14189 resultaten.
Deze is voor jou..
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.864 Je laatste glimp ver voorbij,
een wazig beeld broeit in mij.
Spijt gutste door alles heen,
lange duisternis toen jij verdween.
Spijt zal mij altijd achtervolgen,
jij was mijn eerste en mijn liefste
die mij compleet heeft verzwolgen.
Je laatste glimp ver voorbij,
je wazig beeld verscherpt in mij.…
Zijn autistenfeest
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
554 de beelden zijn
weer buitenissig
niet opgeslagen in de
catacomben van zijn geest
nog trekt hij
aan de touwtjes
zijn zij als pop de
cast van zijn autistenfeest
ieder opgaand
in het eigen spel
gebonden aan het kruis
dat in zijn wereld huist
tot de lijnen
breken chaos in
psychose heerst
realiteiten zijn vergeten
de beelden…
Mijn land
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 Ik werd wakker in een ander land
Gisteren nog liet ik het achter
met het beeld van een bekende
Het beeld van thuis
Het onnadenkend weten dat voor mij
een plek is gereserveerd
Een stoel met mijn naam
Nu is alles anders en
weet ik niets meer zeker
De wissel verschoven
Voorgoed een ander pad
Ik weet niet of ik daar nog wil lopen
In…
De oude rozentuin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
444 de bank laten hun benen bungelen
en ik hark de paden, de vogels zingen
het lied van het begin, het oude, oude lied…
erkenning
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.484 schuil je
of herken ik
de woorden niet
de beelden niet
ik hoor
niets
ik zie
niets
waar
moet ik
je vinden
zie je
ik ken
je niet
ik herken
je niet
zal het later
pijn doen
te vertellen
ik heb je niet gekend?…
In alle rust
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
2.094 Klanken mengen zich
de klokken slaan
het beeld van stilte gaat verloren
de onrust blijft bestaan
waarin handen naar elkander grijpen
onbereikbaar voor elkaar
onverstaanbaar luiden klokken
veel te luid en langs elkaar
het beeld kapot waarin de stilte
zich ontpopt die zwijgend
tussen alle klanken vlindert
rustig maar……
frêle levensdans
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
487 waar haar spiegel water raakt
in kleine passen beelden schept, voorwaar
haar zachtste zelf laat zien
danst ze
lichte teugen adem
als een zeepbel boven kleur
duizend vadem diep
de wereld schiep een beeld, een kind
uit harde stoffen
doch haar stolsel liep uiteen
slechts door mijn hart
getroffen…
Andere dimensie
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
2.419 Kijkend in de spiegel
beslaat het beeld
vergrijst omgeving
tot verwarde flarden
vreemde werkelijkheid
vage beklemming maakt
zich meester van de kijker
als het beeld blijft verijlen
en dan plots verdwijnt
in zichzelf onzichtbaar
buiten de wereld
vervolgt de reis zich
in die andere dimensie
waar de betovering
niet verbroken wordt…
Een verkeerde profeet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
488 wilde mijn ogen sluiten
voor de confronterende
beelden van buiten
maar kon ze niet
van mijn netvlies krijgen
bleef kijken in shock
pas veel later
zag ik de pikkende vogels
op de plaatsen van chaos en lijken
zij vraten de ogen kapot
van hen die hingen of
dodelijk gestenigd vergingen
is dit de koran in woord en
beeld of volgen…
wipneus
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.052 zo onbereikbaar in woorden
zomaar verdwenen
de maangodin in haar baan
raak ik het kwijt
hoe schrijf ik je naam
het is een traan die rolt
over mijn warme wang
het bestaat niet echt
maar maakt me bang
die beelden in de lucht
die beelden in het vuur
iedereen die droomt
de seconde rond in het uur
het uur van de waarheid
dat ik maar niet kan…
Portret
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
558 Mijn lens nodigt haar portret uit in één beeld
zo gaan haar contouren voor mij nooit verloren.
Haar kanten beeld wat haar zijde accentueert
deze sluier gaat als een droom door mijn nacht
Haar enige portret zal de nacht gaan absorberen
maar als ik mijn ogen sluit ben ik degene die lacht.…
lentedag
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
513 als mijn handen diep
de grond in gaan, de stenen
raken, die door jaren heen hun
weg omlaag hebben gezocht
het beeld verdringend dat jij daar
verborgen onder aarde ligt
maar vastgeklampt aan het gezicht
dat uit jouw glazen beeld
naar mij gericht- een glimlach geeft
daar leeft jouw liefde
in de grond mijn pijn
het bloed dat uit mijn…
Bewogen
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
1.185 Een persfotograaf uit Eelde
Die over een aardbeving mailde
Was heel erg van slag
Want wat hij ook zag
Het waren bewogen beelden…
Zonder licht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
472 de spiegel brak
scherven stonden
rechtop in het gras
waar het beeld
zonder licht
begraven was…
geloven in jezelf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
712 De mens heeft God geschapen
naar zijn beeld en gelijkenis.
