1332 resultaten.
de vlieg
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
827 vleugeltjes
even was ik geraakt
door de schoonheid van zijn vleugels
maar zijn vieze poten vertrouwde ik niet
hij bleef daar in al zijn kwetsbaarheid maar zitten
vloog niet op
probeerde niet weg te komen
"nou goed dan", zei ik
met een gemengd gevoel
van barmhartigheid en afkeer
en een vreemde gewaarwording
van iets…
Naar de film
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.826 donderdag
Tussen filmtijden
14.00u 18.45u en 19.30u
Maar die is verder lopen
Tussen
Gezond en ziek
De één is ziek, de ander niet
--
De één belde net en komt er aan…
(De dialoog gelaten, voor wat hij is)
Intussen, ertussen
Schrijf de ander verder en stopt
Kort daarna
--
Zijn looppas; ontaardt in een ‘ver weg geweest’
Zijn houding; kwetsbaar…
Broos Gevoel
hartenkreet
4.5 met 30 stemmen
1.573 Vervallen in weemoedige gevoelens
Slenter ik over het plein van de stad
Terrassen vol met kleurrijke mensen
Maar vandaag heb ik het even gehad
Gedachten probeer ik te verdringen
Zwaarmoedigheid stuurt mijn gevoel
De knoop in mijn buik knelt pijnlijk
Ik leef adem door maar mis ieder doel
Mijn ziel is kwetsbaar en lijkt broos
Tranen staan…
nakend
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
626 diepste van jouw zijn
ervaar ik dan nog
heilige iconen,
als het ware,
zo pril geschapen
waarvan een kind
nog kan dromen
of zal ik de pijnlijke
verloren scheuten
van verkilde liefde
voorzichtig bij elkaar
moeten rapen
vraag mij maar
naar mijn diepste wezen
of liever, ontdek
wat jij beter kan
voelen of zien
zie mijn pure kwetsbaarheid…
Stalkers
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
2.228 Ik wens emoties slechts privé
niet als toneelstuk op te voeren
mijn kwetsbaarheid niet op tv
om als bestandje in te voeren.
dus hoor je maar een half verhaal
zo lang de mensen mij beloeren
wordt elke liefde tot schandaal
die kwade tongen verder voeren.…
Laatste vlucht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
584 Bedreigd als een
kwetsbare diersoort nam hij de terugweg
van het buitenaardse wezen, rechtstreeks
naar boven, steeds verder, tot de motoren
knapten, tot de cockpit uit elkaar barstte,
tot de vleugels braken, tot zijn lichaam
oploste in de dromen die hij maakte.…
Jaarringen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
643 De tijd heeft mijn bast afgepeld
het verwonde vel over mijn geest,
een lang verhaal in jaarringen verteld,
kwetsbaarheid van onbehandeld hout
door bijl en beitel menigmaal gefreesd,
tot er niets te pellen overbleef, bewerkt
uit ruwe staat, te lezen in de oude zonden,
diep geworteld tot in de ruggegraat,
in de laatste nerven wordt het koud…
Mijn pleit beslecht?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
468 Vooruitlopen op de toekomst
zonder kwetsbaarheid, word ik
hoge priester in de schreden van
de lente, snoer ik onuitgesproken
woorden om mijn lijf tot een
midddel, waarmee ik het vege
leven rek tot in eigen vooroordeel.…
vuurwerk
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
941 Samuel butler
Gevoelens als vuurwerk aangestoken
En met hartstocht uitgesproken
Schieten gelijk pijlen omhoog in de nacht
En spatten uiteen in duizenden kleuren
Gevoelens van woede uitgebarsten als vulkaan
Beuken op mijn trommelvliezen
Maar zijn boven stom zwijgen te verkiezen
Totdat ze in een knal vergaan
Gevoelens kwetsbaar…
Kansloos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
624 noemen
Maar falen kwam eerder dan slagen
Kan mijn volhardendheid niet roemen
Realiteit begon te snel weer te dagen
Realiteit die keihard terug blijft komen
En grenzen trekt die ik moet passeren
Als ik zelfs bij je ben in mijn dromen
Is er alleen maar een wijze les te leren
Starend in je prachtige ogen zie ik je helemaal
Je ziel leg je kwetsbaar…
Een onzeker meisje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
721 misschien heb je dat zelf nog niet eens in de gaten
Want als je niks doet dan ga je denken en dan stromen de tranen over je wangen
