1876 resultaten.
Carthago
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.412 je ligt
allicht
voor alle eeuwigheid
in 't stof der dagen
te wachten
tot de zon
nog één keer
je genade geeft
blootvoets
kaal geschoren
verminkt
tot in het bot gebroken
de zee
tot troost
bij ebbe en bij vloed
beweent je kroost.…
Verseau
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
774 (fontein te Arpaillarques)
zijn mossige baard
verraadt jaren waterloop
een onlesbare dorst naar meer
laat zijn levensader wellen
het peinzend gelaat
met de zorglijke trekken
geeft het geheel iets waakzaams
alsof het zijn taak is
alle dorstigen
in het hertogdom aldaar
te moeten laven…
EXCURSIE
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
759 haar stem klonk luid en vreemd verbogen
er hing iets om haar nek, ze was een buik-
spreekpop, die als een pratend doorgeefluik
vertelde over schepen, over dogen
het was niet waar, al was geen woord gelogen
maar zij genoot alleen het vruchtgebruik
van wat geschonken werd uit deze kruik
en debiteerde slechts ons onvermogen
het zonnetje brak…
Zo ver van huis
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.824 Zo ver van huis, een andere wereld
met vreemde mensen, toch vertrouwd.
Ze wenen wel dezelfde tranen
en worden hier ook graag vertrouwd...
Er is de hete lucht, het dromen
van altijd weer een ander licht,
de stilte soms tussen de woorden,
de klanken van een nieuw gedicht,
maar ook het zoeken naar de namen
van ander fruit, van zoveel vreemds,…
Delfi
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
617 de zon kapt op de helling
een heiligdom van stenen
letters voor altijd gedreven
het gesproken woord is uitgedoofd
hagedissen scharrelen schichtig rond
stille woorden op gewijde grond
rotsvast gehecht als toverwoord
de zon brandt verder ongestoord.…
Geworpen in een zee
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.055 Geworpen in een zee van geuren,
van licht dat anders is dan thuis,
van vreemde namen, klanken, kleuren,
van andere woorden,... straks naar huis.
Wat heb ik heimwee naar `t vertrouwde,
naar koele lucht en zomerblauw,
maar zal ook daar de zon zo branden
dat ik er echt niet meer van hou?
Laat me nu hier nog maar genieten,
nog even dan, en…
Aliën
netgedicht
4.7 met 11 stemmen
1.071 de stam van de boom
op de camping municipal
in Bourg-en-Bresse
oogt buitenaards
wanneer ik hem
met één "click"
tracht te vereeuwigen
geeft hij mij nog snel
iets van een knipoog
vergeefs zoek ik later
naar het bewijs op de foto…
Piazza Siciliana
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.409 langs de oude fontein
over verweerd travertijn
schuifelt een mamma
haar zoon op Vespa-vering
lummelt bij de wering
met een raggazza
haar man speelt canasta
bij een bord hete pasta
en een glas Corvo-wijn
stemmen sterven zacht
in de Siciliaanse nacht
waar geheimen geheimen zijn…
Reiziger
gedicht
4.5 met 108 stemmen
16.669 Aan wie behoort de reiziger
die zandkorrel op de weg,
dat stofje in de lucht?
Zijn het de hoge klippen
of diepe dalen?
Is het de walvis,
dromedaris of het land
waardoor ze gaat?
Is het de reiger
die een stukje meevliegt
of de struik
die eerst ver,
dan dichtbij,
tenslotte achterblijft?
Nee, zij hoort niet aan
de zuidelijke hitte…
Dalida
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
849 rendez-vous
met een droombeeld
in levend wit
ter herinnering
aan een stem
vol melancholie...
een blikvanger in de
achtiende divisie
van begraafplaats Montmartre
als een vorm
van ontkenning
staat zij daar
'herrezen'
uit een zee van bloemen
die tot jaren
na haar dood
nog dagelijks
door bewonderaars
worden bijgezet…
Naar de Oost
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
889 Het was op een heldere oktobermorgen
dat ik Nederland voorgoed de rug toekeerde.
