3179 resultaten.
iemand dan
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
398 iemand is heel
stil opgestaan
de verten in diepe
rust verzonken
zal iemand dan de
eerste vogels horen
nu het licht begint
te wandelen de
bomen kalm ruisen
zal iemand dan
het stromen van de
blauwe rivieren zien
iemand opent de
handpalmen naar het licht
zal iemand dan een pad
tot aan de deur van
het hart graven
in het aanvangslicht…
Meer energie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
397 sluimeren
van oude wensen en behoeften
al went het niet
zoveel moeite
te moeten doen
om te blijven functioneren
en tevreden te kunnen
gaan slapen
Het is wat het is
ik ben wie ik ben
en de liefde van anderen
kan ik nauwelijks beantwoorden
maar mijn verdeelde aandacht
gaat uit naar hen, mogelijk
zal er tussen ons meer
energie gaan stromen…
Zonnewind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 Mijn adem mijn lichaam
uit en in, open, de zon
ontvangen en uitstralen
helend zoals een heilige
heel is in de waarheid
van zijn ervaring
een geheelde geest
in een gezond lichaam
warm en verwarmend
Aanbod
van stromende energie
die zelf de weg weet
en geen doel heeft
alleen
alleen maar wil stromen
van jou naar mij
en van mij…
23 februari 1821
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
357 Laat in de avond
heb ik mijn ogen gesloten
in de avond toen de lente al kwam
niet ver van de Spaanse trappen
heb ik de dood in de ogen gekeken
Mijn Griekse urn laat ik achter
mijn eeuwige stralende ster
voor eeuwig staat mijn naam
geschreven in water
Ik heb mijn ogen gesloten
maar ik voel mijn bloed
door jouw aderen stromen…
Eeuwigh gaat voor oogenblick
snelsonnet
4.2 met 4 stemmen
486 Gods afgezant besloot zijn tijd op aarde
Zijn ondermaans bestaan is uitgewist
Dus maakt men snel een kiekje bij zijn kist
Voor veel gelovigen van grote waarde
Kijk nou, wie staat daarbij de hemelpoort
t' Is Petrus die met hem een selfie scoort…
Zomers landschap
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
574 Soms voel ik
in het diepere denkwerk
gelikte wonden
dan is de zomerdag
weer vol vrijheid
en ga ik opgelucht
de horizon tegemoet
landschap komt kleurig tot leven
rivieren stromen langs groene oevers
zwaluwen vertellen van zomer
foerageren in de blauwe lucht
maar het zomers landschap
blijft een schilderij
in toevalligheid van tijd…
Gelijk een bloem, zo teder is ons leven
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.268 Gelijk een bloem, zo teder is ons leven;
Het vliet daarheen, gelijk een snelle stroom;
’t Ontwijkt de mens, gelijk een vlugge droom,
Die ’s morgens flauw slechts voor de geest blijft zweven
Ene enkle nachtvorst kan de bloem doen sneven;
Een felle noodstorm geselt vaak de vloed;
De droom benauwt en foltert soms ’t gemoed,
En doet de sluimerenden…
Stromend water
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 De zwarte bij voert hem
naar een volgende bloem,
die vijg wordt boven de stroom,
zich laat vallen om
mee te drijven en in een volgend leven
boom te worden.
In de schaduw van die vijg
legt de dichter zich neer
om in een volgende droom
op te staan en weg te lopen
naar een andere bron.…
gevoelloos
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.086 Je gevoel kan niet stromen
Wordt telkens geremd.
Maar misschien is het onzin,
Verbeelding, gewoon.
