2916 resultaten.
Op dobberend geklater
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
591 de zon speelt
spiegelt zich trots
in watergolven
zeilen tekenen de horizon
een windvlaag, een bewegen
het bootje gaat overstag
rode pompeblêden
sieren het blauw en wit
de Friese vlag
ik lach mijn zorgen
de vreugde tegemoet
net als de visser
die een goede vangst doet
nu is veel dichterbij
in dobberend geklater
geen pijn bij een…
de illusie van een meisje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
489 ooit als kind begonnen in een droom
een bruidskleed, wit met volle rozen
blakend onder zonnig zijn
en een schijfje maan
nu vervrouwelijkt binnen deugd
het bij elkaar geraapt geluk verzameld
boven vruchtwater, een vreugd
binnen verdriet
plooien banen weg in haar oud geworden huid
levensecht gekweten aan de bruid
die enkel zomerleven…
Zich laven aan het licht
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
681 Wie kan de klamme kou verwarmen tot
er weer vreugde gloeit onder de as?
Weemoed schrijft met loden letters
maar onvermoeibaar groeit verstaan.
Ons hart wil schoonheid drinken, zich
laven aan het licht en laten gaan.…
Een vale winterlucht
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
2.594 Naar de tijd kijk ik
de jaren gepasseerd
tussen jou en mij
Zoveel vreugde, warmte
eeuwige liefde geproefd
in stille verwondering
ons ultieme levensgeluk
omslaand in verpletterend verdriet
door jouw snelle heengaan
op deze verstikkende lentedag
zie ik me hier nu staan
verloren aan je graf
met de herfst nog ver weg
denk ik slechts…
Herfstige overpeinzing
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
590 Het jaar
en zijn getijden
elk seizoen
weet mij te
verleiden
tot overpeinzing
en verrukking
die beurtelings
strijden
om de vreugde
in mijn ziel
dit volledig
te ondergáán
ónder gaan
in dat palet van kleuren
en geuren,
in die
seizoenen
van koude, lauwte,…
Biografie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
570 Mijn biografie
zou een encyclopedie zijn
met vreugde verdriet,
lol en pijn
het schrijven van
een levensverhaal
zou niemand wijzer
maken dan ik verbaal
toelichten kan.…
Bij mijn graf
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.066 Ik ben de sprankel in je vreugd,
Ik ben de overmoed van jeugd.
Ik ben het krieken van de dag,
Ik ben de parel in je lach.
Ik ben zonlicht op het graan,
Regendruppels op het raam.
Ik ben de lippen die je kust,
Ik ben de stilte in de rust.
Ik ben de vlinder in zijn vlucht,
Ik ben adem in je zucht.…
Ingelijst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
602 ik vond bij het zoeken
naar een lijstje
mijn leven in de kast
en wat ik zag
liet beelden herleven
ik zocht wat in een lijstje past
stapels vreugde in schaterlach
en vergeten momenten
uit een rolletje ontwikkeld
het lijstje is gevonden
er ligt een half leven om te kiezen
het lijkt nu ingewikkeld
toch kies ik met gemak
de meest…
'S AVONDS
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.021 O bloemeken van mijn eenzaam leven,
mijn liefde, mijn lust, mijn vreugd!
Een andre geniet nu uw geuren en kleuren
en doet zich deugd aan uw jeugd.
Dan bersten de donkere erinringen open
als hagelwolken, op mij;
dan loop ik zo haastig mooglijk schuilen
in de herberg daar naastbij.…
Sinterklaasfeest
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
2.317 Het kinderfeest uit mijn jeugd
moet er nu aan geloven
Zwarte Piet bracht me zo veel vreugd
dat vuur laat ik niet doven
We moeten mee in iedere bocht
ik laat dat niet gebeuren
het is toch ver gezocht
we moeten Zwarte Piet nu anders kleuren
Zwart blijft zwart
concessies doe ik niet
ik roep het met heel mijn hart
zwart blijft zwart bij mijn…
Rondom Loevestein
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
711 is nog vroeg
in Munnikenland
als de nacht eindigt
en een zwarte stern
ginds aan de oever landt
ik schuifel naar een plek,
nog droog, en gelegen
nabij de waterkant
en neem plaats in het gras
ik zie de dag traag dagen;
het licht kan en wil geen
schaduw meer verdragen
op deze woordeloze plek
schept het gloren haar vreugde…
Onuitputtelijk?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
476 Laten we vergeten
dat we waren te gedogen
om niet te verleren
verwaaid, verstrooid
geroofd in onwetendheid
vloeit helder bloed uit
onzichtbare wonden
vreugde raakt de pijn,
bijna volmaakt refrein,
uit de poriën van het
lot gedragen, gedachten
onbesuisd niet geringd,
vogelvrij, deze luxe
lijkt onuitputtelijk
er wellen tranen die…
Bitterheid
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.573 Het woord, dat mij met kracht omgordde,
En vrede en vreugd gaf,
Is alsem voor mijn mond geworden,
En voor mijn ziel een straf.
