12812 resultaten.
Sneeuwvlinder
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.200 ik zie je nog
engelen in de sneeuw
het groen onder de witte deken
met vleugelslagen onthullend
nog ongerijpt
nu vlinder je in het zand
gracieus heuvels ruggend
en met een sierlijke armslag
warm vrijheid veroverend
zo zongerijpt…
verwondering
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
508 vers gevallen sneeuw
op oude grond
herinnering herleeft
hoopvol tuur ik
in de verte...
misschien zit er wel
iets van verdraagzaamheid
verscholen achter
de gindse horizon
Lejo van Kuijeren…
Zoals ogen "sterren" blikken
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
629 als in een droom
haar voetstappen
in de sneeuw
als in een droom
met haar vinger de slagroom
van de taart aflikkend
als in een droom
haar ogen in die van hem
de zelfde woorden lezend
de fluister van hart tot hart
note: iedereen een fantastisch 2010.…
Te Heet Onder De Voeten
snelsonnet
3.3 met 10 stemmen
1.138 Bij Moskou denk je vaak aan sneeuw en ijs
en aan die koele Slavische gezichten,
maar volgens de recentste weerberichten
is deze stad een tropisch paradijs.
De dode Russen vallen van de daken,
maar met de hitte heeft dat niets te maken.…
Zijn lief
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
531 De winterjasmijn
bloeit onverdroten dit jaar
als ging het om goud
een merel te gauw
een roodborstje dat fladdert
en weer valt er sneeuw
de postbode belt
eigenlijk moet hij per fiets
zijn brommer zijn lief…
drie winterhaiku
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 Blauwwit is het licht
er staan drie ezels stokstijf
het vriest dat het kraakt
je hoeft niet zoveel
alleen maar een laagje sneeuw
en dan dit landschap
kraaien op het veld
nog nooit zag ik ze zo zwart
het is berenkoud…
Mei staat voor de deur
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
506 Tussen sleedoornwit
en meidoornwit ligt een maand
met sneeuw en hagel
mei staat voor de deur
de rododendrons bloeien
in een gul gebaar
zo koud de nachten
de lelietjes-van-dalen
gifgroen beven nog…
Vintage per ongeluk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
693 Storing door noodstroomtest
Eventjes géén TV
Dàt is pas nostalgie
Wordt vast een hit
Terug naar de tijd van het
Evengeduldbordje
's Nachts alleen sneeuw
En geregeld zwart-wit…
Vruchtbaar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
502 diep in mij sluimert
een gedachte, een wortel
bezeten van ongeremde groei
nog vormeloos
ontwaak je
vanuit een onzichtbare wens
naar een zichtbare drang
sneeuw en ijs
houden mij niet tegen
ik stroom
ik adem
ik leef…
tignes
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
528 een witte wereld
sneeuw vol lawinegevaar
vlag met zwart en geel
niet buiten kaders
afdalen binnen lijntjes
risicobeheer
aangepast plezier
buiten gevarenzone
vol in beweging…
zwavelstokken branden
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
615 ik zag
de zwavelstokken
branden
in je blik
sneeuw smolt
in aanwezig zijn
je hunkering
deed pijn
samen aan een
goed gedekte tafel
ik nam je hand
en ook de rest
betaalde à contant…
Winter?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
458 Almaar meer denken
aan winters van vroeger:
blanke sneeuw,
kanjers van pegels,
ijsbloemen op het venster,
nu het midden januari is,
springt lente te voorschijn
in de vogels
in de bloemen
in de struiken.
Verwarring is troef.
