2287 resultaten.
Braamtakken
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
683 Ik houd mijn verdriet diep in mij verborgen
als een kluwen stekelige braamtakken
Ik huil niet, ik snik niet, ik klaag niet
Ik moet loslaten
maar blijf haken aan de doorns van mijn verdriet
zodat ze me verscheuren
en ik ineenkrimp van pijn
Ik kijk niet naar binnen
want daar wil ik niet zijn
Ik probeer niets te ontwarren
Wil niks tegenkomen…
Een nieuw jaar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
506 Uren, dagen, maanden, jaren
vliegen hard voorbij
wat zal de tijd voor ons bewaren
tranen of weer blij
In de tijd ligt het verborgen
wij vliegen er door heen
met kleine of met grote zorgen
samen of alleen
Laat de hoop steeds overwinnen
alle tegenspoed ten spijt
iedere dag met kleur beginnen
geef goede invulling aan de tijd…
Wankel perspectief
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
492 vroeger was alles vlak
maar waar wij nu lopen
zie ik vaak een gat
een afgrond waar ik
niet in wil kijken uit
angst voor verborgen lijken
zij ontstaan in
een steeds sneller leven
als anderen geen hulp geven
je komt ze altijd tegen
op een ongelegen moment
voelt dan hoe alleen je bent
in dit wankel perspectief
openen zelfs valkuilen…
ongehinderd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
509 vanmorgen ben ik de deur
uitgestapt, heb de lucht bekeken
ze was blauw
en langs de wolken streken
grauwe ganzen, grijs tegen licht
dichterbij
langs ruwe stammen
klom een bonte specht omhoog
zijn zwart met wit
verborg zijn rood voor mijn gezicht
ik keek hem op de rug –
en wist
tussen dat alles
het rood, wit blauw
van wederhoren,…
Woorden
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
584 Wat kunnen woorden meer doen
dan verrassen met wat schoonheid
verwonderen met een lichte lach
verbazen door een onverwachte vondst
een verborgen gevoel aanraken
de realiteit even relativeren
een lichtje ontsteken in het donker
een zakdoek bieden voor tranen
boosheid weer doen ontwaken
bevestigen wat je al voorvoelde
ja wat meer eigenlijk…
Onder het oppervlak
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
537 In de diepte tekenen zich dingen
ogenschijnlijk verborgen haarscherp af,
blijkt het hart zich bezwaarder te zingen
dan eigen stem er tekenen aan gaf.
Groeven van pijn, zelf opgelegde straf,
eigen falen krast er sporen van schuld,
zwarte dagen, een overvraagd geduld,
opgeklopte eisen aan prestaties
warme wensen, verlangens onvervuld.…
over de aarde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
497 als thuis mijn
vingers over stukjes
landkaart schuiven
hangt de wereld voor
zolang het duren
kan van reislust
aan elkaar
geef mij een atlas
ik draag hem op mijn
rug over de aarde
ik loop de barre
sneeuwnacht in
zoek verglaasde kiezels
in woestijnen
in mijn geest verborgen
de reiskracht
zoveel groter dan ik
mijn vingers…
sterrenkroos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
630 traag ontneemt het
woekerend sterrenkroos
de ademhaling van
water dat gelaten
verdwijnt roerloos
wacht op
blootstelling aan
licht en lucht
was het kind
verwonderd toen het
in het water raakte en het
kroos zich eensgezind sloot
de handenwringende
tijd voordat iemand
kon bevatten wie
het kind verborgen
hield en toen de…
No Hay Camino Er is geen weg
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
728 ik voelde pas
de kracht van
je angst
toen ik Primo
Levi las:
we zijn alleen
vermoeide
beesten op
de drempel
van de dood
pas toen doorzag ik
de kracht van je
liefde die zich in
bange lange armen
verborgen hield
ik vocht om het
bruisende leven
te omarmen
de mens puur in
beelden te vangen
altijd al voel ik
de kracht…
haiku van geluk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 ligt het verborgen
in handen dan of boezems
blijft het iets schimmigs
kan je het lezen
als het al te schrijven is
op je things to do?
valt je blik erop
tussen snel gekrabbelde
boodschappen-lijstjes?
is het meetbaar dan
de som van alles misschien
niet te beschrijven?
wat is dat: geluk?…
Verlangen...
