1609 resultaten.
Een zware aanslag van liefde
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
589 Het is onmogelijk mij te verstoppen,
nog langer de luwte te kiezen
zonder aan geborgenheid te verliezen
achter het hart dat zich warm ontvouwt,
de achternamiddag vult zich,, volledig
aan de opstanding van marmeren pilaren
om het geluk, de bekoring te kunnen dragen
van alle beelden in jouw oogopslag,
het geloof gebleven, doet alles veranderen…
Geen vergeten reis
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
617 hoe zou ik kunnen vergeten
zelfs al zou ik willen…
hoe je adem klonk
in het ochtendgloren
naast de bimbam
van de klokkentoren
je woont in mij, levenslang
in de beweging van mijn hand
het schrijven, mijn gedicht
al ben je ver, uit mijn zicht
de stroming van de wind
echoot in mijn brein
ik zou willen reizen, uitvaren
mezelf verliezen…
Het smalle pad
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
665 Je kunt er alle eer verliezen
wanneer je het slechte pad op gaat.
Je goede voornemens ten spijt
word je door twijfel soms besprongen,
als zoet van ’t kwade wordt bezongen
raak je de juiste koers soms kwijt.
Er wordt geen richting aangegeven
je hebt slechts het innerlijk kompas
op het smalle pad van goed en kwaad.…
BESEFFEN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.716 Als op een dag
Er het besef komt
Dat doorgaan
Op deze weg
Niet langer kan
Niet langer gaat
In deze
Verrotte maatschappij
Dat verharding, haat
Alleen tot niets leidt
Is er nog hoop
Word ik wat blij
Als men beseft
Dat verder leven
Langs deze weg
Met zekerheid
Voor verliezen
En voor leegte staat
Is er weer licht
Zijn er nog kansen…
Die zijn naam verliest
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
816 Die ooit de naam mens kreeg,
Te lang geleden al om er
Vandaag ook nog maar enige
Consequentie aan te verbinden,
Dreigt zijn waarde te verliezen
In de draaikolk van dit redeloze
Bestaan, een leven waarin woede
En razernij het dagelijks winnen
Van het gezonde verstand waarmee
Hij weldegelijk geboren is,
Maar dat niets betekent
Zonder…
Zomertijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
613 ontvang je met een warme lach
want alles in mij wil dicht bij jou
Omarmd genietend van de voorjaarstijd
waarin de vogels het voorbeeld geven
tasten we elkaar bewust voorzichtig af
tot de juiste plekjes zijn gevonden
waar het bloed van binnen kookt
Waar wacht je nu nog altijd op
we hebben al een uur verloren
er is geen tijd meer te verliezen…
Atreyu
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
539 blauw
voel ik toch
De aantrekking
Van een sombere
Onderlaag van
Mijn gevoel
De nacht
Op het moeras
Der somberheid
Weerkaatst het
Zonlicht via de maan
En ik baad
En wentel me
Volop in
Het maanlicht
Voelt vertrouwd
Even toeft het fijn
Om dan toch te bieden
Weerstand
Want wetende
Een been in
Het moeras gezet
Is mezelf verliezen…
Heelal
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
672 gemeende benaderingen
Schatten van kinderen, onheus tactvol kleinkindje
Zegeningen niet te tellen
Dankbaar
Gezond naar ziel en lichaam
Muze steeds aanwezig
Ochtendgloren wenkt
Sterrenhemel lonkt
De volle maan beste vriend
Heelal zo heftig temperamentvol en wijs
Machtig krachtig meeslepend hitsig stuwend
Prachten om me compleet in te verliezen…
Verder weg
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
748 is de terugweg ingezet
als veel,
verder weg komt te staan
heb ik onderweg wel goed opgelet
of droomde ik,
door alsmaar voort te gaan
beschrijf ik het tanend heden
waar tafels en stoelen bevriezen
en van mijn kamer
hoeken worden afgesneden;
heb ik het dan over loslaten
of over verliezen
het kan ook zijn
dat mijn bewegende buitenring…
regenpoeder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
554 deze druppels twinkelen zacht, vallen
omfloerst vanuit een roomgrijs niets
uit evenwijdige ruimte zonder voor- of
achterkant; dit is niet de tijd voor een besluit
het liefste valgewicht zoekt hemelloze aarde,
omarming zonder lichaam, dit is een blad-
verliezend bos, geen tuin van eeuwigdurende
lente, het glas dat mij doorziet is hard…
Als men verjaart
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
469 bij het ouder worden
rijst in mij de vraag
wat doe ik met de eeuwigheid,
valt er in het hier en nu
dienaangaande nog iets te kiezen
of zal ik slechts gaan vertragen
en het stoffelijke, al dan niet
vergezeld van de geest, verliezen
ik heb besef van mijn beperking
en weet niet of ik er in slaag
of ik daarmee het inzicht vergroot
dan wel…
Koffiegevoel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
691 Nachtdromers dromen in bed,
waarin ze zichzelf verliezen.
