9407 resultaten.
Spraakles van een engel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
634 Vastgelopen in luidloos lallen
naar hatelijke droomdemonen
verstopt in het gras
naast deze weg,
duikt de stomme geest
van een verloren ziel
in om het even welk gat,
naar wie weet hemel of
misschien zelfs de hel,
verlangt ze terug
naar de tijd
van ver hiervoor,
naar de staat van
het ongeboren zijn.…
VAL
poëzie
4.0 met 2 stemmen
992 Wat blindheid onbesuisd! Dat Eva die God diende,
In 't zalig paradijs, uit weelde, zonder nood
Der hellen roffiaan het ledig ore bood
En om te worden kloek des Heeren vloek verdiende!
Wat wederhorigheid! Dat Adam, niet ontziende
Noch tijdelijke last, noch eindeloze nood,
Zocht, opgeblazen puist, te worden even groot
Als God die hem bewaard en…
Stil strand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
572 ons mooie strand
en levendige dorp
heeft uitgestorven straten
de zee is kalm
alsof ze vredig
zo verlaten
haar golven van gemoed
kan laten stromen
uitgerust aan een rustige kust
ons stille strand
blijft onvermoeibaar wachten
niets veranderd wat is verankerd
in ons hart
zo dromend langs de lijn
weten we waar we trots op zijn…
Brandend ijs
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
565 Wanneer we onze status verliezen.
Wanneer bezit wordt afgenomen.
Wanneer illusies breken.
Met de dood voor ogen.
Wanneer onmogelijkheden mogelijk worden.
Zoals mensen die opnieuw worden geboren.
Zoals ijs dat brandt.…
Finale
snelsonnet
4.5 met 4 stemmen
632 Met achtentwintig benen – niet met één -
staan we met Nederland in de finale.
Nu vol erin na deze generale.
De borst vooruit, met het gestrekte been.
Ik ga ze helpen om de strijd te winnen.
Mijn pils en chips werk ik ‘vol gas’ naar binnen.…
Avond aan Zee
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.614 De gladde golven glippen naar de rede
Met klaterend even, weer gesmoord gekoos,
De hemel schemert over zee, en mede
Is vrede wijd en zijd en tijdeloos.
En uit de haven komen zij gegleden
De boten met hun zeilen roereloos,
Een kantige schaduw tegen donkerheden,
In 't spiegelende nat een schaduw broos.
De nacht is peilloos; waar de…
Passend gedicht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.056 Waar ik je ook zie, even met je mag praten
komt er een warmte vanuit je ogen
het is iets, dat valt niet te beschrijven
je bent een persoon die ik niet wil verlaten
het gevoel voor jou is heus niet gelogen
wie weet mag dit nog even voor een tijd blijven?
Hoor ik de "wind" als een lied dan op mijn cd
een teken die dan over mijn gedachten gaan…
Vooruitgang
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
500 Zonder handige dingen
kan geen modern mens leven.
Zonder leuke spullen in huis
is een woning ongezellig leeg.
Spullen van gisteren
gebruiken we misschien nog morgen.
In ieder geval is het zonde
om ze zonder schuldgevoel
zomaar weg te doen.
We puilen ze uit op zolders.
We bewaren ze in kasten en in schuren.
Mensen jagen op goedkope koopjes…
Tranen van geluk - 1
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
576 wanneer in het duister
mijn tranen treuren
dringen de herinneringen
van de momenten samen
als zonnestraaltjes daar doorheen…
Actuali-tijd van koffie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
708 Rustig koffiedrinken
tijdens onrustige momenten.
Rustig genieten van geur en smaak.
Gedachten die ons onrust baren
in smaak en geuren op zien gaan.
Koffie ervaren als bevrijde tijd
die tijdloos stil gaat staan.
Zo ontspant ons koffiedrinken
tijdens een verstild moment.…
onzekerheid
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
690 je wilt het niet geloven
wat ik allemaal wel voel
kan er echt niet slapen van
ik denk altijd en ik woel
mijn hart is droef en triest
onzekerheid heerst in mijn borst
ik ren en loop maar raak niet los
geen honger maar wel veel dorst
wat trillend op mijn benen
sta ik hier nu voor jou
met tranen in mijn ogen
en ik schreeuw... ik hou van…
Hemel en aarde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
531 vanaf de hoogste top,
kraait de gouden haan,
bejubeld door gegoten klokken,
de boodschap van de Heer,
het kunstwerk aldaar
vertelt zijn verhaal in
alle stilte en eenvoud,
daar kan men schuilen,
en praten, zonder meer
lichte wolken
als witte vlokken
verbinden beiden
ieder geeft op zijn wijze
beschutting weer…
Verwanten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
410 Er hoeft geen bloed te vloeien
we kunnen ook uit elkaar gaan
en alleen in verhalen bevechten
wie we zijn, broers en zussen
met de gewone behoeften
aan een eigen plek en deugden
die soms ondeugden zijn
beter weten, beter leven
beter denken te zijn
bereid om levens te offeren
bij gebrek aan een engel
die ons tegenhoudt
alleen de verdeeldheid…
Ho ho ho!
snelsonnet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
733 Nee, liever niet, dat is zo klaar als glas:
Geen vlees dus vegetarisch kerstdiner
Geen flessen alcohol maar potten thee
Het feest kan nu níét meer zoals het was!
Zelf heb ik toch weer coq au vin gemaakt
‘k Hoop dat uw kerstmaal óók kiplekker smaakt…
Wie volgt ?
snelsonnet
3.0 met 3 stemmen
899 Wanneer ik een begrafenis meemaak,
Dan geeft dat een gevoel van onbehagen.
