Alle inzendingen over sneeuw, dooien

2665 resultaten.

Sorteren op:

Handen die meer mochten

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 620
er vroren bloemen op het raam groeiend uit de hoeken ademen sloeg aan bloeide in een vroegere herinnering waar straatlantaarns lichte plekken gloeiden in de sneeuw en wij in vrije val de vlokken volgden elkaars ogen zochten warme handen die meer mochten op de afgeschermde plaats de intimiteit van dat moment bloemde op het…
wil melker11 februari 2010Lees meer >

In bevroren geesten

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 587
weer sneeuwt het in bevroren geesten de klaarheid van de maan heeft afgedaan bedekkend wit effent de streken waar cultuur de bakens uit heeft staan je winterslaapt in hart en nieren freewheelt door de dagen heen maar als gedachten gaan ontdooien zal lente zich na sneeuwruim gaan ontplooien…
wil melker9 februari 2010Lees meer >

Kristal in dwarrelwoord

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 482
je sneeuwde in het afscheid nemen vlokte kristal in dwarrelwoord stapelde in wit bedekken wat onze oren iets te vaak hadden gehoord in vlagen vervaagden je stappen naar de trein de sporen dubbelden omdat ik bij jou wilde zijn de laatste kus smolt op je lippen jij vertrok en ik bleef buiten zwaaide naar besneeuwde ruiten…
wil melker6 februari 2010Lees meer >

jou elegantie meegegeven

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 572
in ijs heb ik je vormen bevroren geen natte vingerwerk maar zagen en grof boren met branders heb ik de details verfijnd jou elegantie meegegeven je transparant gelaat gedecoreerd met haar uit sneeuwkristallen jij bent het mooist van allen ontdooien als de lente komt zal je dan ook heel zwaar vallen…
wil melker10 januari 2010Lees meer >

In lichtende kristallen

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.397
ik zag je al van verre in glanzend onderscheid je duikt en danst zweeft wollig lang in winters vrije val komt met velen zacht dalend op de dwarrelwind ik vang je schoonheid op mijn hand in lichtende kristallen je gloeit nog één keer aan en langs mijn huid traant nu jouw kort bestaan…
wil melker22 december 2009Lees meer >

Een malle gedachte over sneeuw

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 449
stel nou toch, denk ik even, dat de sneeuw het broze, tot ijskoud stof vergane gebeente is van gestorven en allang vergeten goden eens trots en sterk, eens aanbeden door velen in heksenkringen, in bloedige offerrituelen om nu in stukjes te verwaaien over steden en ik raak verder verdwaald in de vlokkerige omarming van zoveel dood tegelijkertijd…

liet hij fijntjes merken ...

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 715
koning Winter was weer in het land kort maar want hij is al weer verdwenen de sneeuw is door de zon al weg geschenen en mijn hand die kan weer zonder want maar zijn almacht liet hij fijntjes merken voor even veranderden alle bomen in berken…
AJ Meer30 december 2014Lees meer >

Sneeuwdier

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 592
Nu zal zij wel een sneeuwdier zijn ergens hurkend op een dikke tak, haar ogen vol tranen. Dagelijks liepen we hand in hand, vormden samen een lieflijk eiland; toevluchtsoord voor bannelingen. Soms vliegt een sneeuwdier urenlang, hongerig zoekend naar een prooi die zich camoufleert als sneeuwvlok. Vaak spraken we zonder woorden lagen…

Ingekleurde vlokjes sneeuw

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 495
we moeten zijn terugkeer vieren er een feest van maken zijn er voldoende slingers in huis voor als hij straks thuiskomt en zijn driften weer voor even heeft beteugeld confetti, die we omhoog werpen en dan als stuifsneeuw op zijn dronken harses zien neerdalen een bedwelmde man valt om ligt stil, bedolven onder olijke vlokjes sneeuw…

Lopen op verse sneeuw

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 424
De taal die alleen Uit klanken bestond Heeft nu ook Woorden gekregen Die ik kan schrijven Op mijn geduldige papier - In dichtvorm schrijf Ik ze neer, een Onbeschrijflijk gevoel Maakt zich van mij meester, Voor mij het gevoel van de eeuw, Dichten in mijn vergeten taal Voelt als lopen op verse sneeuw…

In ontdooien

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 763
je sneeuwde in winterswit met vlagen mag ik nu ook de druppels dragen van jouw regenbui de warme adem vragen van de wind die in ontdooien onze lente vindt…
wil melker15 januari 2009Lees meer >

In smeltend samenzijn

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 541
een laatst sneeuwgordijn rafelt losse plukjes hagelt kleine stukjes in smeltend samenzijn de noordooster klaart de lucht en na een aard uitstralen kunnen we de schaatsen halen wij zijn niet uitgeblust laten snelheid ons plezier bepalen op sloten en kanalen met koek en zopie in de rust eindelijk gaat de vorst de erfenis inschalen…
wil melker27 november 2008Lees meer >

In kristallen duikeling

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 592
je danst op wind speels en dartel als een kind wit onschuldig is de vrijheid die je huldigt in kristallen duikeling toch ontsnap jij niet aan dalen gaat de aarde halen om te smelten in haar warme schoot…
wil melker24 november 2008Lees meer >

