1853 resultaten.
Voor eer en glorie
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
2.217 Ik overzag het slagveld met een enkele blik
Met naast me een toren en een paard van zwart hout
En zag hoe mijn mannen de vijand bestormden
En mijn dame zich roerde voor ons beider behoud.
Ze vocht strijdlustig om mijn eer te beschermen
Maar een helwitte loper doorkruiste haar pad.…
Winter in Ommoord
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
881 Ik duw je over knerpend grind
Fluwelen jas, fluwelen huid
De vogels vragen iets te luid
Hoe of ik de omgeving vind
Zo dat is mooi daar in die wagen
Flirt een mij onbekende heer
Ik accepteer die pauwenveer
Als pluim voor op mijn welbehagen
Een gospelsong ligt op mijn tong
We nemen alle houten bruggen
Half over hongerige ganzen
Stil barst…
verre reizen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
764 onbekend
over dwaalwegen en uitzicht
het heelal wordt hier verkend
een zwaan drijft voort
ogend naar haar kroost
overziet dat wat moet
omdat het zo hoort
ik heb weet van verre landen
zie daar de mens
ontmoet hem in zijn tuin
vraag naar zijn diepe wens
zwijgend lopen wij rond
de stilte geeft antwoord
in de serene ochtendstond
in een houten…
Kompas
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
764 Bergen voorbij, langs zee en strand,
waar woest de wind waait golven breken,
zoek ik met jou een merkteken
van de route: de houten hand,
of rode verfstreep die het zand,
het vocht, de tijd deden verbleken.
Nooit meer wil ik nog verdwalen,
in kringen gaan.…
Elke dag nog
gedicht
3.9 met 31 stemmen
34.105 dood is
doet ze minder aan de tuin
eens haar trots
kreeg er nog een prijs voor
de sénateur kwam er nog voor over
uit het verre Parijs
waar hij een appartement had
en een vriendin
het was vlak voor de verkiezingen
die hij won
de koeien zijn verkocht
de tractor staat te roesten in het hoge gras
het erf is netjes aan kant
en er is nog hout…
La Méduse voorbij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
659 De smaak van gekauwd hout
flarden katoen en leeggezogen haren
het schraapt ons af holt ons uit
tot lijken van dichtbedrukte lucht.
Zelfs de zee
heeft zich bij ons lot
neergelegd. Uitgetolde zon
vermoordt dromen van
stormen en heroïsche gevechten,
we sterven in mineur
ongehoord.…
laatste adem
hartenkreet
3.3 met 38 stemmen
3.047 De weg was lang
Met ups en downs, maar wel geweldig
De lust naar leven is niet meer gegeven
De laatste halm is vergeven,
Het laatste beetje zuurstof vindt zijn weg
Want eeuwig leven is niemand gegeven
In deze stille houding
Is het ritme van leven ontnomen
En valt als een houten huis zonder spijkers uit elkaar…
Waar de strandboulevard
gedicht
3.2 met 25 stemmen
13.144 gaat een pad langs de kust
oud asfalt gras in spleten
geen plastic banken daar
geen sierstenen
na het gras van een tennisveld
en de hagen van hogerliggende huizen
na het achtererf van een werkplaats
alleen de rotsen de duinen
een stuk grond tussen doornstruiken
met uitzicht op een huis
daar bleef ze staan
een serre met een brede houten…
Har (t) en har ( d)
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.702 Als hart nou eens hard zou zijn,
een hart van goud
een houten hart
als hart nou zacht zou zijn,
een suikerhart,
een marsepeinen hart,
een hart dat spreekt,
een hard oordeel,
een harde kern
een hart, op de goede plaats,
een hart, dat klopt,
een hard met een t
in plaats van met een d,
want een hard met een d
klinkt van nature…
Goede Vrijdag
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
607 Ze hebben hem verstoten en vernederd
de Schepper door de mensheid uitgejoeld
een kroon van doornen op zijn hoofd
hij werd genageld aan een houten kruis.