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
586 Verborgen diep van binnen.
Het laat zich niet verdrijven.
't Wordt door het hart gevoed,
in stille uren van de tijd.
Tussen droom en werkelijkheid,
alsof niets anders ertoe doet.
Het besef te leven, ondanks zorg of pijn.
De wil om echt te leven.
Dat is een zo groot verlangen,
het zal er altijd zijn.…
De foute Nederlanders, goed zoeken: Centraal Archief Bijzondere Rechtspleging (CABR)
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
480 2025 begint goed voor de Nederlanders
we kunnen vanaf middernacht de foute Nederlander zoeken
Het Nationaal Archief gaat digitaal open
Nederlanders de beste wensen bij het goed zoeken
naar foute, daar zijn we zo goed in
foute familie, foute vrienden, foute, foute, foute
doch ook ik ga zoeken naar Kredieten Familieleden, de foute en hun verborgen…
IERLANDS BLIJE ZUCHT
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
248 De stille meren
van het groene eiland
blinken soms op zijn dan weer dof
denken vol verborgen geestdrift
aan volksvertellingen
welke eens om hen heen klonken
in vredige heuveldalen
grazen en drinken schapen
bij een vrolijk kabbelbeekje
terwijl
de grashellingen danken
voor de jonge verhalen
over Tom Poes en heer Bommel
die zij steeds…
Eeuwige Venus
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
193 Omlaag gevallen sterrenhemel,
sterren verborgen op het strand,
onder schelpenzand verzwolgen,
onvindbaar verdwaald, voor goed.…
liet in zacht gebaar
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.033 ik zocht wat je verborgen had
je ogen straalden een geheim
maar in je lach voelde ik
altijd het warme bij je zijn
je liet in zacht gebaar
ontdekken wie je was
ik volgde, zag je openen
in woorden die ik las
liep door je seizoenen
wist lente met je zomerzoenen
maar oogstte misverstand met
jouw mysterie in mijn hand
weer zijn we een…
Overwaaiende depressie
gedicht
3.5 met 17 stemmen
12.405 Onder elk herfstblad
trefzeker door de wind neergelegd
schuilt een verradelijke gladde tegel;
deze dag waarin mijn illusies sneuvelen
zoals vroeger mijn tinnen soldaatjes
die ik heimelijk verborg, heb ik
tegelangst.
Er steken bossen witte rozen
in mijn brievenbus, elke dag weer.…
Diep
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
1.359 steeds twijfelend, erg onzeker
gevoelens waaruit ik besta
diep verborgen
ze verscheuren mijn leven
zo nadrukkelijk aanwezig
doodop ben ik
van steeds innerlijk
te vechten
kon ik mezelf maar
berechten
huilend met de wereld mee
die op een antwoord wacht
ik kan alleen maar
geven een onzekere lach
zoeken naar vrienden
doe ik niet meer…
Wonderlijke dwaling
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
897 Al stijgende in het genoten vooruitzicht
Met passie voor gevleugelde geheimen
In het schijnsel der maan
Waar de toekomst ligt
Verlichtende antwoorden staan
Een bol van liefde
Waar soms duister in boort
Het verborgene
Wat het verleden verstoort
Diepe paden verlicht
Het geweten sust
Dat echoot in gedachten
Een verlegen glimlach
Het…
in een zucht
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
778 daar waar dromen in nevelen vergaan
sterren verdwijnen als zachte gloed
verdriet gaat schuilen voor donkere nachten
verborgen tranen in stilte wachten
zal een hart op zoek naar liefde
hoopvol zuchten in het verlangen
dat in geborgenheid van dromen
de nacht haar kleuren verliest
zodat hoop in het ochtendgloren
verdriet in zachtheid omhelst…
in een zucht
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
1.083 daar waar dromen in nevelen vergaan
sterren verdwijnen als zachte gloed
verdriet gaat schuilen voor donkere nachten
verborgen tranen in stilte wachten
zal een hart op zoek naar liefde
hoopvol zuchten in het verlangen
dat in geborgenheid van dromen
de nacht haar kleuren verliest
zodat hoop in het ochtendgloren
verdriet in zachtheid omhelst…
Welkom
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
5.051 Verborgen in de schoot der eeuwigheid;
totdat je naar de aarde werd gezonden.