Het kittig tikken

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 640
je danste zacht in mijn gedachten zag je lopen springerig in jeugd de korte laarsjes het kittig tikken in je pas voorspelde toen al frivole deugd soms mocht ik ook je nachten delen de wind noordoost en jou met warmte strelen dan kozen we voor hemelhoog en sneeuwden alles onder want als jij smolt restte altijd een fraaie regenboog…
wil melker31 oktober 2008Lees meer >

Vrieskou

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 472
Vroeger woei de wind zo straf, hadden we nog echte winters, waar aangevroren spelden op moeders schoot werden weggewreven. Snot pegelde aan neuzen, terwijl de dapperen het eerste ijs, onheilspellend hoorden kraken en of 't zou begeven. Bloemen plakten vast aan ramen, toen buiten nog wel eens naar binnen kwam, door kieren…
Marije Geerts12 november 2015Lees meer >

Modeltuin

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 628
Een drukte van jewelste in mijn witte tuin en ik, ik zoek er woorden bij de wintercollectie is uit wat berken en een populier met wolgemutste kruinen de treurwilg oud fit naast een slanke den oogt witter dan de witste sneeuw een paar bomen van letters spreken mij aan het zijn zes essen op een rij zij kennen geen alfabet ik plak…

Wit in geel opbloeien

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 962
zag je lentebloem wit in geel opbloeien een vlinder zo dichtbij zij kende alle geuren vloog in sneeuw en hagel regenboogde alle zorgen in fladderend komen zo voorbij ja ik was godvergeten blij koester alle kleuren die jij geeft bewonder jou en weet dat jij ook om en met mij naar een nieuwe zomer leeft…

Sneeuwde liefde al

netgedicht
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.158
je voeten raakten me met winter maar in je ogen sneeuwde liefde al ik streelde stelen van ijsbloemen ademde met warmte jouw bloeien en jij smolt wat was is nu verwaterd klatert als een lentes eerst beginnen warm kom ik bij je binnen…
wil melker20 december 2007Lees meer >

Het wit nog slapend

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 700
geen maan kale takken doden herfst en zomer nog warmt de grond met oogsttapijt de winter komend je vorstte uit het donker het wit nog slapend lichtte op in winterlicht de zon ontwakend mijn koning winter kom zacht naderbij ik heb je sporen al gezien en neem de macht het is zo lang geleden verover dit jaar dan misschien…
wil melker2 december 2007Lees meer >

Wittend zwart beschermend

netgedicht
2.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 853
gestaag valt sneeuw als zachte witte deken soms tilt de wind een vlokje op ik heb geluk je kristallijn structuur voor even zwevend te mogen lezen je dekt de aarde toe wittend zwart beschermend wintert in jouw samenhang vorst voor nachts beperkend…
wil melker6 februari 2007Lees meer >

ode aan de winter

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 545
nooit onschuldiger schijnt ons de wereld dan in winterse dagen als van tooi ontdaan naakt de bomen zich met verse sneeuw gemanteld weten nooit kostbaarder praalt ons de aarde dan in winterse dagen als goudgele winterzon of van avond het licht aan takken en daken in ijskristallen parelt nooit teerder oogt ons de natuur dan in winterse…

Rondgevlekt in kristallijn

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 724
poedersneeuw verzoet de kou ijzend waaien winden uit het strakkend blauw hun bloemen in doorzichtig zwart uitgestrekt wit rondgevlekt in kristallijn speelt vorst met licht en straalt intens zijn kou speldenprikt in zwart weerkaatst de twinkelende glinstering van duizend sterren in de nacht…
wil melker20 november 2006Lees meer >

Lente verlangen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 581
Binnenkort dient zich de winter aan Met sneeuw en spekglad ijs of korrelhagel niet transparant Ik verlang nu al naar de lente Met haar zachte geur en bloemenpracht Maar op mijn auto ligt nog een winterband…

Ijskoud de mooiste

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
De zon staat stralend laag vandaag er liggen schitterende oppervlaktes vergezichten, bomen in mijn turende blik witte kleden over het eerst zo groene land. Momenten verplaatsen zich zonder vragen. Ik graaf als kind in mijn mond naar letterpap. Zinnen komen van verwondering moeizaam van mijn lippen, het blijft bij; kijk nu toch eens.…

Gewoon om te koesteren

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 548
Het moment ademt heldere regenbogen de togen ontdoen zich van de sneeuw al honger ik als leeuw naar meer vrieskou ik stroop nou eerst mijn mouw op er komt geen Elfstedentocht.…

Koning winter

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 600
Wit het land, rein mijn hart Alles begraven onder sneeuw Bomen kreunen onder druk De vorst slaat tegen ramen Die laat hen koud; ‘t glijdt eraf Binnen heerst warmte…

zong zon in de kristallen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 829
ik zag je kijken naar de sneeuw ze vlokte wit en traag je blik zong zon in de kristallen ze leken langzamer te vallen uitgelaten volgden we hun vlucht uit lucht die lichter werd we dwarrelden mee in een zacht deinen en lieten vlokjes op de hand verdwijnen de wereld die verscheen ontnam de kleur haar eigenschap versmolt…
wil melker13 februari 2006Lees meer >

schreven stilte in de sneeuw

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 636
vogelsporen schreven stilte in de sneeuw ik was haar uit het oog verloren door de drukte om me heen uitgelaten waren mezen bezig met hun spel van tak tot tak en namen zo mijn stilte fluitend op de hak ik zag hun kleuren buitelen het duikelen in levenslust dat bracht de rust terug die ik zo nodig had…
wil melker3 februari 2006Lees meer >