1711 resultaten.
Wanordelijke rust
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
605 Hij draagt de dagen van een oud land
zijn aanblik even grijs als het licht
van een gesloten mijnstreek
- waar onzichtbaar littekens zich
in donkere gangen als versteende navelstrengen
dwars door de leeggeroofde aarde
zwartommuurde wegen banen -
gevallen maar niet gevloerd
verdoofd en schijnbaar zonder levenssap
wordt nieuw leven voortgebracht…
Schuilen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Stel je vertrouwen maar op Hem
Dan kun je moedig verder gaan
God maakt voor jou ruim baan
Luister dan maar naar Zijn stem.
En schuil telkens bij God de Heer
Een betere plek is er niet te vinden
Hij wil het beste voor Zijn beminden
Zijn goedheid keert steeds weer.
(woorden uit Psalm 91)…
Schuilen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Stel je vertrouwen maar op Hem
Dan kun je moedig verder gaan
God maakt voor jou ruim baan
Luister dan maar naar Zijn stem.
En schuil telkens bij God de Heer
Een betere plek is er niet te vinden
Hij wil het beste voor Zijn beminden
Zijn goedheid keert steeds weer.
( woorden uit psalm 91)…
Schuilplaats
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 Stel je vertrouwen maar op Hem
Dan kun je moedig verder gaan
God maakt voor jou ruim baan
Luister dan maar naar Zijn stem.
En schuil telkens bij God de Heer
Een betere plek is er niet te vinden
Hij wil het beste voor Zijn beminden
Zijn goedheid keert steeds weer.
( woorden uit Psalm 91)…
Naar het Evoluon.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
577 De oude sfeer volledig in de ban.
Daaraan heeft mijn geheugen lak.
Ik heb er nog een suikerlepel van.…
stilte
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
627 van hels kabaal
naar een plaatsje ideaal
ik zoek en blijf maar zoeken
bestaan die plaatsjes wel…
het klooster zou mij kunnen helpen
of begin ik eerst wel met mijzelf…
de muizenissen in mijn hoofd
verjaag ik één voor één
ik zet alle vensters open
en veeg ze er massaal doorheen
mijn bed voelt goed en warm
alle zorgen zijn nu van de baan…
We bestaan
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
494 Een vrouwtje of een mannetje in hun levensdrang
kennen hun eigen baan. Het verlangen overheerst
bij hen om iets te betekenen in hun bestaan.
Een stip tussen de massa existeert zolang het
beweegt en van het leven leert.
kleine grootspraak, maar meestal bang.…
In jaargetijden
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
585 bedekt
Een heldere droom wordt zelden
een gedicht met zuivere woorden
Herfst lijkt op een bonte vlinder
zomer- en herfstkleuren opgezogen
Een winter wacht met zwart en wit
in een maanzieke, zilveren nacht
Een ader in de neus klopt en klapt
druppelt rood op het witte laken
donkert vervolgens tot zwart, duwt
de aarde in een wispelturige baan…
Erasmus
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
541 Als jij nu zou leven, verloor je je baan,
want wat je veroorzaakt is méér dan een rel.
Aan machtsgeilen immers is spot niet besteed:
zij gruwen van humor! Hun tong is banaal:
geen uitleg maar kreten en tweets bij de vleet.