De naam, die al mijn onrust stilde...…
Ben Lacor is niet meer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
962 Ik dacht Ben
Ben is niet meer
m'n verleden gaat verlijden, overlijden
ik voel dan ineens zo intens verdriet
tussen haakjes ik ben Jan Jacob Krediet
een relatie van Ben i.r.t. de Kamer van Koophandel
Ik dacht 'zen'
ook ik ga er een glas op heffen
op die eeuwige wijnvelden
toen voelde ik zoveel vreugde
tussen haakjes wij waren netwerkers…
Pastoraal werker (02)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
768 Kan maar slecht meer tegen drukte
Zei ze en ik schreef het neer
Maar ze had haar Lieve Heer
Waardoor haar het soms nog lukte
Spijts hij uit het leven rukte
Hen haar dierbaar, telkens weer
Kan maar slecht meer tegen drukte
Zei ze en ik schreef het neer
Al haar vreugde en haar zeer
Hoe ze vroeger soepel bukte
En dan veldboeketten plukte
Hoe…
Mijn Landschap
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
576 hart
in dat mooie landschap
is ruimte genoeg
om het verdriet te laten wegvloeien
waar tranen als een blauw bergmeer
worden weerspiegeld
de grauwheid verhullen
want ook liefde die er nog altijd is
kan er groeien en bloeien
vanuit hemel en aarde samen gekomen
een vlechtwerk als verbintenis
waar bloemen en lieflijke vogelgeluiden
in vreugde…
Vrijheid
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
513 Vreugde en verdriet daar kan je niet omheen.
Vrijheid gun je iedereen.…
Mooie ochtendstond
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
432 Zachte bries strijkt door haar kapsel
masseert golven door zilverglans
van zachte zijden draden
die deinen als vreugde dans.
Als tranen van ontroering
hangt dauw in berkenblad,
klinkt door eik en beuk in vervoering
lof in vogelzang gevat.…
Uitnodiging
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 Vandaag schijnt volop voorjaarszon
Jouw stoel hoeft niet naar beneden
Het is voltooit verleden
Dat zo niet anders kon
Iedere dag is vol muziek
Die slechts gedeeltelijk heelt
Omdat zij niet meer wordt gedeeld
Een mix van vreugde en tragiek
Dit is wat ik noteer
Opdat jij hier verschijnt
Beter weten doet te zeer
Beseffen dat je weer verdwijnt…
Daadkracht
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
696 stille winter
donkere dagen
beur mij op
wees mijn zon
neem mijn schaduw
zonder vragen
stille winter
onverwachte dromen
beur mij op
wees mijn licht
neem het zeer
mocht het donker komen
*
heel even maar
tot het vroege voorjaar
als ik het fluitende
vogeltje mag horen
en vol vreugde naar
de sneeuwroem staar
© Hilly Nicolay…
Tempel van houvast
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
291 Hier komen maar af en toe mensen
Ze brengen geld, dag en nacht
staan de voordeuren open
versierd met vergulde sneden
Ik heb gehuild bij het afscheid
Papa's handen op mijn schouders
Mama's kussen op mijn hoofd
Een uitverkoren kind was ik
maar ik huilde niet van vreugde
ik huilde om al de jaren
die ik wijd aan het vuur
in deze tempel van…
De zee
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
148 Ons leven is
geheimenis
en ieder mens
draagt zijn mysterie;
is duizendmaal
een nieuw verhaal
van vreugd en van miserie.
En eenzaamheid
gemeenzaamheid,
ze doen ons beide groeien
tot eens het water
van de stroom
in zee zal vloeien.
Uit: Steeds weer exodus…
Antidepressiva en het Woord
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
701 Misschien wist ik
in mijn leven steeds weer
met name van bedreigingen
projecten te maken
waarin kansen lagen
het dragelijk te houden
en mensen op afstand
met name familie,medici,psychologen
Misschien, ik weet
het wel (h)echt zeker
daardoor heb ik nooit
antidepressiva gebruikt
ik zorgde voor eigen antigif
door met name de Bijbelse woorden…
mijn paardje
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
896 liefste, met watten lippen
kus mijn wonden droog
laat mijn bloedend oog
van uw schoonheid nippen
streel me met uw vingertoppen
en laat onze monden niet
bij lieve woorden stoppen
liefste zon in mijn verdriet
mijn paardje, mijn schoonheid
wiens rug met m'n benen
versmolten is, stop op m'n wenen
waarop ik richting vreugde glijd…
Jarige
hartenkreet
4.0 met 304 stemmen
31.481 Tel de vreugde van de vrienden die je kent,
en bedenk dan pas dat je weer een jaartje ouder bent !…
Woorden buitelen als stenen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.085 Woorden buitelen als stenen
en zeggen zoveel liefs of zoveel naars;
ze openen de zolders van 't verleden,
verbloemen wat er eigenlijk gezegd moet worden,
maar openen ook helderheid en licht en vreugde.
Woorden buitelen en vallen stil
en ademen doorheen de ruimte.…
Verloren vrienden
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.274 Eens zal toch de zon weer schijnen,
ook in jou mooie jonge leven,
zodat je weer zult lachen
en jezelf weer vreugde geven.…
Zomermorgen
poëzie
3.4 met 18 stemmen
4.129 rondeel
Aanstonds, toen ik wakker werd,
Scheen de zon mij in de ruiten
En de vogeltjes daarbuiten,
Van nabij en in de vert,
Sloegen, 't bekje opgesperd,
Aan het zingen en het fluiten,
- Aanstonds, toen ik wakker werd -
Dat de englen met hun luiten
Niet zo vrij en onbenerd,
- Als de doden 't oog ontsluiten -
Hunne vreugde kunnen uiten…
laat mij weer spelen
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
1.598 Laat me onbevangen leven
huilen, lachen als een kind
dat pure vreugde is gegeven.
Opdat ik dat kleine hart hervind
Door volwassenheid ontnomen
Vergaan door jaren, met de wind.
Als de bladeren van bomen
aan hun takken stil vergelen
gelijk mijn kinderdromen.…
Eenzaam in duister
poëzie
4.0 met 18 stemmen
3.063 Zij vallen en springen omhoog en hun zingen,
melodisch en zacht,
is vreugd om te horen in dromen verloren
in windstille nacht.
Heel de omtrek is donker, geen sterrengeflonker
blinkt hoog in de lucht,
maar 'k hoor onder 't dolen muziek van violen
in 't regengerucht.…