Je gaat met een glimlach door het leven maar achter die glimlach zit een meisje heel onzeker
Je wil graag iemand in je leven maar je vindt het eng om die muur af te breken
Een onzeker meisje zit verstopt achter die muur kwetsbaar…
Hartegrond
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.425 succesvol staan: door alle netten
gevlogen draagster van petrolblauwe rok
en lila lijfje dat haar borsten als een openstaande
bloemenkelk omhult, schijnkindermondig
in gesprek met sprankelend scherp stuk
in deux-pièce, cape'je van changéant roze-oranje organza,
verantwoord geile zijsplit, trots op haar tong -
twee kakelgrage, fraai op de kwetsbare…
jou feesten wij - van harte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.007 vandaag als het even kan
feesten wij – groot en klein
dat jij gevierd mag worden
om wie en wat jij bent
voor de wereld om je heen
heden vieren wij het moment
waarop wij stilstaan mogen
bij jouw geluk in het voorbij
dat wij jou wensen mogen
ook voor morgen en daarna
nu vieren wij het wonder
de schoonheid van de dingen
wat mooi en kwetsbaar…
Perfectie bestaat niet?
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
531 elke
ondoorgrondelijke stap, gericht op
de toekomst die we willen wagen
in een onafscheidelijk verbond,
met het gezicht omhoog, om
nooit meer stil te staan met
alle zintuigen weids geopend,
in silhouetten van andere culturen
lispelen dwingend hun levenskracht
in adem-teugen van zuiver licht, naast
de klank en ruimte van onze kwetsbaarheid…
Wie was Odysseus?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
484 Nieuwsgierigheid was z'n
tweede natuur
Maar voor z'n makkers zeer riskant
De man van duizend-en-een list
Was tegelijkertijd doortrapt
En als het uitkwam ook
een gewetenloos sofist
Verbluffend zijn verbaal talent
Beramend, soms Oostindisch doof
Maskerend dat hij van niets wist
Heroïsch in zijn optreden, standvastig
Inwendig kwetsbaar…
Ode aan de herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Met mijn onschuldige handen heb ik haar wangen gestreeld
tegelijkertijd lees ik op het gezicht speelse simpelheid, vloeiende lijnen
Zo helderrood en zuurstofrijk het is hoor ik warm bloed stromen door het lichaam
aangevuld met breekbare en kwetsbare toetsen gelijk een vlinder verborgen tussen het gras.…
De zachte cadans
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
468 Hij zingt zonder reden,
zonder masker of haast, gewoon omdat
zijn kwetsbare wezen vraagt om te klinken. Daarin her-
ken ik mijn eigen verlangen om er te zijn zonder iets te hoeven bewijzen.
Zijn trage herhaling wiegt
mij, houdt mij overeind, en leert me dat
zachtheid niet breekbaar is maar levend.…
Vergankelijkheid
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
532 Kale takken tekenen lijnen
tegen de grijze lucht, een spel van kracht
en kwetsbaarheid, en in de stilte van deze observatie
ontvouwt zich het besef dat schoonheid herhaalt, beweegt, en loslaat.…
Schemeren
netgedicht
1.6 met 12 stemmen
462 Traag vervaagt de dag;
een laatste vogel raakt het kwetsbare
in mij, de wind strijkt langs mijn broze huid als een
geruststelling - dit moment berg ik zorgvuldig op; het voedt mij.…
Thuis op deze aarde
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
404 Kwetsbaar op de grond
vleugels drinken zacht het licht
veilig in het nu
De geur van natte aarde
stijgt langzaam op, een uitnodiging om
de adem diep te laten zakken. Het ruisen van bladeren
filtert het lawaai, totdat alleen de hartslag van het bos nog overblijft.…
Ochtendschemering
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
363 Traag verschijnt de dag;
een eerste vogel raakt het kwetsbare
in mij, de wind strijkt langs mijn broze huid als
een belofte - dit moment berg ik zorgvuldig op; het voedt mij.…
Tussen etiket en ontwaken
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
392 Wat overbleef was zachter,
eerlijker,
kwetsbaar blootgesteld
aan een wereld
die liever slaapt.
