2736 resultaten.
Hoop
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
1.935 Eindelijk is de dag gekomen,
waar ik al lang had op gewacht.
De dag van het weerzien,
de dag na een slapeloze nacht.
Na een week te zijn gescheiden,
een week van pijn en lijden.
Het moment is nu daar,
eindelijk even alleen met haar.
Er spookt heel veel door mijn hoofd,
ik hoop dat ze mij ooit nog eens gelooft.…
Teerbemind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
597 Teer maar gretig landt vanuit de oceaan een meisje, eerst op haar
moeders buik, niet veel later strek ik mijn armen uit en eindelijk,
eindelijk kan ik mijn rozige hoofd in haar nekloze zachtheid
bergen en betoverd rondneuzelen door het bekoorlijke bouquet.…
Een schaduw van jezelf
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
772 jouw zwijgen is doorbroken
de storm raast door je heen
je hart heeft eindelijk gesproken
muren vallen steen voor steen
je jeugd was lente maar zo stil
verward door kleur
dorst je de geuren niet te ruiken
genieten was voorzichtig en heel pril
je wilde liefde delen
ontsnappen uit het doolhof van je geest
gevoelens en gedachten laten helen…
EINDELIJK WEER ECHT PAPA EN MAMA
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 weer papa en mama, vader en moeder
en de ouders heten Jurgen en Gerda
dus de kinderen, hun kinderen, die komen eindelijk terug na 8 jaar
en de meiden heten Zoé en Nora van 11 en 10 jaar!…
Sneeuwde stilte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
609 gaan langs het
dubbelglazen raam
transparant
vlokten hun
voorbijgaan
zonder stapeling
de platte kant
toch waren er
nog luwteplekken
waar een warrelend
licht suizen wat
dynamiek verried
en tocht
zijn energie
langzaam loste
als de avondkoud
het licht liet vallen
in de donkerte
van de nacht
en stilte weer
zacht eindelijk…
Niets is zoals het lijkt .....
hartenkreet
2.8 met 22 stemmen
2.573 Slapeloze nachten
dromen en verwachten
er is geen jou
en ook geen mij
helemaal geen allebei
't Beginnen van 'n nieuwe dag
met eindelijk weer een lach
het genieten van de natuur
maakt 't leven tot een feest
zoals het lang niet is geweest
Het onzekere ben ik kwijt
't kostte energie en tijd
't leven gaat door
en zoals altijd wéér…
Onweer
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
890 als het geluid schor is van het gebulder
als het licht geen puf meer heeft voor zijn wapen
kan ik eindelijk zonder angsten
verder slapen…
Prioriteit
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
4.090 Uiteindelijk is het om het even
Je zegt dat het je wat doet
Je zegt dat je er wil zijn
Doe het dan ook, fijn
Waarom worden we zo beboet
Ja in je werk deel je ze uit
Blijkbaar doe je dat wel goed
Weet je dan wel hoe het moet
Het is thuis dat je ernaar fluit
Je motto; " Je leeft om te werken,
Je werkt niet om te leven "
Laat dat dan eindelijk…
Brekende stilte
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
463 langzaam verkleurde
haar lach de spanning
in duizenden kinderogen
nog knipperden zij
op klein vermogen
in een zacht
heen en weer
bewegen kwamen zij
weer tot leven
ademden hoorbaar uit
zo lieten handen
in een sterke kramp
eindelijk hun vingers
weer vrij in een
opluchtend gebaar
in brekende stilte
rezen zij als
een man op van…
Misfluiten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 .'
'He he, eindelijk,' zegt ze
en met een glimlach:
'Dank je.'…
SNEEUW
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.487 Het sneeuwt, eindelijk sneeuw
het ziet er sprookjesachtig uit
even komt je jeugd terug
't is vredig en dempt elk geluid.