Dát, beste Erasmus, is nu dus hun taal.…
Vonken
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
482 ik geloof in vonken
die knetterend spatten
van kruisende blikken
die elkaar in hun baan
in het midden ontmoeten
van hen die het niet
willen en durven erkennen
dat zulke blikken bestaan
die je overdonderen en verlegen
verstijfd laten hangen
in een verwarde waan
en zo’n eerste keer doet
vergeten toe te slaan
beiden nog te onervaren…
Menswetenschappen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
418 ik wist wel
dat de wereld
draaide waarop
ik stevig dacht
te staan zonder
te merken dat
ik voor of
achteruit ging
zelfs in de
draaimolen ging
ik niet merkbaar
sneller of trager
dan alles met
massa die een
eigen universum-
baan hebben
zo leven wij in
een bestaan waarin
alles vanzelfsprekend
gebeurt iedere seconde
dag en jaar…
Enkelspoor
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
274 De weinig begane paadjes
zullen evenzeer dood lopen
als de korte route in de nevels
die bedwelmen en steeds meer
het uitzicht op de bergen
de kalende bergen wegnemen
Ik wil niet stilstaan, ik loop rond
en tuur naar een nieuwe weg
een magische levensweg
die ik, desnoods struikelend
en uitglijdend over de scherpe stenen
wil banen waar…
NACHTWACHT
netgedicht
2.9 met 17 stemmen
218 Boven dampen van gaslicht
uit stomende schepen
gemeerd aan de gelderse kade
staat in het uur van de wolf
het alziend oog in het zenit
van zijn rijzende baan
In transparant water
der grachtengordel
weerspiegelt zich
in serene luciditeit
een zoete verboden lichtval
die voor somnambulante
halfslapende dansers
meer geschikt…
lippenrood toont blauwe kou
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.084 witte vlokken dansen
hun kristallen in het zicht
ik zie het grijsgroen van je ogen
de tranen op je wimpers
in je winterse gezicht
je lippenrood
toont blauwe kou
ik weet je handen warm
smelt voor jou als vrouw omdat
jij die sneeuwbal naar me werpt
we glijden samen
onze baan die alsmaar
gladder wordt, willen
graag rechtuit, de voeten…
Libra
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.112 vorm
Geen wonder dat men ze een naam gaf
In de verbeelding kan veel
Als we de zieners mogen geloven
Een cirkelzaag splitst de hemel
In noord en zuid
De evenaar loopt door de nacht
Daar ergens ten noordoosten van die lijn
Die as die het lentepunt snijdt
Vindt de weegschaal haar stil midden
De zon is even weg
Ze volgt haar schijnbare baan…
Gedicht
gedicht
2.5 met 157 stemmen
77.129 holle mannen en metaal,
laten we dan liefhebben, zoals mij goeddunkt:
Liefhebben met de rust van de onrust, niet
die van de routine, elkaars ogen verliezen
en weer ontdekken, voorbij de huizen gaan,
het land in, de streling van onbekende struiken
ondergaan, de wind proeven op een steeds andere tong,
de maan zien en de zon in een kaartloze baan…
Verglijding
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.920 De sleutel tot een nieuw begin
ligt veilig opgeborgen
De zandloper loopt de uren door
tot aan de dag van morgen
Tijd en ruimte gevlochten ineen
spoeden zich door eeuwige paden
Kosmisch gezien het rijk alleen
grenzeloos vlecht het zijn draden
Waar de aarde tolt zijn eigen baan
de zon schijnt jaargetijden
Dag en nacht, zon en maan…
Ze gaan elkaar missen...
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
6.501 Het was voor haar
niet zomaar een baan
Het was een belangrijk
deel van haar leven
Waar ze met plezier
en hart en ziel
Tijd en aandacht
aan heeft gegeven
Voor haar heel gewoon
om klaar te staan
Op ieder uur van de
dag was ze paraat
Maar de zaak ging
achteruit en failliet
Daardoor stond zij
ook op straat
Ze heeft staan huilen
met…
Droombaan
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
6.405 Uiteindelijk
Dag mooie baan
'k Moest bijna mijn bestaan
Hier geven
Aan de dood die
Speelde met mij
'k Gaf mij niet gewonnen
'k Ben een vechter, strijder
Niet met vuisten, maar
Met woorden, want
Die maken me vrij
Van onrecht mij aangedaan
Heb ik enorm geleerd
Werd opnieuw sterk
De daders hebben
Verloren
Het slachtoffer
Ingeschat…
Wending
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
8.123 De dagedampen daalden diep
en dampten onder donkeren stolp
benauwend, onweerstaanbaar sterk
het strevend, stijgend wezen weg
in langen loomen winterslaap
Nu heft het rijzend licht des daags
den dampen duidelijk voelbaar op
beschijnt opnieuw de breede baan
bedolven onder duisternis
den langen looden wintertijd
De schitt’ring van het lichte…
Chrysanten
poëzie
2.8 met 21 stemmen
5.723 in je ouwe tranen
Vind je zaad genoeg
Om te plante' in de banen
Achteraan je ploeg, -
Want de aarde waarop we leven
Is waarachtig toch te mooi,
Om niet pijp en bloemen te geven
Aan de godganselijke zooi!…
Haar kleur
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
1.361 in zilver lopen nu twee banen
vanaf haar slapen langs het bruin
ze zullen weldra gaan verdwijnen
in volkomen grijs tot aan de kruin
bleef ze lang geconserveerd
nu gaat het slijten extra snel
spanningen, met kracht geweerd
tekenen haar uiteindelijk wel
ze kan nog kiezen voor schijnbare jeugd
de haren verven in een warmere tint
maar dat…
Oorlog
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
3.425 Nu de ochtend is gevallen
kun je rustig verder gaan
als de kurken niet meer knallen
is de liefde van de baan.
