5871 resultaten.
ik wil nog één keer
hartenkreet
3.2 met 28 stemmen
3.239 Ik wil nog één keer
je armen om me heen
je ogen zien stralen
Ik wil nog één keer
zijn met jou alleen
even met je dwalen
Ik wil nog één keer
even met je praten
even bij je zijn
Ik wil nog één keer
ik kan je niet haten
een afscheid doet pijn…
Laat mij je lieven
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.257 met alles wat ik ben
sterke armen houden je dichter
warme lippen kussen het voorhoofd
versmelten we als één
waarin de nacht de dag koestert
stralende sterren onze koers
verlichten tot de zon ons omarmt
op weg naar zomerland…
Liefde
netgedicht
3.6 met 105 stemmen
4.433 Er bestaat geen therapie
tegen het gemis
van jouw armen
om me heen,
een strelende hand
en een blik dat alles goed is.
De wereld is vol monden; ze
praten,
lachen,
eten,
Maar jij bent daar niet bij.
Er gaapt een afgrond
vol vrieskou
tussen jou en mij.…
Kerst
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.507 Geen kaarsen voor mij vandaag:
ze zijn hun vlammetjes al lang verloren
Geen arm om me heen
die me even wat warmte kan geven
Geen lieve woordjes me toegefluisterd
gewoon omdat je er niet bent
Dit wordt de meest eenzame Kerst
overladen met pakken vol verdriet
Vrolijk Kerstfeest!…
Je wikkelde maar lakens
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
907 je wikkelde maar lakens
om het krijsen heen
droeg me naar buiten
tot onder de linde
die zijn weidse armen
zakken liet
hij raakte de hemel
plukte sterren
voor boven jouw ogen
maar jij zag ze niet
stamelde alleen
gebroken woorden…
krakkemikkige dame
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
654 met zand, water en
een spade
warm geworden
door de zon
of je hand
scheppend op
het misplaatste strand
werd jouw enigheid
geboren
maar je armen
kozen voor zee
en zich steeds
weer krommende
lijnen
eindes bestonden
slechts uit stof…
Blauwtong
snelsonnet
4.1 met 15 stemmen
1.782 Het zit de arme boeren hier niet mee:
Uit angst voor blauwtong, die zoals men weet
Verspreid wordt door een vreemde muggenbeet,
Geldt een verbod op export van het vee.
Dat zo’n verbod zou helpen, lijkt me stug.
Verbied liever de export van de mug.…
Dageraad
netgedicht
3.7 met 28 stemmen
920 De armen van de dageraad
die met haar stralen op doet lichten
laat uit het duister van bestaan
het oog op blijdschap zich weer richten
Het is maar klein wat er gebeurt
onzichtbaar voor gesloten ogen
maar zaad van vrolijkheid ontkiemt
gevoel van toch weer leven mogen…
Paleis..
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
567 Christina en 't gezin Bourbon de Parme
Die kijken niet op Fund, BV of Trust
Zolang hun kapitaal maar veilig rust
In warme en belastingvrije armen
Fiscaal houd je het vorstelijk beperkt
Wanneer je vanuit Werkpaleizen werkt.…
Winterwacht
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
943 langs het mossig muurtje
blader ik
het najaar door
vuur de wilde wingerd aan
vlammen zal zij
stil zal ik staan
mijn leeggeroofde armen
zullen kraken
onder vallend hemelglas
tot het sneeuwklokje
witter oogt dan wintergras
houd ik een stille wake…
Ogen die spreken
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
652 ik heb je
in het gezicht gezien
waar zachte trekken
warm vertrouwen wekken
met ogen die spreken
alsof ze alles van je weten
je volgen in bewegen
en sturen met een lach
ik heb je toen
geen hand gegeven
jij deed me leven en in
jouw armen ben ik gebleven…
Mijn lief
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
2.140 Sla je armen om me heen,
laat me dan weer voelen,
je bent niet alleen.…
Binnensluiten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
519 Weet je nog die keren
dat ik je haast smekend
door gordijnen
van tranen en natte haren
aankeek en dat je
je arm niet
om mij heen sloeg
hoe graag ik dat ook wou
omdat ik je eerst
vertellen zou
van waar ik leef
en dat ik dan uiteindelijk
hortend en stotend
mijn gevoelens beschreef?
Zo wil ik je nou.…
Aardigheidje
snelsonnet
3.2 met 17 stemmen
2.321 Ik zag een meisje lopen over straat
en wilde haar een complimentje geven:
"Kom in m'n armen, liefde van mijn leven!"
Maar dit had niet het juiste resultaat.
Ik wilde ècht alleen maar aardig zijn.
Zij beet me toe: "Bah, viezerik, verdwijn!"…
Harten van steen
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.099 Samen met jou,
wil ik,
geschiedenis schrijven,
in elkaars armen verblijven
verstrengeld drijven
door het leven heen.
