2142 resultaten.
In tijd verdwaald
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
923 Ingehaald door het verleden
verdwaald in het heden
leeft zij van dag tot dag
zonder te weten welke
Dingen die voorbij zijn
mensen die weer jong zijn
soms allang dood zijn
spelen rollen in haar tijd
Soms is er even licht
voor een trouwe bezoeker
maar al snel glijdt ze terug
in haar eigen echte wereld
ver weg voor iedereen…
tegen de tijd
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
613 we weten van de tijd
dat niets zo snel kan gaan
ik kende iemand die zijn snelheid
wilde meten met de tijd
u begrijpt het misschien al
'een bij voorbaat verloren race'…
de fiets
gedicht
3.2 met 26 stemmen
10.752 Het eerste wat de Nederlander leert
is lopen.
Daarna fietsen.
En dan de fiets verliezen.
Vele keren
wachtte mijn fiets niet op mij.
Ze was weg,
verdwenen
en niet naar huis gegaan.
Is mijn fiets alleen,
is ze eenzaam?
Aan een andere fiets
bond ik haar.
Maar nog wachtte zij niet op mij.
In Nederland
is mijn fiets
mijn fiets niet…
Afscheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.048 Je bent
een mooi moment
voorbij
maar vrij
om ergens anders
mooi te zijn.…
Hartstocht
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
1.198 Graag aan je lippen gerust
om de woorden te vormen
die je sprak
Aan de borst gelegen
om gevoed te worden
tot de tepels gingen bloeden
In de warmte van je blonde haren
van rijkdom en goud gedroomd
tot jij verlangen werd
een valkuil voor een bloedend hart
onze voorhoofden tegen elkaar
lippen onbereikbaar ver
Alsof we hart en ziel konden…
Zomeravond
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.107 Zomeravond (Samen)
Samen genietend van de langzaam dalende avondzon.
Ik raak je aan en mijn binnenste trilt.
Ik denk aan het einde, waarmee alles begon.
Samen verdriet, samen even mild.
Strelend door je haar en genietend van je boezem.
Je boezem die zich bijna bloot door de zon laat verwarmen.
Stralend zijn je ogen en zacht klinkt je stem…
afscheid
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
2.313 Het laatste uur, de laatste gang,
weten, voelen, maar niet bang
liggend op mijn schoot,
jouw wang tegen de mijne
ik moet je laten gaan
ik kan het niet maar het moet
je wilt niet gaan, je vecht en je gromt
je moet nu jongen, het einde komt,
ga en vrees niet, ik houd je stevig vast
ik ben bij je, slaap maar in
denk maar aan ons eerste begin…
Grafschrift
gedicht
2.4 met 186 stemmen
29.109 Op middaghoogte,
de citroen met een kreet afgeworpen
van zijn tak,
en weggesloten en niet meer geel;
daaroverheen stil weggewandeld
herinnering - een wandelend blad.
-------------------------------
uit: 'Verzameld werk', 1983.…
Antifoon
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
750 Nog hoor ik soms jouw woorden
in het cryptisch uur van de nacht
als zwak nalichtende sporen
aan het flonkerend firmament.
Wij trekken parallele voren
door de ruimte, door de tijd
langs evenwijdige lijnen
door de diepten der oneindigheid.
Ik waad nu door de stilte
die kwam toen jij verdween.
Jij drukte jouw evenbeeld in mij af,
spande met…
Moeras van Verdriet.
hartenkreet
4.9 met 17 stemmen
1.230 Ontdaan dwaal ik van het kluitje naar het riet.
Plotsklaps eenzaam in een moeras van verdriet.
Donkergrijze wolken regenen helemaal over mij uit.
Een leven zonder jou krijg ik nauwelijks onder mijn huid.
Bladerloze bomen vertakken treurig in de lucht.
Gisteren praalden daar fris groen vol met vrucht.
Vandaag overstromen de tranen in mijn hart…
Ontglipt mij jouw beeld
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
878 Vind ik in ritselende bladeren
Antwoorden op de vragen
Die spoken in mijn hoofd
Hoor ik in 't bulderen van de wind
Die raast rond mijn huis
Jouw stem
Zie ik tussen de takken van
De bomen silhouetten
Van weleer
Er is geen antwoord
Voor de wind lijk ik doof
Blindgeslagen door de tijd
Ontglipt mij het beeld dat ik van je had…
Windtranen voor zus
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.269 Op de schrale vlakte schuurt de wind langs halmen, het is beter buigen dan breken en massaal raken ze de grond met de toppen van hun ranken schraperige lijf.