Wandelen in de witte wereld
muts en wanten tegen kou
héél even sneeuwballen gooien
dan warmen bij de schouw.…
Een laatste app
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
480 zij wist het
de rode draad
was eindelijk
kortgesloten
stukjes pijn
smeulden nog na
maar beëindigden
niet meer haar zijn
zoals in de
verhalen die zij de
laatste tijd in haar
huid gekerfd had
in radeloze woorden
zonder ooit contact
te krijgen met totale
onaanspreekbaarheid
zij was aan het
vervloeien zonder
de gevarenvlag…
Ooit vergeten
hartenkreet
2.8 met 15 stemmen
2.791 Het doet pijn daaraan te denken
en vergeten zal ik het nooit
toch wil ik je eindelijk vergeten
en misschien lukt het...ooit.…
De fobische wind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
514 in het verlopen
van golfjes herkenden
gevoelens het spreiden
van strak geleide emoties
naar een glad
oppervlak dat rust in zijn
spiegeling had waar niets
zomaar buiten zijn oevers trad
een diepe zucht
gaf eindelijk lucht
aan al tijdenlang steeds
weer oplopende spanningen
even vrij zijn zonder belaagd
te worden door de fobische…
Wiegel de giegel.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
609 Mark hou je stark
en kijk maar met oprechte trots
in de spiegel,
en zien wij godzijdank
eindelijk
-en wie had dat ooit gedacht-
een sociale VVD
Maar wacht!
er komt nog de grote dictator,
Heer Wiegel de piegel
met z’n grote eigenwijze giegel,
en die spoelt weer alles,
alles wat is bereikt, zó
door zijn asociale plee.…
"De Ontsluiering"
hartenkreet
3.8 met 26 stemmen
1.579 Door het lot versneld
kwamen gevreesde woorden
eindelijk over mijn lippen.
Vol vertwijfeling keek jij me aan.
Je sloeg je ogen neer,
tranen biggelden langs je wimpers.
Toen je weer opkeek
was dat niet naar je vrouw,
maar naar je aanstaande ex.
Ik voelde jouw pijn
in elke vezel van mijn lijf,
zó herkenbaar ...…
Lippen vertrekken
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
660 los dat haar
eindelijk los dat haar
het vlecht zich eigenharig
tussen de toetsen
handig vingers ontwijkend
die willen ontwarren
neuzen vrij
wroeten in regels
opengesperde vleugels
bespeuren oud schrift
geijkte normen
willen vernieuwen
een verse punt
prikt scherp inzicht
slijpt zachtheid
zonder verlies
en lippen…
Straatjes
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
624 niet bestaat
eentje zonder einders
en verwijt me dan nors
mijn stad niet te kennen
morgen ga ik muren kopen
en neem je met me mee
wat eten en wat drank
opdat ik je ter plaatse laat
met wat stenen om je heen
misschien geef ik nog wat lengte
voor een aanloop lang genoeg
dat je hoofd genoeg kan beuken
tot je niets meer voelt
en je me eindelijk…
Vaarwel
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.621 Eindelijk zie ik je weer,
Maar je ziet me niet staan.
Ik weet niet wat ik zeggen moet,
Onze liefde is weggegaan.
Ik probeer met je te praten,
Je doet of ik niet meetel.
Je doet of je me haat,
Dus nu zeg ik vaarwel.…
Moedersteen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.453 Een sublieme stilte
koortst in het avondlicht
waar wij eindelijk
samensmelten.
De tijd der taal is aangebroken:
het hart definitief
gehouwen in moedersteen.…
Afstand
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.865 Waarom blijft een mens toch steeds maar hopen
Op het ultieme geluk
Dacht het eindelijk te hebben gevonden
Maar voor ik ’t wist was ’t al weer stuk
Het was dit keer geen vechten
Alles klopte, voelde goed
Toch kwam er snel een eind aan
Eenzaamheid bracht tegenspoed
Te groot de afstand tussen ons
Te weinig tijd toch met elkaar
Maar toch bedankt…
Van melancholicus naar vrolicus!