Om je ogen in een wereld op te slaan
die tastbaar is; slechts éven wordt beleefd.
Een fractie in het eeuwige bestaan,
maar leven...dat zo'n grote waarde heeft.…
Al ooit
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
981 Al ooit iemand ontmoet met ogen
als waterdruppels zo zacht
En met woorden die precies zeggen
wat je op dat moment van hen verwacht
Met een glimlach die je verbaast
de hele dag lang
Iemand met lieve kuiltjes
verborgen in zijn wang
Iemand die spreekt van werelden
waar je zo graag op reis wil gaan
Precies omdat je weet
dat die enkel in zijn…
HAAR EERSTE KEER
netgedicht
3.0 met 358 stemmen
38.111 ze spiegelt zich in ronde vormen
truitjes trekkend naar haar buik
maar haar vrouwzijn blijft verborgen
achter zwartomrande ogen
sterrenstralend in het glas
waar ik zoek naar steelse blikken
van wat gisteren kind nog was
straks zal ze met verhalen komen
maakt ze mij tot deelgenoot
en dan streel ik speelse lokken
van haar vurig rood gezicht…
lichtpunt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
812 op afstand beklijft de tijd
een droom die toekomst heeft
een duldzaam wakende ster
straalt hoop en licht, schenkt
verborgen werelden leven,
loutert de ziel tot bestaan.…
Halfvol
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
1.517 We dansen in het licht, draaien
en nippen uit onze verborgen bron.…
Moeder
netgedicht
3.2 met 35 stemmen
4.751 je handen
legden verbanden
verbonden ons
zacht met elkaar
ogen brachten
de wereld dichtbij
jouw blikken beschikten
wat goed was en vrij
je stem sprak
de woordloze taal
van de liefde leefde
als voorbeeld voor ons
jij hebt van ons
allen gehouden
verdriet en je zorgen
voor ons steeds verborgen
nu ben je klaar
handen in rust zijn…
Contra verso
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
690 de schedelinhoud naar de maan
het gabberdom penoze
de tekstballonnen uit de mond
zijn leger, maar wel lekker rond
want méér telt nu de pose
verloedering van de moraal
wordt door de kekke turbotaal
zo goed als niet verborgen
helaas,mentale RSI
beperkt - de macht van Pi -
de horizon van morgen
-----------------------------
Epitaaf.…
Uitgewiste droom
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.208 Ik zocht haar
langs een onbetreden pad
vond haar
bij de verborgen bron
Ik keek haar aan
had bloemen in de ogen
Ze plukte de grootste
Een sneeuwwitte vogel
vloog op
bij de klanken van
een betoverend koraal
Zij dronk van
het tijdloos water
ademde kristallen
in mijn bevende mond
Toen lachte ze
en zei :
Heb me niet lief
Ik besta…
Dement
netgedicht
4.7 met 28 stemmen
1.923 Onsamenhangend
Hing je aan mijn lippen
In woorden stil vangend
Zodat niets jou zou ontglippen
Jij, de ooit sterke, nu broze
Man, die liefhad en aanbad
Nu gevangen in een ander bestaan
En terwijl jij aangedaan de nutteloze
Dingen moest doen, schreiend betrad
Jij zijn alles en liet hem gaan
Gevangen in zijn verborgen ik
Bleef je hem bijstaan…
Wiep
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.256 Duizenden dennenbomen wuiven
een prikkelend welkom naar
jouw thuis bedekt door naalden
spiegelt het glas gedachten
ogen durf ik niet te lezen
droge rimpels schrijven allang
de laatste letters van pijn
verborgen achter ritmisch kloppen
haast onhoorbaar vroeg gisteren
of het goed was maar terwijl
vertrouwen zacht zijn handen vouwde
viel…