2665 resultaten.
Handen die meer mochten
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
620 er vroren
bloemen op het raam
groeiend uit de hoeken
ademen sloeg aan
bloeide in een
vroegere herinnering
waar straatlantaarns
lichte plekken
gloeiden in de sneeuw
en wij in vrije val
de vlokken volgden
elkaars ogen zochten
warme handen die
meer mochten op de
afgeschermde plaats
de intimiteit van dat
moment bloemde op het…
In bevroren geesten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
587 weer sneeuwt het
in bevroren geesten
de klaarheid van
de maan heeft afgedaan
bedekkend wit
effent de streken
waar cultuur de
bakens uit heeft staan
je winterslaapt
in hart en nieren
freewheelt door
de dagen heen
maar als gedachten
gaan ontdooien zal
lente zich na sneeuwruim
gaan ontplooien…
Kristal in dwarrelwoord
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
482 je sneeuwde
in het afscheid nemen
vlokte kristal
in dwarrelwoord
stapelde in
wit bedekken
wat onze oren iets
te vaak hadden gehoord
in vlagen vervaagden
je stappen naar de trein
de sporen dubbelden
omdat ik bij jou wilde zijn
de laatste kus
smolt op je lippen
jij vertrok en ik bleef buiten
zwaaide naar besneeuwde ruiten…
jou elegantie meegegeven
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
572 in ijs
heb ik je
vormen bevroren
geen natte
vingerwerk maar
zagen en grof boren
met branders
heb ik de details verfijnd
jou elegantie meegegeven
je transparant gelaat
gedecoreerd met haar
uit sneeuwkristallen
jij bent het mooist van allen
ontdooien als de lente komt
zal je dan ook heel zwaar vallen…
In lichtende kristallen
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.397 ik zag je
al van verre
in glanzend onderscheid
je duikt en danst
zweeft wollig lang
in winters vrije val
komt met velen
zacht dalend
op de dwarrelwind
ik vang je schoonheid
op mijn hand
in lichtende kristallen
je gloeit nog één keer aan
en langs mijn huid traant
nu jouw kort bestaan…
Een malle gedachte over sneeuw
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
449 stel nou toch, denk ik even, dat de sneeuw
het broze, tot ijskoud stof vergane gebeente
is van gestorven en allang vergeten goden
eens trots en sterk, eens aanbeden door velen
in heksenkringen, in bloedige offerrituelen
om nu in stukjes te verwaaien over steden
en ik raak verder verdwaald in de vlokkerige
omarming van zoveel dood tegelijkertijd…
liet hij fijntjes merken ...
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
715 koning Winter was weer in het land
kort maar want hij is al weer verdwenen
de sneeuw is door de zon al weg geschenen
en mijn hand die kan weer zonder want
maar zijn almacht liet hij fijntjes merken
voor even veranderden alle bomen in berken…
Sneeuwdier
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
592 Nu zal zij wel een sneeuwdier zijn
ergens hurkend op een dikke tak,
haar ogen vol tranen.
Dagelijks liepen we hand in hand,
vormden samen een lieflijk eiland;
toevluchtsoord voor bannelingen.
Soms vliegt een sneeuwdier urenlang,
hongerig zoekend naar een prooi
die zich camoufleert als sneeuwvlok.
Vaak spraken we zonder woorden
lagen…
Ingekleurde vlokjes sneeuw
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
495 we moeten zijn terugkeer vieren
er een feest van maken
zijn er voldoende slingers in huis
voor als hij straks thuiskomt
en zijn driften weer voor even
heeft beteugeld
confetti, die we omhoog werpen
en dan als stuifsneeuw
op zijn dronken harses
zien neerdalen
een bedwelmde man valt om
ligt stil, bedolven onder
olijke vlokjes sneeuw…
Lopen op verse sneeuw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
424 De taal die alleen
Uit klanken bestond
Heeft nu ook
Woorden gekregen
Die ik kan schrijven
Op mijn geduldige papier -
In dichtvorm schrijf
Ik ze neer, een
Onbeschrijflijk gevoel
Maakt zich van mij meester,
Voor mij het gevoel van de eeuw,
Dichten in mijn vergeten taal
Voelt als lopen op verse sneeuw…
In ontdooien
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
763 je sneeuwde
in winterswit
met vlagen
mag ik nu ook
de druppels dragen
van jouw regenbui
de warme adem vragen
van de wind die in
ontdooien onze lente vindt…
In smeltend samenzijn
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
541 een laatst sneeuwgordijn
rafelt losse plukjes
hagelt kleine stukjes
in smeltend samenzijn
de noordooster
klaart de lucht en
na een aard uitstralen
kunnen we de schaatsen halen
wij zijn niet uitgeblust
laten snelheid ons plezier
bepalen op sloten en kanalen
met koek en zopie in de rust
eindelijk gaat de vorst
de erfenis inschalen…
In kristallen duikeling
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
592 je danst
op wind
speels en dartel
als een kind
wit onschuldig
is de vrijheid
die je huldigt in
kristallen duikeling
toch ontsnap jij
niet aan dalen gaat
de aarde halen om te
smelten in haar warme schoot…
Het kittig tikken
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
640 je danste zacht
in mijn gedachten
zag je lopen
springerig in jeugd
de korte laarsjes
het kittig tikken
in je pas voorspelde
toen al frivole deugd
soms mocht ik ook
je nachten delen
de wind noordoost en
jou met warmte strelen
dan kozen we voor
hemelhoog en sneeuwden
alles onder want als jij smolt
restte altijd een fraaie regenboog…
Vrieskou
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 Vroeger woei de wind zo straf,
hadden we nog echte winters,
waar aangevroren spelden
op moeders schoot
werden weggewreven.
