46637 resultaten.
grote slaap
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.340 het licht
wekt de ochtend
we stappen uit
de droom die ons
onverhoeds of verwacht
zal voeren naar
de grote slaap
we stappen uit
zo lang we kunnen
negeren onze droom
het ochtendlicht is onwetend
als de grote slaap ons
in een dwingende omhelzing
meevoert in een eeuwige droom…
Pakken wat je pakken kan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
814 Klokjes in overvloed,
Wat is nou tijd,
Welke loopt nou goed?
Blijf niet vast zitten aan de tijd,
'T is niet belangrijk.
Je bent rijk aan tijd,
Dus houdt moed
Een klok zegt alleen maar hoelaat het is,
Een klok zegt niks…
Nieuwjaar, Nouvel An
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
704 en nous donnant un Beau Regard sur tout
que nous gardons dans le plus-que-parfait'
Daar waar de rotsen zich uitstrekken naar de Oceaan
rusten wij uit in een groene vallei
die ons ontving zonder voorbehoud, gastvrij
zoals het leven voor ons allen zou moeten zijn
terwijl het ons een Mooie Blik gunt
op het bewaarde in de voltooid verleden tijd…
"De eeuwigheid loopt voor ons uit" (haiku's)
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
615 Niets op de wereld heeft
zoveel kracht, als 'iets'
waarvoor de tijd rijp.…
kom terug
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.370 kom zoals je bent
kom zoals je was
kom als wie ik wil dat je bent
schiet op
neem de tijd
maar kom niet te laat…
Haast niet
netgedicht
4.1 met 49 stemmen
1.534 wezenloos
door ramen
als voor eeuwig
naar de grijze schim
door mistige adem
mensenschietend
Gemonteerd
als beeldfragmenten
aan elkaar
glijden
Langs mijn ogen voorbij
het leven van de dag
10,9, 8, ze..ëen van tijd
zink ik langzaam
weg
onder water…
tekens
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
747 de vele leestekens
we tellen ze niet langer
vertelden over ons samenzijn
ze zijn vervaagd zoals de namen
op een verweerde, vermoeide grafzerk
van een vergeten rustplaats
zo nu en dan probeert een van hen
verbleekt en haperig
onze levens te verlichten
de vele leestekens
ze tellen niet langer
we zijn samen…
Tijden Veranderen
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.656 Er was een tijd dat ik je vertrouwde.
Een tijd van vriendschap en blijheid.
De vrijheid straalde er vanaf, wij met z'n tweeën konden alles aan.
We waren het beste stel vriendinnen dat er ooit geweest was, nooit ruzie, en nooit spijt.
Maar de tijden veranderen.
Nu ik hier jaren later zit weet ik, ik ben je kwijt.…
proces
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.251 het druppen van de kraan
heeft de klok doen roesten
minuten duurden langer
vielen uiteindelijk stil
water kan de tijd niet stoppen
slechts de maat valt weg
de duur van het verloop
telkens dezelfde druppel
die op dezelfde plaats valt
holt de hardste steensoort uit
zo voed je op, zei vader
even zag ik weer zijn handen
verweerd, vol sproeten…
Als het doek valt
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
2.534 Als het doek valt
aan het einde
van onze
"leef" tijd
maken we de overgang
van het aardse
naar het eeuwige licht
En staan we dan
voor Allah, Boeddah
of Gods
aangezicht?…
De wereld in herkenning
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
779 Warmde zonnepanelen in mijn hand
ving de wind met grote wieken
druppelde regenwater door het mos
liet de lampen branden op wat hout
Ik zie grote walmen zwart
een zee met gebroken water
te veel gesnoeide bomen
het wordt alsmaar later
Schoffelde in het zand
naar sporen uit ’t verleden
’k vond slechts lege flessen wijn
en hier en daar een…
over de tijd heen
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
996 achter het mijne
ligt jouw stilzwijgen
dat in niets verdwijnt
ik zou gebleven zijn
van binnenuit
misschien vreemd lachen
naar het requiem
op je lippen
en naar de korte slaap
van de late grafdelver
in ebben zwart
maar het wenken van de wind
laat mij dodelijk bewegen;
het lichaam vol
in hongerdagen van
bestreden besef…
Eén tijd, één plaats
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
965 Geen foto draagt jouw beeld
en geen steen zal jouw naam torsen,
door tijd noch plaats te vangen
ben jij ijler dan een gas.
Gebeiteld in verleden tijd
draag ik mijn hele leven
op buigende schouders
mijn zerk tegemoet.
Ik vrees wat jij bevrijding noemt:
een naam die waait in de wind.…
Tussen heg en steg
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
1.134 staat het witte huis
waarin ik vroeger woonde
met gesloten ogen zie ik nog
de granieten keukenvloer
geëmailleerde pannen op het vuur
het bleekveld en de moestuin
een houten schuur op 't oude erf
die mijn vader zelf ooit bouwde
tussen overpad en achterbuur
er wonen andere mensen nu
achter de strak gevoegde muren
die elegante tuin en dubbel…
Zweem
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
750 Het gevoel slijt ebt weg
de tijd wist momenten uit
de ruimte dijt uit in knallen
het heelal zweeft dol rond.
