6043 resultaten.
Ende schroomt niet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
484 Zo goed als je bent
Veel te goed voor
Deze wereld die
Bol staat van
Onzegbaar veel
Kwaad - zo vaak al
De ander ontzien die
Dat niet verdiende -
Leer je eindelijk
Je eigen ik te ontzien
En schroom je niet
Langer jezelf te zijn…
lege stoelen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
670 het licht heeft zich bevrijd
en heeft mij een volle schaduw nagelaten
ik zou je kunnen vragen
hoe het is
om op papier in duisternis
te verblijven
jouw tegenspraak is zwak
ook van het lot dat dwarrelt
rond woorden van eindeloze eenzaamheid
die dode vlinders begraven
achter het roestig hek dat niemand aanraken wil
behalve de nacht
immer…
Schaduw
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
560 als ik jouw ogen niet mag zien
schuilt je ziel in de schaduw
dat je daar voor kiest
jezelf zodoende voor mij bevriest
wil je mij het liefst ontwijken
of ben je ongrijpbaar schuw
in ieder geval trek je de nacht
verder naar je toe
ik die naar je lacht
botst tegen een “ duistere” macht
die zegt, laat me met rust;
“ Ik toon je…
Duizend doden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
452 Het is die hitte
in mijn beestenkop
die naar ijskoud doet verlangen.
Moe gebeukt door hard metaal
en het ritme van de posse
schreeuwt uitgeput door menskabaal
gesperde bek
een beestverhaal.
Brother, brother, you are going down!
Zo
word ik wakker
op de kade van een diepe gracht
met daarin
in trage stroom
het bloed van duizend doden…
raamvers
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
620 en de pijn
wat doen we met de pijn
generfd tot in de muren van dit huis
het lijkt alsof wij nooit bestonden
en misschien moeten wij het maar zo laten
of zal ik langs de ramen gaan
en dichters vragen
maar vragen zijn
vervelend en dichters houden niet
antwoorden
waarin dromen zinloos ijlen omdat moeder of vader
enkel in steen sprak…
Bezoeker
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
493 Eigenlijk was jij te ver weg
in het verlangen naar iets
van liefde
voordat het dromen begon
om de dag te begroeten
slechts met mogen
niet met moeten
bleef je een bezoeker
met niets te verliezen.…
De verwarring
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
579 De verwarring door gekte
in de familie, die zich verwijderde
als in een echo van stilte
waarin woorden zich verloren
leek immer maatgevend
in het voorjaar wanneer
gras groen groeide in weide
en in het najaar grauw kleurend
het natgewas vol herfstdauw
en misschien was er iets
van die verwarring
die de weemoed tekende
in herinneringsbeelden…
achter de bocht van vloed
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
656 wij zochten regels
die we ademen konden
een waanzinnige liefde om
afstand te dragen, ons staande
te houden in elkaars lichaam, en uit
zoals de slaap van vogels naar zee
die nooit afscheid nemen van poëzie
van zon en uur, almaar meer
hoe verzonnen wij de echtheid
het ruiken van de duinen, de vele manieren
van gemis en hoe je het litteken…
thuisloos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
540 In de schaduw van tijd
doolt het kind
in een thuisloze ruimte
op zoek naar liefde
Zijn rijpe adem
wasemt eenzaamheid
Het hongerige hart
echoot verlangen
rust te vinden in zijn licht
Maar het huis van de geliefde
fundeert niet op moeras
De muren geven rust
en benauwen tegelijkertijd:
Kom mee naar de kermis
Verleid me met erotiek…
Echt waar
gedicht
3.5 met 2 stemmen
5.321 Het is al gebeurd dat ik 's nachts in bed
even licht heb gemaakt om mij even te zien.
(Ik durf zelfs pas ontvangen brieven ongeopend
posten, om nogmaals de bestemmeling te zijn.)
Ik denk dat ik mezelf uit het zicht heb verloren
en halvelings zoek ben geraakt in het ergens.
Want elke dag vind ik het steeds maar vreemder
mij te betrappen op…
schemerrook
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
565 -het zal nooit meer hetzelfde zijn-
ik probeerde
de stem te ontvreemden,
dichter bij mijn hart
maar alles was al gezegd
voor mijn raam
dekten schemer en rook
de avond toe
alsof het een simpel gebeuren was
van één, alleen…
BIJ EEN WINKELPUI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Ogen in kassen
Waarvoor het licht te fel
Pupillen, speldenknoppen
Op het punt te verdwijnen
In dik matglas, lichtblauw
Geen spoor van glans
Doffe doodsheid en nee
Vooral geen ellende van
Anderen
Hij bespaart haar zijn verhaal
Ternauwernood, omarmt haar
Magerte en daarmee weer de dood
Hij is koud uit het graf verrezen
Met zo vers…
Onvermoede kracht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Wonderlijk teer ben je,
Toch schijnbaar sterk
Gesponnen uit het niets,
Bijna onzichtbaar,
En toch in staat
Het berkenblad te
Dragen dat jouw
Omvang honderdvoud
Omspant…
zwart of zoet
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
679 najaarsregen, een wankele tafel
waarop menig woord werd doorwoeld,
een halve kop koude koffie, naamloze suiker onaangeroerd
ik mijmer over wat ik bezit en schets u een beeld
u mag zich er vrij in bewegen
biedt het ruimte om mij te zien
en wat ik achterlaat
hoort u het waggelen van mijn pen
op de manke tafel terwijl de regen tegen het raam…
Zwaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 Hij slaat zijn vleugels
open denkt ik ben een zwaan
witter kan het niet
de spiegel barst in duizend
spatjes zozeer zwaan is hij…
Innig kus ik de droom
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
719 Innig kus ik de droom
en niet de man
Kan ik dan wel houden van…?
