Alle inzendingen over jutter van tijd ....

46637 resultaten.

Sorteren op:

grote slaap

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.340
het licht wekt de ochtend we stappen uit de droom die ons onverhoeds of verwacht zal voeren naar de grote slaap we stappen uit zo lang we kunnen negeren onze droom het ochtendlicht is onwetend als de grote slaap ons in een dwingende omhelzing meevoert in een eeuwige droom…
j.bakx16 december 2007Lees meer >

Pakken wat je pakken kan

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 814
Klokjes in overvloed, Wat is nou tijd, Welke loopt nou goed? Blijf niet vast zitten aan de tijd, 'T is niet belangrijk. Je bent rijk aan tijd, Dus houdt moed Een klok zegt alleen maar hoelaat het is, Een klok zegt niks…
John de Groot30 december 2007Lees meer >

Nieuwjaar, Nouvel An

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 704
en nous donnant un Beau Regard sur tout que nous gardons dans le plus-que-parfait' Daar waar de rotsen zich uitstrekken naar de Oceaan rusten wij uit in een groene vallei die ons ontving zonder voorbehoud, gastvrij zoals het leven voor ons allen zou moeten zijn terwijl het ons een Mooie Blik gunt op het bewaarde in de voltooid verleden tijd…

"De eeuwigheid loopt voor ons uit" (haiku's)

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 615
Niets op de wereld heeft zoveel kracht, als 'iets' waarvoor de tijd rijp.…
pama15 januari 2008Lees meer >

kom terug

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.370
kom zoals je bent kom zoals je was kom als wie ik wil dat je bent schiet op neem de tijd maar kom niet te laat…
Kelly8923 januari 2008Lees meer >

Haast niet

netgedicht
4.1 met 49 stemmen aantal keer bekeken 1.534
wezenloos door ramen als voor eeuwig naar de grijze schim door mistige adem mensenschietend Gemonteerd als beeldfragmenten aan elkaar glijden Langs mijn ogen voorbij het leven van de dag 10,9, 8, ze..ëen van tijd zink ik langzaam weg onder water…

tekens

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 747
de vele leestekens we tellen ze niet langer vertelden over ons samenzijn ze zijn vervaagd zoals de namen op een verweerde, vermoeide grafzerk van een vergeten rustplaats zo nu en dan probeert een van hen verbleekt en haperig onze levens te verlichten de vele leestekens ze tellen niet langer we zijn samen…
j.bakx10 februari 2008Lees meer >

Tijden Veranderen

hartenkreet
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.656
Er was een tijd dat ik je vertrouwde. Een tijd van vriendschap en blijheid. De vrijheid straalde er vanaf, wij met z'n tweeën konden alles aan. We waren het beste stel vriendinnen dat er ooit geweest was, nooit ruzie, en nooit spijt. Maar de tijden veranderen. Nu ik hier jaren later zit weet ik, ik ben je kwijt.…
Nikki14 februari 2008Lees meer >

proces

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.251
het druppen van de kraan heeft de klok doen roesten minuten duurden langer vielen uiteindelijk stil water kan de tijd niet stoppen slechts de maat valt weg de duur van het verloop telkens dezelfde druppel die op dezelfde plaats valt holt de hardste steensoort uit zo voed je op, zei vader even zag ik weer zijn handen verweerd, vol sproeten…
rietvr16 februari 2008Lees meer >

Als het doek valt

hartenkreet
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.534
Als het doek valt aan het einde van onze "leef" tijd maken we de overgang van het aardse naar het eeuwige licht En staan we dan voor Allah, Boeddah of Gods aangezicht?…
ria27 februari 2008Lees meer >

De wereld in herkenning

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 779
Warmde zonnepanelen in mijn hand ving de wind met grote wieken druppelde regenwater door het mos liet de lampen branden op wat hout Ik zie grote walmen zwart een zee met gebroken water te veel gesnoeide bomen het wordt alsmaar later Schoffelde in het zand naar sporen uit ’t verleden ’k vond slechts lege flessen wijn en hier en daar een…
elze22 maart 2008Lees meer >

over de tijd heen

netgedicht
4.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 996
achter het mijne ligt jouw stilzwijgen dat in niets verdwijnt ik zou gebleven zijn van binnenuit misschien vreemd lachen naar het requiem op je lippen en naar de korte slaap van de late grafdelver in ebben zwart maar het wenken van de wind laat mij dodelijk bewegen; het lichaam vol in hongerdagen van bestreden besef…

Eén tijd, één plaats

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 965
Geen foto draagt jouw beeld en geen steen zal jouw naam torsen, door tijd noch plaats te vangen ben jij ijler dan een gas. Gebeiteld in verleden tijd draag ik mijn hele leven op buigende schouders mijn zerk tegemoet. Ik vrees wat jij bevrijding noemt: een naam die waait in de wind.…

Tussen heg en steg

netgedicht
4.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.134
staat het witte huis waarin ik vroeger woonde met gesloten ogen zie ik nog de granieten keukenvloer geëmailleerde pannen op het vuur het bleekveld en de moestuin een houten schuur op 't oude erf die mijn vader zelf ooit bouwde tussen overpad en achterbuur er wonen andere mensen nu achter de strak gevoegde muren die elegante tuin en dubbel…
Hanny22 mei 2008Lees meer >

Zweem

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 750
Het gevoel slijt ebt weg de tijd wist momenten uit de ruimte dijt uit in knallen het heelal zweeft dol rond. De herinnering lekt vervaagt wat eens samen geboren was voor iets iemand is geweest zo nabij verloren gegaan.…

Geschiedenis

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 676
ze strelend over zachte tijden of stelt ze de heimweefabriek in werking bij vlagen stuurt ze ons een bericht en zet ons - onverhoeds - terug in de geschiedenis die we achterlieten onze oren: zij kunnen niet vergeten…

Zeeën van tijd...