Als je alles hebt gegeven
en de maan is weggegaan
komt de vijand weer tot leven
moet het eten blijven staan.…
werkzoekende
gedicht
3.7 met 52 stemmen
11.297 m’n vrouw vertrok en een illusie lichter
moest ik dan toch geloven aan een baan
een dame keek mij wenkbrauwfronsend aan
en sprak met droeve klank: u bent dus dichter
vervolgens vroeg zij streng en veel gerichter
of ik wellicht ook écht werk had gedaan
met onverbloemde trots zei ik spontaan:
ik ben ook filosoof en vredestichter
ze zuchtte…
herenleed
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.231 er onder aan
het strookje buik waarlangs haar vingers strijken
een strakke broek waarin de vormen prijken
dat zulke mooie meiden echt bestaan
de Schepper deed zijn werk en lacht voldaan
hoe moeilijk is het dan om niet te kijken
natuurlijk mag ik haar niets laten blijken
ik mag mij absoluut niet laten gaan
beheersing is vereist in deze baan…
Wat later blijkt
gedicht
2.9 met 15 stemmen
13.768 Onthouden we dus van deze dag
een breekbaar soort verloop
Een maatpak en een zijden das
een kamerjas, een strak verband
een ingeblazen hoop
een blok dat weegt op jou
Hier nemen we nu de ruime baan
de weg die leidt naar een nieuw oord
Vernemen we dan uit goede bron
een verstrakking van de graat
Een geruite rok, een zwarte speld
een doorkijkwaas…
Confronterend
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
491 Zie ze ontredderd staan
stedelingen gewend op de baan
pootje over bochten te nemen
om technisch vaart te maken
het rechte stuk tempo te rijden
nu in de problemen
Op echt ijs van meren sloten
kom je er niet met rondjes rijden
je moet hard en stevig aanpoten
recht tussen de punten a en b
met zelden echt eens wind mee
Doorgaan en voor…
Dichters op campagne
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
551 Baan brekende poëten herken je
aan hun voortvarendheid meteen ze
zetten zonder pardon alles in
en schuiven er niets voor opzij
bij de eerste de beste kans
op erkenning door de maatschappij
Bij de voorverkiezing
van Dichter des Vaderlands
reed er één van de short list
op stemming uit vanaf gene zij
met bulldozer in dichte mist
met zijn…
Vrouw
gedicht
3.0 met 37 stemmen
14.668 Liever dan
te geloven in wonderen, onder het mom
van een groet, als voorbijganger, brak ik de ban
en ik wandelde verder en keek niet meer om
en maakte er simpel een ziektebeeld van.
----------------------------
uit: 'Buiten adem', 2001.…
Een boom van een vent
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
522 Nee, Hein z'n bokserszin
is nimmer in 't geding,
omdat-ie altijd in
de ban is van de ring.
- Maar iemand kreeg 'm klein.
't Was Kim van Dijk uit Tiel,
al was het met veel pijn,
dat zij van hem beviel.
_________________
Noot:
De boom van een vent houdt van sparren.…