En ben je heel simpel
Een keihard persoon.…
als een zeehond
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.169 gestroomlijnd
drijven
op dragend water
de kust bereiken
en aanspoelen
op het strand
het luie lijf
koesteren
in het zachte zand
tijdloos wachten
op vloed
op wassend water
in warme stromen
steeds dieper
verdwijnen
in voedend water
ademloos
overleven
stilte
in een wereld
onder water
verborgen
bodem
van bestaan…
de pijn van liefde
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
1.973 waarom verschuil jij je
nog steeds
in de schaduw van je hart
waarom houd je het licht
dat je zelf bent
zo tegen
de pijn van liefde is oneindig
zo de liefde wordt ontkend
zij vervreemdt je van het leven
en alles dat je bent
laat je liefde dus stromen
gretig en jong
door elke ader
laat de liefde
niet sterven in de dood
niemand wordt…
Gedachtenstroom
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
702 Gedachten
stromen
zonder rem
wie ik ben
wat ik wil
stil
Woorden
zonder reden
noch doel
geluidloos
gaan zij
hun gang
ik wil het
stoppen en
verstoppen
het benauwd
en maakt
mij bang
Ik wil krijsen
gillen
het razende bloed
in mijn donder
stillen
Ik wil zoveel
maar ben gebonden
met handen en voeten
aan gedachten
het verwachten…
Eros
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.056 De blinde god spant de boog
Hij schiet maar raak in het lis
waar de waternimf schuilt
Elke pijl vervult het gemis
dat hem naar de grijze klei zoog
De liefde is een dubbele stroom
die kolkt in het trefpunt
voorbij de dijk van schroom
Enkelvoudig stelt ze niet veel voor
een vampier die zich laaft aan de ader
en haar leeg en loom achterlaat…
het is stil
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
937 in de stilte
wordt zichtbaar
wat zuiver is
ik spreek niet over kilte
maar van rust
in een woordloos gebaar
woelige stromen
drijven naar de zee
waar ik in de ontluikende kim
een groeiend vertrouwen
omhoog zie komen
in die stilte
van rijzend genoegen
waar zand en water
komen en gaan
vertelt mijn ziel
dat eb en vloed
mij altijd al…
de blauwe rivier
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
772 van Gaasperplas
naar Weesperplein
vloeit inkt
dan berg ik mijn pen
stroom met de massa
de roltrap op
steek de Amstel over
en loop naar kantoor
op die plek stroomt
bruine vloeistof in een beker
ik richt mij op een scherm
licht valt over mijn gezicht
met de kussens van mijn vingers
stort ik woorden in emmers
werkwoorden
en persoonlijke…
In het licht van Mei
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
971 Ik wil op het punt
dat de arend zich neervlijt
in het hart van je borst
luisteren naar de stroom
van vurige waterkolken.
Ik ben de vlag die trots prijkt
aan de oever van een nieuwe lente
nadat de oceaan tot rust
en wij als tranen
in ons Eden aanmeren.…
verwoording
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
582 uit witte weerbarstige klei
groeit breekbaar porselein
ontstaan uit water en aarde
hoor het ritselen
van de goede gave verweesd
in Pandora’s doos
laat ontroering stromen als de
kleine mond zich naar mama’s
aaah en oooh in trappelende
verwoording vormt
uit weerbarstige witte klei
groeit breekbaar porselein…
Aanstekelijkheid
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
386 geluiden
gaan nooit weg
verspreiden zich
ijlen na in een
lichter dan luchtlaag
net als
jouw lach die
kleuren bloeit
de wereld aanlicht
met haar schoonheid
die warmte deelt
in aanstekelijkheid
de mens verblijdt
in een van binnen
heerlijk doen gloeien
zo stromen
levensenergieën die
het lijf doen dromen van
spectaculaire zaken…
GROEI
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.059 Kiem in volle grond
Zuchtend naar het licht
Zon en regen
bedauwen het land
Levenssappen stromen
door het jonge blad
Sterk in streven
Bloeiend naar omhoog
Stormen woeden
Even knakt het riet
Lijdzaam vol vertrouwen
