15372 resultaten.
haiku: zonsopgang
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
709 de zonsopgang zien
de dag start in goud gevat
zo’n stralend moment…
ultraviolet
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.106 zij zijn nooit samen uit of thuis
wel hecht verbonden door dat huis
geen mens weet of zij ouder zijn
van regenbui bij zonneschijn
als zij haar neus de deur uit steekt
de zon door de depressie breekt
zit manlief lijdzaam op zijn kont
ziet zon juist als een onweersfront
plots schuift zij steels haar man opzij
zij weet zijn bui gaat snel…
Winterblond
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
614 Winterblond
ligt het landschap
te wachten
tot na de morgenstond
de zon
vol blijdschap
het wit weer afpelt…
liefde
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.010 de schittering der zon -een
woekerdier op de mens- die
zich vooral des zomers of op
de eerste dag der week vertoont:
in een verticale lijn wordt zij
met twee ankers vastgelegd…
Zomerwens
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
772 Kijk hoe de vogels
de bloemen kleden
en de bijen de was
in hun botten gieten.
Lach dan nog eens
naar die oude magiër
die de lucht beslaat
met goudgele vingers
en de huizen wit pleistert
in zijn gelaat,
want straks is het weer zomer.…
puber
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
2.312 onbereikbaar kind
ik kan je nu niet bereiken
want je sluit je af
in mijn nabijheid zijn onderga je als een straf
je gezicht van woede vertrokken en je houding schreeuwt het uit
je maakt zelf uit wat je doet en vast staat je besluit
maar als ik met je praten wil
je uit wil leggen wat ik bedoel
is daar die norse frons en soms die grote…
[ Achttien duiven - ]
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
796 Kon ik maar met hen figuren
schrijven onder de zon...…
Nu gauw weer lente
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
1.117 Maar plots schijnt weer de zon boven de bomen
en weet mijn hart dat 't voorjaar zal gaan komen.…
Begin van de lente.
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
784 avondzon streelt de bomen
en enkel mos zwerft over de grond
blaadjes dwarrelen
verbergen het rood van de herfst
sommige zijn wat kil en dor
slenteren maar wat door de wind
verspreiden het begin
van een fijne lente…
Zwaan
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.608 De vijver glinstert van de zon
de stralen verzinken in het zilte nat.
Een zwaan drijft mij voorbij
zo’n grote witte, trotse zwaan.
Langzaam zweeft zij over het water
richting de horizon waar de stralen
van de zon in de diepte verdwijnen.
Eenden kijken trots de zwaan na
“het is er één van ons,” zie je ze denken.…
[voor de blonde]
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
769 voor de blonde zon
smelt de oppervlakkige
ijsbloem
de bedoeïen omhult zich
voor de koperen ploert…
licht
hartenkreet
5.0 met 18 stemmen
2.414 Uw moeder is nu de zon,
zij zal altijd voor u schijnen.
Ze is niet weg, ze is altijd bij u,
diep in uw hart.
En ooit zult u naar haar toe komen
zodat jullie samen
heel de wereld kunnen laten stralen.…
Te veel te vaak bezeerd
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
708 Als ogen kleuren
In een glimlach
Van begrijpen
Blijft de mond stil
Toch wordt geen andere wang
Toegekeerd
Dat is wat het leven leerde
Teveel te vaak bezeerd
Schaduwen dansen
In het donker
Ook al is de hemel blauw
Al schijnt de zon
Ook stralend
Voor mij en ook voor jou…
Nevelzon
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
626 Ik ontken het niet
- de nevel -
probeer er langs
er doorheen te kijken
- naar de zon -
op haar geheime plaats
achter de schaduwen
want als ik haar droom
blijft er een stukje achter
in de werkelijkheid…
Tekent op bloot
netgedicht
3.7 met 35 stemmen
381 zacht is
de interactie
tussen huid
en de zon
het lichte
rood van een
klein touche
tekent op bloot
accentueert
lieflijke details in
een omlijsting van
de scheppershand
waar een scala
gelegenheidsbruin
te vinden is uit
onderhuids binnen
hangt de keuze
aan de tijd waarin
het kleurenschema
zal worden bereikt…
kleur bekennen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
787 het was de
eerste zomerdag
toen de zon
zich vergreep
aan de mens...
hem achterliet
in vurig rood
zwaar gestraft
voor al te bloot
soms doet
kleur bekennen
pijn…
Stroman
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.705 zanden
uitgedroogd en niets om handen
stond hij daar te waterlanden
in zijn jasje zonder panden
terwijl de zon zijn hoed ontbrandde…
Een lichtschijn
poëzie
3.9 met 7 stemmen
2.270 En droevig zit ik, in mijn eenzaamheid,
in hooploos nietsdoen. Al mijn uren dood ik
in ijdel snakken naar het eindlijk einde
des lange, droeve dags, naar 't eindlijk einde
des lange, droeve Winters, zelfs naar 't einde
des lange, veel te lange levens, dat,
zwaarder dan lood, zwaar als de smarten zelf,
weegt op mijn hoofd....