Toch is hij herrezen opnieuw herboren
zodat wij zijn stem weer konden horen
zijn liefde en warmte weer zullen voelen
om in vrede samen Pasen te kunnen vieren.…
Geheel verzorgd
gedicht
2.6 met 19 stemmen
5.956 De tiende dag, langs flats, voorbij
de laatste HEMA, ziet u eerst
een viaduct, daaronderdoor
een houten dorpje zonder kerk,
daarna loopt u de polder in.
Blijf op de weg, die links en rechts
door groene bomen wordt begrensd.
Aan 't eind een klein en dicht café
waarlangs een olietanker vaart.…
HERFSTBLAD
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
2.951 gouden blad met bruine randen
ruikend naar oud en nattig mos
‘k ving het op met beide handen
boomvriend liet je node en aarzelend los
het is gedaan, je zware taak zit erop,
de boom heeft van je werk genoten
je begon als nieuw en kleine knop
nu als oud en overbodig afgestoten
daar lig je in al je glorie en pracht
op mijn houten tafelblad…
In het bos
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
679 in het bomenland
door groen gras omgeven
ligt stil en haast verscholen
mijn huis van houten planken
met groei en bloei verweven
de tijd heeft het beschuttend lijf
en de stenen pannen gevormd
het geheel is aan inzichten
van seizoenen te danken
midden in een verlatenheid,
van mystieke aard,
waar enkel natuur zorgt
voor ongedwongen klanken…
Een onbekend venijn
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
526 de fik moet
in de stapel hout
brand maar heksenvuur
ik krijg het koud
vlammen laaien
rond de pop
die is gestropt met
staken door het hart
dat vastgepind
geen kansen krijgt
om nog te slaan en
aan de haal te gaan
toch lekt magie
houdt ogen in de ban
van mysterieuze krachten
die op ontsnappen wachten
een onverhoedse wind
slaat…
Dromen plukken
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
664 Ze scharrelkipt
wat in haar tuintje
zet vast de stoelen
in de zon
schept de gieter
vol met water
uit de houten regenton
Ze geeft de planten
naar behoefte
een beetje minder
een beetje meer
beziet de bloemen
vol met liefde
wat zijn ze mooi
en nog zo teer
Ze hoort de ketel
naar haar fluiten
en zet een lekker
potje thee
haar dochter…
Boerin in Iviers
gedicht
2.6 met 25 stemmen
10.839 doet ze minder aan de tuin
eens haar trots
ze kreeg er nog een prijs voor
de senator kwam er voor over
helemaal uit Parijs
waar hij een appartement had
en een vriendin
het was vlak voor de verkiezingen
die hij won
de koeien zijn verkocht
de tractor staat te roesten in het hoge gras
het erf is netjes aan kant
en er is nog hout…
Waaibomenhout*
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.398 Al mis ik inzicht in de belichting,
intuïtief zoom ik weg van het hout
naar een wijder landschap dat mij aanschouwt
in afwachting van mijn eigen-richting.
Mits de filmrol nog niet is volgeschoten,
hoop ik een ander zelfbeeld te ontbloten.…
Kostenplaatje
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
740 moesten de kosten berekenen,
want het is een hoge prijs,
wanneer we de Heer willen volgen,
tot in het PARADIJS,
een feit….. genoemd door Hemzelf -
en dat heeft Hij voor niets niet gedaan,
want Hij wist écht als geen ander
hoe het ons hier zou vergaan -
aangetast door de wereld,
door de gruwelen om ons heen -
en hoe Hij nog aan dat vloek-hout…
Een strik met een knoop om te ontwarren
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
537 Dat gevoel
Alsof je stuurloos
Rond dobbert
In je zonnige zitkamer met
Open haard omlijst door een witte schouw
Met sierlijke krullen
Het vuur in de ogen kijken
Schuifelende voeten over de houten vloer
Rood gekleurd
Zij staat stil bij haar rijglaarzen
Haar vingertoppen beroeren het zachte leder
De verkleurde veters bijna versleten…
Confronterend
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
532 alsof een groep
nieuwsgierige toeristen
op zoek
naar
archeologische
wetenswaardigheden een deur hadden opengetrokken
en dat die deur dan
niet de houten deur met de
krakende scharnieren van de oude burcht betrof
maar jouw slaapkamer
terwijl jij bij het vuur van de liefdesdaad
overrompeld naakt bevonden
of dat in stilte gebogen
je handen…
In de nadagen van onze levens...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
593 Met de herfst, het oogsten, het sprokkelen van hout
om een mooi kampvuur aan te leggen
liet ik nooit blijken
hoe diep de stille liefde was; ik had alleen die
éne mens tussen handen... die éne mens in het hart.
