te kort.
Aha, één ding heb ik toch voor
bij bomen in het bos,
ik zit nog vol met streken,
die laat ik op u los.
Daar ik…
hoe zacht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
709 hoe zacht de herfst kan zijn
alsof hij nu alleen voor mij is
de blaadjes neergevleid
met harmonie in kleuren
en aarzelend
het strelend zonlicht
op mijn huid
zo zacht de herfst
en jij…
Op zijn kwaadst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Stoelen omgewaaid
Oktober al op zijn kwaadst
in haar schoonst gewaad…
Korrelig betaamd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
527 ik signeer de tomeloze klanken
al was het papier, breekbaar als
de porseleinen herfst dringt de
waarzegger in mijn sterven door
ik streef zegt zij, jij streeft naar tekst
en welzijn in een gesproken rust waar thema
zich subjecteert in een volkomenheid van
besef, weliswaar is het niveau kleinschalig
en korrelig betaamd in vormloze gedachten…
Als nevel heerst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 De bieten geoogst
niet te tellen opgehoopt
langs een akkerrand
November schilderachtig
voor mijn geest als nevel heerst…
Wazig
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
724 Een dichte wolk
van klamme mist
condenseert deels als
druppels in ragfijne
spinnenwebben,
plooit zich sloom,
als een vale kille deken,
benauwd beklemmend
om mijn oude, bange en
warm kloppende hart,
dat hunkerend en hoopvol
wacht op de doorbraak
van de eerste zonnestraal,
die mij keer op keer weer
nodigt door te gaan.
In de herfst…
Lijk dit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
540 De herfst
een beetje crimineel
overal
een blad te veel
verval
grijpt om ons heen
de esdoorn opulent
in vreugde en verdriet
een roodborstje
dat geluidloos landt
begrijpt die herrie niet
van groen naar rood
tot goudbrokaat
dat stil vergaat
er sluipen geruchten
in mijn tuin
van oudsher
van her en der
verhalen
met een happy end
lijk…
duizend tinten herfst
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
814 een vlaag gebroken wind verschraalt
contouren van een boom, zo naakt
nu stramme kou zijn takken kraakt
en bloemen uit hun zomer haalt
de wereld huilt
wat vogels op een kaal terras
verborgen achter vuil en steen
hun veren door de vorst uiteen
slechts dievend tussen blad en plas
een kruimel dood
in hoogtes glanst turquoise lucht
een zachte…
Het rijpt….?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
676 Het sluipt naderbij,
ik leef maar door,
wacht af, wat komt,
wat nader kruipt
grijpt me naar de
keel,waarmee de
hartenklop verstomd.
De slimme dood in
eindigheid vermomd,
komt altijd na het
dagelijkse brood,
groeit liefde aan
tot aangename kost.
Als bloesemvuur
van een late jeugd
zich meldt,
versnelt de adem
van de vreugd…
Neem me mee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
780 Leunend op de wind
mijn armen wijd gespreid
ogen gesloten
neem me mee
wind rukt aan haren en kleren
als ontelbare lange vingers
aangenaam
of toch niet
ik hou mijn adem in
even maar
en zet dan een stap vooruit
neem me mee
traag
worstelend
evenwicht zoekend
maar
ik kom vooruit…
Verbolgen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
643 Verbolgen zijn, 't zint me niet
dat je heel de dag, de zon pas ziet
als ie bijna rusten gaat!
De weerman zat er weer eens naast
had vast -en zeker weer haast:
om voor 't donker thuis te zijn!
Verbolgen zit 'k nu dus hier,
mist heel de dag, terwijl 'k wenste:
da'k de zon, voelde en zag!…
Bloemsierkunst
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
557 Ik heb de stad versierd
met bloemen van soorten allerlei
daar jouw ogen vredig gesloten waren
leek permissie overbodig
met grote nauwkeurigheid
raakte ik, zij 't maar heel even,
die plekken aan
waarop ik 't het mooist
tot mijn recht kom…
Daar
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
564 Een milde nevel
daar komen
langs de wegrand
nog
heel even
flarden goud
tot leven
daar komt
nog is er aarzeling
een winterzon…
Winterwandeling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
832 Wind snijdt in het gezicht
Een waterige winterzon geeft
de grijze vlakte kleur,
die schittert in het bleke licht…