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
1.007 mijn hart bewogen
Ik voel met jou een diepe
Verbondenheid
En die raak ik nooit meer kwijt
Je hebt een plaatsje in mijn hart
Daardoor verdwijnt jouw
Melancholieke smart
Ik stuur er zoveel liefde heen
Dan voel jij je nooit meer alleen
Ja, ik zal dat kapsel kraken
En voortaan over jou waken
Jij wordt in plaats van
Melancholicus
Eindelijk…
Vakantie
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
602 Stop, druk, heb geen tijd
Alles moet nog voorbereid
We gaan bijna weg
Ik moet nog pakken
Broeken, shirts en hakken
Koffers veel te vol
Snel, snel boodschappen
En in de auto stappen
Ben wat vergeten
Geef planten water
Ook vlees aan hond en kater
Sleutel aan buurvrouw
De straat uit draaien
Nog één keer even zwaaien
Eindelijk, we…
Zonder schone schijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
558 ik heb het
allemaal vaarwel gezegd
luxe oorden en het uitgaansleven
mijd paleizen en arena’s
stop met alle media en
de sensatiebeluste hyena’s
het is een zegen om
eindelijk onszelf te kunnen zijn
in een omgeving zonder schone schijn
ik pak je hand en zie
het paradijs al in je ogen
als we in je lach naar buiten gaan
je kijkt me aan…
Met minder talenten
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
502 je ogen stralen
enthousiaste verhalen
over je nieuwe baan
een plek waar jij
het mooie in je
eindelijk kan ontplooien
op een lijf geschreven
dat soms niet voldoende
energie meer kan geven
hier heb je mijn hand
zet het kleine stukje
onzekerheid snel aan de kant
in de droom
van je leven kun jij
ook al je warmte kwijt
aan hen die…
Het lange lage licht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
479 intenser leven
heb hem wat meer licht gegeven
trad in het donker
nauwelijks naar voren
wilde mij daar privé niet storen
nog loopt hij gebogen
danst en springt van lieve lust
maar kijkt mij nooit in de ogen
de schemering is favoriet
in het lange lage licht
krult hij melancholiek
voor het duister ons versmelt
helpt hij mij nog even
eindelijk…
Onafhankelijk en vrij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 ik wil niet meer
dat een ander
aan de touwtjes trekt
mijn benen heft
en armen laat bewegen
wil geen marionettenleven
heb de draden doorgeknipt
mijn oude ik vaarwel geknikt
deuren achter me gesloten
het voelt kwetsbaar
koud en kaal om eindelijk
weer op mezelf te staan
maar ik heb doorgezet
oude gewoontes afgelegd
voel me onafhankelijk…
Punniken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
521 Zij zoekt dagelijks ouwe koeien
haalt haar gram niet meer per ons
laat elke maand verzen loeien
verstopt zich graag in dansend dons
zwijgt nooit over het verleden
haalt de hekel uit het stof
wil privacy met voeten treden
verbergt nagels in haar mof
wanneer zal zij eindelijk zwijgen
over al het leed haar aangedaan
zal zij dan terstond neigen…
Verlegenheid.
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
963 Ik zal wachten op de dag dat ik eindelijk vrij praten mag...
Het monster is mijn metgezel, mijn wederhelft, mij alter-ego, mijn eigen ik...
Aanspreken op zijn gedrag, dat is wat ik vertik...
Mijn monster heet verlegenheid...
Eens, eens komt mijn tijd...…
Mijn oceaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.736 Jij bent soms mijn oceaan
van een goddelijke schoonheid
dan wil ik mij laten gaan
mijzelf verliezen in de tijd
Jij bent soms mijn oceaan
onstuimig en onvoorspelbaar
dan kan echt niemand jou aan
golven vol onheil en gevaar
Jij bent soms mijn oceaan
die mij met liefde wil omringen
dan probeer ik boven jou te staan
om jou eindelijk te bedwingen…