Ze herkauwen er problemen.
Ze beleven ook avonturen.
Ze slapen onrustig.
Ze piekeren.
Ze tobben.
Koffiedromers dromen verder
in rustige koffiehuizen.
Daar vinden ze zichzelf terug.
Ze bedenken er oplossingen.
Ze ontmoeten er mensen.
Ze ervaren verlichting.…
bellenblaas
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
504 zijn hand omklemt een flesje
met de andere houdt hij
de blaastuit vast
dit is zijn heilige Graal
de onvaste stappen van een
onwillig lichaam zijn vergeten
het innerlijke kind geluidloos
betoverd blaast de wereld in
vorm en kleur doorzichtig mooi
glimlachend ziet de moeder hoe
haar kind zich steeds opnieuw
in magie verliezen…
het samenzijn is een refrein
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
1.542 waarom zo bang
om te verliezen wat
je nooit bezeten hebt
zijn lach en lijf
de warmte van het ogenblik
dat zijn passie jullie schikt
het samenzijn
is een refrein waarvan
de woorden al vergeten zijn
je droomt nog lente
weet dat je talenten
steeds aanwezig zijn
breek schuld die je
is aangepraat, steel
de uren die hij overlaat…
de hemel van bedrog
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.130 er heeft zich angst
genesteld in mijn buik
hoe ik ook rek
de spanning trek
ik er niet uit
naast warmte van weten
van woorden die ik
niet meer wil vergeten
zinnen die je sprak toen je
mijn zon nog in je ogen had
handen je nog streelden
stilte niet verveelde
in het koesteren van elkaar
samen weten te verliezen liet
zich door passie niet…
Het grote bonus- water-voordeel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
610 Wolken vliegen met een noodgang langs
verliezen water met een grote kans
dat het juist hier valt?
Al weken valt er meer hier- dan daar een plens
het vocht was van de zomer ieders wens,
toen we zuinig moesten doen?…
Waardeloos wicht
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
602 Iemand zo slap als jij
Verdient het niet om te bestaan
De strijd verliezende
Zal ik vechtend ten onder gaan
Want ook al kijkt het mij aan:
Waardeloos wicht!
Ik zal verder gaan
Met opgeheven hoofd en vol liefde
Ga ik naar de stilte
In rust…
Er is iets
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
547 niet te vinden is
een kronkel tussen adem en gedachte
de grond herkent mijn twijfel
de lucht kent mijn verlangen
wat is richting als de wereld draait
wat is weten als ik enkel voel
soms lijkt verdwalen dichterbij
dan alles wat ik ooit bedoelde
de stilte spreekt in kleine gebaren
een blad dat valt een schaduw die wacht
misschien is verliezen…
Tranenbiotoop
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
144 Opnieuw moet ik verliezen wat ik wist,
klaarlicht en bij vol bewustzijn.
Wat rest is de verspilde liefde.
Jij, mijn gids door de schaduw—
het grenst aan een wonder dat ik nog hoor
hoe jouw nagelaten licht nog zingt
in het domein waarin je verdween.