En onbeweeglijk…
Ken je doel.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
926 ken je grenzen
leer van fouten
speel niet met
het onbekende
draag geen leugens
spot niet met ziekten
leef je niet uit
op een negatieve manier
ga de zon achterna
en vergeef jezelf
dan kom je verder
dan je denkt…
Oogverblindend mooi.
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
949 groen kleuren de blaadjes
van bomen aan de kant van de sloot
die vol kikkers kwaakt
vol water stroomt
blauw glanst de lucht
en vogels snavelen hun taal
naar de mens
vol vreugde
de natuur is zo prachtig
zo oogverblindend
schitterend
mooi vandaag…
een knipoog
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
1.240 de zon springt
van tak naar tak
als ik
slenterend
op afstand
de bomen zie
op een rij
zij aan zij
en flitst dan
op haar gemak
keer op keer
ik denk dan
heel even
zij knipoogt
naar mij
toch een hele eer…
Het blauwe uur
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
709 Uitgestrekte vergezichten
onder een deken
ochtendlicht.
Druppels dauw
verflarden, nevelig
ontwaakt het land.
Schaduwspelend
met zonnelijnen
danst zij,
onderbroken
door nog vluchtige stralen
op losse korrels zand.…
klein
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
747 de wereld glipt uit mijn hand
draaiend, tollend rond de zon
kimmend een laatste glimmering
een zee aan mogelijkheden beschenen
en daar sta je dan,
gestrand, wachtend op de vloed
je ondergaat de golven,
zomaar verdwenen
naar de maan…
Zonsondergang
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
1.450 Waar de zon
zinkt in de zee
en het strand
zingt met de wind
over het water
golven gedachten
van vroeg
tot later…
Ga weg!
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
2.619 Zon ga weg met je stekende stralen
Zon ga weg met je oogpijnlijke licht
Zon ga weg met je walgelijke warmte
Zon ga weg met je zomerse zotheid
Zon ga weg met je verdomde vrolijkheid
Laat mij in mijn zwartheid en mijn leegte en pijn
Ze is pas dood
JIJ hoort er niet te zijn!…
Wolkbreuk
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
2.356 Huil niet om de woeste wolk
die zijn kroost verloren ziet
wanneer het als verliefd verdriet
neervalt als de laatste regen
op klootjesvolk, ruisend riet
Huil niet om de tere traan
die wegrolt op de oude brug
vertrouw de zon, zij wijst hem vlug
als hij moet gaan in waterdamp
de weg weer naar jouw wolk terug…
Zonnegroet...
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.562 De kilte van de aarde verdwijnt geruisloos
in donkere spelonken van zwart beton
Een waas van limoen kleurt het aanzicht
Fris nieuw leven ontspringt onder de zon
De warmte knuffelt de aarde vol verleiding
en kust hartstochtelijk de zomerbloemen
Geur van honing en nectar overweldigen
alle bijen die van bloem naar bloem zoemen
De zon laat haar…
Wolkenloos
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
1.293 De zon schuift
Steeds maar achter wolken
Wolken steeds maar
Voor de zon
Ik weet nog goed
Hoe deze morgen
Zonnig
Wolkenloos begon…
Hoe eindloos lang...
poëzie
2.1 met 9 stemmen
2.170 maar dat de zon me een enkle hoopstraal zende
en 't schijnt me of weder, in 't verdord gemoed,
iets op gaat wellen en zijn vreugde spreiden
in en rond mij in gouden zomergloed.
En 'k wou zo graag de minnende armen breiden
en weer het ganse leven benedijden,
met al zijn smarten nog in kracht zó zoet.…
Cotsa Brava
netgedicht
3.9 met 31 stemmen
981 Misselijkmakende penetrante zonneoliëen
Zand tussen tenen en bilnaad
Bejaarde doet misselijkmakend yoga in spagaat
Vlieger stort neder boven op mijn kruis
Handdoeken op klutje mutje, was ik maar thuis
Buikliggend gluur ik verhit mee
naar de bevrijdende lichtblauwe zee
Het terras is evenzo nog erger
Kijken of ze kijken en als ze kijken…