1280 resultaten.
Eenzame kerst
snelsonnet
3.0 met 5 stemmen
631 Frans Timmermans laat weer eens van zich horen.
Hij schreef zijn grote vriend een afscheidsbrief.
Je bent altijd weer welkom hartendief.
Ik voel me hier zo eenzaam en verloren.
Maar Boris denkt: de man is zwaar gestoord
die moralist wil weer het laatste woord.…
'n Blauwe maandag slechts...
snelsonnet
4.7 met 3 stemmen
867 Van Manic Monday had ik wel gehoord
Maar van Blue Monday, dag van de depressie
Met heel veel beeldbuishumor als repressie?
Het had mij nooit bereikt, laat staan gestoord
Er viel voor mij die dag niets te betreuren
Het was noch grauw noch blauw om in te kleuren…
het hotel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
896 de brede trap
waarin hun
voeten verzonken
in diepe tapijten
zij giechelde
onwennig
de reusachtige kamer
was ( te ) mooi
zij wilden gelijk in bad
maakte de spiegels
verlegen
het stromende water
smoorde intieme geluiden
cupido die stiekem om
het hoekje had gekeken
trok zich zacht terug…
Dementie
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
670 Vandaag ben ik gelukkig.
Ik stapte in de wondere wereld van mijn moeder.
Ze nam me mee naar ongekende oorden,
die juist aan haar toebehoorden.
Ze strekte haar arm uit en wees naar een punt.
Ik keek er naar, maar zag alleen het raam.
Zij fluisterde stilletjes mijn naam
en vroeg of ik die boot ook zag staan.
Er stond veel volk te wachten,
ze…
Iemands kind
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
600 De ene jongen blijft vijftien voor de eeuwigheid.
De andere jongen blijft altijd acht.
Zij zijn beiden verdronken.
Twee jongens die verlangend hadden
uitgekeken naar de grote vakantie.
Twee jongens die kind waren,
kleinkind, scoutskameraad, klasgenoot
voetbalvriendje.
Maar ook twee jongens die op 1 september
niet meer naar school terug keren…
Verjaren is
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
715 Verjaren is weer even zien
wat al voorbij is in ons leven,
dan weten we toch ook misschien
dat alles ons hier is gegeven:
de vriendschap, ’t licht en mooie dingen,
de liefde ook van Hem die leeft
waarmee Hij ons hier wil omringen
in al wat Hij gegeven heeft.
Ons leven is maar kort en broos
maar ’t is een weldaad het te krijgen,
het kleurt…
laat me zien
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
481 laat me het land zien
waar geen boom meer staat
wanhoop ons verslaat
laat de doden zien
de maskers van pijn
in een diep ravijn
laat me het kind zien
dat niets meer verstaat
geen tranen meer laat
laat de moeder zien
ze bedekt haar zoon
streelt zijn ogen schoon
laat me schoonheid zien
haar onvolmaaktheid
volmaakt in lichtheid…
ode aan Raoul
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
260 Voor Raoul
In de stilte van de nacht, werd jouw stem niet gehoord,
een kind, zo kwetsbaar, door het lot verstoord.
In een wereld die je liefde had moeten geven,
werd je kleine hartje zo ruw ontnomen van het leven.
Een Onschuldig Leven
Je ogen, ooit vol dromen en licht,
vonden geen rust meer, geen hoop in zicht.
Hoe kon een jonge ziel zo zwaar…
levend als water
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
613 vader ging vaak uit vissen
aan de oever ving hij eenzame
stromen van verre gedachten
van alles van wat diep in hem
verborgen was
nu opent de zoon op zolder
de dichte dozen van zijn vader
hier vindt het kind vroeg of later
het woord dat hem bevrijdt en
levend is als water…
De Hand van het verleden
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
618 het was een zonnige herfstdag
de lange schaduw liep voor me uit
naar mijn oude woonstek
daar kwam ik het verleden tegen
stond leunend tegen ’t verroeste hek
hier schoof een oude grens
mijn tijd vooruit naar nieuwe wegen
met een zucht liet ik met weemoed los
dat wij nog samen waren
voelde oude pijn
van zijn gebroken snaren in zijn hoofd…
het moment
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
643 Het moment dat je achter komt dat je sterker bent
Dat je je leven hebt laten leiden door invloed
Die je eigenlijk niet wilde en jezelf niet herkent
Wat in je binnen stroomt niet meer is dan je eigen bloed
Het moment dat je achter komt dat je boven anderen kan staan
Je voor je eigen mening kan opkomen
Dat iemand je deur van je hart laat open…
Koffie-taartjes-levenspad
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
615 Ik wil voortaan elke dag
Koffie met heerlijk groot gebak
Daarvoor heb ik een zwak
Maar al etend ook mijn gemak
En heb ik echt lak
Aan alle goed bedoelde adviezen
‘Elk pondje gaat door het mondje’
want elke opmerking in die richting
Ontbrandt in mij een lontje
En dat ben ik voortaan zat
Ik schraap mijn gebakbordje leeg
Om het weer snel…
limerick 1
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.274 een brunette vol gein in Alphen aan de Rijn
knipt haar gordijn een halve baan te klein
triest zit ze neer
ze weet het niet meer
en gaat uit sjagrijn derhalve aan de wijn…
lopen in eigen schoenen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
630 ik draag mijn eigen schoenen
die (bij) mij passen
mijn eigen laarsjes
die mijn voeten heerlijk
omsluiten
ik kijk niet naar wat anderen
doen…die tijd ontbreekt me
heb mijn eigen geliefden
een eigen leven en weet je?
ik heb mijn eigen spiegel
en ben blij met wat ik zie
niets mis mee.…
Stil
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
573 Ik houd van de stilte
van de warmte
en het leven hierin;
niet van de kilte
als ik luister
maar niet naar woorden
proef ik het leven
dat niemand ooit hoorde
ik luister dan
naar alles wat zich afspeelt
in 'mijn mooie ik',
er wordt mij weer een ervaring toebedeeld.…
Pensioen-oproer
snelsonnet
3.8 met 6 stemmen
1.362 Ik ben dat slap geleuter meer dan zat
Een nieuwe maand een nieuwe rekenrente
Het wordt hoog tijd voor een pensioenen-lente
De dekkingsgraad moet van mijn levenspad
‘k Heb jeuk aan mijn pensioengat...ik ben kwaad
Weg rekenrente...fuck de dekkingsgraad!…
Ik maak er een eind aan..