Samen,
smelt een hart van steen
wordt alles zo mooi om ons heen
enkel en alleen..met jou alleen
want zoals jij, is er slechts een.…
Water voor een dorstig man
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
711 Ik span
mijn arm en
rek de lengte
van mijn ziel
Ik gooi
een bal op
en vang een glimp
van jouw lach
Ziek zijn, is
een cirkel willen
beschrijven
Ik vloei
mijn pen en
schrijf de traan
op je wang
Ik schenk
water voor een
dorstig man…
gang
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
544 arm en onopgemerkt
glijdt de slak over het tuinpad
bij nacht. Hij draagt z'n huis
zoals de mens z'n kruis
en verdwijnt onder de heg,
de zon schijnt morgen
weer hard op de stenen.
Hij draagt het als de slak
die hij is. moeizaam.…
stok achter de deur
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
537 ik ben een manke vogel
die alleen in dromen vliegt
met armen van verbeelding
gebundelde kracht in borst
weer wakker stort ik neer
in het matras geklitte veren
doelloos gefladder lucht protest
de dag verstrikt in prikkeldraad…
iet wiet waai weg
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
632 bomen spelen verstoppertje,
een enkele verraadt zich,
laat halverwege armen hangen
waar bladeren vallen
is de zon vrijer,
spieden hoeft niet meer
het bos neemt op, ademt in en uit,
wij snuiven de geuren
en kleuren van paddestoelen…
L-iefde
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
812 Ik adem de liefde die ik krijg
omarm deze met twee armen
laat los om weer vast te pakken
waar verleden weer heden wordt.
Nee, ik kus niet je lippen
maar knuffel je warm
omdat je lichaam mij meer geeft
dan dat je mond kan zeggen.…
Schrijnend
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
721 hartverscheurend
het geluid dat jij voortbrengt
in jouw vroege leventje
door dramatische keuzes
word je met stress gevoed
welke onschuld vermoordt
liever had je twee veilige
armen om je heen die jou
behoeden voor al wat komen gaat…
Fier
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
484 te midden van een berg dode woorden
groeit er ééntje naar de hemel
fragiel doch teder ontstijgt zij
Moeder Aarde
wiegend in de armen van de wind
voorzichtig ontluikende kleuren
gevoed door zonlicht
draagt ze haar naam vol trots…
Cadeautje
snelsonnet
2.6 met 7 stemmen
932 Ach, armoe is een relatief begrip
deelt Rutte tussendoor ons even mee
Zijn vele volgelingen zijn tevree
want ónze armen zijn mondiaal met stip
de rijksten; ze moeten dankbaar zwijgen
Ze kunnen wel een gratis broekriem krijgen…
Wentelen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
547 ik wentel me in jouw armen
samen kijkend naar het ontluiken
van Moeder Natuur
kriebelen nieuwbakken sprietjes
geurt heel voorzichtig
een kleurrijke bloem
hoe licht danst een vlinder
trek je mij dichter almaar dichter
naar je toe…
Kerstmu-Ziek
snelsonnet
3.3 met 3 stemmen
903 Chris Rea is weer vaak naar huis gereden,
Mariah schreeuwde om haar kerstcadeau,
En op verzoek van Band Aid (Bob & co.),
Heb ik voor arme kindertjes gebeden.
Maar morgen zing ik opgelucht en blij:
Die kerstmuziek? Die wás een vriend van mij.…
Niet meer schaatsen.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
701 Arme man in schaatspak
gekwetst door weergoden
draait zich om naar huis.
Wees gerust
de zon gaat schijnen
binnenkort.…
Volledig
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
570 verlangend naar meer dan armen
die me innig omstrengelen
me nooit meer los zullen laten
juist sterker aangetrokken zullen
worden waardoor mijn gedachten
die overuren draaien nog meer
nu mijn visie wordt ontnomen
geketend in liefde groeit de kracht
tot volledige overgave…
Vraagje
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
500 mag ik je vangen
met beide armen
in de lentezon
mag ik je dansen
wang tegen wang
hoe 't ooit begon
mag ik je kussen
hier hier en ook
wel 'n beetje daar
mag ik je lieven
met mijn zijn omringen
handen door m'n haar
mag ik …..
mag ik…
Mijn landgoed....
gedicht
5.0 met 4 stemmen
4.847 Mijn landgoed is niet groter dan
mijn eigen huid, de omvang van
mijn schoen, de omvang van mijn vuist,
ik gaf het namen in de kleur van regen,
ik keek er dwars doorheen, vluchtige stof
en zag de horizon, de lengte van
mijn armen, van mijn benen.
---------------------------
uit: 'Het zinrijk", 1971.…
Ultraviolet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
445 het wachtwoord is wederkeer
en mijn navel de poort
door maar lang genoeg te staren
herschikt zich het werkelijke
langs de zomen van het harde meer
in mijn waarneming
ben ik omringd door keelzeer
bevind ik me in de armen van kaalslag
fratsen kortom,
die met de zon ondergaan
telkens weer…