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 545
Zeeën van tijd Uit het niets, Niet gewend. Zeeën van tijd, Waarin je wordt geconfronteerd met de persoon die jij bent. Rusteloos en vol met twijfel. Aan het begin, Het begin maar van wat? Deuren staan wijd voor je open, Maar wie wijst mij het juiste pad?…

waterwerken

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 444
aan dit strand verzandt de tijd in een korrelig boek verdwalen we in zeegeluiden totdat het koud en kouder wordt aan dit strand ondermijnt het wassende water de handgegraven waterwerken en het laatste zandkasteel aan dit verlaten strand laat ik opnieuw het zand door de zilte vingers glijden totdat ik me los maak en vertrek…
j.bakx20 juli 2008Lees meer >

Tempus Fugit

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 716
Geen tijd voor moraal en integriteit Tijd maken is een bezigheid Geen tijd voor deze bezigheid Geen tijd die ons bevrijdt…
Rousseau 2.025 augustus 2008Lees meer >

Nachtfietser

netgedicht
4.4 met 17 stemmen aantal keer bekeken 605
krachtig trap ik door de nacht draai met mijn pedalen een weg door duisternis alsof ik tijd terug kan halen nog voor ik deze heb gemist sneller dan met licht raast langszij het zicht op wat ik ken als gras en bomen ik ben de paden kan ze dromen draag er blind mijn last…
Ludy Bührs10 oktober 2008Lees meer >

Televisie

gedicht
2.4 met 338 stemmen aantal keer bekeken 66.804
men was allang vergeten dat het kon maar het gebeurde: met een zacht gereutel stierf de tv. het sprekend paard verbleekte het licht werd opgestoken en de vader aanzag zijn zoon die bij een storing werd verwekt en zei: wat ben je oud geworden, jongen. --------------------------------------------------- uit: 'Verzamelde liedjes en gedichten…

Moment

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 679
Tijd staat soms schril in oneindig loze momenten uit het verleden stille prenten vallen de uren en dagen stil Totdat de tijd ons inhaalt sloom en constant bleek en broos vervaald gebouwd op wankel drijfzand Momenten, die traag vervagen tijd aaneengesmeden tot in lengte van dagen langzaam weggegleden…

Toen, nu, later

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.123
Het toen brengt beelden in mij boven, zwevend als mistflarden die uitdagend en ongrijpbaar van mij afdrijven en diep in mijn wezen neemt het verlangen toe naar wat ooit was en waarvan ik weet dat ik het ongemerkt en naïef aan mij voorbij heb laten gaan. Nu neem ik mij voor om de zonnige momenten van het nu diep in mijn zijn te koesteren…
Dick20 oktober 2008Lees meer >

Tik Tak

hartenkreet
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 837
Tik tak tijd kan ik uren over praten ik ga aan één stuk door en heb zelf niet in de gaten dat ik twee uur verloor met het kwebbelen over niets.…
Arlette10 november 2008Lees meer >

Krommen

netgedicht
4.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 803
in de tinten van een cyclische palet rood oranje geel en groen blauw indigo violet draaien weken dagen door bestemmen golvend mijn octaven hogerop en dan weer neer ik verkeer bevreemd in fase met een voorbepaalde kronkellijn zal ik ooit nog slagen daarin vrijuit mezelf te zijn…
Ludy Bührs11 november 2008Lees meer >

Lange geeuw

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 526
Zomer duurt een maand, herfst kent vele jaren, een winter duurt een eeuw, sleur vertokkelt zich in schijn, onderdrukking van een geeuw na het strelen van de snaren gaat het seizoen weer verharen, refrijn laat zich niet bezingen in de roerige staart van Maart, is de toekomst niet te ringen.…
pama13 november 2008Lees meer >

Woordeloos

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.180
Muren die hemelhoog marcheren Onbereikbaar voor mijn ladder Toch maak ik sprongen Maar val steeds dieper terug Wanneer zal ik het leren Spouwankers dringen door de voegen Ik lees de jaren in het roest De gebakken stenen door de tijd verteerd Begreep ik maar hoe het moest Het kozijn evenaart mijn houding Gebogen en weerbarstig Woordeloos…
elze20 november 2008Lees meer >

als een lamp

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
als een lamp boven een lege tafel speelt de tijd het loze vissertje aan de kant wie plaatst tegels om te lichten wie bouwt huizen om te slopen wie legt de weg om te mijden wie geeft mij adem om te stokken wie de tijd om af te lopen als de slaap mij droomt waar het daglicht naar verlangt tot de telefoon gaat vraagt of de stem…

poreus

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 606
poreus hier in deze kamer is stilte een ruimte waarin we ons verschuilen zo breekbaar als de dunne doorzichtigheid van haar schaal veilig is niet het woord verte ligt altijd op de loer het verdwalen in datumloze dagen wachtend op het onheil dat een plek zoekt om te gebeuren het uur waarop de rui zich aankondigt de vleugels…