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
605 Ik maak er een eind aan
een definitief eind
aan mijn verleden!
ik wil alleen nog heden
definitief alleen heden
en de toekomst?
die verstikt me te veel
maar ik laat me niet meer killen
want anders wacht mij de strop!…
Strak in ‘t pak
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
497 Daar lig je tussen ‘t eikenhout, gekleed in nette kleren
Er is zelfs niet vergeten om je nog één keer te scheren
De fris gewassen handen op de borst tesaam gevouwen
En een gelaat dat roerloos stilt, in blindelings vertrouwen
Daar lig je dan in ’t wit satijn door ieder te aanschouwen
De naasten laten nog een traan omdat ze van je houwen
En op…
Phillippe Jaroussky, mooie zanger, mooie man!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
617 Phillippe..
Mag ik even naast je liggen
ik zal je niet aanraken
want dan verbreek ik
m'n diepste emotie
m'n diepste gevoelens:
opgaan in jouw stem!
Mag ik, even maar?…
Soms even niet
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
556 Soms ben ik eventjes gebroken
voor een moment
niet helemaal zoals ik ben
soms ben ik eventjes mezelf kwijt
Soms zoek ik toevlucht
in alcohol
in drugs, en seks
en ik geniet van elk moment
Soms weet ik niet meer
wat ik moet doen
omdat ik niet ben
zoals ik dacht dat ik was
Soms kijk ik in de spiegel
en huil ik
om wie ik ben geworden…
De wolken
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
820 De wolken tekenen luchtkastelen
en vinden ook de elfen uit.
Ze willen met ons dromen delen
en maken nieuwe sprookjes buit.
Ze schilderen dieren en zelfs bomen,
proberen lichte tinten graag;
ze jagen voort of durven schromen
en vatten ieder bij zijn kraag.
Maar ’t leven gaat niet als de wolken;
het lacht en schreit maar keert nooit weer…
Om erger te voorkomen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
527 112 Wordt platgebeld
We letten op elkaar
We helpen de overheid
in tijden van gevaar
Hij heeft z’n ster niet op
Daar zit er een op zolder
Ze moeten snel op transport!
Voordat het erger wordt…
Paskwil
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
845 Je bent mijn steen des aanstoots
waaraan ik me vaak stoor.
Met je adem rins en je ogen doods
ben je onveranderlijk goor.
Je bent een naar productiedier
dat ik graag slachten zou.
Voorlopig ben ik slechts een gier
die cirkelt boven jou.
Wanneer ik naderbij kom
en in je gele ogen kijk
dan lijk je pas ontzaglijk dom,
je bent een walmend…
Art deco
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
524 Sorry moeder, het was uit reflex
Het is zonnig buiten,
Kijk eens hoe licht het is
Nee, ik vind het niet donker,
Het was uit reflex zeg ik toch.
Nee, ik weet dat een lamp niets helpt
Dat het licht is
Maar ik vond het gewoon donker
Ik legde mijn hand op de schakelaar
Is dat nou zo erg.
Je komt net binnen en het eerste wat je
Doet is op…
[ De winterbomen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 De winterbomen:
geen duiven, geen goudvinken --
Verlaten nesten.…
Zal je dragen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
671 Warme wind blaast zachtjes door de haren,
heb vlinders zomaar op mijn hand.
Nee vandaag mag ik zeker niet klagen,
al mis ik wel het verre tropische strand.
Zolang mijn voeten me willen dragen,
loop ik nu alsmaar verder van huis.
Ik zal het jou ook steeds weer opnieuw vragen,
al blijf jij liever lekker thuis.
Kom laat ook jouw haren wapperen…
Herfstblad
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
850 Wat blijft er over van zo'n blad:
de geur, de kleur, iets van de nerven,
iets dat verwijst al naar het sterven
of naar het eind'loos levensrad?
Zo leert de herfst ons wijze lessen
in dood van bladeren en bessen.…
Balans van vandaag
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
648 De zon is brandend aan het ondergaan.
De avond is vredig aan het vallen.
En ik? Ik ben hier mijmerend neergestreken.
Hier, aan deze tafel, onder een oude beuk,
maak ik de balans op van de dag.
De toekomst wil ik hier vergeten.
Het verleden heeft al afgedaan.
Wat bleef zijn mijn sigaren,
een glas met koffie en Keizer.
Een vogel zingt een…
Filosofie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 mensen zijn de tot
vlees geworden gedachten
van hun eigen zelf…
Hart
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
660 Hart
Hoe vaak nemen we niet afscheid in het leven
Maar hoe weinig afscheid van het leven
Het definitieve van het zien van het voelen
Dat voelt als hard aan
Als zo pijnlijk
Zo verdrietig
Maar de dood doodt niet het gevoel
Het gevoel van houden van
Dat gevoel mag blijven
In je herinnering
Een innige
In je hart…