Ik had gewacht tot de aankondiging, de beloning
...in de nadagen van onze levens.…
De Parvenu
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
552 Zijn schamel wiegje was een houten kratje,
hij kreeg van huis-uit nog geen stuiver mee
Zijn moeder had niet eens een port’monnee
en vaak ontbeerde hij zijn droog en natje.
Hij groeide op tot man en wist van wanten,
het zaken doen dat lukte hem voor twee
en alles liep gesmeerd wat hij ook dee;
zijn saldi groeiden aan, van alle kanten.…
Hollanders
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
810 Geboren uit een boerenkool
getrokken uit de klei
zie ik ze aardappels rooien
die roestige ijzeren mannen
op gebarsten houten klompen
met een kenau achter het fornuis
als ze dampend worsten eten
schildert een man met een oor
hun geweten achter een ezel
in het land van de blinde koning
genieten de meiden van vette aal
staat de dorpsgek…
Woud
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
837 In de verte ligt een uitgestrekt woud,
heel donker en oud
Daarin zingt een fluistering,
indringend en niet te verstaan
Als de maan die tussen de bomen door,
licht schijnt op de verduistering,
Waar de stemmen over gaan
Is gekerfd in het zwarte hout
Deze bomen met hun tekens eeuwenoud
Door maanlicht als van goud
Zijn onzichtbaar en eeuwig…
Van apen en ringen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
462 Ooit had ze borsten in haar bloesje prangen,
(jawel het was een aardige bos hout)
helaas de boel begon al gauw te hangen
ondanks de diamanten en het goud.
Die ontevreden rimpels in haar wangen;
haar ogen zijn als klonten ijs zo koud.
De opsmuk die ze om haar nek heeft hangen,
maakt enkel maar haar vogelkoppie oud.…
zonder titel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
486 midden in het bomenland
door groen gras omgeven
ligt stil en haast verscholen
mijn houten thuis, een stulpje
met groei en bloei verweven
de tijd heeft het beschutte lijf
van pannen op gelaagde planken
gevormd, het heeft zijn pracht
aan wisselende seizoenen te danken
in een verlatenheid,
haast van mystieke aard,
waar enkel de natuur…
Europa is een woord
gedicht
3.7 met 3 stemmen
4.130 Het geurt
Naar hout hier en men spreekt op zachte toon.
---------------------------------------------
uit: 'Alle gedichten tot gisteren', 1994.…
Aan een tuinman
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
544 Een man van hout en planten,
van bloemen vogels,
spinnetjes en vliegen
van stenen,
nerven en patronen
van schelpen, touwen
van lekker wonen,
van zonlicht en van blauw
van een ik-hou-van-jou
van denken en van verzinnen
bespiegelen
en steeds opnieuw beginnen
van een-soms-zat!…
De ware cartharsis
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
467 de tonen van
kleur en geluid
veranderen langzaam
in het houten ornamentiek
van de eeuwenoude basiliek
waar zij vroeger in
absorberen de mensen
nederigheid leerden
weerkaatst nu het
felle licht van heden
het patina van eonen
heeft de gelovige zicht
gegeven op de te gane
wegen ter verkrijging van
vergeving door berouw
maar het persoonlijk…
Die glinsterende maan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
610 Jij hebt mij weer een lied gebracht
ook deze nacht verstond ik die pracht
herkende het hout van de pijnbomen.
Wachten de dagen op een vonk,
vrezen ze niet langer meer de kans
niet het vuur dat eventueel ontstaat.
Welke zinnen zullen we opschrijven
wat laten we weg of kan echt beklijven.
Van welke speerpunten maken we lijven.…