Snot pegelde aan neuzen,
terwijl de dapperen het
eerste ijs, onheilspellend
hoorden kraken
en of 't zou begeven.
Bloemen plakten vast aan ramen,
toen buiten nog wel eens naar
binnen kwam, door kieren…
Modeltuin
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
628 Een drukte van jewelste
in mijn witte tuin
en ik, ik zoek er woorden bij
de wintercollectie is uit
wat berken en een populier
met wolgemutste kruinen
de treurwilg oud fit
naast een slanke den
oogt witter dan de witste sneeuw
een paar bomen van letters
spreken mij aan
het zijn zes essen op een rij
zij kennen geen alfabet
ik plak…
Wit in geel opbloeien
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
962 zag je lentebloem
wit in geel opbloeien
een vlinder zo dichtbij
zij kende alle geuren
vloog in sneeuw en hagel
regenboogde alle zorgen in
fladderend komen zo voorbij
ja ik was godvergeten blij
koester alle kleuren
die jij geeft bewonder jou
en weet dat jij ook om en met
mij naar een nieuwe zomer leeft…
Sneeuwde liefde al
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
1.158 je voeten
raakten me
met winter
maar in je ogen
sneeuwde liefde al
ik streelde
stelen van ijsbloemen
ademde met warmte
jouw bloeien
en jij smolt
wat was is
nu verwaterd
klatert als een
lentes eerst beginnen
warm kom ik bij je binnen…
Het wit nog slapend
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
700 geen maan
kale takken doden
herfst en zomer
nog warmt de grond
met oogsttapijt
de winter komend
je vorstte
uit het donker
het wit nog slapend
lichtte op
in winterlicht
de zon ontwakend
mijn koning winter
kom zacht naderbij
ik heb je sporen al gezien
en neem de macht
het is zo lang geleden
verover dit jaar dan misschien…
Wittend zwart beschermend
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
853 gestaag valt sneeuw
als zachte witte deken
soms tilt de wind
een vlokje op
ik heb geluk
je kristallijn structuur
voor even zwevend
te mogen lezen
je dekt de aarde toe
wittend zwart beschermend
wintert in jouw samenhang
vorst voor nachts beperkend…
ode aan de winter
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
545 nooit onschuldiger
schijnt ons de wereld
dan in winterse dagen
als van tooi ontdaan
naakt de bomen
zich met verse sneeuw
gemanteld weten
nooit kostbaarder
praalt ons de aarde
dan in winterse dagen
als goudgele winterzon
of van avond het licht
aan takken en daken
in ijskristallen parelt
nooit teerder
oogt ons de natuur
dan in winterse…
Merel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
529 Een koude appel
op de besneeuwde aarde
Een merel smikkelt…
Rondgevlekt in kristallijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
724 poedersneeuw
verzoet de kou
ijzend waaien
winden uit het
strakkend blauw
hun bloemen in
doorzichtig zwart
uitgestrekt
wit rondgevlekt
in kristallijn
speelt vorst
met licht en
straalt intens
zijn kou
speldenprikt
in zwart
weerkaatst
de twinkelende
glinstering van
duizend sterren
in de nacht…
Lente verlangen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Binnenkort dient zich de winter aan
Met sneeuw en spekglad ijs
of korrelhagel niet transparant
Ik verlang nu al naar de lente
Met haar zachte geur en bloemenpracht
Maar op mijn auto ligt nog een winterband…
Ijskoud de mooiste
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 De zon staat stralend laag vandaag
er liggen schitterende oppervlaktes
vergezichten, bomen in mijn turende blik
witte kleden over het eerst zo groene land.
Momenten verplaatsen zich zonder vragen.
Ik graaf als kind in mijn mond naar letterpap.
Zinnen komen van verwondering moeizaam
van mijn lippen, het blijft bij; kijk nu toch eens.…
Gewoon om te koesteren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
548 Het moment ademt heldere regenbogen
de togen ontdoen zich van de sneeuw
al honger ik als leeuw naar meer vrieskou
ik stroop nou eerst mijn mouw op
er komt geen Elfstedentocht.…
Koning winter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Wit het land, rein mijn hart
Alles begraven onder sneeuw
Bomen kreunen onder druk
De vorst slaat tegen ramen
Die laat hen koud; ‘t glijdt eraf
Binnen heerst warmte…
zong zon in de kristallen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
829 ik zag je kijken
naar de sneeuw
ze vlokte wit en traag
je blik zong zon
in de kristallen
ze leken langzamer te vallen
uitgelaten volgden we
hun vlucht uit lucht
die lichter werd
we dwarrelden mee
in een zacht deinen en lieten
vlokjes op de hand verdwijnen
de wereld die verscheen
ontnam de kleur haar eigenschap
versmolt…
schreven stilte in de sneeuw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
636 vogelsporen
schreven stilte
in de sneeuw
ik was haar uit
het oog verloren
door de drukte
om me heen
uitgelaten waren
mezen bezig
met hun spel
van tak tot tak
en namen
zo mijn stilte
fluitend op de hak
ik zag hun
kleuren buitelen
het duikelen
in levenslust
dat bracht
de rust terug die
ik zo nodig had…
haiku
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
534 de bol bewogen
opnieuw sneeuwt het plaatselijk
de Bilt weet van niets…