3966 resultaten.
stroom ( gedichtendag)
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
729 poëzie wil ontplooiing
het wil expansie
het klampt vast
in pientere puberschoenen
in losse klanken
raakt het niet uit de maat
het verfrist zich in de muze
van warme omarming
in bronnen van droombeelden
zo valt ze in de zachte schemering
dalend achter de horizon
iedere dag in verandering
als een stroompje in beweging…
Schreef met schaduw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
692 ik lees
jouw woorden
op het wit papier
jij had al nooit
een voorkeur
voor het leven hier
schreef met schaduw
omdat licht
te veel liet blijken
kreeg je brief
met schemer dichtgeplakt
wist dat het de laatste was
jouw zinnen groeten mij
met grijs omkranst
ik weet je veilig aan de overkant…
In ijzig raken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
609 ze bloeit
de heldere hemel
geeft nog wat respijt
maar in de kou
van schemering
raakt zij haar kleuren kwijt
het hart bevriest
in ijzig raken
van de wind
bladeren krullen
in het wiegend
kraken van de stam
onder een volle maan
laat zij in eerste vorst
haar oogst aan leven gaan…
Gevoetstukt langs pilaren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
624 nog brandt
de zon in kleur
door glas in lood
staan heiligbeelden
hand in hand
gevoetstukt langs pilaren
maar in de schemer
van religieland hangt hij
genageld aan het kruis
voor ons heeft hij
de geest gegeven na
doornenkroon en marteling
waar is zijn boodschap
nu gebleven is vrede slechts
bereikbaar voor een enkeling…
In de schijnwerper
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 Verdampt ochtenddauw
door schemering aanschouwd
ging mijn hart op gevoel gericht.
In de schijnwerper
als de nacht van vandaag
glanst onze harmonie in evenwicht.…
Zacht geel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
496 Al zingend haalt hij de lente binnen
overtuigd van zijn gevederde zangkunsten
fluit hij in de schemer het hoogste lied
narcissen blijven vooralsnog gesloten
tot de zon ze verleiden kan om te
schitteren in zacht geel licht
ondanks zijn enthousiaste gezang
houden ze voor nu hun kelk
gesloten tot het moment daar is…
Stilte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
436 stilte valt vanuit haar ooghoek
over onuitgesproken woorden
haar blik op oneindig
het bestek onaangeroerd naast het bord
verlichten kaarsen een te vroege schemering
waar weemoed verborgen ligt onder het
met zorg uitgekozen tafelkleed
voor deze speciale avond
schaduwen dansen op de muur…
nadorst in het uurloof
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
442 ons voorbijgaan
vordert gaandeweg
pratend, sapstromend
wandelend over jeugdig gras
verderop staan bomen
haaks op gedegen aardlijnen
elke week is het
een kwartier eerder donker
voorlopig is eeuwigheid
gevangen in onsterfbaar steen
in de late schemer van
deze kortstondige dag…
Appel valt
netgedicht
5.0 met 10 stemmen
546 Tante Ans weent sindsdien zacht,
in haar schemer. Als 2 druppels
zijn zij. Waren zij.
Hij was pas twee- en dertig…
Herfsttuin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
542 Alles is rust, tot rust gekomen
Laat zich uittrekken, opruimen
Verbruind, verdroogd
Zo stil is ze, tuin, op een
Fladderende duif na
Stil terwijl ik sommige takken
Met een kleine zaag onder handen neem
Rustig maar.…
Ik heb u nooit een rozentuin beloofd
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.179 Luister naar het gemor van de rozen,
tel de verlepte knoppen erbij op,
zie hoe de leugens de tuin doen blozen,
onthoofd de tuinman met zijn groene kop.
Het ijzeren beeld zat vastgeroest
in de weelderig bloeiende tuin.
De boom heeft het geheim opgehoest
onder de zwaarbemeste kruin.…
Verlatenheid groeit in kristal
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
642 de zeis gewet met keihard ijs
gaat doden in de tuin
ik ben het sterven zat
verdwijnen zal dat puin
granieten bloemen
hakken zich in steen
in zwartbasalten dromen
zal lava tot zijn stolsels komen
mijn stalen hand verploegt
de rots tot ongenaakbaar zijn
mijn tuin gaat heen en
steen ontluikt in stil bestaan
de tijd ontkent het…
Lieve opa
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.585 Altijd aan het fietsen of in de tuin.
U genoot van het leven.
Vol van liefde voor ieder om u heen.
Vol van kracht, maar moe gestreden.
Na lang vechten het toch opgegeven.…
loze duinen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
710 als ik door loosduinen rij
denk ik altijd
wat men hier vroeger zei
we hebben tot in eeuwigheid
vrede rust komkommertijd
d’hofstad groeide grandioos
de kromme jongens bleken broos
nu zijn ook de tuinen loos…
Zo graag
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.793 Wat ze zoekt in de tuin van
haar leven
heb ik voorgoed verstopt
toen ze me geen
afscheidszoen
wilde geven.