De herinnering lekt vervaagt
wat eens samen geboren was
voor iets iemand is geweest
zo nabij verloren gegaan.…
Geschiedenis
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
676 ze strelend over zachte tijden
of stelt ze de heimweefabriek in werking
bij vlagen stuurt ze ons een bericht
en zet ons - onverhoeds - terug
in de geschiedenis die we achterlieten
onze oren: zij kunnen niet vergeten…
Zeeën van tijd...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
545 Zeeën van tijd
Uit het niets,
Niet gewend.
Zeeën van tijd,
Waarin je wordt geconfronteerd
met de persoon die jij bent.
Rusteloos en vol met twijfel.
Aan het begin,
Het begin maar van wat?
Deuren staan wijd voor je open,
Maar wie wijst mij het juiste pad?…
waterwerken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
444 aan dit strand
verzandt de tijd in een korrelig boek
verdwalen we in zeegeluiden
totdat het koud en kouder wordt
aan dit strand
ondermijnt het wassende water
de handgegraven waterwerken
en het laatste zandkasteel
aan dit verlaten strand
laat ik opnieuw het zand
door de zilte vingers glijden
totdat ik me los maak en vertrek…
Tempus Fugit
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
716 Geen tijd voor moraal en integriteit
Tijd maken is een bezigheid
Geen tijd voor deze bezigheid
Geen tijd die ons bevrijdt…
Nachtfietser
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
605 krachtig trap
ik door de nacht
draai met mijn pedalen
een weg door duisternis
alsof ik tijd terug
kan halen
nog voor ik deze heb gemist
sneller dan met licht
raast langszij
het zicht op wat ik ken
als gras
en bomen
ik ben
de paden
kan ze dromen
draag er blind mijn last…
Televisie
gedicht
2.4 met 338 stemmen
66.804 men was allang vergeten dat het kon
maar het gebeurde: met een zacht gereutel
stierf de tv. het sprekend paard verbleekte
het licht werd opgestoken en de vader
aanzag zijn zoon die bij een storing werd verwekt
en zei: wat ben je oud geworden, jongen.
---------------------------------------------------
uit: 'Verzamelde liedjes en gedichten…
Moment
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
679 Tijd staat soms schril
in oneindig loze momenten
uit het verleden stille prenten
vallen de uren en dagen stil
Totdat de tijd ons inhaalt
sloom en constant
bleek en broos vervaald
gebouwd op wankel drijfzand
Momenten, die traag vervagen
tijd aaneengesmeden
tot in lengte van dagen
langzaam weggegleden…
Toen, nu, later
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.123 Het toen brengt beelden in mij boven,
zwevend als mistflarden die uitdagend
en ongrijpbaar van mij afdrijven
en diep in mijn wezen
neemt het verlangen toe
naar wat ooit was
en waarvan ik weet
dat ik het ongemerkt en naïef
aan mij voorbij heb laten gaan.
Nu neem ik mij voor
om de zonnige momenten van het nu
diep in mijn zijn te koesteren…
Tijd vliegt
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
849 De tijd vliegt
Of vliegen wij
door de tijd?…
Tik Tak
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
837 Tik tak tijd kan ik uren over praten
ik ga aan één stuk door
en heb zelf niet in de gaten
dat ik twee uur verloor
met het kwebbelen over niets.…
Krommen
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
803 in de tinten van een cyclische palet
rood oranje geel en groen
blauw indigo violet
draaien weken dagen door
bestemmen golvend mijn octaven
hogerop en dan weer neer
ik verkeer bevreemd in fase
met een voorbepaalde
kronkellijn
zal ik ooit nog slagen
daarin vrijuit
mezelf te zijn…
Lange geeuw
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
526 Zomer duurt een maand,
herfst kent vele jaren,
een winter duurt een eeuw,
sleur vertokkelt zich in schijn,
onderdrukking van een geeuw
na het strelen van de snaren
gaat het seizoen weer verharen,
refrijn laat zich niet bezingen
in de roerige staart van Maart,
is de toekomst niet te ringen.…
Woordeloos
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.180 Muren die hemelhoog marcheren
Onbereikbaar voor mijn ladder
Toch maak ik sprongen
Maar val steeds dieper terug
Wanneer zal ik het leren
Spouwankers dringen door de voegen
Ik lees de jaren in het roest
De gebakken stenen door de tijd verteerd
Begreep ik maar hoe het moest
Het kozijn evenaart mijn houding
Gebogen en weerbarstig
Woordeloos…
als een lamp
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
510 als een lamp
boven een lege tafel
speelt de tijd het loze vissertje
aan de kant
wie plaatst tegels
om te lichten
wie bouwt huizen
om te slopen
wie legt de weg
om te mijden
wie geeft mij adem
om te stokken
wie de tijd
om af te lopen
als de slaap mij droomt
waar het daglicht naar verlangt
tot de telefoon gaat
vraagt of de stem…
poreus
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
606 poreus
hier in deze kamer
is stilte een ruimte
waarin we ons verschuilen
zo breekbaar als
de dunne doorzichtigheid
van haar schaal
veilig is niet het woord
verte ligt altijd op de loer
het verdwalen
in datumloze dagen
wachtend op het onheil
dat een plek zoekt
om te gebeuren
het uur waarop
de rui zich aankondigt
de vleugels…