Begrijp je nu waarom
geloven in jezelf
zo belangrijk is!…
Charlie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
597 een god zonder humor
is als een duivel
fanaten die haten
zijn duivelsgebroed
-een zwarte dag voor woord en beeld-…
Hollandse lucht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
512 Op het hoge balkon
verschijnt een prachtig beeld
als de stralende zon
tussen de wolken speelt…
Tegendeel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
968 oude bijgeloof ook is gesticht
realiteit is een verzameling apart
met geesten, spoken, angsten op de eerste rang
het meeste is nog dwaling van gedachtengang
geboren in een onbewust gebleven hart
wanneer ben ik tevreden?…
Voelen, dromen, zijn
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.320 Een beeld of een mooi geluid
Het raakt me, daagt me uit
Een mooie zangstem, een ernstig ziek kind
Een oude vrouw die nóg door de hare wordt bemind
Waar ooit een betonnen muur was geplaveid
is nu ruimte voor treurigheid.…
BEJAARDENHUIS
hartenkreet
2.2 met 16 stemmen
2.856 Oud in een bejaardenhuis
met een kast, een bed, een stoel,
onderdak, maar nooit meer thuis,
dagen slijtend zonder doel
zoek je beelden uit 't verleden
verborgen in een donk're kluis.…
Decemberdagen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
865 Ze schilderen het fluwelen wit
vloksgewijs over het grijs
van de kaalgestroopte akkers
de steeg wordt een ijspaleis
terwijl stakkers en andere
stervelingen de uit weelderige
woningen wegsijpelende warmte
behoedzaam en teder oplepelen
Ze zijn scheutig met donkere uren
gierig met het licht van de dag
dragen een mantel van schemer
en beelden…
lofdicht ter ere
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
761 de dagen kruipen steeds dichter
bij de dichter, de uren schrijven
zich vol verlichte beelden, tuigen
de woordenboom op, spreken vrij
van wolkenluchten, stukgespeelde
partituur en verse groenten op het
aanrecht, die zich niet alleen laten
eten, buiten wacht nog een volle
moestuin, huilen de hoge dahlia’s
maar ik weet waar jou armen zijn…
Naast het bed van de dichter
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
504 zachtjes
een beetje bedeesd, in korte zinnen
klinken zijn woorden, en ik luister
aandachtig, niet langer verlegen
hij vraagt me naar de zee
ik vertel hem over de golven
het zonlicht en mijn burgerplicht
geen poging tot ontsnappen
hij leest mij voor uit een boek
ik laat hem foto’s zien
hij pakt mijn hand, stevig
in de zijne, zacht en oud…
- Sluikstorten -
netgedicht
3.4 met 47 stemmen
570 achtergelaten 'per toeval',
een schrijversschat buiten,
bij de bewakingscamera
op het openbaar domein
opkuisstukken zonder eigenaar,
oude lezersbrieven in smeuïge tijden
boeken werden als relikwieën
waarschijnlijk achteloos achtergelaten
omschrijven één bepaald woord en thema
de overblijfselen op de openbare wegen:
sluikstorten,…
Zeldzame dichter - Ode aan Jean Pierre Rawie
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
709 Zeldzaam scherp zijn de woorden
Helder en zuiver is het beeld
Eén denkend mens tussen gestoorden
Eén dichter die mij niet verveelt
Een echo van een oude luister
Een lang vergeten koninkrijk
Er is maar één naam die ik fluister
En met de Groten vergelijk
Die tot ons heden niet meer spreken
Omdat geen hart ze nog verstaat
Gesmoorde stemmen…
Ik weet het wel...
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.275 De beelden zijn zorgvuldig opgeborgen,
opgeslagen in mijn brein.
Afgesloten en voorbij.
Ik weet wel hoe dit kan gebeuren.
Mijn hart verraadt de oude pijn.
Alleen in dromen durf ik te bekennen,
slechts in mijn dromen kan ik het je zeggen:
“Ik wil zo graag nog bij je zijn.”…
Op 't vroege uur in Mokum
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 ik zie voor mij uit
over de oude gracht
waar aan beide zijden
rijkdom wordt herdacht
het is een verstard beeld
op dit te vroege uur
een enkele rimpel in 't water
laat mijn ogen iets bewegen;
het voorkomt leeg getuur
boten, ijzeren huizen
achter elkaar, groot in getal
liggen aan een verhoogde kade
daar woont men in het dal
verstild…
Klaar
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.014 Het achtuurjournaal toonde wat
beelden van jou als oude man,
strompelend en rokend in jouw
good-old Amsterdam. Je bent
inderdaad aan het einde van
jouw Latijn, maar wat je hebt
geschreven, kwakkelt nooit en
blijft als een jongeman
overeind staan, jouw fiere,
rebellistische gang gaan.…
Gelijkenis?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
471 De stoutste dromen die ik droomde
bleken contouren van een oud verhaal
beleving opgeklopt tot Kathedraal, die
oprijst uit de schimmen van vergetelheid en
van de tijd, die onverzadigbare gastronoom,
in zijn meedogenloze paukenslagen van
herinneringen aan chocolademelk, wat langzaam
uitdooft in het verre licht van mijn
jeugd, daarachter…
Vrienden vangen flarden op
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Alsof ik oud ben, begraaf ik
vrienden uit het ziekenhuis
Wie er nog over is, vergelijkt
het ritueel met beelden van bovenaf
(en jezelf als toeschouwer)
van het afscheid waar je zelf niet bij bent
na de anticlimax die eraan voorafgaat
J e w i l t h e t n i e t w e t e n
Nee, niemand wil het weten
(niet van zichzelf, niet van een ander…