Wie volgt, zit ik me angstig af te vragen,
Wie van de mensen hier is straks de Sjaak?
Voor één keer pas ik voor het langste strootje,
Je wint dan wel, maar je legt ook het loodje.…
Fakir Dalí
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
728 Zodra je zijn tover
met kinderkonen waardeert,
doet hij een greep naar de verte.
Denk niet dat je zijn bedoeling
even determineert.
Hol dus naar het volgende symbool.
Daar heeft hij je begrip te pakken:
omgekeerd en in een vreemde handstand
tuimel je door de geschiedenis,
door al haar opsmuk --
Vorm en kleur hebben het mensdom
zwaar…
Meer en Vaart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 Bijna was je doorgefietst
onderweg in gedachten
maar ergens aan de rand
zag je mij toch staan
voorzichtig pakken we
de rafels van vroeger op
voelend of het zou kunnen
er een mooie strik van te knopen
ik weet niet wat jij toen wilde
misschien was het zoals je zei
of heb je toch meer verlangd?
Je kwam mij te nabij
ik weet het niet
maar…
[ Dat je misschien wel ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Dat je misschien wel
niet van mij houdt, dat zeg je –
zo ontzettend lief.…
Vannacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 Wanneer we ons aardse paradijs verlaten.
Wanneer we overlijden.
Wanneer bedoeling weer toevallig wordt.
Wanneer energie weer loslaat van de stof.
Hebben we de liefde wel liefgehad, bemind,
voor al wat leeft en niet toevallig was?
Hebben we wel bedankt gezegd, herdacht,
hetgeen de liefde ons heeft geschonken?
Hebben we het voorrecht wel beseft…
Parel voor twee
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
507 Een geeuw die zich verschuilt in de palmen van je handen
laat zich horen en bijt zich vast met blinkend witte tanden
De schemer die de nacht verraadt sluit zich om je slapen
dromen roeren, maken los pakken samen, samenrapen
kluwen worden in het schijnsel van je geest
Een oude wollen trui uithalen en opnieuw gaan breien
een schoen uittrekken…
hoe alles weer werd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
431 de bomen keken toe
hoe je stenen brak
toen je in het landschap
een slaapplaats maakte
ze zagen hoe de afdruk
van je lichaam achterbleef
totdat stromend water
je schaduwbeeld wiste
jij zag hoe bomen
weerspiegelden in
het water hoe ze
zichzelf eenmaal zagen
hoe de wind hen beroerde
het blad meevoerde met
de stroom hoe alles…
Katwijk kust mij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
556 Het woord elfstedentocht was het hele jaar 2019 niet eens uitgesproken
Ja..., zwemmend
Ik zit met mijn rug gekeerd
Zie in mijn spiegel de zee
..heb hem even niet nodig..
Ik wandel de wind in
Zo verlaat ik mijn jaloezie
Maar ook een hoop van anderen
Groeten naar de hond die ik passeerde is iets wat ik niet kon en kan
Hij is van aard zichzelf…
heling
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
535 kun je een
gebroken woord
spalken
een splint aanbrengen
voor het verzachten
van de pijn
het gebrokene
tijdelijk
verbinden
fixeren in
onbeweeglijke
nietsdoenerij
voel je na de
heling de plek
van de breuk
van een
gebroken woord
de stekende pijn
waar je nog altijd
koud van wordt?…
Levensecht.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 Een traan die verdampt
en een lach die zich laat zien.
Die zijn levensecht.…
Het juiste woord
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
702 Het is doodstil
doch de kalme golfslag van het bloed
voel ik als mentale kracht
door mijn aderen stromen
de tijd gaf me de ruimte daar aan te bouwen
misschien bovenmenselijk om te dragen
maar toch
het kan je innerlijk sterk maken
hoewel de botten kraken
het juiste woord vond bij de bron
waaruit ik kracht ging putten
nu in mij latere…
Erbarme Dich
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
553 hij rookt een sigaar
het dagelijkse leven
sluipt zacht naar de nacht
luisteren naar Bach
het lijden en het sterven
het gewicht van spijt
het hart loopt over
Bach brengt veel in hem teweeg
hij dooft de sigaar
een drukke dag wacht
aankomst van volle wagons
stille mensenzee
ongezien dichtbij
ongehoorde smeekbeden
Bach’s erbarme…
moed
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
522 verdekt opgesteld in
digitale loopgraven
vuren ze anonieme
aanvallen af
verpakt in modder en
het slijk van de aarde
woedend vastgelopen
op ijzige wegen
op de dingen zoals
ze lijken te zijn
en nu de moed om
slijk modder en de
loopgraven te
verlaten en dan
de dingen zichtbaar
beter te maken dan ze zijn…
het einde van de weg
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
426 aan het einde van de
weg zal ik me neerleggen
in het oranjerood van
de ondergaande zon
die me mee zal nemen
voorbij de horizon naar
de serene rust van
een nieuw nog
onontgonnen land…
De bungelende visserman
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 De bungelende visserman
Daar zat hij op de plecht van zijn boot,
een fles drank binnen handbereik,
met z'n stok aan de andere kant
hij had toch weer zo'n hoge nood
Hij dacht niemand weet van mijn verbruik,
maar ondertussen was het opgelopen,…
Bewondering
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
822 Ik zag je vermoeide ogen,
ik zag de vele pijn.
Hetgeen ik zag heeft mij erg bewogen,
wat kan het leven meedogenloos zijn.
Maar jouw krachtige hand bij het afscheid nemen,
heeft me toch ook weer meegegeven.
Dat de mens die het ondergaat,
tot de laatste snik zijn mannetje staat.…