3244 resultaten.
Naar onbewoond aldaar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
501 ik wilde je omspoelen
een tropisch eiland
van je maken in de oceaan
zongele stranden
wit blauwe golven en
jouw koesterende handen
maar ik kon je
niet scheiden
van het vasteland
onze wortels
reikten dieper
dan alleen hand in hand
nu vliegen we
twee keer per jaar
naar onbewoond aldaar…
Doorschemer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
386 als de hemel stilvalt
die voor zon moet doorgaan,
in gesloten ogen schuilt
dan liggen rijen dagen aan,
voor anker in labiele zee, met
tegenpijn die regen huilt
bij kalme deining, immers,
milde golven van randlicht
donkeren monochroom
zodra als glimp gevangen
of misschien als fonkeling
in een trage dagzoom…
Woordflarden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
461 poëzie fluistert in de nacht
buldert op hoge golven
zwiert en zwaait met zwaluwen
is in mysterieuze mist
kaalgevreten viskoppen
ziet het eerste babylachje
zwijgende mensen in een lift
de spin, die zijn prooi leegzuigt
een schreeuwende marktkoopman
lichtstraal op een herfstblad
opgejaagde vluchtelingen
oneindig wentelt poëzie…
dans
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 in nevelige duisternis
twee figuren in zwart
zonder gezichten
met de ruggen naar
me toegekeerd
met niet meer dan
een vlek
een luchtspiegeling
ben ik toeschouwer
van een bal masqué
de duisternis houdt
me tegen het
licht van een
wankel blind
bestaan
tot het licht onthult
hoe ze draaien
hoe ze golven met
met hun torso
hoofden…
Verbroken Zegel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
418 depressie kan verworden
tot sluipmoordenaar
zij dringt ongevraagd binnen
in schijnbare veiligheid
waar wijkplaats zou zijn
het benauwende net
wordt aangetrokken rond
resten levensblijheid
duister groeit tot
morbide zwart, verstikkend
is de ademnood
angst gruwt met golven
hoeveel kan een mens verdragen
vóor hij het zegel verbreekt…
7 oktober 2015
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
533 is het
en ik denk
aan mijn lief
haar lach
haar haren
haar stem
die alles zeggen
die ik mis
elke dag
zie je vogels
opvliegen
ik kijk ze na
in een ander land
rennen schapen van de heuvel
de schapen golven
van de heuvel
als haar meisjeshaar
toen ze jong was, maar nu nog
het is 7 oktober 2015
ver weg als ze is
denk…
Liefde versier mij eens
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
697 Liefde versier mij eens
Laat eens van je horen
Hou mij eens stevig vast
Ik kijk naar de hemel en ik denk
Laat de sterren mij nou eens omarmen
Want ik heb het soms zo koud
Ik wil naar de zee kijken
En ik wil de golven golvend over mij heen
Om de liefde te voelen van de aarde
Laat me niet alleen
Met deze ingewikkelde mensen
Kan God geen…
Waarom de tijd niet stolt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
579 Gestolde tijd
noem jij het moment
waarin alles samenkomt
waarop te lang al is gewacht,
waarin al wat beweegt
tot stilstand komt -
Maar tijd stolt niet,
Loopt als duinzand
tussen mijn vingers door,
Een zandloper die nooit
ophoudt met lopen,
die ontelbare korrels
laat voortbewegen op
de golven van de altijd
aanrollende tijd…
Vechten met vuur
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
497 Het verraste toch weer
hoe het donkere uur
golven onzekerheid bracht
lam slaan van leven
verassing van vuur
Is er nog hoop
vroeg hij hoopvol
in de verwachting
dat het er was
of anders snel
zou komen
Hoop valt te winnen
als de wil aanwezig is
maar die ligt willoos
te wachten op vuur
sprak de binnenstem
dus moet je vechten
met meer…
XIV -naar buiten - (1903 - 1907)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
618 Een bevende dauw
zweeft in mistige schaduwen
wiekend heen en weer
De schone wereld
nog eenmaal op z'n schoonst
Als ik ga scheiden
In het verweyen -
Indrukken optekenen
van onderzeekoeien
Wind door de bomen
Van de nymphen golven
vocht in de grotten
Schone in haar sonnet
ze komt van een ver eiland
onbereikbaar -…
Geen einde, geen begin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Onder de golven,
van ons alledaagse leven,
stroomt onze liefde.
Onder de spiegelingen,
van onze illusies,
wacht ons het wonder,
van de werkelijkheid.
Wacht ons ons trouwe leven,
dat geen einde kent,
geen begin.…
Rozen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 De rozen zullen hopelijk
meedrijven met de
golven, met een mooie
reis over de zee.