Lief ik het hart van een fantoom
die mijn hemel schiep?
Wie was jij, mijn lief
naast wie ik sliep?
Drapeer jouw lover als een schijn
op beide slapen
waartussen ik mij heb verliefd
Geef mij de tijd om te ontwaken
Heeft jouw beeld mij nu verlaten?
Dan -lieverd- wees…
collecte van de nacht
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
579 de dood brengt gedichten
naar een sterveling
ik ga met een schaal rond
en collecteer het afscheid
nog steeds
van woorden en een vader
steen en stilte
harde sporen in huid
en knieën
en het dode leven van alledag
uitgerend…
Thuis, op het kerkhof
gedicht
5.0 met 2 stemmen
4.483 Tussen de zerken, lezend het verleden
Van deze kleine stad, waaruit ik kwam,
Waarheen ik telkens wederkeer, vernam
Ik achter mij stil wandelende schreden.
Verwonderd zag ik om. Even beneden
Het kruis in 't midden draagt een vrouw een vlam.
Dit stenen beeld, vlak naast een treurwilgstam,
Stond of 't gereed was, op mij toe te treden.
Geen…
Depressie VI
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
643 De wereld valt op me
En dan word ik door
Onmetelijke zwaarte verpletterd
En ' t vreemde is
Dat het lijf nog min
Of meer intact lijkt
Waar de geest in
Miljoenen snippers uiteenwaait
En het Ik onherstelbaar
Beschadigd is…
Ontmoeting
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
618 We zagen de hel in elkaars ogen
- de woorden die je sprak
toen je je Vlaamse schone introduceerde.
En ik hoorde haar accent
en zag geen hel
maar een steen
en ik dacht
hier liggen twee stenen
te wachten op wat licht.…
Dode sneeuw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 Overleven doe ik
In sneeuw die
Dood is,
Dode sneeuw
Die roemloos
In en om mij heen
Gesmolten is -
En vlokken die
Voorgoed aan mijn
Einder verdwenen zijn…
verborgen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
628 ik aanvaard de reis
naar winter, er is maar één richting
en misschien alles wat ik wens
de kamer blijft binnen terwijl daken
voorbijtrekken, uit ieder huis een adem ruist
en dan de slaap hervat
welke naam zal ik geven aan het kind dat aan iedere deur
vragen stelt, over spiegels glijdt, half in het huis en enkele seconden later, half in vlokken…
Bang ben ik alleen voor gisteren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
575 Bang ben ik alleen
Voor gisteren -
Niet voor vandaag -
Want ik ben in mijn
Verleden blijven steken
Omdat het hart van mijn
Ziel ophield met kloppen
Voor mijn leven goed
En wel begonnen was
En ik daardoor aan vandaag
In 't geheel niet toegekomen was…
ik was een kind
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
533 het is stil
alsof bij iedere sneeuwvlok
een nieuwe schaduw valt
jij zit schuin tegenover mij
het brengt een soort triestheid
in de kamer
we bewegen steeds dieper in de winter
nauwelijks meer dan een ongecirkeld woord
dat in de waanzin van de wind
onbekende richtingen op vingers telt
onophoudelijk, voorbij als suikerspinnenwolken
waarin…
In de huid van…
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
515 Verlaten mens, treedt
uit de schaduw van je nacht,
wat zit je nog te mijmeren
over nieuwe vragen,
er is brood, er zijn
spelen hier,loop niet
dood in een levensspoor,
de dogma’s achterna
verlangens versleten
in een schrander dier.
Het is om het even hoe je
mag heten, ik zal je
blijvend strelen, om
de onafgemaakte dromen
met je…
De twijfelzaaier
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
543 De twijfelzaaier was met
ongebonden handen vertrokken
met zorgeloze haren zwervend
over akkers, uitgewuifd door
goudgele aren, verwaait het
stuifmeel van het rusteloze
gedachtegoed, opgebonden tot
zover de wereld reikt maar
nergens schijnt te kiemen, het
spoor is niet meer wat het lijkt.
Ik vertrouw de boodschap en de
richting…
Verlangend uitzien naar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
556 Verlangend zie ik
Deze morgen uit
Naar de aarzelend
Opgekomen, ietwat
Waterige, zon die
In ' t voorbijgaan
De laatste sneeuwresten
In zichzelf op laat lossen
Zoals ik ook hoop
Dat mijn binnenste
De kou en het verdriet
In zichzelf op laat lossen…
compilatie en schuld
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
577 de waarheid
stoot zich telkens
aan dezelfde steen
hoe schuldig kan je zijn
aan onschuld, vraag ik me af
of is het de som van dingen
die aan het eind van de leugen wacht
glazen waterlelieknoppen verdragen geen stenen
ook niet op blauwe, bevroren lippen van sprookjes
de wereld
krimpt koud in uitgedoofde handen
wanneer je vloekt om…
als de lans valt
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.055 een lans
doorsteekt
mijn hoofd
borst
buik
zo alles,
het verwondt
het splijt
mij,
mijn wereld;
een vaste aarde
het pint mij
in de weke grond
de storm
schudt mij
sterk
als speelbal
naar alle
kanten
warrig worden
mijn gedachten
wazig het zicht
op gehavende
restanten
en jij
jij
stroopte
de schellen
van mijn…
Jezus was een schyzofreen
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.282 In een visioen zag ik hoe het hoort te zijn
Vrede en liefde overspoelen de aarde
Zondeloos leven, zonder zorgen, zonder pijn
Mensen waarderen elkaar en laten een ieder in zijn of haar waarde
Ik werd geleid door hogere machten,
een ieder die me zag bedaarde
Ik was de verlosser van vulgair naar rein
Alles stond in verbinding, de wereld onder…