Ik keerde naar binnen
en vond daar geen leegte
maar vragen
die eindelijk gesteld mochten worden.
Wat is normaal,
als het gebruikelijke
ons langzaam ziek maakt?…
Met handen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.046 doorkruisen
wij,
volgens tastbare dimensies
zintuiglijk bestempeld, beschilderd
door speelse vingertoppen
vurig vertellend
een passionele mythe ontluikend
instinctief meestromend
het volmaakt rimpelloze liefdesvlak
zien, horen, ruiken en voelen we
merken we
de zintuiglijk onbestaande scheiding
liefdevol maar bodemloos
tussen ons kwetsbaar…
't Is niet eerlijk...
hartenkreet
4.8 met 79 stemmen
2.361 kijken naar ‘haar’ schittering
En ze diep verankerd moge zijn in jullie hart
Zij jullie troost mag bieden in tijden van verbittering
Zij jullie mag verblijden in tijden van innige smart
Dat ze in het donker jullie lichtpuntje mag zijn
Liefdevolle herinneringen, hoop en liefde laat ze jullie na
Jullie ‘liefdesbaby,’ jullie ‘meissie,’ zo kwetsbaar…
3 uur en 228 km
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.389 Ik voel me kwetsbaar staan
omdat je me aan het lachen en aan het huilen kunt maken.
3 uur zou ik moet wachten
om je lichaam tegen het mijne te drukken.
Ik droom van je, hele nachten
omdat ik bang ben dat de afstand ons uit elkaar zal rukken.
228 lange kilometers ver weg
die mijn hart moet kunnen overwinnen.…
Leun op mij
hartenkreet
3.5 met 28 stemmen
2.479 ik wil je er niet van bestelen
Maar wellicht maakt het je even vrij
Mooi meisje vol met zorgen
je oogt zo kwetsbaar, klein en teer
Als je wilt, blijf ik tot morgen
zet die rugzak gerust maar even neer
de rugzak van jouw leven
geef hem aan mij en ik zal hem dragen
sta het toe, al is het maar voor even
je hoeft het me niet eens te vragen…
Bijzonder wezen
hartenkreet
2.1 met 17 stemmen
5.533 Nieuwe geluiden, neuriën, kreunen
schuifelen, sloffen, eventjes leunen
knuffelen, kirren, wiegen, dommelen
billetjes schonen, zelf wat rommelen
zachtroze huidje, zoete geur, wonderlijk
Kwetsbaar, weerloos liggen te wezen.…
Kind in mij
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
869 D’r zit een kind in mij
Kind dat wil spelen
Van vroeg tot laat
Vol energie, vrij van blokkades
D’r zit een kind in mij
Kind dat wil fantaseren
Dat het niet zal vervelen
Steeds te proberen
Om lucht groen te laten zijn
Vol magie, vrij van façades
D’r zit een kind in mij
Kind met behoeftes
Kind met verlangens
Bang, kwetsbaar en klein…
Begraasd ?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
640 Vooruit te lopen op de toekomst
zonder kwetsbaarheid, word ik
hoge priester op de schreden van
de lente, snoer ik onuitgesproken
woorden om mijn middel tot een
levensgordel, waarmee ik leven
moet in eigen vooroordeel.…
zwart of zoet
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
679 een wankele tafel
waarop menig woord werd doorwoeld,
een halve kop koude koffie, naamloze suiker onaangeroerd
ik mijmer over wat ik bezit en schets u een beeld
u mag zich er vrij in bewegen
biedt het ruimte om mij te zien
en wat ik achterlaat
hoort u het waggelen van mijn pen
op de manke tafel terwijl de regen tegen het raam
mijn kwetsbaarheid…