Foto Dick Voogd…
Vissers van mensen
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
1.050 Je slaat de plank weer helemaal mis
alles op aarde is onzeker, zeker
en gewis
voor een
visser die achter de netten vist
Het zijn de destructieve machten
die de mensheid verkrachten
Ik schommel
in het bootje van de bootsman op hoge zee
met de Heiland alleen
die op de demonische golven
blijft staan , wie wil gaat met…
Niets meer dan de grote zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 Ik verlang naar een zee
zonder horizon
Waar de lucht overgaat
in water
Ik verlang naar de kleur
van de ochtendzon
Naar het rood van de avond
Ik wil zoekraken in de golven
Ik wil alle woorden verliezen
Ik wil schepen tot zinken brengen
Hun lading in rook doen opgaan
Er is een teveel
Aan alles
Ik wil niets meer dan water
van de grote…
Ferment geuren
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
471 ook zij
schreef in
de lucht met het
gemankeerde
schrift de vlucht
van de witte vlinder
met zwarte stip
landde en
fladderde weer
op van de voor hen
bestemde kleuren
in de blauwdruk
van het eb en vloed
der ferment geuren
in golven gedragen
door de wind
verdween zij in
het wit dat blauw
bewolkte alleen
de zwarte stip
was nog…
Wanhoop (in tranen)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
676 Heeft z'op golven
Van innige liefde
Hevig gedeind
Of is het pijn van een
Leven niet te
Leven, daar de wereld
Zich om leegte bekommert?…
Panoramaraam
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
339 Onder de groene pracht
van kroos draait de zon
weg, vissen verdwijnen
natuurlijk
wonderlijk evenwicht
van de nacht
het bedwarme waterfilter
van zilveren en zijde-
zwarte gevoelens
de woekerbloemen
op golven van eb en vloed
onder de grote najaarsmaan
en mijn liefde deint
heen en weer tussen vrienden
en verloren…
wisseling (3)
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
558 hoe de zomer deed alsof niets
teloor ging alsof vergankelijkheid
een stoffig onleesbaar boek zou zijn
alsof hij niet zag dat de oceaan
altijd hongert naar
het belagen van de kusten
hoe de herfst stormend
het land veroverde
zomer en mens overmande
hoe wij als golven braken
op het kiezelstrand hoe wij
afgemat het fort bereikten…
Vrij verbonden ...
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
2.077 Wanneer jij teder mijn gedachten kust
denk ik aan jouw lippen op de mijne,
aan jouw handen die mij zacht raken,
glimlachende ogen die mij omhelzen
warme golven gaan door mijn nerven,
op zoek naar kracht kleurt mijn huid
zacht roze, stil kan alleen jij begeerte
stillen, beweeg jij mij intens bewogen,
voel mijn welkom als een heerlijke
passievrucht…
Selma troost me
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
423 Weer zie ik haar
op het strand bij Ouddorp-aan-Zee verschijnen
en ze wuift me naar haar toe, terwijl ik zie
hoe ze poedelnaakt in de golven staat en hoe
haar borsten deinen als de golven van de zee,
en ik voorgoed in haar verdwijn als een Vis.…
Het geheim
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
428 de zee kende het geheim
en vertelde het aan de golven
de golven rolden het
naar het strand
het strand bewaarde het
onder het zand
toen kwam de wind
het zand waaide hoog op
de wind pakte het geheim
en bracht het naar de zon
de zon koesterde het geheim
deelde het met de maan
de maan fluisterde het
aan de sterren
de sterren gaven het…
Illusies
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 Ergens kwam geluid uit
in de sauna
ik lag op een bed
golven hoorde ik beuken, meeuwengekrijs
Weer dat AI achtige, dacht ik
sloot de ogen maar.…
haar hermitage
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.288 paf voor paal, druppels
gespleten golven
fluisternis toekomst
ontluikt ommuurd....
laatste 14 titels van de door mij bewierookte dichter Metha door mij geordend tot een betekenisgevend geheel...…
Voorspelbaar
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
900 Zij leest haar lijnen in kromme bochten
dan eens links, dan weer rechts
ongesproken woorden
klampen zich vast in gedachten
in beeldende golven
van nog altijd onwetend gedrag
Een vage glimlach verschijnt
rond haar mond
als kleine slierten wierrook opstijgen
in de toch al berookte ruimte
en zij zich verdiept in het zicht
met ongekende glanzende…
Woede ...
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.831 Woeste golven
overspoelen verstand
schuimende koppen
hoofd in brand
Gevoelens op en neer
golvend door lijf en geest
't stormt in mij
het maakt me bevreesd
Geknepen vingers
klauwende hand
waarom neemt emotie
toch telkens de overhand ?
Ik wil gewoon rust
niet denken, niet doen
terug naar wat ?
misschien terug naar toen ?…
Vaarwel Kathinka
hartenkreet
3.7 met 20 stemmen
2.611 Het laatste uur
in het gezelschap van
de zon, de Ierse Zee, de golven
de wind, de klapperende zeilen
na verandering van koers
Achterover leunde jij
gleed zijdelings weg
Het lichaam koos het moment
om weg te gaan en jij verdween
in het schreeuwen van de meeuwen
boven de zee, het land
de stad en Amsterdam…
adagio
netgedicht
2.3 met 28 stemmen
1.886 de herinnering voert mij mee
op het ritme van mijn hart
emoties raken langzaam los
van de wanden van mijn geest
warmte geeft mij kracht
die onuitputtelijk lijkt
in vrije val zonder gewicht
bevrijd van alle last
de tijd vangt mij op
en ik sluimer verder op schuimende golven
steeds verder terug in mijzelf…
De barst
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
956 Golven van lente door de lucht
Verlichten mijn geest en hart
Een vlaag als een lange zucht
Een oude gestalte deelt mijn smart
Ik lees de woorden van een Spanjaard
Schakel over naar de Italiaan
Van liefde in de boomgaard
Naar woorden die reeds era’s bestaan
Vluchtig zijn de woorden
Vergankelijk is de trouw
Eeuwig is de ziel
Die barst daar…
Kalme waters
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.394 haal de branding
uit de vaart
laat de golven
maar stranden
geef je hart
niet meer uit handen
laat het tij
de rust weer keren
laat je voeren
met de stroming mee
geef je over
aan een kalme zee
laat een schelp
je innerlijk beroeren
haal de echo
uit je oren
laat jezelf
weer horen…
Wolken
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.030 Nijdig werpt de zee haar golven op 't strand
met de vele verloren dromen die
al duizende jaren meezwalpen
op zoek naar hun thuisland.…