De muren van de oude wereld
harden uit, worden weer van steen.…
niet meer weten wie we zijn
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
582 wie ben je op die foto
als je hart bitter weent om
het kind op je schoot
omzwachteld in gebroken wit
laat het prille leven niet gaan
nu wanhoop uit de hemel stort
begraaf het kind niet in haar laatste slaap
we willen het wiegen in onze armen
in het open veld
onder de zwarte hemel
in het hoge gras zullen we
naar de sterren kijken…
Radeloos gelukkig
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
2.137 weer aardig mee
spaarzaam zijn de donk're dagen
dat ik klaag van ach en wee
Weg het veilige gevoel
van ik kan niet dieper zinken
weg verbetering als doel
Ik kan slechts op het heden klinken
Gelukkig zit ik hier te wezen
van een zenuwachtig soort
want tegelijk kan ik slechts vrezen
dat het zeer snel wordt verstoord
Een dierbare verliezen…
Doolhof
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.269 Ik loop naar links
Niet wat ik wil
Hier moet ik uit
De doolhof is oneindig
Niet voor mij
Winnen wil ik
Wat is winnen
Eerst verliezen
En opnieuw beginnen?
Rechts of Links?
Mijn hart of mijn kop?
Doolhof
Ik sta in het midden
Steeds dichter bij het eind
Het begin achter me…
de eindstreep
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.227 worstelend in een hevige strijd
waar gevoel en verstand hun eigen weg kiezen
ik wil niet het leven leiden wat ik nu lijd
zal ik het deze keer van mezelf verliezen?…
Droomkinderen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
797 zweefden zij als witte meeuwen
loom verwarmd door moeder zon
de twee kinderen van de wind
Als verliefde vlinders fladderend
rondom elkaar steeds even rakend
waarbij vurige vonkjes oversprongen
zoals bij sterke elektrische magneten
In het dal van de engelenkloof
daalden zij in cirkels naar omlaag
bedreven hemels de volle liefde
zich verliezend…
Onder de douche
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
3.666 je draait je om
en gaat voor me staan
elkaar plezieren
met de tong en de mond
sensueel en ongeremd
alsof er geen eind aan komt
ik til je op
duw je tegen de wand
laat je zachtjes zakken
en we verliezen ons verstand
hete natte lijven
gekreun echoot door de douche
genieten tot een climax
nagenieten in een roes…
Niet te redden
hartenkreet
4.7 met 19 stemmen
2.479 Je ogen zijn geopend
het einde komt in zicht
je weet dat je gaat verliezen
toch heb je je altijd op winnen gericht
Je hebt ervoor gevochten
je hebt er alles aan gedaan
maar niemand kon je redden
je moet de hoop nu laten gaan
Tranen in m'n ogen
tranen van de pijn
die pijn die ik zal voelen
wanneer jij er niet zal zijn
het einde is…
Een volk dat voor tirannen zwicht
gedicht
4.6 met 18 stemmen
34.554 Gedenk de liefste, die hier ligt,
de broeder, vrind of vader,
maar gun Uw ogen wijder zicht,
aanzie het land en alle mens tegader,
hoor dit bericht:
Wij staan tesaam voor het gericht
voor goed of kwaad te kiezen,
een volk dat voor tirannen zwicht,
zal meer dan lijf en goed verliezen,
dan dooft het licht.…
De struisvogel
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.298 Een hele struise struis kwam toen voorbij,
Bekeek die konten op een rij,
Zij wilde hier geen tijd verliezen,
Miste zuiver zand tussen hare kiezen,
Riep ‘Al die bagger is maar larie’
En ging terug naar de Kalahari.…
Nog niet
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.786 mezelf mag zijn
dat heel veel kan en niets moet
hoe jij me ophemelt
ik niets verkeerd schijn te doen
of anders vergeef je me wel
ik kan nog steeds niet vatten
dat je me mooi vindt
ondanks al die littekens
op mijn lichaam
op mijn hart en ziel
ik kan al helemaal niet meer volgen
nu jij me weer echt vrouw laat voelen
hoe ik me kan verliezen…
mist
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
2.216 Nu heb je schrik om je dagelijks
traject te verliezen,
maar je kunt niet kiezen.
Rode ogen voor jou,
in die wolken van kou,
laten je hart minder angstig kloppen.
Die rode ogen doen je
wel op tijd stoppen.
Opgepast hij heeft ook geen zicht,
ook hij rijdt met de ogen dicht.…