Trotserend deze slag
Als een boom
Geplant aan de bron
Zijn takken reiken
tot in de hemel…
De etalage
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
2.298 Welke regering er zal komen,
voor mij staat echter vast:
er zullen mooie verhalen stromen,
bezuinigingen gaan even in de kast.…
Treurig water
hartenkreet
2.9 met 13 stemmen
2.724 Rivieren stromen
Zoute rivieren
waaruit tranen komen
En al het verdriet
en de pijn
voeren zachtjes met ze mee
naar het diepst van de zee
De stille smart
-als een vloek, een last, een kater,
de smaak van puur azijn-
die langzaam in de zee verging
Maar soms,
in het stille zoute water
proef ik de pijn
van een bittere herinnering…
Dansten eenheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
505 jij raakte me
ik haakte in
volgde de lijnen
van jouw patronen
in stromen die
door hormonen
werden bepaald
verstrengelden
zachtjes de vingers
smolten in
elkaars armen
dansten eenheid
op de melodie
van eigen muziek
proefden stilte
na het uitbundig
moment van
onze liefde
voelden het
nieuwe leven
zo diep gewenst…
lieve maan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
692 wachter
van intieme dromen
gedachten
als drijvers van poëzie
glijden heen
op zoek naar jou
in eb en vloed
tranen wil ik kussen
op je wang
angstzweet laten rusten
op 't verlaten strand
waar ik zal stromen
als je op me wacht
laat me bruisen
smelten tot rivieren
streel me zacht
als ik één ben
met de golven
van de zee…
de zee kleurt
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.557 de wind jaagt
over de golven
omlijst hen met
bleekwit schuim
aan de horizon
kleurt de avond
jouw dode masker
nacht vervaagt de zee
laat branding
hoorbaar breken
herhalend ritme
van stromen eeuwenoud
daglicht onttrekt de zee
aan het duister
aan de horizon
kleurt de ochtend
vaag herinnering…
Weefraam
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
511 alle zielen dansen in een stroom
zie hoe kleurrijk zich draden weven
weet ik waarom wij allen leven?
en wanneer ik waak of droom
Triolet…
Wilg
gedicht
3.1 met 35 stemmen
11.037 De wilg, nog zonder blad,
wordt in het licht gevat
en laat zijn takken stromen.
Traag breekt de middag aan.
Heeft iemand zoveel uren
met naar een wilg te turen
ooit vruchteloos verdaan?
De lucht trekt rose dicht.…
verstilde tranen
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
2.108 het zijn de tranen die verstillen
in de echo van jouw zin
die een dak van wanhoop maakte
met een eindeloos begin
hoe kan ik jou ooit zeggen
dat mijn liefde in jou bloeit
dat het voelbaar door blijft stromen
en verloren weder vloeit
geen woord zal jou nu raken
geen zin zal blijvend zijn
slechts de echo zal nog resten
als een steeds hernieuwde…
Heimwee naar eens
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
741 Ik hou van je sensuele lach
je starende dromerige blik
jouw huid op mijn huid
de rilling door heel mijn lijf
De zoen die proeft wat de
horden hormonen beloven
die door lichamen stromen
Alleen nog de vrouw vinden
die m’n fantasie waarmaakt
Kansloos, zucht m’n vrouw
met een kop als die van jou
kom ik niet van je af…
Verleden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
442 Lopend aan het strand
stromen de tranen
over haar gezicht
vallen in water en zand.
Golven voeren haar
tranen met zich mee
bevrijden haar nemen
ze mee naar de horizon.
Gedragen door de wind
nemen de golven ook
mee het verleden van
het kind nu ze eindelijk
is geworden een vrouw.…
Een hart voor jou
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
554 gelijk de golven van een zomerzee
zo blijft jouw liefde in me stromen
zoals een schelp het strand bemint
leg ik jou in mijn dromen
‘k vraag de zilvermeeuw
zich naar mijn koers te keren
stuur zuchtjes tederheid
naar zijn donzige veren
vleugellicht tekent goudstreepjes
tegen het hemelsblauw
duinroosjes kleuren in het zand
een hart…