Ook in mij.…
er is iemand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
450 vandaag bevind
ik me in het midden van
het sneeuwlandschap
er is niemand
in het midden van
de eindeloze sneeuw
in het midden van
het sneeuwlandschap
is een witte leegte
en toch
te midden van
de leegte zie ik
iemand lopen
iemand met een
rode muts en
een hond die blaft…
kalfje
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
412 een droom neemt
haar mee naar
het jonge kind
dat ze weer is
ze ziet het bloed
in de sneeuw
hoe soldaten
haar kalfje
doden voelt
hoe moeder
haar omhelst
de oude vrouw
huilt als het
ontroostbare
kind dat ze
eens was…
Liefde glipt weg
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
500 De liefde glipt als fijn wit zand
Tussen mijn verbaasde vingers
Verzet is
vergeefs
Niemand kan een boom scheppen uit planken
Noch een foto nemen van de geur van zuivere sneeuw…
driftsneeuw
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
573 nu zijn adem hapert
raapt hij als de stormwind
driftsneeuw van de grond
opdoemende sneeuwduinen
benemen hem het zicht in
een ijskoud striemend gevecht
nu zijn adem stokt
komt hij tot een stil bedaren
toen de sneeuw vervloog…
Het Wapen van Utrecht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 In 1537 werd door de vorst Karel V verordonneerd,
dat de Utrechtse schutterspatroon Sint Maarten niet
langer met zijn afbeelding in het stadswapen
mocht worden geëerd.…
Sneeuwde stilte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
609 geruisloos
sneeuwde stilte
esoterisch in het
gaan langs het
dubbelglazen raam
transparant
vlokten hun
voorbijgaan
zonder stapeling
de platte kant
toch waren er
nog luwteplekken
waar een warrelend
licht suizen wat
dynamiek verried
en tocht
zijn energie
langzaam loste
als de avondkoud
het licht liet vallen
in de donkerte…
Onherkenbaar wit
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
457 ik stapte maar
kwam niet vooruit
zwoegend ging
mijn adem en de
armen wiekten
in een poging
tot balans
afgronden
gaapten hun
donkere gaten
met overhangend
talud benen trilden
en sprankjes hoop
waren vervlogen
ooit gingen wij
met zon de
ochtend in het
vredige ontwaken
op paden die wij
zelfs nog mochten
smaken in alle rust…
VELE NAMEN
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
587 vele namen heeft
de Inuit voor sneeuw
vele namen heeft
de Toeareg voor de wind
vele namen heeft
een Fries voor ijs
vele namen heeft de visser
voor storm en regen
maar voor diepe diepe
genegenheid bestaat
wereldwijd slechts
één naam – liefde…
Heisa
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.296 Ons volk is van nature kalm en sober
Wel zijn wij soms in uiterlijk vertoon
Rond voetbal, schaats en fiets wat ongewoon
Maar dat is dan weer zelden in oktober
En toch: één sneeuwbui en de krant staat vol
Men belt de Friese ijsmeesters al dol
-----------------------------------------------------------
Een onverwachte sneeuwdag met bijna-kouderecord…
VOL NAALDEN VLIEGT DE LUCHT
poëzie
3.6 met 15 stemmen
2.910 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
priemend ijsgekertel - priemvormige ijskristallen
met de asemtocht - met de adem
't haargespertel - verwarde neushaartjes
temt - hindert
locht - lucht
spree - sprei
‘t zij waar ge uwe ogen vlucht - waar je ook je ogen laat gaan
snee - sneeuw
gesnoeid - snijdend aangewaaid…
Besneeuwd winterland
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
919 Twee verliefden.
Een spoor van wit in ‘t zand.
Wolken boven het water
trekken voorbij aan dit winterland.
Even één zijn met de kou.
Totdat de zon het zicht doet smelten.…
EN OMGEVING
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
927 in het gras net zo koud als de stenen
die niet willen smelten als je valt
sneeuw daalde neer op mijn geweten
wat bleek ik een integer mens te zijn
zonder aan kracht te verliezen in de schepping
ik maak het groen om tussen te wonen
zonder de klacht maar enigzins in te perken
want van liefde krijg je nog rode oren
alles fluit mee in de bomen…
sneeuwvlokken
hartenkreet
1.2 met 5 stemmen
1.100 sneeuwvlokken
neervallend
isolaat
onberoerd
vallend
op de aarde
samenklevend
door willekeur
waar val ik…
DE WINTER
poëzie
3.4 met 18 stemmen
4.628 Hij ploegt, hij delft, hij snoeit, hij plant,
Door buldervlaag, noch sneeuw vermand;
En zorgt voor 't bloembed zo getrouw,
Of Flora's kus hem lonen zou.…
Winter
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.556 Rode kinderhoofdjes
dragen stralende ogen
in blozende wangen.
Sliertjes haar
wapperend onder een
natte wollen muts
Koude handen
met rode vingertjes
besturen houten sleeën
Opgewonden geschater
golft haar echo’s
langs besneeuwde bomen.
Een weelde
daar nog van
te kunnen genieten.…
IJskoud
snelsonnet
3.8 met 45 stemmen
3.953 Zodra het sneeuwt denk ik vaak aan de prent,
Die op mijn school zo mooi boven het bord hing,
Waarop het nog om pret en om de sport ging,
Wanneer de jeugd elkaar een beetje jent.
Wie het nu waagt een sneeuwbal raak te gooien,
Die hoort misschien al spoedig tot de dooien.…
Veren in de wind
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
604 onder veren
kussen dons
bedolven liefde
sneeuwt om ons
en drijft
tussen de lakens
in bed, kasteel
verover mij
je silhouet
danst schaduwen
en ik streel
een glimlach
uit de nacht
wacht
op het ontwaken
van de dag, dan
verdwijnen wij
alleen
de wind weet waarheen…
Jou verlaten
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
763 Jou verlaten was niet meer dan
een handomdraai en tijdelijk
de schemer je hardvochtige terugkeer
was zoveel meer onverstaanbaar
maar niemand verliest zich in
in tijdloosheid lang of in stilte
even wandelen wij in de schaduw
over zomerresten van het veld
het vacht van kale bomen
wachtend op de sneeuwballade
van gesmolten pijn
buigen doe…