Slechts bepakt met een saxofoon
en wat gedichtenbundels
vertrok ik naar het oosten
voor onbepaalde tijd.
Vierduizend zonsopgangen later,
herinner ik mij die dag
als de gelukigste van mijn leven.
Het gevoel van absolute vrijheid
dat ik ervoer op het…
klokvast
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.455 straks sjouw ik
met mijn koffer
achter mij valt kras
de deur in 't slot
klokvast
vlieg ik
op witte wolken
naar het zuiden
de aarde
begroet mij rood
wil mij op zijn minst
verleiden om te blijven
in de netten
onder de bomen
groen en zwart
smakken al olijven
maar vooral
de oogst
van zoete druiven
zal beklijven.…
Verraad
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
1.013 Onderweg zul je eilanden,
oceanen en steden tegenkomen,
je zult vrouwen omhelzen
in de schaduw van olijfbomen
en kinderen verwekken in
koude of in warme landen.
Dan op een dag,
waarschijnlijk onverwacht,
zul je iedereen achterlaten,
je zult je ogen sluiten
en met een sereen gezicht
zomaar vertrekken.
Hoe is het mogelijk
het licht van…
Geografie
gedicht
3.7 met 26 stemmen
14.811 Dit heimwee blijft nu wel voorgoed,
naar een landschap onderweg gemist
waarvoor je juist gekomen was
over de geysers van ijsland,
de gebroken glasvlakten van de poolzee.
Na dagen wachten in een onwennige ankerplaats
de zon zien rijzen over de grote oceaan.
Belanden in narita, het veld der vleugelen,
en een stad zo onheimelijk als de gebeeldhouwde…
onvoltooid applaus
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.608 kort voor Tarifa rechts
kronkelt een nieuwe asfaltweg
glimmend haast spiegelglad
richting zee
daar kruip je dan
bijna tot in zee
tot op het strand
o stad
zo diep gelouterd
tot in je grauwe stenen
het is hier stil
het is hier beter
niet te spreken
want stenen
spreken niet met woorden
maar met beelden
het forum ligt verstomd…
unieke naam
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.731 het vliegtuig
landt keihard
met een schok
stokt navenant
in mijn schouders
zonder enig excuus
een onverschillig
maar dagdagelijks
gebeuren
mijn droom rolt
als een teerling
op de landingsbaan
verplicht met gordel aan
tot bij de stilstand
van het noest gedraai
ik sluit mijn oog
een arend stort zich
onbeducht in zee
ver achter…
Naar huis
netgedicht
4.8 met 17 stemmen
979 Phuket 100 kilometer,
de zon is een brandend wiel,
hitte druppelt als was.
Parelende handen sturen de auto
over rivieren uit teer,
de blik stuit op rubberbomen.
Terwijl de verte nadert
weet ik een glimp van koelte
om de volgende bocht.
Sproeiers en magnolia,
gin-tonic en een bries,
een stoel op de veranda.…
Mobiel station Yvonne
netgedicht
4.8 met 32 stemmen
1.227 Centraal station een remonstrantse dominee
sprak mij aan en deelde mij al heel snel mee
dat wij dezelfde school bezochten
leraren passeerden de revue
na veertig jaar nog steeds niet dejà vu
na het overstappen ineens temidden van studenten
voelde ik mij heel snel thuis in veertig jaren
waren de meest boeiende studentenelementen
nog steeds dezelfde…
Stoomdepot Rotterdam*
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
899 We studeren treinen,
stoomlocomotieven met een
sissende s. Een overhoring.
Een dikke Duitse diesel dendert
donderend door. Achter hem aan:
een rijtje stilzwijgende goederenwagons.
Nu even niet associëren.
Bij de les blijven dus en onthouden
hoe deze trein er nu uitziet.
Dit is een repetitie.
Vandaag leer je voor morgen.
En morgen rijden…
Très chique!
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.249 Annecy draagt vandaag
een kleurige oktobermantel
en een kleed uit
roestige kastanjes.
Dit gewaagde ensemble
wordt op geraffineerde wijze
gecombineerd met glazen muiltjes
en een subtiel wolkenhoedje.