Want ze is mijn bloem die
eenzaam mooi blijft
wanneer mijn hart
weer over haar
eindeloze
kleuren en
geuren
schrijft.…
Zonder titel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.158 Ik, die ben
in bomen uitgebroken
tot groei, tot takken
om te strelen,
Ik die stukgelopen ben
op hars en schors
en het kussen van rasp
Ik die van je houd
tot aan de faliekant
van jouw huid
Ik wil staan als een
gevlochten rondom
aan de tuin die je bent…
Oom Nico
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.900 Maar toch, nu nog, ik weet:
Die zo lang vergane pracht,
tuinen die hebben bestaan,
het waren zijn handen, zijdezacht,
die al dat werk hebben gedaan.…
Uit open autoramen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
843 Zittend in je tuin
grenzend aan rotonde,
luisterend naar merelzang
vermengd met dreunende
bassen uit open autoramen
razend achter groene grens
Dan denk je:
wie is beschaafder -
Merel of Mens?…
Uit de zon
snelsonnet
3.4 met 19 stemmen
1.449 Ooit lag ik bij gebrek aan zonneschijn
Onder de zonnebank, niet in de tuin.
Maar nu bak ik ze echt niet meer zo bruin,
Want zonnebanken schijnen slecht te zijn.
Eerst ging het met de geldbanken niet goed,
Maar nu gaat ook de zonnebank bankroet.…
Zo
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
616 Zo éénmotorig
zo op zijn zondags brommend
zo hoog in de lucht
zo stil is mijn tuin
zo rood is de eerste roos
zo wit de jasmijn
zo zomers in mei
zo hoogt reikt hier het geluk
zo blauw is de lucht…
Rond
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
570 In de kamer, in de tuin
zijn zelfs geen hoeken.
Alles is rond en licht.…
HET IS NOG BEST
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
554 een beetje windig in de tuin
waarin ik overdreven bezig luim
lagen herfstblad ruim
rest van voor de femel winter
uit de lange border flinter
ik zie al wat van lente ginder…
Bloemen voor Fairouz
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
1.078 Zij die zoveel leven bracht op Internet
is heengegaan zonder ons te verlaten
want wat zij achterlaat is blijvend
gedachten, emoties, verbondenheid
in de hemelse tuin
van mijn onderbewustzijn
bloeien de mooiste bloemen
eeuwig voor Fairouz.…
Achter de heuvels
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
528 Achter de heuvels
van mijn dromen
staat een huis
vol zomerbloemen
en in de tuin
de beukenbomen
van mijn jeugd.
Gefilterd licht
zachte rust
als een moeder
in een leunstoel
voor het venster
ouder wordend.…
Gekozen
snelsonnet
4.7 met 6 stemmen
651 Mijn tuin weet niets van politieke droesem
en baadt zich in de witte kersenbloesem.…
Hof van Heden
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
422 in de tuin met licht
dat zich om namiddag slingert
in de lucht die eigen
gewicht draagt
zonder te buigen voor
kromming van aarde en zand
en verder knarsend geluid
van groeiende bomen
het moet niet gekker worden
voor vandaag…
jaar gedijde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
281 Pakte de winter vast
Stak hem in de vrieskast
Nam de zomer zon
Hing ze aan het plafond
Heb het herfstbeeld
Over de tuin verdeeld
En het broedende lente geluid
Komt dank-zij-mij
Je radio uit…
Zomer 2026
snelsonnet
4.2 met 6 stemmen
150 De xenofoob is in een tophumeurtje,
hij zonde in zijn zwaar omheinde tuin
en werd in deze zomer poepiebruin,
hij heeft zowaar een Marokkanenkleurtje.
Alleen de plaats niet waar zijn zwembroek zit,
hij houdt zijn onderbuik angstvallig wit.…
Mist
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
2.366 Wazige schemer,
een schaduw duikt op uit het niets.
Even schrik ik op,
gejaagd ga ik voort.
De nacht valt snel
en de mist wordt dikker.
Mijn honger wordt groter,
bijna onhoudbaar.
Een zachte schreeuw
wordt gedimd door de nevelslierten.
Mijn honger is gestild
en ik fladder verder
op zoek naar een volgend slachtoffer...…
Tentative de l'impossible (R. Magritte)
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
965 nu de tijd aan je beeltenis knaagt
omring ik mij met mensen
waarin ik stukjes jou herken
en zodra het ’s avonds schemeren gaat
puzzel ik mijn dagverse herinneringen
tot een deken voor de nacht
wikkel ik mij in jouw armen
die me omsluiten als water
-verdampt tot mist in mijn hoofd
de volgende dag-…