De zompige koude grond dempt het geklik, hij luistert aandachtig en geconcentreerd.
Hoor de brullende zee, zijn krullen schuimen in de wind, meeuwen worden papiersnippers.
De jas om zijn schouders…
Raakvlak
netgedicht
4.1 met 43 stemmen
1.507 een blik verkilde mijn kleuren
fletser werd ik van het zwijgen
ontkenning sloeg de ruiten stuk
en brak mijn zicht
verijsde tranen ving ik
verstoken van de warmte
waarmee pijn uitdiepen zou
hoezeer ontbeerd
het stromen van voorheen
van traan naar lach en weder
vinden…
Vers hooi
netgedicht
4.6 met 29 stemmen
742 Meer dan ons leven geven kon
heb ik je lief gehad
wij putten uit dezelfde bron
buiten de binnenstad
ons hoge gras geurt ademloos
naar vervlogen tijden
de zeis flirt driftig met vers hooi
dat moet leren lijden
je bent te jong nog voor verlies
van een vertrouwd gezicht
ik kies jouw grote teddybeer
tot troost in dit gedicht
uit je dal…
Draaikolk
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
695 Nu ons nummer is gevallen
buiten de kolk van de roulette
drink ik water uit de mallen
van een overvloedige recette
Jouw verlies in mij verdwenen
en tot rijkdom uitgegroeid
Onze ziel wacht in de genen
tot ons hart ten volle bloeit
Over stad en platteland
ruist de wind tussen twee bomen
hier is ons balletje gestrand
op het rood…
Water
gedicht
2.3 met 109 stemmen
20.627 Wij worstelden met elkaar in eenzaam water,
een poel, verloren in een zandverstuiving.
Wij zonken samen, het andere lichaam hatend,
niet loslatend. Wij beten in het vocht,
op wakke treden trappend in verdronken land.
Toen is een dijk gebroken. Wij lagen in het slijk,
Twee padden sleepten zich nog parend, weg,
buiten bereik van het koudvuur…
Gebroken moederhart
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
1.110 Met al ik ben heb ik je negen maanden
binnenin gedragen mijn kind
uit liefde ben je verwekt en zo ook op
de wereld gezet mijn kind
beloofd je te beschermen je alles te
geven wat ik bezit
genoot ik dagelijks van je ontwikkeling
hoe je mij zienderogen steeds minder nodig had
tot die ene dag
de grond onder mijn voeten wegvaagde
waardoor ik…
Laatste opdracht
gedicht
3.1 met 70 stemmen
17.990 Je verliest me, mijn liefste, verliest me,
zoals een vrouw in de weer met de was
haar gouden ring verliest.
Je zult me zoeken in het schuim
van woorden, ogen en gezichten,
maar ik zal blinken ergens
op een vreemde plek.
Je verliest me, mijn liefste, verliest me,
zoals de jager de tere ree verliest,
als hij haar dode lichaam heeft.
Je zult…
het vervliegen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
453 wat zijn gedichten meer
dan verzen voor één dag
wanneer ze zullen overleven
is dat al een wonder
want dikwijls vervliegen
tedere woorden zoveel
sneller dan de mens
de dichter zelf daar hebben
wij het nog wel eens over
tenminste als we overmorgen
zijn naam niet zijn vergeten…
Vriendschap opgeven voor een bijnaam
hartenkreet
2.9 met 39 stemmen
3.226 een klein woordje, waarom zou het zo moeilijk zijn
dat ene kleine woordje, zorgt het misschien voor pijn?
een klein woordje, drie jaar vriendschap kwijt
dat ene kleine woordje, wat heb ik een spijt,...