Het geheel wordt vervolmaakt
met een shawl van wilde ganzen.…
Mobiele massa
netgedicht
4.9 met 31 stemmen
1.130 mensen uitgekeken
Ik mis mijn auto en de medemens
In de auto kon ik in mijzelf praten
Met al die mensen om me heen
Zal ik dat echter zeer beslist wel laten
De hoop op het volgende station
Begint mijn accu vast wat op te laden
Zou zij nu komen om met parelende lach
En een royale woordenstroom te praten
Illusie doet me dromend verder reizen…
eerste reis
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
1.135 twee zeewaardige karvelen
een kraak met vierkant getuigde mast
varen uit de haven van de Zilvervloot
een landtong nabij de zuilen van Hercules
hij vervalst tijdstip en afstand in het logboek
om de matrozen niet van hun moed te beroven
op zijn hoed plant hij een pluim, kruipt uit zijn huid
waant zich op het grote oosterse schiereiland
maar…
"Emigrant"
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
867 Hij is een emigrant,
Uit een ver land
Hij weet wat reizen is
Wat overleven is als een vis
Gevangen in de netten van de visvangst
Doorbrekend de barrières van de angst.…
ZONDAG IN NAPELS
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
984 In Napels is het rustig; wat een wonder
Kerkklok en voorganger zingen me wakker
Getuigen van het leven van hun Makker
De katholieken kunnen niet meer zonder
Beland in Napels’ groene hart en longen
Zijn ’Rijksmuseum’, kinderen en palmen
Blijf ik bij honden en bambini talmen
Voor ik ’t vermenigvuldigde, verwrongen
Gelaat van Christus zien…
Reisgedicht
netgedicht
4.3 met 31 stemmen
3.110 Er was eens een reis
Opwelling van gevoel
Zolang verdrukt geweest
Even een sprank van hoop
Een beving van contact
Mijn eerste haar was grijs
Gesprek zonder doel
Boeide het meest
Mijn zuivere ik
Gaf even vrij van zorg
Los van daags geworg
Emotie ten doop
De contactsinus heeft zijn top
Gaat licht dalen
Mijn eigen wijs
Zegt mij…
Friesland
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.454 Kom mee naar Friesland
Dat vind je aan je linkerhand.
Dan moet je wel uit Groningen komen,
anders ben je er voor niets heengekomen!…
ABRAHAM
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
3.258 een man voelt soms de drang op pad te gaan
de weg is lang, hij weet niets van tevoren
hij hoort sirenenzang en is verloren
beloften aan de sterrenhemel staan
in een geheimschrift, god weet waar vandaan
hij staat vroeg op, vertrekt bij ochtendgloren
is een oase daar, een stad, een toren?
hij gaat voorop en leidt de karavaan
doorkruist woestijnen…
MASKERADE
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.193 veel wijzer werd ik niet van mijn bezoek
hoewel mijn plan was grenzen te verleggen
heb ik op mijn verblijf toe moeten leggen
en eindigde als zwerver op een hoek
de handel stond als magertjes te boek
had niemand mij dat eerder kunnen zeggen?
ik viel ten prooi aan dieven en dieveggen
mijn tas met portefeuille raakte zoek
ik vroeg een juwelier…
Vertrek
gedicht
2.4 met 29 stemmen
20.396 Een hondje rent over de kade.
Het moet een Portugees hondje zijn,
Dat daar over de kade rent,
Heen en terug en onzichtbaar, terwijl het kwispelt
Met zijn kleine bruine staart.
Onzichtbaar rent het hondje,
Onzichtbaar schiet het onder kranen door.
Dan springt het mee met een vorkheftruck,
Dan trippelt het langs containers die wachten
In het…
Hectisch
gedicht
3.1 met 77 stemmen
2.636 Een vogel vliegt
waar ik wil gaan
Kijkend naar bezige steden
Zoals een broedkamer
van de mieren
die ik vroeger als kind
graag opende:
Paniek
Geregel
Geschrokken sloot ik dan het domein
Rende naar huis
om over mieren te vertellen
------------------------------------------
uit: 'De tonen van replica' (1999)…