Waarom is het zo gelopen
waarom zijn wij geen vrienden meer
dit is waar ik nooit op heb mogen hopen
het doet me zoveel zeer
een klein woordje…
Dans van de verloren zielen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
649 Altijd onwennig sta ik naakt
als je woorden mijn wil
masseren, langzaam inwerken
op mijn lichaam, ik laat het toe
De integriteit van je begeerte
kapselt mijn geweten in, deze
warmte laat geen ruimte voor
het verderf, dat je in mij zaait
Ik geef mij, samen betreden wij
onze besloten werkelijkheid
van liefde, zo denk ik, terwijl
je mijn…
De Vlinder
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.059 Kijk daar gaat ze!
Ze vliegt naar haar horizon toe
Wacht je op mij als je daar bent...?
Roep ik haar nog vluchtig toe
Maar ze hoort me niet meer...
Mijn schat, het ga je goed
Waar je ook gaat
En weet: ooit komt weer Onze Tijd
Onze Eeuwigheid
Vroeg of laat…
Als Kaat sterft
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.085 Er past daar rouw als herfst
voor de zwarte esdoorns
uit zwevend zaad ontstaan
zodat het op kan houden
roekeloos en geschift te zijn
Zonder haar geen zin
meer kunnen vinden
in zonder haar verder gaan
geen rode draad van jaargetijden
bij zonsopgang en ondergang…
Besef
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
765 Morgen zijn we stof
wachtend op een briesje
vandaag beroer ik
terloops de iconen
die als eilanden wegvluchten
naar wolken die nooit
druppels vormen
Keer op keer
verrast het toeval mij
en besprenkelt mij met
de geest van oud water.…
Vallei der verzuchtingen
netgedicht
4.3 met 37 stemmen
1.131 Het valt zwaar over de vlakte
een onbestemd wachten,
't viel zoals te verwachten
in weinig reliëf uiteen..
met het wentelen
van vastliggende nachten
en de aanloop stram,
troffen zij elkaar niet meer
als bij eerste oogopslag.
In de bevalligheid
van alle zorgeloze dagen
lonkte eerder alles zo vertrouwd..
hoe aansprekend het gezicht…
Terugkeer
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
729 Bij de thuiskomst op Ithaka
was er alleen de hond
herkende mij bij het snuffelen
aan de bezwete hand
De geur van na een everzwijnenjacht
het hart klopte nog in de keel
alsof het land, het water
de zon me niet herinnerde
al was er wel de vertrouwde wind
met een verhaal van jaren zout
Zou jij nog dezelfde vrouw
alle gegadigden voor jouw…
Sluit ik mijn ogen
hartenkreet
3.7 met 20 stemmen
1.928 Sluit ik mijn ogen
Dan hoor ik de vogels
Dan ruik ik de bloesem
En zie ik het licht
Sluit ik mijn ogen
Dan voel ik jouw warmte
En lees ik jouw woorden
In dit gedicht
Sluit ik mijn ogen
Dan hoor ik de stilte
Dan voel ik de kracht
Die ons samen verbond
Sluit ik mijn ogen
Dan zie ik de jouwe
Voor eeuwig gesloten
In 't licht dat je…
Intellectueel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
837 Een wat gebogen en slobberig man
een intellectueel
met een studeerkamer waar hij verstrooid
in rondloopt, bladerend in boeken en papieren
Hij ziet me zitten
-Wat kijk je toch?
Och...
Iemand tussen boeken in gezeefd groen licht
Bedaard en wat verlegen
Had ik maar over zijn kaalhoofdigheid gezwegen
Hij is kaal
Hij is vrij stil en snel…
De Doodsbloem verwelkt
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
669 De distels in haar hart geplant
verdrinken in tranen die druipen langs
ineengevlochten haarstrengen
van een voorovergebogen hoofd
Haar bibberige handen steunen gekromd
een vergeten aangezicht waarin ogen
zich bewegen naar een zonovergoten
licht bestaan
zoals een pas ontknopte doodsbloem
verzinkend in een nieuw leven
straalt zij nog…
Als jaren wegen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
784 Als jaren wegen
en ogen zo maar tranen,
verstommen klanken in kartonnen kelen.
Als longen stikken
en neuzen snotteren,
versmoren woorden in rochelakkoorden.
Als knieën verkrampen
en benen stotteren,
verstijven spieren en schrompelen klieren.
Als wervels krimpen
en knoken kraken,
lacht magere Hein in je suffe brein.…